tag:blogger.com,1999:blog-1373789068388601432011-07-30T12:20:11.590-07:00Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.comBlogger221100tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-7835337489578765372008-12-01T09:00:00.000-08:002008-12-21T18:25:21.862-08:00<span style="font-weight: bold;">အဲေမာင္းေရး ၃၇-မ်ိဳး။ ။</span> လံွတံမ်ိဳး ထိုးဟန္ျပေရးဟူ၏။<br />(၁) ပယ္၀န္း- သက္တင္ ေရေသာက္ဟန္၊<br />(၂) ပယ္စိတ္- ျခေသၤ့တန္းဆြဲဟန္၊<br />(၃) ပယ္ခြဲ- စလြယ္တင္ဟန္၊<br />(၄) စႏၵရရွက္- သိၾကား တန္ေဆာင္ကိုင္ဟန္၊<br />(၅) ေလးကြၽန္းမွန္ကူ- ျဗဟၼာ လက္လွမ္းဟန္၊ <span id="fullpost"><br />(၆) ဘံုနန္းတန္ေဆာင္- က ဦးဟန္၊<br />(၇) စြန္၀ဲ- ဟသၤာ ေတာင္ယက္ဟန္၊<br />(၈) ဆင္ထူး- စြန္ေတာင္ျဖန္႔ဟန္၊<br />(၉) ေရႊနန္းတိုင္စီ- ၾကင္စပန္း တင္ဟန္၊<br />(၁၀) ၾကာခ်ပ္- တင္ပိုက္စီးဟန္။<br />(၁၁) အုန္းပင္ေရသြန္း- ဂဠဳန္ ေတာင္ညႇပ္ဟန္၊<br />(၁၂) ႏြယ္ထြက္-တိမ္ခ်ည္ဖံုးဟန္၊<br />(၁၃) စြန္သုတ္-တံပိုးသြဲ႕ဟန္၊<br />(၁၄) ရွစ္ေျမႇာင့္ခိုနန္း- အျမီးေသြးဟန္၊<br />(၁၅) လက္ယာဆက္ၾကာဖူး- လက္၀ဲစလြတ္တင္ဟန္၊ <br />(၁၆) ႏြယ္၀င္- ျပည္လံုးရစ္လည္ဟန္၊<br />(၁၇) န၀တတ္ေရလည္- ၾကက္ မိုးစြတ္ခါဟန္၊<br />(၁၈) ရာဇမတ္-ေရရစ္လည္ဟန္၊<br />(၁၉) ခိုနန္းပံုလိမ္- က ေညာင္းတင္ဟန္၊<br />(၂၀) ေရႊတံခြန္- ပင္လယ္ေတာင္ေ၀ွးစြဲဟန္။<br />(၂၁) ျမင္းမိုရ္ပံုလိပ္- လက္၀ဲက ဦးဟန္၊<br />(၂၂) ၾကာယပ္- လက္၀ဲရင္အုပ္ဟန္၊<br />(၂၃) နတ္သားဗိမာန္-လက္ယာရင္အုပ္ဟန္၊<br />(၂၄) ကြၽဲတံုးတင္- ေရ>ပက္ ဟန္လႊဲဟန္၊<br />(၂၅) မင္တင္- ၀ါၾကိတ္လိမ္ဟန္၊<br />(၂၆) ကြန္႐ံုးတက္- ျခည္သြတ္ဟန္၊<br />(၂၇) ခ႐ုပတ္- ပုစၦန္းတန္းဆြဲဟန္၊<br />(၂၈) ေအာက္ခ်င္းပံု တံဆိပ္-ေရႊလွံေမာက္တိုရိပ္ ကစားဟန္၊<br />(၂၉) ပိုးျခည္လႊား- ဘယ္ညာ လံွေရးကစားဟန္၊<br />(၃၀) ၾကာသြတ္အိုး-ေရႊလွံ၀ဲရစ္ေထာက္ ကစားဟန္။<br />(၃၁) ေရႊတံဆိပ္- ဆင္ကန္းေတာတိုးဟန္၊<br />(၃၂) ၀န္းက်င္ပတ္သန္း- သမက္ ေစာင္ရန္းစီးဟန္၊<br />(၃၃) ဘီလူးတိုင္ေရးလု- ေရႊလွံက်ားၿမီးဆြဲဟန္၊<br />(၃၄) ဘီလူးပုခက္စီး- ကြၽဲၿမီးခတ္ဟန္၊<br />(၃၅) ဘီလူးနားထြင္း-ေရႊလွံ ဆံထံုးရစ္ဟန္၊<br />(၃၆) ဟန္ယဥ္- ေရႊလွံ လက္၀ဲကိုင္ဟန္၊<br />(၃၇) ေရကန္သက္ဆင္း- ေရႊလွံ ဘယ္ညာလႊဲဟန္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ၾသမ်ိဳး ၂-ပါး။ ။ </span><br />(၁) ၾသ<br />(၂) ေအာ။<br />၁-ၾသ ကား၊ ပါဠိ၌မ်ား၏။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ၾသဃတရား ၄-ပါး။ ။ </span>သဂါထာ၀ဂၢ သံယုတ္။ ႒။ ၁၆။ သတၱ၀ါတို႔အား ၃၁-ဘံု ေရအလ်ဥ္၌ ဆြဲႏွစ္ညႇဥ္းပန္းႏွိပ္စက္တတ္ေသာတရား ၄-ပါး။<br />(၁) ကာေမာဃ- ကာမ ၁၁-ဘံု၌တပ္ေသာ ေလာဘတဏွာ၊<br />(၂) ဘေ၀ါဃ-႐ူပ အ႐ူပဘံုတို႔၌ တပ္ေသာ ေလာဘတဏွာ၊<br />(၃) ဒိေ႒ာဃ- မွားေသာမိစၦာအယူ ဒိ႒ိေစတသိက္၊<br />(၄) အ၀ိေဇၨာဃ- သစၥာအျမင္Óဏ္ကို ပိတ္ဆည္းေသာ ေမာဟ၊ အ၀ိဇၨာ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ၾသဇာအျပား၊ မ်ိဳး ၃-ပါး၊ ထင္ရွားက်မ္း၌လာ။ ။</span> ပါဌာႏုသာရက်မ္း၌ ေအာက္ပါ ၾသဇာသံုးပါးကို ေတြ႕ရ၏။<br />(၁) အစာၾသဇာ- သတၱ၀ါ၏႐ုပ္ကိုျဖစ္ေစျခင္းသတၱိ၊<br />(၂) ေျမၾသဇာ-သစ္ပင္တို႔ကိုျဖစ္ေစျခင္းသတၱိ၊<br />(၃) လူၾသဇာ- အမႈကိစၥတို႔ကိုၿပီးေစျခင္းသတၱိ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ၾသ႒ဇ အကၡရာ ၉-လံုး။ ။</span> ႏႈတ္ခမ္းအရပ္မွ ျမည္ထြက္လာေသာ အကၡရာမ်ိဳး ၉-ပါး။ ႏႈတ္ခမ္း ၂-ခုကိုျပဳျပင္၍ရြတ္ဖတ္ရသည္ဟူလို။ "ပ ဖ ဗ ဘ မ ၀ ဥ ဦ ၾသ "။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ၾသဓိႆ ေမတၱာ ၇-ပါး။ ။</span> မိန္းမ ေယာက်္ားစသည္ျဖင့္ ရည္ညႊန္းကန္႔သန္၍ပို႔ေသာေမတၱာ။<br />(၁) သဗၺာ ဣတၳိေယာ- မသတၱ၀ါအားလံုး၊<br />(၂) သေဗၺ ပုရိသာ- ဖို သတၱ၀ါအားလံုး၊<br />(၃) သေဗၺ အရိယာ-အရိယာရွစ္ေယာက္၊<br />(၄) သေဗၺ အနရိယာ- ပုထုဇဥ္မွန္သမွ်၊<br />(၅) သေဗၺ ေဒ၀ါ- နတ္ ျဗဟၼာအားလံုး၊<br />(၆) သေဗၺ မႏုႆာ- လူမ်ားအားလံုး၊<br />(၇) သေဗၺ ၀ိနိပါတိကာ- ၀ိနိပါတိက ၿပိတၱာမ်ားအားလံုး။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ၾသရမၻာဂိယ- သံေယာဇဥ္ ၅-ပါး။ ။ </span>ကာမဘံုဘက္ႏွင့္ ဆက္သြယ္လ်က္ရွိေသာ ေႏွာင္ႀကိဳးငါးေခ်ာင္းဟူ၏။<br />(၁) ကာမရာဂ သံေယာဇဥ္၊<br />(၂) ပဋိဃ သံေယာဇဥ္၊<br />(၃) သီလဗၺတ ပရာမာသ သံေယာဇဥ္၊<br />(၄) ဒိ႒ိသံေယာဇဥ္၊<br />(၅) ၀ိစိကိစၦာ သံေယာဇဥ္၊<br />ယင္း၏အက်ယ္ (သံေယာဇဥ္ ၁၀-ပါး)၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေအာက္ဖိုလ္ ၃-ပါး။ ။ </span>ေအာက္ျဖစ္ေသာ ေလာကုတၱရာ ၀ိပါက္စိတ္စု။<br />(၁) ေသာတာပတၱိဖိုလ္၊<br />(၂) သကဒါဂါမိဖိုလ္၊<br />(၃) အနာဂါမိဖိုလ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေအာက္မဂ္ ၃-ပါး။ ။</span> ေအာက္ျဖစ္ေသာ ေလာကုတၱရာ ကုသိုလ္စိတ္စု။<br />(၁) ေသာတာပတၱိမဂ္၊<br />(၂) သကဒါဂါမိမဂ္၊<br />(၃) အနာဂါမိမဂ္။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေအာက္ျမစ္သံ ေအာက္သံ ၁၈-ပါး။ ။ </span>ကဗ်ာလကၤာ စပ္ဆိုရာ၌ "ဘယ္သံ ၁၈-ပါး" ကိုပင္ ေအာက္ျမစ္သံ ဟူ၍လည္းေကာင္း ေအာက္သံဟူ၍လည္းေကာင္း ေခၚသည္မွတ္။ (ဘယ္သံ ၁၈-ပါး) ၌ ႐ႈေလ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေအာင္ေၾကာင္းတရား ၄-ပါး။ ။ </span>ဟိေတာပေဒသမွ။<br />(၁) မိမိထက္ျမင့္ျမတ္သူကို ႏွိမ့္ခ်႐ိုေသမႈျပဳ၍ ေအာင္ရာ၏၊<br />(၂) ဗိုလ္ပါသူရဲကို အေဖၚခြဲ၍ေအာင္ရာ၏၊<br />(၃) လက္ေအာက္ငယ္သားကို တန္စိုးလက္ေဆာင္ေပး၍ ေအာင္ရာ၏၊<br />(၄) ကိုယ္ႏွင့္ တူသူကို ႀကိဳးစားမႈလံု႔လျပဳ၍ ေအာင္ရာ၏။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေအာင္ျခင္း ၈-ပါး။ ။ </span>ရန္သူမ်ားကို ေအာင္ႏိုင္မႈ၌ ပိဋကတ္ေတာ္တြင္ ထင္ရွားေသာဘုရားရွင္၏ အျပင္ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါး။<br />(၁) မာရ္နတ္မင္း၊<br />(၂) အာဠာ၀က ဘီလူးမင္း၊<br />(၃) နာဠာဂီရိ ဆင္မင္း၊<br />(၄) အဂၤုလိမာလ သူခုိးႀကီး၊<br />(၅) မိန္းမယုတ္ စိဥၥမာန၊<br />(၆) သစၥက ပရိဗိုဇ္ႀကီး၊<br />(၇) နေႏၵာပနႏၵ နဂါးမင္း၊<br />(၈) ဗကျဗဟၼာမင္း။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">ေအာင္ႏိုင္ျခင္းတရား ၅-ပါး။ ။</span> ဓမၼပဒ ။ ႒။ ဒု-အုပ္။ ၆၆- ၂၁၂။ မိလိႏၵပဥႇာပါဠိေတာ္ ၁၂၁-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ေဟာေတာ္မူသည္။<br />(၁) အ ေကာေဓန ေကာဓံ ဇိနာတိ- ေဒါသအမ်က္ထြက္ေနသူကို အမ်က္မထြက္သျဖင့္ ေအာင္ႏိုင္ျခင္း။<br />(၂) အ သာဓံု သာဓုနာ ဇိနာတိ- မေကာင္းယုတ္မာသူကို ေကာင္းသျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ျခင္း။<br />(၃) ကဒိရိယံ ဒါေနန ဇိနာတိ- ေစးႏွဲ၀န္တိုသူကို ေပးကမ္းျခင္းျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ျခင္း။<br />(၄) အလိကံ သေစၥန ဇိနာတိ- မဟုတ္မမွန္ ေဖါက္ျပန္ခြၽတ္ယြင္း သစၥာကင္းေသာသူကို မွန္ကန္<br />ေတာ္ေျဖာင့္ျခင္းျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ျခင္း။<br />(၅) သဗၺ အကုသလံ ကုသေလန ဇိနာတိ- ခပ္သိမ္းေသာ အကုသလဓမၼ ပါပအမႈကို ကုသိုလ္တရားျဖင့္ေအာင္ႏိုင္ျခင္း။<br /><span style="font-weight: bold;"><br />အိုး ၄-မ်ိဳးႏွင့္ ပုဂိၢလ္ ၄-ပါး။ ။</span> ေအာက္ပါအတိုင္း အိုး ၄-မ်ိဳးကို ပုဂိၢဳလ္ေလးပါးႏွင့္ ဥပမာထား၍ ေဟာၾကားခ်က္။<br />(၁) တုေစၦာ ပိဟိေတာ- အတြင္း၌ ဘာမွ်မရွိဘဲ အျပင္၌ အျမင္ေကာင္းေအာင္ သပ္သပ္ရပ္ရပ္<br />ပိတ္ထားေသာအိုးမ်ိဳး၊<br />(၂) ပူေရာ ၀ိ၀ေဋာ- အျမင္မေကာင္းေအာင္ ဖြင့္လွစ္ထားေသာ္လည္း အတြင္း၌ အၿမိဳက္သုဒၶါထူးတို႔ျဖင့္ ျပည့္ေနေသာအိုးမ်ိဳး၊<br />(၃) တုေစၦာ ၀ိ၀ေဋာ- ဖြင့္လွစ္၍လည္းထား အတြင္း၌လည္း ဘာမွ်မရွိေသာ အိုးမ်ိဳး၊<br />(၄) ပူေရာ ဟိတိေတာ- အတြင္း၌လည္း အၿမိဳက္တရားတုိ႔ႏွင့္ျပည့္ႏွက္ေန၏၊ ၾကည့္႐ႈဖြယ္ေကာင္း<br />ေအာင္လည္း ေသေသသပ္သပ္ ပိတ္ထားေသာအိုးမ်ိဳး။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">အိုင္ႀကီး ၇-အိုင္။ ။ </span>ႏွစ္ပါင္း သိန္း ေသာင္းေက်ာ္က ပိဋကစာေပ၌ထင္ရွား၍ ဟိမ၀ႏၲာအနီး၌ရွိေသာ အိုင္ႀကီးမ်ား။ ထိုအုိင္ႀကီးတို႔သည္ အသီးသီးယူဇနာငါးဆယ္စီနက္ကုန္၍ ယူဇနာငါးဆယ္စီ အလ်ားအနံ ျပန္႔က်ယ္ၾကကုန္၏။အ၀န္းအ၀ိုင္းပတ္လည္အားျဖင့္ ယူဇနာ တစ္ရာ့ငါးဆယ္စီရွိၾကကုန္၏။ အဂၤုတၱရ အ႒ကထာႏွင့္ ဇိနာလကၤာရဋီကာ၌ အက်ယ္႐ႈေလ။<br />(၁) အေနာတတၱအိုင္၊<br />(၂) ကဏၰမု႑အိုင္၊<br />(၃) ရထကာရ အိုင္၊<br />(၄) ဆဒၵႏၲ အိုင္၊<br />(၅) ကုဏာလ အိုင္၊<br />(၆) မႏၵာကိနီ အိုင္၊<br />(၇) သီဟ ပပါတ အိုင္။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ သေဗၢ သခၤါရာ အနိစၥာ၊ ေလာက၌ မည္သည့္အရာမွ် ခိုင္ျမဲျခင္းမရွိ၊ ေျပာင္းလဲပ်က္စီးျခင္းသာအဆံုးရွိရကား ထိုအိုင္ႀကီးမ်ားသည္ ယခုအခါမရွိေတာ့ၿပီ။<br /><br /><span style="font-weight: bold;">အိုင္ႀကီး ၁၈-အိုင္။ ။</span> ကမၻာေပၚရွိ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း (၃၈၀၀)ေက်ာ္ မိုင္အထက္ရွိေသာ အိုင္ႀကီးမ်ား<span style="font-family:times new roman;"></span> (Large Lakes) ကိုသာေဖၚျပေရတြက္ျခင္းျပဳထားသည္။<br />(၁) ကတ္စပီယန္အိုင္ႀကီး (ေျမထဲပင္လယ္) <span style="font-family:georgia;">(Capian Sea) </span>အာရွတိုက္ႏွင့္ ဥေရာပတိုက္တို႔၏အၾကား၌ တည္ရွိသည္။ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း (၁၅၂ ၂၃၉)ႏွင့္ အလ်ား (၇၄၅) မိုင္ရွိသည္။ ၎င္း၏ေရအနက္ဆံုးေသာေနရာမွာ (၃ ၁၀၄)ေပရွိ၍ ပင္လယ္ေရျပင္ေအာက္ (၉၆) ေပရွိသည္။<br />(၂) ဆူပီးရီးယား အိုင္(Superior) ေျမာက္အေမရိကတိုက္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ကေနဒါႏိုင္ငံ တို႔၏အၾကား၌တည္ရွိ၏၊ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း (၃၁ ၈၂၀) ႏွင့္ အလ်ား (၃၈၃) မိုင္ရွိသည္၊၎င္း၏ ေရအနက္ဆံုးေနရာမွာ (၁ ၃၃၃) ေပရွိလ်က္ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ ေပေပါင္း (၆၀၂)ေပျမင့္သည္။<br />(၃) ဗစ္တိုးရီးယား အိုင္ (Victoria) အာဖရိကတိုက္၏ ေရွ႕အလယ္ပိုင္း၌ တည္ရွိလ်က္ ဧရိယာစတုရန္း မိုင္ေပါင္း (၂၆ ၈၂၈) ႏွင့္ အလ်ား (၂၀၀) မိုင္ရွိသည္၊ ၎င္း၏ ေရအနက္ဆံုးေနရာမွာ (၂၇၀)ေပရွိ၍ ပင္လယ္ေရျပင္၏အထက္ အျမင့္ေပ (၃ ၇၁၇)ရွိသည္။<br />(၄) ေအရဲလ္ အိုင္ (Aral) အာရွတိုက္ ကာဇက္စတန္-အူဘက္ကီစတန္ႏိုင္ငံအတြင္း၌ တည္ရွိ၍ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း(၂၅ ၆၅၉) ႏွင့္ အလ်ား (၂၆၆) မိုင္ရွိလ်က္ ၎င္း၏ေရအနက္ဆံုး<br />ေနရာမွာ (၂၂၃)ေပ ရွိသည္၊ ပင္လယ္ေရျပင္၏အထက္ အျမင့္ေပ (၁၆၄) ရွိသည္။<br />(၅) ဟူရြန္ အိုင္ (Huron) ေျမာက္အေမရိက အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ကေနဒါႏိုင္ငံတုိ႔၏အၾကား၌တည္ရွိလ်က္ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း (၂၃ ၀၁၀)ႏွင့္ အလ်ား (၂၄၇) မိုင္ရွိသည္၊ ၎င္း၏ ေရအနက္ဆံုးေနရာ၌ (၇၅၀) ေပရွိ၍ ပင္လယ္ေရျပင္၏အထက္ အျမင့္ေပ (၅၈၁) ရွိသည္။<br />(၆) မစ္ခ်ီဂန္ အိုင္ (Michigan) ေျမာက္အေမရိကတိုက္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စု၌<br />ရွိသည္။ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း (၂၂ ၄၀၀)ႏွင့္ အလ်ားမိုင္ (၃၂၁)ရွိသည္၊ ၎င္း၏ေရအနက္ဆံုး<br />ေနရာမွာ (၉၂၃)ေပရွိ၍ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ အျမင့္ေပ (၅၈၁) ရွိသည္။<br />(၇) တန္ဂန္ယိက အိုင(Tanganyika)အာဖရိကတိုက္၏ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း၌တည္ရွိ<br />သည္၊ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း(၁၂ ၇၀၀)ႏွင့္ အလ်ားမိုင္ (၄၂၀)ရွိသည္၊ ၎င္း၏ေရအနက္ဆံုးေနရာမွာ (၄ ၇၀၈) ေပရွိသည္၊ ပင္လယ္ေရမ်က္ႏွာျပင္အထက္ အျမင့္ေပ (၂၅၃၄) ရွိသည္။<br />(၈) ေဘကဲလ္ အိုင္ (Baikal) အာရွတိုက္ ႐ုရွားႏိုင္ငံအတြင္း၌ရွိသည္၊ ဧရိယာစတုရန္း မိုင္ေပါင္း (၁၂ ၁၆၂)ႏွင့္ အလ်ား (၃၉၅)မိုင္ရွိသည္၊ ၎င္း၏ေရအနက္ဆံုးေနရာမွာ (၅ ၇၁၂) ေပရွိလ်က္ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ အျမင့္ေပ (၁ ၄၈၆)ရွိသည္။<br />(၉) ဂရိတ္ဘဲယား အိုင္ (Great Bear)ေျမာက္အေမရိကတိုက္ ကေနဒါႏိုင္ငံ အတြင္း၌<br />ရွိသည္၊ ဧရိယာစတုရန္းမုိင္ေပါင္း (၁၂ ၀၀၀)ႏွင့္ အလ်ားမိုင္ (၂၃၂) ရွိသည္၊ ၎င္း၏ ေရအနက္ဆံုးအပိုင္းမွာ(၂၇၀) ေပရွိသည္၊ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ အျမင့္ေပ (၃၉၁) ရွိသည္။<br />(၁၀) ညာဆာ အိုင္ (Nyasa)အာဖရိကတိုက္၏ေတာင္ပိုင္း၌ရွိသည္၊ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း (၁၁ ၆၀၀)ႏွင့္ အလ်ားမိုင္ (၃၆၀)ရွိသည္၊ ေရအနက္ဆံုးေနရာမွာ (၂၃၁၆) ေပ ရွိလ်က္ ပင္လယ္ ေရျပင္အထက္ အျမင့္ေပ (၁ ၅၅၀) ရွိ၏။<br />(၁၁) ဂရိတ္စေလ့ အိုင္(Great Slave)ေျမာက္အေမရိကတိုက္ ကေနဒါႏိုင္ငံ၌တည္ရွိသည္၊ ဧရိယာစတုရန္းမုိင္ေပါင္း (၁၁ ၁၇၀)ႏွင့္ အလ်ား (၂၉၈) မိုင္ရွိသည္၊ ေရအနက္ဆံုးအပိုင္း၌(၂ ၀၁၅)ေပရွိလ်က္ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ အျမင့္ေပ (၄၉၅) ရွိသည္။<br />(၁၂) ခ်ဒ္ အိုင္(Chad) အာဖရိကတိုက္အလယ္ပိုင္ ခ်ဒ္ႏိုင္ငံအတြင္း၌တည္ရွိသည္၊ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း(၉ ၉၄၆)ရွိ၍ အလ်ားမိုင္ (၁၃၀) ရွိသည္၊ ေရအနက္ဆံုးေနရာမွာ (၂၃) ေပရွိ၍ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္သို႔ (၉၂၂) ေပ ျမင့္သည္။<br />(၁၃) အီးရီး အိုင္ (Erie) ေျမာက္အေမရိကတိုက္ အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ကေနဒါႏိုင္ငံတို႔ အၾကား၌တည္ရွိသည္၊ ဧရိယာစတုရန္းမုိင္ေပါင္း (၉ ၉၃၀)ႏွင့္ အလ်ားမိုင္ေပါင္း (၂၁၄) မိုင္ရွိသည္၊ ေရအနက္ဆံုးေနရာမွာ (၂၁၀) ေပ ရွိ၍ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ အျမင့္ေပ (၅၇၂) ရွိသည္။<br />(၁၄) ၀င္နီပက္ အိုင (Winnipeg) ေျမာက္အေမရိကတိုက္ ကေနဒါႏိုင္ငံအတြင္း၌ ရွိသည္၊<br />ဧရိယာစတုရန္းမုိင္ေပါင္း (၉ ၀၉၄)ရွိၿပီး အလ်ား (၂၆၄) မိုင္ရွိသည္၊ ေရအနက္ဆံုးအပိုင္းမွာ<br />(၂၀၄) ေပရွိ၍ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ (၇၁၃)ေပျမင့္သည္။<br />(၁၅) အြန္တာရီယို အိုင္ (Ontario)အေမရိကန္ျပည္ေထာင္စုႏွင့္ ကေနဒါႏိုင္ငံတို႔အၾကား၌ရွိသည္၊ ဧရိယာစတုရန္းမုိင္ေပါင္း (၇ ၅၀၂)ရွိ၍ အလ်ားမိုင္ (၁၉၃) ရွိသည္၊ ေရအနက္ဆံုးေနရာမွာ(၇၇၈) ေပရွိလ်က္ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ (၂၄၆) ေပျမင့္သည္။<br />(၁၆) ဘားလ္ကတ္ရွိ အိုင္ (Balkash)အာရွတိုက္ ဆိုဗီယကယူနီယံႏိုင္ငံအတြင္း၌ရွိသည္၊ ဧရိယာ စတုရန္းမုိင္ေပါင္း (၇ ၁၁၅)ရွိသည္၊ အလ်ား (၃၇၉) မိုင္ရွိ၍ ေရအနက္ဆံုးေနရာမွာ (၇၈) ေပ ရွိသည္၊ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ (၁ ၁၁၂) ရွိသည္။<br />(၁၇) လာဒိုဂါ အိုင္ (Ladoga) ႐ုရွားႏိုင္ငံအတြင္း ဥေရာတိုက္အပိုင္း၌ တည္ရွိသည္၊ ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း (၇ ၀၀၀)ရွိ၍ အလ်ား (၁၂၄)မိုင္ရွိသည္၊ ၎င္း၏ေရအနက္ဆံုးေနရာမွာ (၇၃၈)ေပရွိလ်က္ ပင္လယ္ေရျပင္အထက္ (၅၅) ေပျမင့္သည္။<br />(၁၈) အိုနီဂါ အိုင္ (Onega) ႐ုရွားႏိုင္ငံအတြင္း ဥေရာပတိုက္အပိုင္း၌ရွိသည္၊<br />ဧရိယာစတုရန္းမိုင္ေပါင္း(၃ ၈၁၉)ရွိ၍ အလ်ားမိုင္ (၁၅၄)မွ် ရွိသည္၊ ေရအနက္ဆံုးအပိုင္းမွာ (၃၆၁)ေပ ရွိၿပီး ပင္လယ္ေရျပင္၏အထက္ (၁၀၈)ေပ ျမင့္သည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-783533748957876537?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-474660867829624852008-12-01T08:34:00.000-08:002008-12-21T18:24:24.196-08:00<span style="font-weight:bold;">ဧကဘ႑ာ၊ ခိုးနည္းလာ၊ ၅-ျဖာအဘယ္နည္း။ ။ </span>၎င္းသ႐ုပ္ကို ခိုးျခင္း ၂၅-ပါး၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ဧကမႏၲာ၊ သင့္ေလ်ာ္ရာ၊ ၆-ျဖာ အရပ္မ်ိဳး။ ။</span> ၀ိနည္း ပါရာဇိက။ အ႒ကထာ။ ပ-အုပ္။ ၁၀၁။ ဗုဒၶဘုရားႏွင့္ရဟန္းသံဃာေတာ္မ်ားအား ဆည္းကပ္ခစား တရားနာေသာအခါ အျပစ္ေျခာက္ပါးမွ လြတ္ေျမာက္၍ သင့္တင့္ေလ်ာက္ပတ္ေသာ အရပ္မ်ားကို ဆိုသည္။ <br />(၁) ေ၀းလြန္းေသာအရပ္၊ <br />(၂) နီးလြန္းေသာအရပ္၊<br />(၃) ျမင့္ေသာ အရပ္၊ <br />(၄) ေလညာ ေလတင္အရပ္၊ <br />(၅) ေနာက္ေက်ာတည့္တည့္ အရပ္၊ <br />(၆) ေရွ႕တည့္တည့္အရပ္။<span id="fullpost"> <br /><br /><span style="font-weight:bold;">ဧကမႏၲာ သင့္ေလ်ာ္ရာ၊ ၈-ျဖာရပ္ တစ္နည္း။ ။ </span>၎င္း၏ သ႐ုပ္ကို (နိသဇၨ ေဒါသမ်ိဳး ၈-ပါး) ဟူေသာ သုေတသန၌ ဆန႔္က်င္ဘက္ျပန္ယူပါေလ။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ဧတဒဂ္ ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရ ရဟန္းေယာက္်ား ၄၁-ပါး။ ။ </span>အဂုၤတၱရ။ ပါ။ ပ-အုပ္၊ ႏွာ- ၂၃။ <br />(၁) 'အဂၢရတၱညဴ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ေကာ႑ည၊ <br />(၂) 'အဂၢ မဟာပညာ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ သာရိပုတၱရာ၊<br />(၃) တန္ခိုးအရာ၌ 'အဂၢ ဣဒၶိမႏၲ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ေမာဂၢလႅာန္၊ <br />(၄) ဓူတင္ေဆာင္ 'အဂၢ ဓုတဂၤဓရ'ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ မဟာကႆပ၊ <br />(၅) 'ဒိဗၺစကၡဳဥာဏ္' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္အႏု႐ုဒၶါ၊ <br />(၆) အမ်ိဳးျမတ္'အဂၢ ဥစၥကုလိက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ဘဒၵိယ၊ ၎သည္ ဘ၀မျခားဘဲ ငါးရာတိုင္တိုင္ဆက္၍မင္းျဖစ္ဖူးေသာေၾကာင့္ အမ်ိဳးျမတ္ဘြဲ႕ထူးတံဆိပ္ရသည္ဟူ၏၊ <br />(၇) အသံေကာင္း 'အဂၢ မဥၨဴသရ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္လကု႑က ဘဒိၵယ၊ <br />(၈) ျခေသၤ့သံျဖင့္ႀကံဳး၀ါးသည့္ 'အဂၢ သီဟနာဒိက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ<br />အရွင္ ပိေ႑ာလ ဘာရဒြါဇ၊ ၎င္းသည္ အရဟတၱဖိုလ္ရသည့္ေန႔မွာပင္ မဂ္ဖိုလ္၌ သံသယရွိေသာသူ<br />သည္ငါ့ကိုေမးၾကဟု မေၾကာက္မရြ႕ံ ျခေသၤ့သံဆို၍ ဘုရားေရွ႕ေတာ္၌လည္း အရွင္ဘုရားသာသနာ<br />ေတာ္၌ျပဳဖြယ္ကိစၥသည္ အကြၽႏ္ုပ္အား အၿပီးတိုင္ေရာက္ပါၿပီဟု ျခေသၤ့သံကိုဆိုေလသည္၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဧတဒဂ္ရသည္ဟူ၏၊ <br />(၉) တရားေဟာေကာင္း 'အဂၢ ဓမၼကထိက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ပုဏၰ၊ <br />(၁၀) အက်ဥ္းကိုအက်ယ္ဖြဲ႕တတ္ရာ၌ တံဆိပ္ရသူ အရွင္မဟာကစၥည္း၊ <br />(၁၁) စိတ္ႏွလံုးျဖင့္ၿပီးေသာ ကိုယ္ကိုဖန္ဆင္းရာ၌ 'အဂၢ ေစတာ ၀ိ၀႗' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္စူဠပန္၊ <br />(၁၂) 'အဂၢ သညာ ၀ိ၀႗ ကုသလ' အရာ၌ ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ မဟာပန္၊ <br />(၁၃) ကိေလသာကင္း၍ေနေသာအရာ ျမတ္ေသာအလႉခံပုဂိၢဳလ္အရာတို႔၌ ဘြဲ႕တံဆိပ္ႏွစ္ထပ္ရသူ အရွင္ သုဘူတိေထရ္၊ <br />(၁၄) အရညကင္ေတာရ ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ ရွားေတာေန အရွင္ေရ၀တေထရ္၊ <br />(၁၅) စ်ာန္၀င္စားေသာအရာ၌ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ကခၤါေရ၀တ၊ <br />(၁၆) လံု႔လ၀ီရိယအရာ၌ ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ ကုေဋ ၂၀-တန္ တန္ဆာကို လူ႔ဘ၀က ၀တ္ဆင္ခဲ့ဖူးေသာ သူေဌးသား ေသာဏေခၚ အရွင္ေကာဋိ၀ိသေသာဏ၊ <br />(၁၇) သာယာ နာေပ်ာ္ဖြယ္ရွိေအာင္ ရြတ္ဖတ္တတ္ေသာအရာ၌ 'အဂၢ ကလ်ာဏ ၀ါကၠရ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ လူ႔ဘ၀က တစ္ကုေဋတန္ နားေတာင္းတန္ဆာ ဆင္ပန္ခဲ့ဖူးသည့္ အရွင္ ကုဋိကဏၰေသာဏ၊ <br />(၁၈) လာဘ္ေပါမ်ားေသာ အရာ၌ 'အဂၢ လာဘီ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္သီ၀လိ၊ <br />(၁၉) သဒၶါအားႀကီးေသာအရာ၌ 'အဂၢ သဒၶါဓိမုတၱ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ၀ကၠလိ၊ <br />(၂၀) သိကၡာသံုးပါးကို လိုလားလိုက္နာရာ၌ 'အဂၢ သိကၡာကာမ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရ သားေတာ္ အရွင္ရာဟုလာ။<br />(၂၁) 'အဂၢ သဒၶါ ပဗၺဇၨိတ' အရာ၌ ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ရ႒ပါလ၊ <br />(၂၂) စာေရးတံေခၚ မဲလိပ္ခ်အလႉကို ေရွးဦးစြာယူရာ၌ 'အဂၢ ပဌမ သလာက ဂဏွႏၲ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ေကာ႑ဒါန၊ <br />(၂၃) ကဗ်ာကာထာ သီကံုးဖြဲ႕ဆိုရာ၌ လ်င္ျမန္ျခင္း 'အဂၢ ပဋိဘာ၀န၀ႏၲ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ၀ဂႌသ၊ <br />(၂၄) ထက္၀န္းက်င္ၾကည္ညိဳဖြယ္ကို ေဆာင္ရာ၌ 'အဂၢ သမႏၲ ပါသာဒိက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ဥပေသန၊ (၂၅) ေက်ာင္းအိပ္ယာေနရာ ခင္းတတ္ရာ၌ 'အဂၢ ေသာနာသန ပညာပက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ဒဗၺ၊ <br />(၂၆) နတ္တို႔ခ်စ္ျမတ္ႏိုးအပ္သည့္အရာ၌ 'အဂၢ ေဒ၀ါနံ ၀ိယမနာပ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ပိလိႏၵ၀စၦ၊ <br />(၂၇) တရားကို လ်င္စြာသိေသာအရာ၌ 'အဂၢ ခိပၸါဘိည'ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ဒါ႐ုစိ၊ <br />(၂၈) ဆန္းဆန္းၾကယ္ၾကယ္စကားကိုေျပာဆိုတတ္ရာ၌ 'အဂၢ စိတၱ ကထိက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ကုမာရကႆပ၊ <br />(၂၉) 'အဂၢ ပဋိသမၻိဒါပတၱ' ဥာဏ္အရာ၌ ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ မဟာေကာ႒ိတ၊ <br />(၃၀) ဗဟုသုတအရာ, သတိမေမ့သည့္အရာ, ပညာလ်င္သည့္အရာ, လံု႔လရွိသည့္အရာ, အလုပ္အေကြၽးေကာင္း, ေပါင္း ဘြဲ႕တံဆိပ္ငါးထပ္ရသူ အရွင္ အာနႏၵ။ <br />(၃၁) အျခံအရံမ်ားျခင္း၌ 'အဂၢ မဟာပရိသ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ဥ႐ုေ၀ဠကႆပ၊ <br />(၃၂) အမ်ိဳးကို ၾကည္ညိဳေအာင္ျပဳလုပ္တတ္ရာ၌ 'အဂၢ ကုလပသာဒက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ကာလုဒါယီ၊ (၃၃) အနာေရာဂါကင္းရာ၌ 'အဂၢ အပၸါဗာဓိက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ဗာကုလ၊ ၎င္းသည္ အယုတ္သျဖင့္ သန္းေ၀ျခင္း ေခ်ဆတ္ျခင္းမွ်မရွိ ဟူသတ္၊ <br />(၃၄) ပုေဗၺနိ၀ါသဥာဏ္၌ 'အဂၢ ပုေဗၺနိ၀ါသ အႏုႆရႏၲ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူအရွင္ေသာဘိတ၊ <br />(၃၅) ၀ိနည္းဓိုရ္ရာထူး၌ 'အဂၢ ၀ိနယဓရ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ဥပါလိ၊ <br />(၃၆) ဘိကၡဳနီမတို႔ကိုဆံုးမရာ၌ အေကာင္းဆံုး 'အဂၢဘိကၡဳေနာ၀ါဒက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ နႏၵက၊ <br />(၃၇) ဣေႁႏၵေကာင္းရာ၌'အဂၢ ဣေႁႏၵိယဂုတၱဒြါရ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ ညီေတာ္မင္းနန္ေခၚ အရွင္နႏၵ၊ <br />(၃၈) ရဟန္းေတာ္တို႔ကို ဆံုးမရာ၌အေကာင္းဆံုး 'အဂၢ ဘိကၡဳ ၾသ၀ါဒက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ မဟာကပၸိႏၷ၊ (၃၉) ေတေဇာကသိုဏ္းရာထူး၌'အဂၢ ေတေဇာဓါတု ကုသလ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ သာဂတေထရ္၊ <br />(၄၀) ေဒသနာေတာ္ အသစ္အသစ္တင္ရာ၌ 'အဂၢ ပဋိဘာေနယ်က' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ရာဓ၊ <br />(၄၁) ညစ္ႏြမ္းေခါင္းပါးေသာ ပံ့သကူသကၤန္းကို ေဆာင္ရာ၌ 'အဂၢ လုခ စီ၀ရ ဓရ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသူ အရွင္ ေမာဃရာဇ။<br /><span style="font-weight:bold;"><br />ဧတဒဂ္ ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရ ရဟန္းမိန္းမ ၁၃-ပါး။ ။</span><br /> (၁) မိေထြးေတာ္ မဟာပဇာပတိ ေဂါတမီ ေထရီ- 'အဂၢ ရတၱညဴ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရသည္။<br /> (၂) ေခမာ ေထရီ 'အဂၢ မဟာပညာ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရသည္။<br /> (၃) ဥပၸလ၀ဏ္ ေထရီ- 'တန္ခိုးႀကီး' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရသည္။ ဘုရားရွင္ ယမိုက္ျပာဋိဟာ ျပခါနီး၌အရွင္ဘုရား တန္ခိုးျပေတာ္မမူပါႏွင့္ေတာ့၊ တပည့္မသည္ အလ်ား ၁၂-ယူဇနာ၊ အနံ ၁၂-ယူဇနာ၊ အ၀န္း ၃၆-ယူဇနာ၊ ဗိုလ္ထုႏွင့္ စၾကာမင္းဟန္ဖန္ဆင္း၍ ေျခေတာ္ျမတ္ကို ဦးတိုက္ပါမည္ဟု ေလွ်ာက္ထားရာတြင္ဧတဒဂ္ ဘြဲ႔ထူးရေလသည္။<br /> (၄) ပဋာစာရီ ေထရီ- ၀ိနည္းဓိုရ္အရာ၌ 'အဂၢ ၀ိနယ ဓါရီ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ျမတ္ရသည္။<br /> (၅) ဓမၼဒိႏၷာ ေထရီ 'အဂၢ ဓမၼကထိက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရသည္။ ၀ိသာခါ ဒါယိကာမႀကီးက တရားေဟာရန္ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္ေသာေၾကာင့္ အထူးထူးေသာနည္းတို႔ျဖင့္ ခက္ခဲနက္နဲသိမ္ေမြ႕ေသာမူလပဏၰာသက်မ္း၌ "စူဠေ၀ဒလႅ" သုတ္ကိုေဟာေတာ္မူရာ ငါဘုရားေဟာေသာ္လည္း သည္အတိုင္းပင္ ေဟာရေတာ့မည္ဟု ေကာင္းခ်ီးေပးလ်က္ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ထူးကို အပ္ႏွင္းခ်ီးေျမႇာက္ေလသည္ဟူ၏။<br /> (၆) နႏၵာ ေထရီ- စ်ာန္၀င္စားေသာအရာ၌ 'အဂၢ စ်ာယိကာ' ဘြဲ႕ထူးတံဆိပ္ေတာ္ရသည္။<br /> (၇) ေသာဏာ ေထရီ- 'လံု႔လ ၀ီရိယေကာင္း' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရသည္။<br /> (၈) ဗကုလာ ေထရီ- 'ဒိဗၺစကၡဳဥာဏ္' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရသည္။ (အခ်ိဳ႕မူ၌ "သကုလာ"ဟု ရွိသည္။)<br /> (၉) ဘဒၵါ ကု႑လ ေကသာ ေထရီ- အဘိညာဥ္အရာ၌ လ်င္ျမန္ေသာေၾကာင့္ 'အဂၢ ခိပၸါဘိည' တံဆိပ္ေတာ္ရသည္။<br /> (၁၀) ဘဒၵါ ကပိလာနီ ေထရီ- 'ပုေဗၺနိ၀ါသဥာဏ္' တံဆိပ္ေတာ္ရသည္။<br /> (၁၁) ရာဟုလာမယ္ေတာ္ ဘဒၵကဥၥနာ ယေသာ္ဓရာ ေထရီ- 'ဥာဏ္အျမင္ႀကီးရာ၌' တံဆိပ္ေတာ္<br />ရသည္။<br /> (၁၂) ကိသာ ေဂါတမီ ေထရီ- ညစ္ႏြမ္းေခါင္းပါးေသာ ပံ့သကူသကၤန္းကို ေဆာင္ရာ၌ 'အဂၢ လူခ စီ၀ရ ဓါရီ' တံဆိပ္ေတာ္ျမတ္ရသည္။<br /> (၁၃) သိဂၤါလ မာတာ ေထရီ- သဒၶါတရားေကာင္း 'သဒၶါဓိမုတၱ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ျမတ္ရ<br />ေလသည္။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ဧတဒဂ္ ဘြဲ႕တံဆိပ္ရ လူမိန္းမ ၁၀-ေယာက္။</span><br /> (၁) ေသနိယ သူေဌးသမီး သုဇာတာ- ေရွးဦးစြာ သရဏဂံုေဆာက္တည္ရာ၌ 'အဂၢ ပထမ သရဏဂမဏ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရေလသည္။<br /> (၂) ပုဗၺာ႐ံု ေက်ာင္းအမႀကီး ၀ိသာခါ- အလႉဒါနအရာ၌ အမ်ားဆံုး ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္<br />ရေလသည္။<br /> (၃) ခုဇၨဳတၱရာ- 'အဂၢ ဗဟုသုတ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရေလသည္။ ၎င္းသည္ အၾကားအျမင္မ်ား၍ သာမာ၀တီႀကီးမႉးေသာ အုပ္စုငါးရာတို႔အား သင္ၾကားပို႔ခ်ရေလသည္၊ ၎င္းသင္ၾကားပို႔ခ်ရေသာ က်မ္းကားသုတၱန္ပိဋက၌ ဣတိ၀ုတၱက က်မ္းဟူ၍ က်မ္းသီးတစ္ေစာင္ပင္ျဖစ္ေလသည္၊ သည္ကို အေၾကာင္းျပဳ၍ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ထူးရသည္ဟူ၏။<br /> (၄) သာမာ၀တီ-ေမတၱာျဖင့္ေနေသာအရာ၌ 'အဂၢ ေမတၱာ ၀ိဟာရီ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ကို ရေလသည္။<br /> (၅) နႏၵမာတာ ဥတၱရာ- စ်န္၀င္စားရာ၌ 'အဂၢစ်ာယီ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ကို ရေလသည္။<br /> (၆) ေကာလိယမင္းသမီး သုပၸ၀ါသာ- အေကာင္းအျမတ္ေပးလႉရာ၌ 'အဂၢ ပဏီတ ဒါယိကာ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ကိုရေလသည္။<br /> (၇) သုပၸိယာ-သူနာကို ျပဳစုလုပ္ေကြၽးရာ၌ အေကာင္းဆံုးသူနာျပဳတတ္သူ 'အဂၢ ဂိလာႏုပ႒ာက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ကို ရေလသည္။<br /> (၈) ေကာတိယာနီ- မတုန္မလႈပ္ ၾကည္ညိဳရာ၌ 'အဂၢ အေ၀စၥ ပသႏၷ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရေလသည္။<br /> (၉) နကုလ မာတာ ဘုရားႏွင့္အကြၽမ္း၀င္ျခင္း၌'အဂၢ ၀ိႆာသီက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ကို ရေလသည္။(နကုလ ပိတာ ႏွင့္တူ)<br /> (၁၀) ကာလီ ေခၚ ဒါယိကာမ- အဆင့္ၾကားအားျဖင့္ ဘုရားကိုၾကည္ညိဳေသာအရာ၌ 'အဂၢ အႏုႆ၀ ပသႏၷ'ေခၚ ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ကို ရေလသည္။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ဧတဒဂ္ဘြဲ႕ထူး ခံယူရသူ လူဒါယကာ ေယာက္်ား ၁၀-ေယာက္။</span><br /> (၁) "တဖုႆ ဘလ’ိက" ကုန္သည္ ညီေနာင္- ေရွးဦးစြာ သရဏဂံုေဆာက္တည္ရာ၌ ဘြဲ႕ထူးရေလသည္၊၎င္းတို႔သည္ ဘုရားျဖစ္၍ ၄၉-ရက္အလြန္ လင္းလြန္းပင္ရင္းမွာ ဘုရားႏွင့္ေရွးဦးစြာေတြ႕ေသာလူထူးလူျမတ္တို႔ေပတည္း၊ သို႔ေသာ္ သံဃာမရွိေသးရကား "ေဒြ၀ါစိက သရဏဂံု"သာ ရသည္။<br /> (၂) အနာထပိဏ္ သူေဌးႀကီး- အလႉဒါနအရာ၌ အမ်ားဆံုးဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရေလသည္။<br /> (၃) စိတၱသူၾကြယ္- တရားေဟာေကာင္း ဘြဲ႕တံဆိပ္ရေလသည္။ ၎င္းသည္ ႐ုပ္ နာမ္ ကံ ၀ိပါက္တို႔၌အထူးလိမၼာလ်က္ ေနာင္ခါ သဠာယတနသံယုတ္၌ သုတ္ေပါင္းတစ္ဆယ္ေက်ာ္ရွိေသာ "စိတၱသံယုတ္"ကိုေဟာရာတြင္ ဧတဒဂ္ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ျမတ္ရေလသည္။<br /> (၄) ဟတၳာဠာ၀က- "သဂၤဟ၀တၳဳေလးပါးျဖင့္ ေထာက္ပံ့၍ ပရိတ္သတ္အား မိမိထံသို႔ေရာက္ေအာင္ဆြဲေဆာင္ရာ၌" ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရေလသည္။<br /> (၅) မဟာနံ သာကီ၀င္မင္း- အခါမျပတ္ အေကာင္းအျမတ္တို႔ကို ေပးလႉတတ္ရာ၌ 'အဂၢ ပဏီတ ဒါယကာ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရေလသည္။<br /> (၆) ေ၀သာလီၿမိဳ႕ေန ဥဂၢသူၾကြယ္- ႏွစ္သက္ဖြယ္အရာကို ေပးလႉတတ္သည့္အရာ၌ 'အဂၢ မနာပ ဒါယကာ'ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရေလသည္။<br /> (၇) ဟတၳိဂါမရြာေန ဥဂၢသူၾကြယ္- သံဃာအလုပ္အေကြၽးေကာင္း 'အဂၢ သံဃုပ႒ာက' ဘြဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ရေလသည္။<br /> (၈) သူရပန္- မတုန္မလႈပ္ ၾကည္ညိဳရာ၌ 'အေ၀စၥ ပသႏၷ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရေလသည္၊ အခ်ိဳ႕မူ၌ သုရဗႏၶ-သူရဗန္ဟုရွိသည္။<br /> (၉) ဆရာဇီ၀က- ပုဂိၢဳလ္ကို ၾကည္ညိဳတတ္ေသာအရာ၌ ဘြဲ႕တံဆိပ္ရေလသည္၊ သီလ သမာဓိ ပညာစေသာ ဂုဏ္ေက်းဇူး အထူးရွိေသာရဟန္းကို ဂုဏ္ေက်းဇူးအေလ်ာက္ အထူးတလည္ ၾကည္ညိဳျမတ္ႏိုးတတ္ေသာေၾကာင့္ 'ပုဂၢလ ပသႏၷ' ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသည္ဟူ၏။<br /> (၁၀) နကုလပိတာ သူၾကြယ္- ဘုရားႏွင့္ အကြၽမ္း၀င္ရာ၌ ဘြဲ႕တံဆိပ္ရသည္၊ သူသည္ ဘုရားရွင္ကိုေရွးဦးအၾကိမ္ေတြ႕ကာမွ်ပင္ "ခ်စ္သားရယ္ ဒီမွ်ေလာက္ၾကာျမင့္ေအာင္ မိဘကိုစြန္႔၍ ဘယ္အရပ္သို႔ ၾကြေနသနည္း"ဟု အကြၽမ္းတ၀င္ေျပာဆိုေလသည္၊ သို႔ဆိုႏိုင္ျခင္းကား ဘ၀မျခားဘဲ ငါးရာတိုင္တိုင္ဘုရားရွင္၏အဘျဖစ္ဖူးၿပီ၊ ထို႔အတူ ဘႀကီးငါးရာ ဘေထြးငါးရာ ၀ရီးအျဖစ္ အႀကိမ္ငါးရာ ဘ၀မျခားဘဲျဖစ္ဖူးသည္ကိုစြဲ၍ အကြၽမ္းတ၀င္ ဘုရားရွင္အား "ခ်စ္သား ခ်စ္သား"ႏွင့္ ေခၚေလ့ရွိသတတ္၊ ထို႔ေၾကာင့္ '၀ိႆာသက'ဘြဲ႕တံဆိပ္ရေလသည္ ဟူ၏။<br /> <br /><span style="font-weight:bold;">ဧဟိဘိကၡဳရဟန္းေတာ္ေပါင္း ၂၈၆၄၇- ပါး။ ။</span> ျမတ္စြာဘုရားလက္ထက္ေတာ္၌ ဧဟိဘိကၡဳရဟန္းအျဖစ္ရယူသြားၾကေသာ ရဟန္းေတာ္မ်ား အေရအတြက္ သ႐ုပ္ကား <br />၀ိနည္း ပိဋကေတာ္၌ ပဥၥ၀ဂၢီငါးပါး၊ <br />ယသသတို႔သားႏွင့္အေပါင္းအေဖၚမ်ား၊ ေပါင္း ၅၅-ပါး၊ <br />ဘဒၵ၀ဂၢီညီေနာင္သံုးက်ိပ္၊ <br />ရေသ့ (ရွင္) ၁၀၀၀၊ <br />အဂၢသာ၀က ၂-ပါးႏွင့္ ပရိဗိုဇ္မ်ား၊ ေပါင္း ၂၅၀။ <br />အဂၤုလိမာလ ၁-ပါး၊ ေပါင္း ၁၃၄၄-ပါး၊ <br />သုတၱန္ပိဋကထိုထိုနိကာယ္တို႔၌ကား ေသလပုဏၰားႏွင့္ အေဖၚ ၃၀၀၊ <br />မဟာကပၸိနမင္းႀကီးႏွင့္ အမတ္ ၁၀၀၀၊ <br />ကပိလ၀တ္ျပည္သား ၁၀၀၀၀၊ <br />ပါရာယနိက ပုဏၰားႏွင့္ အေဖၚ ၁၆၀၀၀၊ ေပါင္း ၂၇၃၀၃ျဖစ္၍ <br />၂-ရပ္ေပါင္းေသာ္ ၂၈၆၄၇-ပါးျဖစ္၏။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ဤကား ၀ိနည္းႏွင့္ သုတၱန္ ပိဋကေတာ္လာ ထင္ရွားေသာေနရာမ်ားမွ ယူျပျခင္းသာျဖစ္၍ထို႔ထက္အလြန္လည္း မ်ားစြာပင္ရွိတန္ရာေသးသည္ဟု မွတ္ယူရမည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-47466086782962485?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-38533862745611114842008-12-01T08:23:00.000-08:002008-12-21T18:23:06.289-08:00<span style="font-weight:bold;">ဦအကၡရာ၊ ေရးထံုးလာ၊ ျမန္မာ ၃-လံုးရွိ။ ။</span> ျမန္မာစာေပ ေရးရာ၌ "အူ ဦ ဥဳ" ၎င္း သံုးမ်ိဳးကို ေရးထံုးျပၾကသည္။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">ဦးစြန္း ၅-ပါး၊ ျမန္မာမ်ား၊ ဆံထား ေခါင္ထိပ္ေဗြ။ ။</span> ၎သ႐ုပ္ကို (ျမန္မာ့ဦးစြန္း၊ ၅-မ်ိဳးထြန္း)၌ ဆိုအံ့။<span id="fullpost"> <br /><br /><span style="font-weight:bold;">အုပ္ထိန္းျခင္းရွိေသာ မိန္းမ ၂၀။ ။ </span>အုပ္ထိန္းျခင္းရွိသျဖင့္ ေယာက္်ားတို႔ မသြားလာအပ္ေသာ မိန္းမ ၂၀-ဟူလို။ <br />(၁) မာတု ရကၡိတ- အမိအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ <br />(၂) ပိတု ရကိၡတ- အဘ အုပ္ထိန္းေသာမိန္းမ၊ <br />(၃) မာတာပိတု ရကိၡတ- မိဘ ၂-ပါးအုပ္ထိန္းေသာ မိန္းမ၊ <br />(၄) ဘာတု ရကိၡတ- ေမာင္ႀကီးေမာင္ငယ္ အုပ္ထိန္းေသာမိန္းမ၊ <br />(၅) ဘဂိနိ ရကိၡတ- အစ္မႀကီး အစ္မငယ္အုပ္ထိန္းေသာမိန္းမ၊ <br />(၆) ဥာတိ ရကိၡတ- ေဆြမ်ိဳးအုပ္ထိန္းေသာမိန္းမ၊ <br />(၇) ေဂါတၱ ရကိၡတ- အႏြယ္တူ အုပ္ထိန္းေသာမိန္းမ၊<br />(၈) ဓမၼရကိၡတ- သီတင္းသံုးေဖၚ ေစာင့္ေရွာက္အုပ္ထိန္းေသမိန္းမ။<br /> မွတ္ခ်က္။ ။ ၎ ၈-ေယာက္ေသာမိန္းမတို႔ကား သူတို႔မွာ ကံမထိုက္၊ သြားလာလြန္က်ဴးသူ ေယာက္်ားမ်ားမွာသာ ကံထိုက္သည္ဟူ၏။<br />(၉) သာရကၡာ- ထိမ္းျမားေၾကာင္းလမ္းၿပီးသူ 'လက္ထပ္ၿပီးသူ' လင္အုပ္ထိန္းေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၀) သ ပရိဒ႑ာ- မင္းတို႔ေကာက္ယူရန္သတ္မွတ္လ်က္ ဒဏ္ထားၿပီးလွ်င္ အုပ္ထိန္းေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၁) ဓနကၠီတာ- ဥစၥာျဖင့္၀ယ္ယူလ်က္ မယားအျဖစ္ထားေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၂) ဆႏၵ ၀ါသိနီ- သေဘာတူအလိုတူ၍ ညားေနေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၃) ေဘာဂ ၀ါသိနီ- စည္းစိမ္ေပး၍ ေပါင္းေဖၚေသာ မိန္းမ၊ <br />(၁၄) ပဋ၀ါသိနီ- ပုဆိုးေပး၍ "ပုဆိုး တန္းတင္"ျပဳ၍ေနေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၅) ၾသဒ ပတၱကိနီ- ေရခြက္၌ လက္ဆံုခ်၍မိဘႏွစ္ပါး ထိန္းျမားေပးေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၆) ၾသဘဋ စုမၺဋာ- ေခါင္းခုကိုခ်၍ လင္မယားအျဖစ္ေနေသာ မိန္းမ၊ <br />(၁၇) ဒါသီ စ ဘရိယာ စ- ကြၽန္လည္းျဖစ္ မယားလည္းျဖစ္ေသာ မိန္းမ၊ <br />(၁၈) ကမၼကာရီ စ ဘရိယာ စ- အမႈလုပ္လည္းျဖစ္ မယားလည္းျဖစ္ေသာ မိန္းမ၊ <br />(၁၉) ဓဇာ ဟဋာ- စစ္ေျမျပင္မွ ေဆာင္ယူခဲ့ေသာမိန္းမ၊ <br />(၂၀) မုဟုတၱိကာ- တစ္ခဏၰမွ် ေပါင္းေဖၚရန္ငွားရမ္းထားေသာ ေခတၱမယားျဖစ္သူမိန္းမ။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ၎င္း ၁၂-ေယာက္ေသာမိန္းမမ်ားကို သြားလာလြန္က်ဴးခဲ့မူ လင္ရွိမယားျဖစ္၍ မိန္းမေရာေယာက်္ားပါ ႏွစ္ဦးစလံုး ကံထိုက္သည္ဟူ၏၊ အက်ယ္ကိုလိုမူ ပါရာဇိကဏ္ပါဠိေတာ္ အ႒ကထာဋီကာ။ အ႒သာလိနီ အ႒ကထာ မူလဋီကာမွာ ႐ႈပါေလ။<br /><br /><span style="font-weight:bold;">အုပ္ထိန္းရာေသာ မိန္းမ ၂၁-ပါး။ ။ </span>ေစာင့္ေရွာက္ထိန္းသိမ္းမႈ အျမဲရွိေနအပ္ေသာ မိန္းမမ်ိဳး ႏွစ္က်ိပ္တစ္ပါးဟူ၏။ ဓမၼသတ္မွ။<br />(၁) သက္ရြယ္ႀကီးေသာ မိန္းမ၊ <br />(၂) ႐ူးေသာ မိန္းမ၊ <br />(၃) ႏူေသာ မိန္းမ၊ <br />(၄) ကိုယ္၀န္ရွိေသာ မိန္းမ၊ <br />(၅) အရြယ္မေရာက္ေသးေသာ မိန္းမ၊ <br />(၆) ခရီးေ၀းကလာေသာ မိန္းမ၊ <br />(၇) ၿမီကိုလို၍ ခ်ဳပ္ထားေသာမိန္းမ၊ <br />(၈) အဘ ေစာင့္ေသာမိန္းမ၊ <br />(၉) အမိ ေစာင့္ေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၀) အဘိုး ေစာင့္ေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၁) အဘြား ေစာင့္ေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၂) အစ္မ ေစာင့္ေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၃) ညီမ ေစာင့္ေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၄) ေမာင္ႀကီး ေစာင့္ေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၅) ေမာင္ငယ္ ေစာင့္ေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၆) မိႀကီးေစာင့္ေသာ မိန္းမ၊<br />(၁၇) မိေထြးေစာင့္ေသာ မိန္းမ၊ <br />(၁၈) ဘႀကီး ေစာင့္ေသာမိန္းမ၊ <br />(၁၉) ဘေထြး ေစာင့္ေသာမိန္းမ၊<br />(၂၀) ဦးရီးေစာင့္ေသာမိန္းမ၊ <br />(၂၁) အရီးေစာင့္ေသာမိန္းမ။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ဤႏွစ္က်ိပ္ တစ္ပါးေသာ မိန္းမမ်ားအနက္ တစ္ဦးတစ္ေယာက္ေသာမိန္းမကပင္ မိမိ၏ကာမကို သေဘာတူေပါင္းသင္းရန္ ေပးေသာ္လည္း အုပ္ထိန္းသူတို႔၏အခြင့္ကိုမရဘဲ ေပါင္းသင္းေသာေယာက္်ားအား ႀကီးေလးေသာအျပစ္ဒဏ္ကိုေပးရမည္ဟု မႏုက်ယ္ ဓမၼသတ္ ဆ႒မတြဲ ပုဒ္မ ၂၈-တြင္ ဆိုေလသည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-3853386274561111484?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-44298186984594989192008-11-30T17:22:00.000-08:002009-01-14T07:19:38.604-08:00<strong>ဥေကၡာင္း ေလမ်ိဳး ၁၂-ပါး။ ။ </strong>လည္ပင္းႏွင့္ ေခါင္းပိုင္းကို အမ်ားဆံုးဒုကၡေပးတတ္ေသာ ေလမ်ား၊ ၎င္းသ႐ုပ္(ေလမ်ိဳး ၈၀- « ဃ» အပိုဒ္)၌ ႐ႈပါေလ။<br /><br /><strong>ဥၾကတ္ ၃-ပါး၊ နိမိတ္မ်ား၊ မိန္႔ၾကား က်မ္းေဗဒင္။ ။ </strong>ေရွးေဟာင္းစာေပတို႔၌ "ဥပၸါတ သဒၵါကို ဥၾကတ္"ဟုျပန္ဆိုသည္၊ ဥၾကတ္ဟူသည္ နိမိတ္အထူးပင္ျဖစ္၏။ ၎င္းသ႐ုပ္ကား (ကိတ္ ၃-ပါး) အေျဖႏွင့္ အတူပင္။<br /><br /><strong>ဥစၥာပ်က္မႈ ေၾကာင္း ၆-ခု။ ။</strong> ၎င္းသ႐ုပ္ကို "စည္းစိမ္ဥစၥာပ်က္စီးေၾကာင္းတရား ၆-ပါး"၌ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>ဥစၥာမ်ိဳး ၄-ပါး။ ။</strong> ခုဒၵကပါဌ။ ႒။ ၁၈၃။ သုတၱနိပါတ္။ ပါ။ ၂၈၂။ ႒။ ပ-အုပ္ ၂၅-၌ ဥစၥာ ၅-မ်ိဳး ျပေသးသည္။ လူတိုင္းသတိျပဳသင့္ေသာ ဘုရားေဟာဥစၥာ ၄-မ်ိဳး။<br /> (၁) ဇဂၤမ ဥစၥာ- သက္ရွိသက္မဲ့ ေျပာင္းေရႊ႕ႏိုင္ေသာ ပစၥည္းဥစၥာဟူသမွ်သည္ "ဇဂၤမ" မည္၏။<br /> (၂) အဂၤသမဥစၥာ- အ႒ာရသသိပၸ ႏႈတ္အတတ္ လက္အတတ္ဟူသမွ်သည္ မိမိသြားရာလိုက္ပါေသာကိုယ္အဂၤါအစိတ္အပိုင္းႏွင့္တူေသာေၾကာင့္ "အဂၤသမ" မည္၏။<br /> (၃) နိဓါန ဥစၥာ- ေတာ ေတာင္ ေရ ေျမ ေက်ာက္ေဆာင္ လိုဏ္ဂူႏွင့္တကြ ၎င္းတို႔အတြင္းမွာ ျမႇပ္ႏွံထားအပ္ေသာ ရတနာေရႊေငြဟူသမွ်သည္ "နိဓါန"မည္၏၊ ထာ၀ရဥစၥာမ်ိဳးပင္။<br /> (၄) အႏုဂါမက ဥစၥာ- ဒါန သီလ ဘာ၀နာ စေသာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈဟူသမွ်သည္ မိမိသြားရာ<br />ဘ၀သံသရာသို႔အစဥ္လိုက္ကာ ေကာင္းက်ိဳးခ်မ္းသာကိုသာေပးေလ့ရွိေသာေၾကာင့္ အေကာင္းဆံုး အျမတ္ဆံုး အထြတ္အထိပ္ဆံုးေသာ ဥစၥာမည္၏။<br /><span id="fullpost"> <br /><strong>ဥစၥာမ်ိဳး ၆-ပါး တစ္နည္း။ ။</strong> အဒိႏၷာဒါန္ျဖစ္ေသာ ဥစၥာမ်ား၊ ၀ိနည္း ပညတ္ေတာ္လာ။ <br />(၁) အနိႆ႒ ဥစၥာ- မိမိလက္မွ မစြန႔္လြတ္ေသးေသာဥစၥာ၊ <br />(၂) အပရိစၥတၱ ဥစၥာ- ငဲ့ကြက္ေစာင့္ေရွာက္မႈမရွိေသာ္လည္း မူလထားျမဲေနရာ၌တည္၍ မစြန္႔လႊတ္ေသးေသာဥစၥာ၊ <br />(၃) ရကၡိတ ဥစၥာ- အေစာင့္အေရွာက္ျဖင့္ထားေသာဥစၥာ၊ <br />(၄) ေဂါပိတ ဥစၥာ- ေသတၱာစသည္ျဖင့္ လံုျခံဳစြာထားေသာဥစၥာ၊ <br />(၅) မ မာယိတဥစၥာ- ငါ့ဟာဟုစြဲလမ္းျမတ္ႏိုးေနေသာဥစၥာ၊ <br />(၆) ပရ ပရိဂၢဟိတ ဥစၥာ- သူတစ္ပါးတို႔ ေစာင့္ေရွာက္သိမ္းဆည္းထားေသာဥစၥာ။<br /><br /><strong>ဥစၥာသယန, မဟာသယနမ်ိဳး အျပား ၂၀။ ။</strong> သုတ္သီလကၡန္ ပါဠိေတာ္ မဇၩိမသီလခန္း၌ ဘုရားေဟာေတာ္မူသည္ျဖစ္၍ ရွစ္ပါးသီလသမားမ်ား လိုက္နာေရွာင္ၾကဥ္ရမည့္ ျမင့္ေသာေနရာႏွင့္ျမတ္ေသာေနရာ အျပားႏွစ္ဆယ္ဟူ၏။<br /> (၁) အာသႏၵိ- လူတန္းေစ့သူတို႔၏ တစ္ေတာင့္ထြာထက္လြန္ေသာ အေျခရွိသည့္ ေညာင္ေစာင္းအင္းပ်ဥ္ ခုတင္ အထူးမ်ား။<br /> (၂) ပလႅကၤ- အေျခ၌ ျခေသၤ့ သားရဲ႐ုပ္တပ္ေသာ ပလႅင္ေနရာ။<br /> (၃) ေဂါနက- လက္ေလးသစ္ထက္ ေက်ာ္လြန္ေသာ ေမြးရွည္ေကာ္ေဇာႀကီး။<br /> (၄) စိတၱက- အ႐ုပ္ ပန္းကြက္တို႔ျဖင့္ ဆန္းၾကယ္စြာ ယက္လုပ္ထားေသာ သားေမြးအခင္း။<br /> (၅) ပဋိက- သားေမြးျဖင့္ျပဳလုပ္အပ္ေသာ ခင္းႏွီးျဖဴ။<br /> (၆) ပဋလိက- ပန္းေျပာက္ျခယ္ေသာ သားေမြးအခင္း။<br /> (၇) တုလိက- လဲမ်ိဳး ၃-ပါးျဖင့္ သြတ္သြင္းထားေသာ ေမြ႕ယာခင္း။<br /> (၈) ၀ိကတိက- ျခေသၤ့ က်ား သစ္ စေသာအ႐ုပ္တို႔ျဖင့္ ဆန္းၾကယ္ေသာ သိုးေမြးခင္းႏွီး။<br /> (၉) ဥဒၵေလာမိ- ႏွစ္ဘက္ အေမြးရွိေသာ သားေမြးခင္းႏွီး။<br /> (၁၀) ဧကႏၲေလာမိ- တစ္ဘက္သာ အေမြးရွိေသာ သားေမြးခင္းႏွီး။<br /> (၁၁) က႗ိႆ- ရတနာ ေရႊေငြတို႔ျဖင့္ ခ်ဳပ္ကပ္ လိမ္းက်ံထားေသာ ပိုးခ်ည္ရက္အခင္း။<br /> (၁၂) ေကာေသယ်- ရတနာ ေရႊခ်ည္ ေငြခ်ည္တို႔အၾကား၌ ပိုးခ်ည္ျဖင့္ရက္လုပ္ထားေသာ ခင္းႏွီး။<br /> (၁၃) ကုတၱက- ကေခ်သည္မ ၁၆-ေယာက္တို႔ ကေလာက္ေသာ သားေမြးေကာ္ေဇာ္ႀကီးမ်ိဳး။<br /> (၁၄) ဟတၳတၳရဏ- ေကာင္းျမတ္ေသာ ဆင္ႏွီးကုန္း။<br /> (၁၅) အႆတၳရဏ- ေကာင္းျမတ္ေသာ ျမင္းႏွီးကုန္း။<br /> (၁၆) ရထတၳရဏ- ရထား၌ခင္းေသာ ႏူးညံ့အိစက္သည့္ ခင္းႏွီး။<br /> (၁၇) အဇိနပၸေ၀ဏိ- ေညာင္ေစာင္းပမာဏ ခ်ဳပ္လုပ္ထားသည့္ သစ္နက္ေရအခင္းႀကီး။<br /> (၁၈) ကဒလိ မိဂပ၀ရ ပစၥတၳရဏ- ၀ံပိုင့္ေရျဖင့္ ျပဳလုပ္ထားသည့္ ျမတ္ေသာခင္းႏွီး။<br /> (၁၉) သဥတၱရစၦဒ- နီေသာ ဗိတာန္မ်က္ႏွာၾကက္ေအာက္ရွိ သားေမြးခင္းႏွီး။<br /> (၂၀) ဥဘေတာ ေလာဟိတကူပဓါန- ေျခအံုး ေခါင္းအံုး ႏွစ္ဘက္တပ္ထားသည့္ အခင္းတစ္မ်ိဳး။<br /><br /><strong>ဥ႒ာန သမၸဒါမ်ိဳး ၅-ပါး။ </strong>။ပစၥည္းဥစၥာ တိုးပြားမႈ အားထုတ္ရာ၌ မိမိကိုယ္တိုင္ ေအာက္ပါတရားငါးပါးႏွင့္ျပည့္စံုစြာ အားထုတ္ရွာေဖြရမည္။ <br />(၁) ဥာဏသမၸတၱိ- ျပဳလုပ္မည့္ကိစၥ၌ အက်ိဳးရွိ မရွိကို စိစစ္ေ၀ဖန္ကာ ဥာဏ္ျဖင့္ခ်ိန္ရမည္၊ <br />(၂) ဂတိ သမၸတၱိ- ထိုကိစၥ၌ အေနအထား အသြားအလာ အခင္းအက်င္းတို႔ကို အခ်က္ပိုင္ရမည္၊ <br />(၃) ဥပဓိ သမၸတၱိ- ထိုပစၥည္း၌ လွပခိုင္ခံ့ ၿပီးလြယ္ ေခတ္မွီေရးႏွင့္ ျပည့္စံုေစရမည္၊<br />(၄) ကာလ သမၸတၱိ- ေစာလြန္းျခင္း ေနာက္က်ျခင္း မရွိစေရဘဲ အခ်ိန္သင့္ျဖစ္ေစရမည္၊ <br />(၅) ပေယာဂသမၸတၱိ- မုခ်အက်ိဳးရွိရမည္ဟု တစ္ခုတည္းေသာ ဇြဲလံု႔လႏွင့္ ႀကိဳးစားအားထုတ္မႈ ရွိရမည္။<br /><br /><strong>ဥဏွမ်ိဳး ၆-ပါး။ ။ </strong>ေဆးက်မ္းလာ အပူဓါတ္ေပါင္း ေ၀ါဟာရ၊ <br />(၁) ပိတ္ခ်င္းသီး၊ <br />(၂) ပိတ္ခ်င္းျမစ္၊ <br />(၃) စ႐ို၊ <br />(၄) ကန္႔ခ်ဳပ္နီ၊ <br />(၅) သေဘၤာခ်င္းေျခာက္၊ <br />(၆) င႐ုတ္ေကာင္း။<br /> <br /><strong>ဥတၱရိ မႏုႆ ဓမၼတရား ၃-ပါး။ </strong>။လူတို႔၏ ကုသလ ကမၼပထ တရားဆယ္ပါးထက္လြန္ျမတ္ေသာ-<br />(၁) စ်ာန္တရား၊ <br />(၂) မဂ္တရား၊ <br />(၃) ဖိုလ္တရားတို႔ကို ေခၚသည္။<br /><br /><strong>ဥတု ၃-ပါး၊ ယူ၍ဖြား၊ ေခၚျငား ဥေတန။ ။</strong> ဓမၼပဒ အ႒ကထာ၌ "ေမဃ ဥတုဥၥ ပဗၺတဥတုဥၥ အ႐ုဏဥတုဥၥ ဂေဟတြာ ဇာတတၱာ ပုတၱႆ ဥေတ ေနာတိ နာမ မကာသိ" ဟု မိန္႔ဆိုသည္၊ ထိုဥတုသံုးပါးကို ယူ၍ေမြးဖြားေသာေၾကာင့္ ဥေတနဟုေခၚသည္ ဟူ၏။ <br />(၁) ေမဃ ဥတု- မိုးဥတု၊ <br />(၂) ပဗၺတ ဥတု- ေတာင္ခိုးေငြ႕ဥတု၊ <br />(၃) အ႐ုဏ ဥတု- ေနေရာင္နီ ပူေငြ႕ဥတု။<br /><br /><strong>ဥတု ၃-ပါး။ ။</strong> ၀ိသုဒၶိမဂ္။ ဒု-အုပ္။ ၂၅၆။ အဖန္ဖန္ လွည့္ပတ္တတ္ေသာ သေဘာတရား ၃-ပါး၊ အဂၢညသုတ္အ႒ကထာမွ။ <br />(၁) ေဟမႏၲ ဥတု- ေဆာင္းဥတု တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ေန႔မွ တေပါင္းလျပည့္ေန႔အထိ၊ <br />(၂) ဂိမွာန ဥတု- ေႏြဥတု၊ တေပါင္းလျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ေန႔မွ ၀ါဆိုလျပည့္ေန႔အထိ၊<br />(၃) ၀သႏၲဥတု- မိုးဥတု၊ ၀ါဆိုလျပည့္ေက်ာ္ ၁-ရက္ေန႔မွ တန္ေဆာင္မုန္းလျပည့္ေန႔အထိ။<br /><br /><strong>ဥတု ၆-ပါး။ ။</strong> ၀ိသုဒၶိမဂ္။ ဒု-အုပ္။ ၂၅၆။ ၎င္းကိုပင္ "ရတု ၆-ပါး"ဟု လည္း ေခၚဆိုၾကေသး၏။ သ႐ုပ္ကို(ရတု ၆-ပါး)၌ ၾကည့္ပါေလ။<br /><br /><strong>ဥဒါန္းမ်ိဳး ၂-ပါး။ ။</strong> <br />(၁) မနသာ ဥဒါန္း- "အေနက ဇာတိ သံသာရံ"စေသာ ဥဒါန္းဂါထာမ်ိဳးကို ျမတ္စြာဘုရားသခင္သည္ စိတ္ေတာ္ျဖင့္သာ က်ဴးရင့္ေတာ္မူသည္၊ <br />(၂) ၀စသာ ဥဒါန္း- ျမတ္စြာဘုရားသည္ႏႈတ္ေတာ္ေခြၽျမြက္ အသံေတာ္ထြက္၍ က်ဴးရင့္ေတာ္မူေသာ "ယဒါ ဟေ၀ ပါတုဘ၀ႏၲိ ဓမၼာ" စသည့္ ဥဒါန္းပါဠိေတာ္လာ ေဒသနာေတာ္မ်ိဳး။<br /><br /><strong>ဥဒၶံ ဘာဂိယ သံေယာဇဥ္ ၅-ပါး။ ။</strong> န၀ဂၤုတၱရ။ ပါ။ ၂၅၂။ အထက္ ျဗဟၼာဘံု အတြက္ျဖစ္ေသာ သံေယာဇဥ္ ၅-ပါး၊ <br />(၁) ႐ူပရာဂ သံေယာဇဥ္၊ <br />(၂) အ႐ူပ ရာဂ သံေယာဇဥ္၊ <br />(၃) မာန သံေယာဇဥ္၊ <br />(၄) ဥဒၶစၥ သံေယာဇဥ္၊ <br />(၅) အ၀ိဇၨာ သံေယာဇဥ္။<br /><br /><strong>ဥပကၠိေလသတရား ၁၀-ပါး။ ။</strong> ၀ိပႆနာတရား ပြားမ်ားအားထုတ္ေသာ ေယာဂီသည္ ဥဒယ ၀ယ ဥာဏ္ရင့္က်က္ပိုင္းသို႔ေရာက္ေသာအခါ ေပၚတတ္ ျမင္တတ္ စိတ္၌ ထင္ျမင္လာ<br />တတ္ေသာ မဂ္တု ဖိုလ္တုတရား ဆယ္ပါးဟူ၏<br /> (၁) ၾသဘာသ- ထူးကဲလြန္ျမတ္ ၾကည္လင္ေတာက္ပေသာ ၀ိပႆနာအလင္းေရာင္၊ ႏွစ္သက္စရာအာ႐ံုတစ္မ်ိဳးကို မဂ္ဟုထင္တတ္ျခင္း။<br /> (၂) ဥာဏ- ႐ုပ္နာမ္ဓမၼ၏ ျဖစ္ပ်က္မႈတို႔ကို က်က်နန ေက်ေက်နပ္နပ္ပိုင္းျခား၍ ထက္ျမက္စူးရွကာေတြ႕ျမင္ရေသာ ဥာဏ္အျမင္ကို မဂ္ဟုထင္တတ္ျခင္း။<br /> (၃) ပီတိ- ႏွစ္သက္စရာ ပီတိမ်ိဳး ၅-ပါးတို႔ေပၚ၍ ေပၚ၍လာျခင္းကိုပင္ မဂ္ဟုထင္ေနတတ္ျခင္း။<br /> (၄) ပႆဒၶိ- <br />၁-တစ္ေန႔လံုး တစ္ညလံုးထိုင္ေနေသာ္လည္း ကိုယ္စိတ္တုိ႔ ျငိမ္းခ်မ္းေအးျမ၍ေနျခင္း၊ <br />၂- ေလးလံထိုင္းမႈိင္းျခင္းကင္း၍ ေပါ့ပါးဖ်တ္လတ္ကာေနျခင္း၊ <br />၃-ၾကမ္းတမ္းခက္ထန္ျခင္းကင္း၍ႏူးည့ံကာေနျခင္း၊ <br />၄-ေညာင္းညာ နာက်င္မႈကင္း၍ သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္စြာရွိေနျခင္း၊ <br />၅- ခန္႔ညားတည္ၾကည္၍ေနျခင္း၊ <br />၆- အာ႐ံုတစ္ပါးဆီသို႔ ေကာက္ေကြ႕သြားသည္မရွိ ပကတိေျဖာင့္မတ္စြာရွိေနျခင္းတို႔ေၾကာင့္ သိၾကား နတ္တို႔ခံစားရေသာသုခထက္ ဆထက္လြန္က်ဴးအထူးခ်မ္းသာမႈရွိေနျခင္းကိုပင္ မဂ္ဟုထင္တတ္ျခင္း။<br /> (၅) သုခ- ကိုယ္လံုးစိမ့္မွ် ခ်မ္းသာ၍ေနေသာ သုခတစ္မ်ိဳးကိုပင္ မဂ္ဟုထင္ေနတတ္ျခင္း။<br /> (၆) အဓိေမာကၡ- ကိေလသာကင္းကာ ဘုရား တရား သံဃာ၌အလြန္ၾကည္ညိဳယံုၾကည္၍လာေသာ သဒၶါကိုပင္ မဂ္ဟုထင္ေနတတ္ျခင္း။<br /> (၇) ပဂၢဟ- ၀ိပႆနာတရား၌ အထူးႀကိဳးစားမွတ္သားမႈမျပဳရေတာ့ဘဲ သူ႔သေဘာ သူ<br />ေဆာင္ယူကာ ေကာင္းစြာခ်ီးပင့္၍ေနေသာ သမၼာ၀ါယမမဂၢင္ကိုပင္ မဂ္ဟုထင္ေနတတ္ျခင္း။<br /> (၈) ဥပ႒ာန- ၀ိပႆနာႏွင့္ယွဥ္သည့္ အလြန္ခိုင္မတ္ေသာ သတိသည္ ႐ုပ္ နာမ္ဓမၼတို႔၌ မေမ့ေတာ့ဘဲႏွလံုးသြင္းဆင္ျခင္ေအာက္ေမ့တိုင္း ရေနမႈကိုပင္ မဂ္ဟုထင္ကာေနတတ္ျခင္း။<br /> (၉) ဥေပကၡာ- ႐ုပ္နာမ္ဓမၼ သခၤါရတို႔အေပၚ၌ ေရွ႕ကကဲ့သို႔ ေၾကာင့္ၾကစိုက္ျခင္း အေထာက္အပံ့အကူအညီစသည္တို႔မျပဳရေတာ့ဘဲ လ်စ္လ်ဴျပဳကာ သခၤါရအမုတ္တို႔၌ အလြန္အားရွိေသာ ဥေကၡာဥာဏ္ကိုပင္ မဂ္ဟုထင္မွတ္ကာေနျခင္း။ <br /> (၁၀) နိကႏၲိ- ၀ိပႆနာတရား ပြားမ်ားအားထုတ္ေနေသာ ေယာဂီသည္ ေဖၚျပပါ ၾသကာသစေသာ ႏွစ္သက္တြယ္တာစရာတုိ႔ႏွင့္ ယွဥ္တြဲေပၚေပါက္၍လာေသာ ၀ိပႆနာဓမၼအေပၚ၌ အာသာရမၼက္စပ္ယွက္ခင္မင္၍ေနေသာ သိမ္ေမြ႕ၿငိမ္သက္သည့္ တဏွာႏုကိုပင္ ပယ္ေဖ်ာက္ျခင္းငွာ<br />မတတ္ႏိုင္ဘဲ မဂ္ဟုအထင္စြဲေနတတ္ျပန္ျခင္းတို႔ျဖစ္၏။ အက်ယ္ ဥပရိပဏၰာသ။ ပါ။ ၁၉၁။၁၄၄- ဥပကၠိေလသသုတ္၌ ႐ႈပါေလ။<br /><br /><strong>ဥပစာ ၁၀-ပါး။ ။ </strong>တင္စား၍ေခၚဆိုျခင္း ၁၀-ပါးဟူလို။ သံ၀ဏၰနာ၊ နည္းေလးဆယ္၊ သဒၵါငယ္က်မ္းတို႔မွ-<br /> (၁) ကာရဏူပစာ- အေၾကာင္း၏အမည္ကို အက်ိဳး၌တင္စားေခၚျခင္း၊ ပံု- မ်က္စိျဖင့္ အဆင္းကိုျမင္၏ဟူရာ၌ မ်က္စိအရ အေၾကာင္းစကၡဳပသာဒကိုဆိုလွ်င္ အက်ိဳးစကၡဳ၀ိညာဥ္ ကိုယူရသည္၊ (ဤ ကာရဏူပစာကို ေဟတူပစာ ဟူ၍လည္းေခၚသည္။)<br /> (၂) ဖလူပစာ- အက်ိဳးအမည္ကို အေၾကာင္း၌တင္စား၍ေခၚျခင္း၊ ပံု- ထမင္းခ်က္၏ဟူရာ၌<br />ဆန္ကိုသာခ်က္သည္ျဖစ္၍ "ထမင္း"အရ အက်ိဳးကိုဆိုလွ်င္ အေၾကာင္းဆန္ကို ယူရသည္။<br /> (၃) သဒိသူပစာ- အတူျဖစ္ေသာ ဥပမာအမည္ကို အတူရွိေသာ ဥပေမယ်၌ တင္စား၍ေခၚျခင္း၊ ပံု- ငႏြား ငေခြး ငေမ်ာက္ဟူရာ၌ အတူဥပမာျဖစ္ေသာ ႏြားစသည္တို႔ကိုမယူဘဲ ဥပမည္းဥပေမယ်ျဖစ္ေသာ "လူ"ကို ယူရာ၏။<br /> (၄) ဌာႏူပစာ- တည္ရာဌာနအမည္ကို တည္တတ္ေသာ ဌာနီ၌ တင္စား၍ေခၚျခင္း၊ ပံု-ေညာင္ေစာင္းေၾကြးေၾကာ္၏၊ ရန္ကုန္သိပၸံေက်ာင္းေတာ္ၾကီးသည္ ယဥ္ေက်းဘြယ္ရာ စာေပပညာ တတ္ေျမာက္လိမ္မာ၏ ဟူရာ၌ ဌာနျဖစ္ေသာ ေညာင္ေစာင္းç ေက်ာင္းတို႔ကို မယူဘဲ ဌာနီ ျဖစ္ေသာ လူကို ယူရာ၏။<br /> (၅) ဌာႏ်ဴပစာ- တည္တတ္ေသာ ဌာနီအမည္ကို တည္ရာေနရာ၌ တင္စား၍ေခၚျခင္း၊ ပံု- လွံလာခဲ့ေသနတ္လာခဲ့ဟူ၍ ဌာနီျဖစ္ေသာ လွံ ေသနတ္တို႔ကို ဆိုလွ်င္ ဌာနျဖစ္ေသာ လွံ ေသနတ္ကိုင္သူ ယူရသည္။<br /> (၆) ဂုဏူပစာ- တည္တတ္ေသာဌာနီ နိႆိတ ဂုဏ္အမည္ကို တည္ရာဌာန နိ၀ႆယဂုေဏး၌ တင္စား၍ေခၚျခင္း၊ (ဂုဏ္ဌာနီ နိႆိတကိုဆိုလွ်င္ ဂုေဏး ဌာန နိႆယကိုယူ) ပံု- ပုဆိုးညိဳ၊ ပုဆိုးျဖဴ၊ ညိဳျဖဴဂုဏ္ကို မယူရ၊ ဌာန- ပုဆိုးကိုသာယူရ၏။<br /> (၇) ဧကေဒသူပစာ- အေပါင္းျဖစ္ေသာ ဧကေဒသီ အမည္ကို အစိတ္ျဖစ္ေသာ ဧကေဒသ၌ တင္စား၍ေခၚျခင္း၊ (အေပါင္းကိုဆိုလွ်င္ အစိတ္ကိုယူ) ပံု - ဟိမ၀ႏၲာေတာင္ကို ျမင္၏၊ သမုဒၵရာကို ျမင္၏။<br /> (၈) သမီပူပစာ- အနီးရွိေသာ သမီပီအမည္ကို အနီးျဖစ္ေသာ သမီပ၌ တင္စား၍ေခၚျခင္း၊ (သမီပီကိုဆိုလွ်င္ သမီပကိုယူ) ပံု- ဂဂၤါ၌ ေကာက္ပင္စိုက္ပ်ိဳး၍ ဟူရာ၌ ဂဂၤါအနီးကမ္းနား သမီပကိုယူ။<br /> (၉) တဒၶမၼဴပစာ- ထင္ရွားရွိေသာ တဒၶမၼအမည္ကို ထင္ရွားမရွိေသာ အတဒၶမၼ၌<br />တင္စား၍ေခၚျခင္း၊(ထင္ရွားရွိသည္ကိုဆိုလွ်င္ ထင္ရွားမရွိသည္ကိုယူ) ပံု- မိန္းမၿမံဳမသားသည္ ယုန္ခ်ိဳေလးကိုထမ္း၍ေကာင္းကင္ပန္းကို ပန္ဆင္လွ်က္ ထြက္သြား၏။<br /> (၁၀) ေဘဒူပစာ- မကြဲျပားဘဲလ်က္ ကြဲျပားသကဲ့သို႔ ေခၚျခင္း။ ပံု- ငါ၏ကိုယ္ဟူရာ၌ ငါလည္း ခႏၶာငါးပါး ကိုယ္လည္း ခႏၶာငါးပါးပင္။ ဤသို႔ ငါႏွင့္ ကိုယ္သည္ ထူးျခားကြဲျပားျခင္း မရွိေသာ္လည္း သူတစ္ပါးတို႔ကိုယ္ကိုနစ္ပယ္ရျခင္း အက်ိဳးရွိ၍ ကြဲျပားသကဲ့သို႔ဆိုသည္။<br /> <br /><strong>ဥပဒ္အိမ္ႀကီး ၃-ပါး။ ။</strong> ေဗဒင္က်မ္းအလို ေဘးဥပဒ္ျဖစ္ေစတတ္ေသာ အိမ္ႀကီး ၃-ပါးကိုဆိုသည္။ <br />(၁) အာရီအိမ္၊ <br />(၂) ဗ်ယအိမ္၊ <br />(၃) မရဏအိမ္။<br /><br /><strong>ဥပဒၵါေ၀ါ ၁၆-ပါး။ ။ </strong>ကပ္၍ ဖ်က္ဆီး သတ္ျဖတ္ ႏွိပ္စက္ ပူပန္ေစတတ္ေသာ ေဘးရန္ ၁၆-ပါးဟူလို။(ဥပဂႏ႖ ဒုေနာတီတိ ဥပဒၵေ၀ါç ဥပဂႏ႖ာ ဒ၀တိ ပီေဠတီတိ ၀ါ ဥပဒၵေ၀ါ)ဟု အဘိဓါန္ဋီကာ ဆရာမိန္႔ဆိုထားေလၿပီ၊ ၎င္း ၁၆-ပါးကို မဟာနိေဒၵသပါဠိေတာ္၌ ေဟာေတာ္မူသည္။ <br />(၁) ေရရြတ္ ဆဲေရးျခင္းခံရျခင္း၊ <br />(၂) လက္ထိတ္ ေျခထိတ္ ထိတ္ပင္းတံခါးျဖင့္ ေနွာင့္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊ <br />(၃) ႀကိဳးလက္ျပန္ေႏွာင္ဖြဲ႕အခ်ည္ခံရျခင္း၊<br />(၄) သံေျခခ်င္းျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊ <br />(၅) ႀကိမ္ျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊ <br />(၆) ႏြယ္ျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊<br />(၇) တိုက္တြင္းေလွာင္၍ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊ <br />(၈) ဆူးသံႀကိဳး အရံအဆီးျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊ <br />(၉) ရြာျဖင့္ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊ <br />(၁၀) နိဂံုးျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊ <br />(၁၁) ၿမိဳ႕ျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊ <br />(၁၂) တိုင္းႏိုင္ငံျဖင့္ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊ <br />(၁၃) ဇနပုဒ္ျဖင့္ ေႏွာင္ဖြဲ႕ခံရျခင္း၊ <br />(၁၄) ဤအရပ္မွ မသြားမလာ မေရြ႕မေျပာင္းရဟု အမိန္႔အာဏာထားခံရျခင္း၊ <br />(၁၅) ဥစၥာကို သိမ္းေဆာင္ယူငင္ခံရျခင္း၊ <br />(၁၆) ကဲ့ရဲ႕ ႐ႈတ္ခ် အျပစ္ေျပာျခင္းစေသာ အေၾကာင္းတို႔ေၾကာင့္ ဆင္းရဲျခင္း၊ စိတ္ႏွလံုးမသာယာျခင္းကို ခံစားရျခင္း။<br /><br /><strong>ဥပဒၵေ၀ါ ၁၆-ပါး တစ္နည္း။ ။ </strong>မာနိေဒၵသ။ ပါ။ ၃၁၅။ သေမၼာဟ ၀ိေနာဒနီ။ ႒။ <br />(၁) ပဋိသေႏၶေနရျခင္း၊<br />(၂) အိုရျခင္း၊ <br />(၃) နာရျခင္း၊ <br />(၄) ေသရျခင္း၊ <br />(၅) မင္းဆိုးတို႔၏ေဘးဆိုးထိျခင္း၊ <br />(၆) မီးေဘးသင့္ျခင္း၊<br />(၇) ခိုးသူေဘးသင့္ျခင္း၊ <br />(၈) ေရႀကီးေဘးသင့္ျခင္း၊ <br />(၉) ေရ၀ဲေဘးသင့္ျခင္း၊ <br />(၁၀) လႈိင္းတံပိုးေဘးသင့္ျခင္း၊<br />(၁၁) လပိုင္ ငါးရဲေဘးသင့္ျခင္း၊ <br />(၁၂) မိေက်ာင္း ေဘးသင့္ျခင္း၊ <br />(၁၃) မိမိကိုယ္ေၾကာင့္ျဖစ္ေသာကဲ့ရဲ႕ျခင္း၊ <br />(၁၄) သူတစ္ပါးေၾကာင့္ျဖစ္ေသာ ကဲ့ရဲ႕ျခင္း၊ <br />(၁၅) ဒဏ္သင့္ျခင္း၊ <br />(၁၆) အပါယ္သို႔က်ေရာက္ျခင္း။<br /><br /><strong>ဥပဓိတရား ၄-ပါး။ ။ </strong>မူလပဏၰာသ အ႒ကထာ။ ဒု- အုပ္ ၁၈။ ေလာကီဘူမာ သံသရာသို႔ ေဆာင္ပို႔ယွဥ္မွီေစတတ္ေသာ တရား ၄-ပါးဟူ၏။ <br />(၁) ကာမုပဓိ- ကာမတရားစု၊ <br />(၂) ခႏၶဳပဓိ- ခႏၶာတရားစု၊ <br />(၃) ကိေလသုပဓိ- ကိေလသာတရားစု၊ <br />(၄) အဘိသခၤါ႐ုပဓိ- အသစ္အသစ္ ထပ္မံျပဳျပင္စီရင္မႈ သခၤါရတရားစု။<br /><br /><strong>ဥပမာမ်ိဳး ၃-ပါး။ ။</strong> ႏႈိင္းယွဥ္ျခင္းမ်ိဳး ၃-ပါးဟူ၏။ <br />(၁) သဒိသူပမာ- တူမွ်ေသာ ဥပမာ၊ <br />(၂) ၀ိသဒ သူပမာ- မတူ မမွ်ေသာ ဥပမာ၊ <br />(၃) ဧကေဒ သူပမာ- တစ္စိတ္တစ္ေဒသတူေသာဥပမာ။<br /><br /><strong>ဥပသမၸဒါမ်ိဳး ၈-ပါး။ ။</strong> ၀ိနည္း ပါရာဇိက။ ပါ။ ၂၈။ ၎င္း။ ႒။ ပ-အုပ္။ ၂၀၆။ သ႐ုပ္ကို (ရဟန္းအျပားမ်ိဳး၈-ပါး)၌ အက်ယ္႐ႈ။<br /><br /><strong>ဥပါဒါန္မ်ိဳး ၄-ပါး။ ။</strong> ျပင္းစြာ စြဲလမ္းတတ္ေသာတရား ၄-ပါး။ <br />(၁) ကာမုဒါဒါန္- ကာမဂုဏ္ကို စြဲလမ္းတတ္ေသာေလာဘ၊ <br />(၂) ဒိ႒ဳပါဒါန္- မွားေသာျမင္ျခင္းျဖင့္ စြဲလမ္းတတ္ေသာ ဒိ႒ိတရား၊ <br />(၃) သီလဗၺတုပါဒါန္- ေခြး ႏြား ျမင္း စသည္တို႔ အေလ့အက်င့္ျဖင့္ သံသရာမွစင္ၾကယ္၏ဟု စြဲလမ္းတတ္ေသာ ဒိ႒ိတရား၊<br />(၄) အတၱ၀ါဒုပါဒါန္- မိမိ၏အယူ၀ါဒသာမွန္၏ဟု အယူမွားကိုစြဲလမ္းတတ္ေသာ ဒိ႒ိတရား။<br /><br /><strong>ဥပါယ္မ်ိဳး ၄-ပါး။ ။</strong> ရန္ေအာင္ေၾကာင္း နိမိတ္တမည္ ပရိယာယ္မ်ိဳး ၄-ပါး။ <br />(၁) ေဘဒ ဥပါယ္- ရန္သူကိုေဖါက္ခြဲႏိုင္ျခင္း၊ ရန္သူ၏အဖြဲ႕အစည္း အသင္းအပင္း အစုအ႐ံုးကို ပ်က္ေစျခင္း ကုန္းတိုက္ျခင္း၊<br />(၂) ဒ႑ဥပါယ္- ႏိုင္ထက္ကလူ အာဏာဒဏ္ျပဳမူ ထားတတ္ျခင္း၊ <br />(၃) သာမ ဥပါယ္- အသင္းအပင္း အစည္းအေ၀းဖြဲ႕၍ ညီညြတ္စြာျပဳျခင္း၊ ပါတီ အင္အားႀကီးပြားေအာင္<br />လုပ္ျခင္း၊ ၀ါဒျဖန္႔ျခင္း၊ <br />(၄) ဒါနဥပါယ္-ေက်းကြၽန္ သင္းပင္းတို႔အား စားနပ္ရိကၡာမ်ိဳးေစ့မ်ားကို မွန္ကန္စြာေပးျခင္း ျမတ္ေသာ အလႉခံပုဂိၢဳလ္အားလႉဒါန္းေထာက္ပံ့ျခင္း ႏိုင္ငံျခားသား မင္းတစ္ပါးတို႔အား တံစိုးလက္ေဆာင္ သမီးကညာစသည္ ဆက္သ ေပးကမ္းျခင္း၊ သံတမန္ ဆက္ဆံျခင္း။<br /><br /><strong>ဥပါယ္မ်ိဳး ငါးပါး တစ္နည္း။ ။</strong> ဇနက ဇာတ္ေတာ္လာျဖစ္သည္။ <br />(၁) ဇပၸ- မိမိ၏စြမ္းအားလံု႔လျဖင့္ ျပဳလုပ္ျခင္း၊ <br />(၂) မႏၲ- ပညာရွိတို႔ႏွင့္ တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးျခင္း၊ <br />(၃) သုဘာသိတ- သာယာေခ်ငံစြာ ေက်နပ္ဖြယ္ေျပာဆိုျခင္း၊<br />(၄) ပေ၀ဏိ- မ်ိဳးႏြယ္စဥ္ဆက္တို႔၏ ဂုဏ္သိရ္ဥစၥာကိုေဖၚျပျခင္း၊ <br />(၅) အႏုပၸါဒါန- ပစၥည္းဥစၥာ လက္ေဆာင္ပဏၰာေပးျခင္း။<br /><br /><strong>ဥပါသကာ အဂၤါ ၅-ပါး။ ။</strong> ဥပါသကာသည္ ၎င္းအဂၤါ ၅-ပါး ၇-ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုရမည္။ ရတနာသံုးပါးကို ဆည္းကပ္ကိုးကြယ္တတ္ေသာ ဒါယကာ ေယာက္်ားကို ဥပါသကာ၊ မိန္းမကို ဥပါသိကာ ေခၚသည္။<br /> (၁) ရတနာသံုးပါး ကံ ကံ၏အက်ိဳးကိုသာ ယံုၾကည္ျခင္း။<br /> (၂) ငါးပါး ရွစ္ပါး ဆယ္ပါးစေသာ အက်င့္သီလႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း။<br /> (၃) ကာမဂုဏ္ႏွင့္စပ္ေသာ အာ႐ံုေခၚ ျမင္ ၾကား နံ႔ ေတြ႕ထိမႈတို႔ကို စြဲသိ၍ ေလာကမဂၤလာ<br />အယူကိုမစြဲမယူျခင္း။<br /> (၄) ျမင္ ၾကား နံ ေတြ႕ထိေသာ မဂၤလာမႈကို မယံုၾကည္မူ၍ အေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ကံတရားကိုသာ ယံုၾကည္ျခင္း။<br /> (၅) ဗုဒၶဘုရား၏အဆံုးအမေခၚ သာသနာေတာ္အတြင္း၌သာ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈကို ျပဳလုပ္ရွာမွီးျခင္း။<br /><br /><strong>ဥပါသကာ အဂၤါ ၇-ပါး တစ္နည္း။ ။ </strong>အက်ယ္လိုမႈ သတၱဂၤုတၱိဳရ္ ပါဠိေတာ္မွာယူ။<br />(၁) ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သား သံဃာေတာ္အရွင္ျမတ္တုိ႔အား ဖူးျမင္ျခင္းမွမယုတ္ေလ်ာ့ျခင္း။<br />(၂) သူေတာ္ေကာင္းတို႔ ေဟာၾကားညႊန္ျပ ဆိုဆံုးမေသာ တရားစကားကိုနာယူျခင္း၌ မေမ့ေလ်ာ့ျခင္း။<br />(၃) ငါးပါးသီလကို ခါး၀တ္ပုဆိုးကဲ့သို႔ ျမဲေစလ်က္ ရွစ္ပါး ဆယ္ပါးစေသာ သီလမ်ားကိုလည္း<br />ရံခါ ေစာင့္ေရွာက္ေဆာက္တည္ျခင္း။<br />(၄) အတုမရွိေသာ ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ သာသနာေတာ္ထမ္း ရဟန္း သာမေဏစသည္တို႔၌သာ အၾကည္ညိဳမ်ားျခင္း။<br />(၅) မခ်ဳတ္မခ်ယ္ လြတ္လြတ္ကြၽတ္ကြၽတ္ တရားေတာ္ကို နာယူက်င့္ၾကံျခင္း။<br />(၆) ဗုဒၶ၏သာသနာေတာ္မွတစ္ပါး အျခားသာသနာ၌ အလႉခံပုဂိၢဳလ္ကို မရွာျခင္း။<br />(၇) ျမတ္စြာဘုရား၏ တပည့္သားတို႔အားသာ ေရွးဦးစြာေပးလႉေလ့ရွိျခင္း။<br /><br /><strong>ဥပါသကာတို႔ မေရာင္းအပ္ေသာ ကုန္မ်ိဳး ၅-ပါး။ </strong> ။ပဥၥဂၤုတၱရ ၀ါဏိဇၨသုတ္။ ပါ။ ၁၈၃။ ႒- ၆၂။ သုတ္သီလကၡန္။ ပါ။ ၈၀။ ႒။ ၂၁၉- တို႔၌ အက်ယ္႐ႈပါ။<br /> (၁) အာ၀ုဓ ၀ါဏိဇၨ- ဓါး လွံ ေသနတ္ အေျမာက္ စိန္ေျပာင္းစသည့္ ပါဏာတိပါတ လက္နက္မ်ိဳး။<br /> (၂) သတၱ- လူႏွင့္ အသားသတ္စားရန္ ေမြးျမဴးေရးသတၱ၀ါမ်ိဳး။<br /> (၃) မံသ- သား ငါး ၾကက္ ၀က္စသည့္ အသားစိမ္းေျခာက္။<br /> (၄) မဇၨ- မူးယစ္ေစတတ္ေသာ ေသစာမ်ိဳး ဟူသမွ်။<br /> (၅) ၀ိသ ၀ါဏိဇၨ- သတၱ၀ါတို႔ကိုေသေစတတ္ေသာ အဆိပ္မ်ိဳးဟူသမွ်။<br /><br /><strong>ဥပါသကာ ဂုဏ္ ၁၀-ပါး။ ။ </strong>ဥပါသကာ ဥပါသိကာတို႔ယူစရာ ဂုဏ္မ်ား။<br /> (၁) သံဃာမ်ားႏွင့္ ခ်မ္းသာဆင္းရဲ မကြဲမျပား တရားကိုေစာင့္ေရွာက္ႀကီးမႉးျခင္း။<br /> (၂) အကုသလ ဒုစရိတ ဓမၼတို႔ကို ေရွာင္ရွားျခင္း။<br /> (၃) ဗုဒၶသာသနာေတာ္ကို ထြန္းကားႀကီးပြားေစျခင္း။<br /> (၄) ဒိ႒ိဇုကမၼ ေခၚ အယူကိုေျဖာင့္မတ္ေစျခင္း။<br /> (၅) အင္း အိုင္ မႏၲရား နတ္ စုန္းစေသာ ေလာကီလုပ္ငန္းမ်ားကို မယံုၾကည္ မကိုးစားျခင္း။<br /> (၆) တစ္ပါးဘုရားကို မကိုးကြယ္ရန္ ေၾကာင့္ၾကတစ္ခု မျပဳေတာ့ျခင္း။<br /> (၇) ကိုယ္ ႏႈတ္ ႏွစ္ပါးကို ေစာင့္ေရွာက္လံုျခံဳေစျခင္း။<br /> (၈) ျငဴစူျခင္း ဣႆာမွကင္းျခင္း။<br /> (၉) မစဥ္းလဲ မေကာက္က်စ္ျခင္း။<br /> (၁၀) ရတနာသံုးရပ္ကို မျပတ္ဆည္းကပ္ျခင္း။<br /><br /><strong>ဥပုသ္အျပား ၃-ပါး။ ။ </strong>တိကဂုၤတၱရပါဠိေတာ္- ၂၀၆ ။ ႒။ ၁၉၃။ ဥေပါသထသုတ္။ လူမ်ား ေဆာက္တည္ၾကသည့္ဥပုသ္အျပား သံုးပါး။<br />(၁) နိဂ႑ ဥပုသ္- တိတၳိတို႔ေစာင့္ေသာ ဥပုသ္မ်ိဳး၊ ပံု- မိုင္တစ္ရာအတြင္း၌ရွိေသာ သတၱ၀ါကိုသာ<br />သတ္ပါမည္စသည္ျဖင့္ သိကၡာပုဒ္ကိုေဆာက္တည္၏၊ အျပစ္ရွိသည္။<br />(၂) ေဂါပါလ ဥပုသ္- သီလ ဥပုသ္ခံယူၿပီး ရတနာသံုးပါး၏ဂုဏ္ေတာ္ ေက်းဇူးေတာ္မ်ားကို မေအာက္ေမ့မပြားမ်ား၊ ၀တ္ေရး စားေရးအစုစုတို႔ကိုသာ ႀကံစည္ေအာက္ေမ့ေနေသာ ဥပုသ္မ်ိဳး၊ နည္းေသာအက်ိဳးရွိ၏။<br />(၃) အရိယာ ဥပုသ္- ဥပုသ္ေဆာက္တည္ၿပီးလွ်င္ အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱ အသုဘ တရားတို႔ကို ဆင္ျခင္စဥ္းစားျခင္း၊ ရတနာသံုးပါး၏ ဂုဏ္ေတာ္ ေက်းဇူးေတာ္တို႔ကို ေအာက္ေမ့ပြားမ်ားျခင္း၊ မ်ားျမတ္ေသာအက်ိဳးရွိ၏။<br /><br /><strong>ဥပုသ္အျပား ၆-ပါး တစ္နည္း။ ။ </strong>အရိယာဥပုသ္ သို႔မဟုတ္ ေကာင္းျမတ္ျဖဴစင္ေသာ ဥပုသ္မ်ိဳး ၆-ပါး။ <br />(၁) ျဗဟၼဳေပါသထ- ဘုရားရွင္၏ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို ဆင္ျခင္ေစာင့္သံုးေသာ ဥပုသ္၊ <br />(၂) ဓမၼဴ ေပါသထ- တရားေတာ္၏ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို (လ) ဥပုသ္၊ <br />(၃) သံဃု ပါသထ- သံဃာေတာ္၏ဂုဏ္ေတာ္မ်ားကို(လ) ဥပုသ္၊ <br />(၄) သီလု ေပါသထ- မိမိေစာင့္ထိန္းေသာ သီလ၏ဂုဏ္မ်ားကို (လ) ဥပုသ္၊ <br />(၅) ေဒ၀ုေပါသထ- နတ္တို႔ကို သက္ေသပံုထား၍ မိမိေစာင့္ေသာသီလ၏ဂုဏ္မ်ားကို (လ) ဥပုသ္၊ <br />(၆) အ႒ဂႋကုေပါသထ-သူ႔အသတ္သတ္ျခင္း စေသာ ဒုႆီလအက်င့္မ်ားမွ ေရွာင္ရွား၍ ရွစ္ပါးသီလကို ႐ိုေသစြာ ေစာင့္သံုးမႈမ်ိဳး။<br /><br /><strong>ဥပုသ္ ၉-ပါး။ ။</strong> ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္ဆိုင္ေသာ ဥပုသ္ကိုးပါး ဟူလို။ <br />(၁) စတုဒၵသီ ဥပုသ္၊ <br />(၂) ပႏၷရသီ ဥပုသ္၊<br />(၃) သာမဂီၢ ဥပုသ္၊ <br />(၄) သံဃ ဥပုသ္၊ <br />(၅) ဂဏ ဥပုသ္၊ <br />(၆) ပုဂၢလ ဥပုသ္၊ <br />(၇) သုတၱဳ ေဒၵသဥပုသ္၊ <br />(၈) ပါရိသုဒၶိ ဥပုသ္၊ <br />(၉) အဓိ႒ာန္ ဥပုသ္။<br /><br /><strong>သုပုသ္ေစာင့္နည္း ၄-မ်ိဳး။ ။</strong> လူတို႔ ဥပုသ္ေစာင့္သည့္ ေန႔ လ ႏွစ္မ်ား၊ စတုကၠနိပါတ္ အဂၤုတၱရပါဠိေတာ္။<br />(၁) ပကတိ ဥပုသ္- ၈-ရက္ လျပည့္ လကြယ္ ဥပုသ္မ်ိဳး၊ <br />(၂) ပတိ ဇာဂရ ဥပုသ္- အႀကိဳ အပိုေစာင့္ေသာဥပုသ္မ်ိဳး၊ <br />(၃) အဓိ႒ာန္ ဥပုသ္- ရက္ လ ႏွစ္ ပိုင္းျခားေဆာက္တည္ေသာ ဥပုသ္၊ <br />(၄) ပါဋိ ဟာရိယ ဥပုသ္- အထြက္တစ္ရက္ေန႔၌ ေစာင့္ေသာဥပုသ္။<br /><br /><strong>ဥပုသ္သည္မ်ား၊ ေရွာင္ၾကဥ္စား၊ ၄-ပါး ကာလိက။ ။</strong> ၎သ႐ုပ္ကို (ကာလိက ၄-ပါး)၌ ႐ႈပါကုန္။<br /><br /><strong>ဥေပကၡာမ်ိဳး ၁၀-ပါး။ ။ </strong>၎င္းအက်ယ္ကို အ႒သာလိနီ အ႒ကထာႏွင့္ ၀ိသုဒၶိမဂ္ အ႒ကထာတို႔၌ ႐ႈပါ။<br /> (၁) ဆဠဂၤုေပကၡာ- ေကာင္းအာ႐ံု ဆိုးအာ႐ံုေျခာက္ပါးတို႔ ထင္လာေသာအခါ သာယာျခင္းတဏွာ၊ ႏွလံုးမသာယာျခင္း ေဒါသတုိ႔ မရွိရေအာင္ သတိသမၸဇဥ္ အျမဲယွဥ္၍႐ႈျခင္းမ်ိဳး ေျခာက္ပါးကိုဆိုသည္။<br /> (၂) ျဗဟၼ၀ိဟာ႐ုေပကၡာ- သေဗၺ သတၱာ ကမၼႆကာ သတၱ၀ါတို႔ ခ်မ္းသာဆင္းရဲဟူသည္ သူတို႔၏ကံအတိုင္းဘဲဟု လ်စ္လ်ဴ႐ႈကာေနျခင္းကို ဆိုသည္။<br /> (၃) ေဗာဇၩဂၤုေပကၡာ- မဂ္၏ အဂၤါအစိတ္အပိုင္းသို႔ ေရာက္လာေသာ ေဗာဇၩင္တရားတို႔သည္ အလြန္အေလ်ာ့မရွိ ပိုလြန္ျခင္း ယုတ္ေလ်ာ့ျခင္းမရွိဘဲ အညီအမွ်သာျဖစ္ေပၚလာျခင္းမ်ိဳးကို ေခၚဆိုသည္။<br /> (၄) ၀ီရိယုေပကၡာ- မဂ္ဖိုလ္ရေရး အားထုတ္ေပးရာ၌ အပိုအလိုမရွိရေအာင္ ညီမွ်စြာျဖစ္ေသာ ၀ီရိယကိုဆိုသည္။<br /> (၅) သခၤါ႐ုေပကၡာ- စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္တရားတို႔ကို ရရွိရန္အားထုတ္ေသာအခါ ပဥၥမစ်ာန္သမာဓိ၊ သို႔မဟုတ္၀ိပႆနာဥာဏ္ရင့္သန္လာေသာအခါ နီ၀ရဏစေသာ သခၤါရတရားတို႔ကို အထူးဂ႐ုစိုက္ကာ ပယ္ရွားမႈမျပဳရေတာ့ဘဲ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္းသေဘာကိုဆိုသည္။<br /> (၆) ေ၀ဒႏုေပကၡာ- ေကာင္းအာ႐ံု မေကာင္းအာ႐ံုတို႔ႏွင့္ ေတြ႕ႀကံဳေသာအခါ ခ်မ္းသာျခင္းႏွင့္<br />ဆင္းရဲျခင္းတို႔အၾကား အလတ္စားျဖစ္ေသာ အေနအားျဖင့္ ခံစားျခင္းကိုဆိုသည္။<br /> (၇) ၀ိပႆႏုေပကၡာ- ႐ုပ္နာမ္ခႏၶာစေသာ တရားစုတို႔ကို အနိစၥ ဒုကၡ အနတၱျမင္လာေအာင္ ထူးေသာဥာဏ္ျဖင့္ ဆင္ျခင္သံုးသပ္ရာ၌ အေဟာင္းပ်က္ အသစ္အစားထိုးလာပံုတို႔ကို ၿငိမ္သက္စြာ လ်စ္လ်ဴ႐ႈကာ သံုးသပ္ဆင္ျခင္ျခင္းကိုဆိုသည္။<br /> (၈) တၾတမဇၩတၱဳေပကၡာ- သဟဇာတ အတူတကြျဖစ္ေနၾကသည့္တရားစုတို႔၌ ညီညြတ္ေအာင္ အားထုတ္မေနရေတာ့ပဲ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္းသေဘာကိုဆိုသည္။<br /> (၉) စ်ာႏုေပကၡာ- မိမိရရွိခံစားရမည့္ စ်ာန္ခ်မ္းသာကိုပင္ ခ်မ္းသာမႈသို႔မက်ေရာက္ေစပဲ လ်စ္လ်ဴ႐ႈျခင္းကိုဆိုသည္။<br /> (၁၀) ပါရိသုဒၶဳေပကၡာ- ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္ေသာ နီ၀ရဏဓမၼတို႔မွ သန္႔စင္ေနၿပီျဖစ္၍ ထိုတရားဆိုးတို႔ မျဖစ္ေစရေအာင္ ေၾကာင့္ၾကမႈ မျပဳရေတာ့သည္ကိုဆိုသည္။<br /><br /><strong>ဥဘေတာဗ်ည္းမ်ိဳး ၂-ပါး။ ။</strong> လူတစ္ကိုယ္တည္း၌ မိန္းမအဂၤါဇာတ္ ေယာက္်ားအဂၤါဇာတ္ႏွစ္မ်ိဳးစံု ပါသူကို"ဥဘေတာဗ်ည္း"ေခၚ၏၊ အက်ယ္ ၀ိနည္း ပါရာဇိကဏ္ အ႒ကထာ၌ ႐ႈေလ။<br /> (၁) ေယာက္်ား ဥဘေတာဗ်ည္း- ေယာက္်ား႐ုပ္ပံု သဏၭာန္ရွိ၍ လိင္ ၂-ခုပါသည္၊ ကာမကိစၥ၌ ေယာက်္ားအျဖစ္ႏွင့္လည္းျပဳႏိုင္သည္၊ ရံခါ မိန္းမအျဖစ္ႏွင့္လည္း ခံယူႏိုင္သည္၊ သေႏၶကိုေပးႏိုင္၏၊ မိန္းမသေဘာျဖင့္ခံယူေသာအခါ သေႏၶကို မယူႏိုင္ေခ်။<br /> (၂) မိန္းမ ဥဘေတာဗ်ည္း- မိန္းမ႐ုပ္ပံုသဏၭာန္ရွိ၍ ေမထုန္မႈ၌ မိန္းမကဲ့သို႔လည္းခံယူႏိုင္လ်က္<br />ပဋိသေႏၶကိုပါယူႏိုင္သည္၊ ရံခါ ေယာက္်ားကဲ့သို႔လည္း သြားႏိုင္၏၊ သို႔ေသာ္ သေႏၶကိုကား<br />မေပးႏိုင္ေခ်။<br /><br /><strong>ဥမ်ိဳး ၅-ပါး၊ ထိုငွက္မ်ား၊ ခြဲျခားေျဖဆိုပါ။ ။</strong> နာမည္၏အစ၌ ဥ, ပါေသာငွက္မ်ားကို ဆိုသည္။ <br />(၁) ဥေဒါင္း၊ <br />(၂) ဥဗ်ိဳင္း၊ <br />(၃) ဥခ်ိဳး၊ <br />(၄) ဥပုတ္၊ <br />(၅) ဥၾသ။<br /><br /><strong>ဥယ်ာဥ္ေတာ္ႀကီး ၄-ပါး။ ။</strong> တာ၀တႎသာနတ္ျပည္၌ရွိေသာ ဥယ်ာဥ္ေတာ္ ေလးပါးဟူလို။ အက်ယ္ကို ဇိနာလကၤာရဋီကာ၌ ႐ႈေလ။<br /> (၁) နႏၵ၀န္ ဥယ်ာဥ္- အယုဇၩပူရ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး၏ေျမာက္မ်က္ႏွာ ယူဇနာ ၂၀-ကြာေသာ အရပ္မွာရွိ၏၊<br />နႏၵမည္ေသာကန္ႀကီးလည္း ၎င္းဥယ်ာဥ္အတြင္းမွာပင္ ရွိ၏။<br /> (၂) ဖာ႐ုသက ဥယ်ာဥ္- ေတာင္မ်က္ႏွာ ယူဇနာ ငါးဆယ္ကြာေသာအရပ္၌ ရွိ၏<br /> (၃) စိတၱ လတာ ဥယ်ာဥ္- အေရွ႕မ်က္ႏွာ ယူဇနာ ၂၀-ကြာေသာအရပ္မွာရွိ၏၊ ထို ဥယ်ာဥ္အတြင္း၌စိတၱမည္ေသာ ေရကန္ႀကီးလည္းရွိ၏၊ အာသာ၀တီမည္ေသာ ႏြယ္နီနတ္ပန္းတို႔သည္လည္း<br /> ရွိကုန္၏။<br /> (၄) မိႆက ဥယ်ာဥ္- အေနာက္မ်က္ႏွာ ယူဇနာ ၂၀-ကြာေသာအရပ္၌ ရွိ၏၊ ထိုဥယ်ာဥ္ႀကီးကားေမြ႕ေလ်ာ္ဖြယ္ရာအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ျဖင့္ ေရာေထြးသာယာလ်က္ရွိ၏။<br /><br /><strong>ဥႆဒငရဲငယ္၊ ေလး, ငါး, ဆယ္၊ အဘယ္,အဘယ္နည္း။ ။ </strong>ထိုငရဲမ်ိဳးကို ငရဲငယ္မ်ား<br />ဟုေခၚၾကသည္။ ၄-ပါး၊ ၅-ပါး၊ ၁၀-ပါးဟု အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိသည္၊ အက်ယ္ကို (ငရဲငယ္)ဟူေသာ ေ၀ါဟာရမွာျပမည္။<br /><br /><strong>ဥႆဖရားမ်ိဳး ၅-ပါး။ ။</strong> ၎င္း ဥႆဖယားေက်ာက္မ်ိဳး ငါးပါးကို မဏိသွ်တၱရက်မ္းရင္း လကၤာအတိုင္း တန္ဖိုးႏွင့္တကြ သ႐ုပ္ကိုပါျပအံ့။<br /> (၁) ဇမၺဳနာ ဥႆဖယား - ေက်ာက္မ်က္ ဥႆဖယား၊ အႏြယ္ျပားသည္၊ ငါးပါး၌မွာ၊ ဇမၺဳနာကား၊ဆင္း၀ါႏြားႏို႔၊ ျပာညိဳ႕ညိဳ႕တည့္၊ ႏွစ္လို႔ေလ်ာက္ပတ္၊ ေရႊတစ္က်ပ္ထက္၊ တင္လတ္ေလာက္ေပ၊ဖိုးထိုက္ေရႊကား၊ ငါးက်ပ္သြား၏။<br /> (၂) ယုတၱာ ဥႆဖယား - ထူးျခားယုတၱာ ေက်ာက္ဆင္းမွာကား၊ မွန္စြာက်စ္လ်စ္၊ ႏြားႏို႔သစ္သို႔၊ေရႊစစ္က်ပ္ေပၚ၊ တင္ေလာက္ေသာ္မူ၊ ထိုက္ေလ်ာ္ေရႊနီ၊ တစ္က်ပ္ညီ၏။<br /> (၃) ဖလာ ဥႆဖယား - ေက်ာက္ရွင္ဖလာ၊ လကၡဏာကား၊ ျပာျပာရွိေထြ၊ တစ္က်ပ္ေရႊထက္၊ တင္ေပေလာက္ျငား၊ အဖိုးအားမူ၊ ေရႊသားႏွစ္က်ပ္၊ သင့္ဆံုးျဖတ္ေလာ့။<br /> (၄) ဘသၼာ ဥႆဖယား - တစ္ရပ္ ဘသၼာ၊ ႐ုပ္၀ါဆန္းထူး၊ ထင္း႐ႉးအဆင္း၊ တစ္က်ပ္တြင္း၀ယ္၊ထည့္သြင္းေလာက္တန္၊ ဖိုးထိုက္ဟန္ကား၊ အမွန္ေရွ႕လာ၊ မထူးျခားတည္း။<br /> (၅) ခတၱိယာ ဥႆဖယား - တြင္ျငား ခတၱိယာ၊ စိမ္းျပာညိဳေရာင္၊ ငွက္ခါးေတာင္သို႔၊ အေခါင္ေရႊစင္၊တစ္က်ပ္တြင္၌၊ ထားတင္ေလာက္လွ၊ သု၀ဏၰဟု၊ အဂၣမွန္ေရႊ၊ ေျခာက္က်ပ္ေနသည္၊ လူ႔ျပည္စံတုမကင္းတည္း။<br /><br /><strong>ဥေသွ်ာင္ ၇-မ်ိဳး၊ ဖြဲ႕ထံုး႐ိုး၊ မင္းစိုးလွကညာ။ ။</strong> မင္းခမ္း၀င္ ဆံထံုးေတာ္ ၇-မ်ိဳးကိုပင္ ဥေသွ်ာင္ ၇-မ်ိဳးေခၚသည္။ <br />(၁) ၿမိတ္ျဖဴ၊ <br />(၂) ၿမိတ္စို႔၊ <br />(၃) ၿမိတ္လြတ္၊ <br />(၄) စုလည္း၊ <br />(၅) ယဂင္၊ <br />(၆) လံုးတင္၊<br />(၇) ၿမိတ္ရစ္။<br /><br /><strong>ဥေသွ်ာင္ထံုးျငား၊ ငါးဆယ့္ငါး၊ မ်ိဳးျပား အဘယ္နည္း။ ။ </strong>၎င္းသ႐ုပ္ကို နန္းတြင္းစာဆိုေတာ္ 'ရေ၀ရွင္ေထြး'၏ဆံပင္ထံုးဖြဲ႕နည္း ၅၅-မ်ိဳးကို စပ္ဆိုထားေသာ 'အန္ခ်င္း'ျဖင့္ ထုတ္ေဖၚလိုက္အံ့။ အေစာတို႔ေလ၊ ရတနာေတြ၊ ေရႊမိုးေစြ၍၊ သေျပမည္ခံ၊ ျပည္ပုဂံ၀ယ္၊ ႏိုင္ငံက်ယ္ေျပာ၊ ေရွးမင္းေစာတို႔၊ မုေနာဇမၺဴ၊ စံေတာ္မူက၊<br />(၁) ၿမိတ္ျဖဴ၊ <br />(၂) ၿမိတ္စို႔၊ <br />(၃) သြယ္ညိဳ႕ၿမိတ္လြတ္၊ <br />(၄) ရစ္ပတ္စုလည္း၊ <br />(၅) ေလ်ာ့ရည္းထံုးဖြဲ႕၊<br />(၆) တုမဲ့ ေရႊေရာင္၊ တိမ္ေတာင္ တက္သက္၊ <br />(၇) လွ်ပ္စစ္ျပက္သို႔၊ <br />(၈) စ၀ွက္ေရာင္ေျပး၊ <br />(၉) ႏွင္းေသြးမစို႔၊ <br />(၁၀) ၾကာညိဳ႕၀တ္ဆံ။ <br />(၁၁) ဓူ၀ံ ႏႈိင္းယွဥ္၊ ႐ႈၾကည့္ မျငီး၊ <br />(၁၂) ဦးျပည္းရႊင္ေပ်ာ္၊ <br />(၁၃) ဇင္ေယာ္တန္း၀ဲ၊ <br />(၁၄) ပုလဲကိုးပုန္း၊ <br />(၁၅) ဂမုန္းငံုအာ၊ <br />(၁၆) ေလသာေ၀့လည္၊ <br />(၁၇) ျမဴခ်ည္မတင္၊ ယဂင္ထံုးထံုး၊ <br />(၁၈) လံုးတင္ <br />(၁၉) ခ႐ုေခ်ာင္၊ <br />(၂၀) ထံုးေၾကာင္၊ <br />(၂၁) ထံုးၾကား။<br />(၂၂) ငါးပါးၿမိတ္စို႔၊ <br />(၂၃) ေအာင္မ်ဳိ႕ နိမိတ္၊ ၿမိတ္ရစ္လွပ၊ <br />(၂၄) ကရ၀ိကႏႈတ္သီး၊ <br />(၂၅) ဆိတ္သမီးႏွင့္၊ <br />(၂၆) ျပန္ၿပီးဆယ္ေထြ၊ <br />(၂၇) ေနအ႐ုဏ္ခံ၊ <br />(၂၈) ညဥ့္ယံေသာက္႐ႉး၊ <br />(၂၉) တိမ္ဦးနဂါး၊ <br />(၃၀) ေလးပါးရာသီ <br />(၃၁) ႏႈိင္းၿပီစံလြတ္၊ <br />(၃၂) နဂါးပတ္ေက်ာ့ကြင္း၊ <br />(၃၃) နန္းတြင္းမဥၨဴ၊ <br />(၃၄) ထြက္ျပဴ မုခ္၀၊ <br />(၃၅) ပဒုမသိဒၶိ၊ <br />(၃၆) မဏိကိုးပါး၊ <br />(၃၇) ခ်ယားပြင့္ေသး၊ <br />(၃၈) ယုန္ေရးလ၀ယ္၊ <br />(၃၉) ေနလယ္ဥေဒါင္း၊ <br />(၄၀) သံုးေခ်ာင္းျခဴးယွက္။ <br />(၄၁) စ၀ွက္ေရာင္ေခ်ာ၊ <br />(၄၂) သေဘၤာတံခြန္၊ <br />(၄၃) အနႏၲဖုသွ်၊ ေမာရဂီ၀ါ၊ <br />(၄၄) ဟသၤာစာခြံ႕၊ ထံုးအံတစ္ခင္း၊ <br />(၄၅) ပဇင္းေတာင္ျဖန္႔၊ <br />(၄၆) သည္းညြန္႔လက္သင္၊ <br />(၄၇) ကြမ္းလင္၊ <br />(၄၈) ေနာက္တြဲ၊ <br />(၄၉) မုတၱာရြဲႏွင့္၊ <br />(၅၀) ပုလဲကြန္ျခာ၊ <br />(၅၁) ရတနာမ႑ိဳင္၊ <br />(၅၂) ပြင့္ဆိုင္ ပု႑ရိက္၊ <br />(၅၃) နဂါးအိတ္ ေလးေထာင့္၊ <br />(၅၄) ရွစ္ေျမႇာင့္၊ <br />(၅၅) ျပန္ကာဖက္၊ <br />ပန္းယွက္ေခါင္ေဗြ၊ နန္းလံုးေ၀မွ်၊ ျမဳေတစံေက်ာ္၊ ႏႈိင္းမေမွ်ာ္ကို၊ လြမ္းေတာ္မမူလွည့္ၿပီေလာ... ေလ၊ ေဖၚခ်င္းတို႔ေလ ေဖၚခ်င္းတို႔။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-4429818698459498919?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-34113947634966029092008-11-30T17:04:00.000-08:002008-12-21T18:19:48.698-08:00<strong>အိ အကၡရာ၊ ေရးထံုးမွာ၊ ျမန္မာ ေလးမ်ိဳးရွိ။ ။</strong> ျမန္မာဘာသာ၌ ။ -ိ ။ အိ ။ ဣ။ ၏။ ၎ေလးမ်ိဳးကိုသင့္သလိုေရးသားၾကေလသည္။<br /><br /><strong>အိပ္ျခင္းမ်ိဳး ၄-ပါး။ ။</strong> သုတ္မဟာ၀ါ။ ပါ။ ၁၁၃။ ၎င္း။ ႒။ ၁၆၅-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ သတၱ၀ါတို႔၏အိပ္ျခင္းမ်ိဳး၄-ပါးဟူလို။ <br />(၁) ကာမ ေဘာဂီ ေသယ်- ကာမဂုဏ္ခံစားသူတို႔ အမ်ားအားျဖင့္ လက္၀ဲဘက္ေစာင္း၍အိပ္ၾက၏၊ <br />(၂) ေပတ ေသယ်- ၿပိတၱာတို႔သည္ ပက္လက္အိပ္ၾက၏၊ <br />(၃) သီဟ ေသယ်- ေကသရျခေသၤ့တို႔ကား လက္ယာနံပါးျဖင့္သာ အအိပ္မ်ားကုန္၏၊ သူျမတ္တို႔လည္း ဤသို႔အိပ္ၾက၏၊ <br />(၄) တထာဂတ ေသယ်- ဘုရားရွင္တို႔သည္ လက္ယာနံပါးျဖင့္ စတုတၳစ်ာန္၀င္စားကာ အိပ္ေတာ္မူၾက၏၊ (စတုတၳစ်ာန<br />ေသယ်ံပန တထာဂတေႆ၀ ေဟာတိ၊ )<br /><span id="fullpost"> <br /><strong>အိပ္မက္မက္ျခင္း အျပား ၄-ပါး။ တစ္နည္း ၆-ပါး။ ။ </strong>သေမၼာဟ၀ိေနာဒနီအ႒ကထာ ၃၈၉။ မဟာနိေဒၵသပါဠိေတာ္ ၂၉၇။ ၎င္း။ ႒။ ၃၆၅-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈ။ အိပ္မက္မက္ျခင္း အေၾကာင္း ၆-ပါး၊ သို႔မဟုတ္အိပ္မက္မက္တတ္သူ ၆-ေယာက္။ <br />(၁) ၀ါတိက- ေလဓါတ္ပ်က္၍ မက္ျခင္း၊ <br />(၂) ပိတၱိက- သည္းေျခပ်က္၍မက္ျခင္း၊ <br />(၃) ေသမွိက- သလိပ္ပ်က္၍မက္ျခင္း၊ <br />(၄) ေဒ၀တူပ သံဟရတ- နတ္တို႔ လွည့္ပတ္၍မက္ျခင္း၊ <br />(၅) သမုဒါစိဏၰတ- ေလ့က်က္သံုးေဆာင္ဖူး၍ မက္ျခင္း၊ <br />(၆) ပုဗၺနိမိတၱ- ပုဗၺနိမိတ္ျဖစ္လတၱံ႕ကိုျမင္မက္ျခင္း။<br /><br /><strong>အိပ္မက္မက္တတ္သူ ၄-မ်ိဳး။ ။ </strong>၀ိပလႅာသတရား ရွိေနၾကေသးေသာ <br />(၁) ပုထုဇဥ္၊ <br />(၂) ေသာတာပန္၊ <br />(၃) သကဒါဂါမ္၊ <br />(၄) အနာဂါမ္၊ ၎င္းတို႔ ေလးေယာက္သာ ျမင္မက္တတ္ၾကသည္ ဟူ၏၊ အက်ယ္ကိုဗုဒၶသာသန မဟာဗုဒၶ၀င္၊ ဒုတြဲ။ ၂၆၉-၌ ႐ႈပါကုန္။<br /><br /><strong>အိမ္ေဆာက္ေကာင္းျငား၊ လ ၆-ပါး၊ မိန္႔ၾကားေျဖေတာ္မူ။ ။</strong> ၎င္းသ႐ုပ္ကို ေအာက္ပါ ေျမခံေရြးနည္း လကၤာျဖင့္သိပါ။ <br />ေလာကီလူမ်ား၊ အမ်ိဳးသားတို႔၊ မွတ္သားေစရန္၊ ေျမခံက်မ္းျမတ္၊ ဇရပ္အိမ္ေက်ာင္း၊ ေဆာက္တံုေရွာင္းေသာ္၊<br />နတ္ေတာ္ ေခါင္ ၾကဴး၊ ျပာ ကူး ဆုန္ ေပါင္း၊ ေဆာက္ေကာင္း ၆-လမွတ္၊ မွတ္ကုန္ၾကေလာ့။<br /><br /><strong>အိမ္မွာေမြးထား၊ ငွက္ေလးပါး၊ စီးပြားခ်မ္းသာတိုး။ ။ </strong>ေလာက၀ုဒၶိက်မ္းမွ။ ထိုငွက္မ်ိဳးေလးပါးကို မိမိတို႔ေနအိမ္၌ေမြးထားျခင္းျဖင့္ စီးပြားဥစၥာ က်က္သေရမဂၤလာ တိုးတက္ေၾကာင္းမ်ားျဖစ္သည္ဟု ေဇာတိတတၱေဗဒင္က်မ္းႀကီး၌ဆို၏။ (၁) ပါရာ၀တ- အိမ္ခိုငွက္ (သေဘၤာခို)၊ <br />(၂) မယူရ- ဥေဒါင္းငွက္၊ <br />(၃) သုက- ေက်း (ၾကက္တူေရြး)၊ <br />(၄) သာရိက- သာလိကာငွက္။<br /><br /><strong>အိမ္ေရွ႕မင္းသား၊ ျဖစ္ထိုက္ျငား၊ ၅-ပါး လကၡဏာ။ ။ </strong>ရာဇနီတိမွ။ <br />(၁) မိဘႏွစ္ပါးစံုမွ သန္႔ရွင္းစြာေမြးဖြားျခင္း၊<br />(၂) အဘိ႐ူပ ပါသာဒိက အလြန္တင့္တယ္ခန္႔ညား ႐ႈခ်င္ဖြယ္အဆင္း ဂုဏ္တုိ႔ႏွင့္ျပည့္စံုျခင္း၊ <br />(၃) ခမည္းေတာ္ မယ္ေတာ္တို႔ခ်စ္ေအာင္ က်င့္တတ္ျခင္း၊ <br />(၄) တိုင္းျပည္လူထုျမတ္ႏိုးေအာင္က်င့္တတ္ျခင္း၊ <br />(၅) တိုင္းေရးျပည္ေရး စစ္မႈေရးရာတို႔၌ လိမၼာျခင္း။<br /><br /><strong>အိမ္သူ႔၀တ္ ၅-ပါး။ ။</strong> ၎င္းသ႐ုပ္ကို (မယား၀တ္ ငါးပါး)၌ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>ဣစၦတရား ၄-ပါး။ ။ </strong>အလိုဆႏၵတရားမ်ားကို သေမၼာ အ႒ကထာ ခုဒၵက၀ိဘင္း၌ ဤသို႔ျပ၏။<br />(၁) အႀတိစၦ- မိမိႏွင့္ ထိုက္တန္သေလာက္ႏွင့္ မေရာင့္ရဲႏိုင္ပဲ အလြန္႔အလြန္ အလိုႀကီးျခင္းမ်ိဳး၊ <br />ကိုယ့္လက္ရွိစည္းစိမ္ထက္ သူမ်ားခံစားလ်က္ရွိေသာ စည္းစိမ္ကို ပိုမိုႏွစ္သက္လိုခ်င္ျခင္းမ်ိဳး။<br />(၂) မဟိစၦ- အလိုႀကီးျခင္း၊ ၀ါၾကြား ညာ၀ါ၍ မိမိမွ်တေလာက္႐ံုထက္ အပိုအမိုရေအာင္ ယူငင္ျခင္းမ်ိဳး။<br />(၃) ပါပိစၦ- ယုတ္မာေသာ အလိုဆိုး၊ မိမိ၌ သီလ သမာဓိ တရားထူးမရွိဘဲ ရွိေယာင္ေဆာင္၍ ၾကည္ညိဳခံယူကာ လွည့္စားျခင္းမ်ိဳး။<br />(၄) အပိၸစၦ- အလိုနည္းျခင္း ေရာင္းရဲျခင္း၊ ရသမွ်ႏွင့္သာ တင္းတိမ္ကာ သံုးေဆာင္ျခင္းမ်ိဳး။ <br />(၄-ကားရဟန္းေကာင္းတို႔က်င့္ရန္ျဖစ္၏။)<br /><br /><strong>ဣဒိၶပါဒ္ ၄-ပါး။ ။ </strong>မဟာ၀ဂၢ သံယုတ္ ပါဠိေတာ္ ၂၄၂။ ၎င္း။ ႒။ ၂၈၉-၌ အက်ယ္႐ႈ။ ႀကီးပြားတိုးတက္တန္ခိုးႀကီးမႈ၏ အေျခခံတရား ၄-ပါး။ <br />(၁) ဆႏၵိဒၶိပါဒ္- အလိုဆႏၵတရား၊ <br />(၂) ၀ီရိယိဒၶိပါဒ္- အားထုတ္ႀကိဳးစားမႈ၊ <br />(၃) စိတၱိဒၶိပါဒ္- ႀကံစည္စိတ္ကူးမႈ၊ <br />(၄) ၀ီမံသိဒၶိပါဒ္- စံုစမ္းဆင္ျခင္မႈ။<br /><br /><strong>ဣဒိၶမ်ိဳး ၁၀-ပါး။ ။</strong> ၿပီးစီးေအာင္ျမင္မႈမ်ိဳး တန္ခိုးဆယ္ပါး၊ ၀ိသုဒၶိမဂ္၌လာ၏။<br /> (၁) အဓိ႒ာနိဒၶိ- မိမိ၏ မူလ႐ုပ္သြင္တူ ပံုမ်ားစြာဖန္ဆင္းျခင္း။<br /> (၂) ၀ိကုဗၺနိဒၶိ- မိမိအသြင္စြန္႔၍ နဂါး ဂဠဳန္႐ုပ္ စသည္ဖန္ဆင္းျခင္း။<br /> (၃) မေနာမယိဒၶိ- မိမိကိုယ္ အဆင္းသ႑ာန္ကို စိတ္အလိုအတိုင္းၿပီးေစျခင္း။<br /> (၄) ဥာဏ၀ိပၹါရိဒၶိ- ပစၦမဘ၀ိကသား လူ ရွင္ ရဟန္းတို႔၏ အရဟတၱမဂ္ဥာဏ္ကို မရမီ ရဟႏၲာမျဖစ္မီေရွ႕အဖို႔၌ သူတစ္ပါး၏လံု႔လပေယာဂျဖင့္ မေသႏိုင္ျခင္းမ်ိဳး။<br /> (၅) သမာဓိ၀ိပၸါရိဒၶိ- အနာဂါမ္ ရဟႏၲာတို႔၏ နိေရာဓသမာပတ္၀င္စားခိုက္ သူတစ္ပါးလံု႔လပေယာဂ<br />ျဖင့္မေသႏိုင္ျခင္းမ်ိဳး။<br /> (၆) အရိယိဒၶိ- အရိယာတို႔၏ အနိ႒စသည့္အာ႐ံုကို ဣ႒ာ႐ံုျပဳ၍႐ႈႏိုင္ျခင္းမ်ိဳး။<br /> (၇) ကမၼဇိဒၶိ- ငွက္ စသည္တို႔၏ ေကာင္းကင္၌ပ်ံႏိုင္ျခင္းမ်ိဳး။<br /> (၈) ပုည၀ေတာ ဣဒိၶ- စၾကာမင္းစသည္တို႔၏ ေကာင္းကင္၌ စစ္အဂၤါေလးပါးႏွင့္ သြားႏိုင္ျခင္းမ်ိဳး။<br /> (၉) ၀ိဇၨာမယိဒၶိ- ၀ိဇၨာဓိုရ္စသည္တို႔၏ ေျမလွ်ိဳး မိုးပ်ံတန္ခိုးဟူသမွ်။<br /> (၁၀) အတၳ တတၳ သမၼာပေယာဂ ပစၥယိဒၶိ- ကလာအတတ္ ၆၄-ရပ္ႏွင့္ အ႒ာရသ ၀ိဇၨာအတတ္မ်ိဳး ဟူသမွ်။<br /><br /><strong>ဣေႁႏၵ ၆-ပါး၊ တံခါး ၆-ေပါက္။ ။ </strong>ေကာင္းေသာကုသိုလ္အာ႐ံုကိုသြင္း၍ မေကာင္းေသာအကုသိုလ္အာ႐ံုတို႔ကိုပိတ္ဆီးရန္တံခါး ၆-ေပါက္။ <br />(၁) စကၡဳေႁႏၵ- ႐ူပါ႐ံုေခၚ အဆင္း၏ထြက္၀င္ရာ "စကၡဳပသာဒ"ေခၚ မ်က္စိေပါက္၊<br />(၂) ေသာတိေႁႏၵ- သဒၵါ႐ံုေခၚ အသံ၏ထြက္၀င္ရာ "ေသာတပသာဒ"ေခၚ နားေပါက္၊ <br />(၃) ဃာနိေႁႏၵ- ဂႏၶာ႐ံုေခၚ အနံ႔၏ထြက္၀င္ရာ "ဃာနပသာဒ"ေခၚ ႏွာေခါင္းေပါက္၊ <br />(၄) ဇိ၀ွိေႁႏၵ- ရသာ႐ံုေခၚ ခ်ိဳ ခ်ဥ္ စပ္ ငန္ ဖန္ ခါး အရသာေျခာက္ပါး၏ထြက္၀င္ရာ "ဇိ၀ွါပသဒ"ေခၚ လွ်ာ၊ သို႔မဟုတ္ ပါးစပ္ေပါက္၊ <br />(၅) ကာယိေႁႏၵ-ေဖာ႒ဗၺာ႐ံုေခၚ အေတြ႕အထိဓါတ္၏ထြက္၀င္ရာ "ကာယပသာဒ" ေခၚ အေတြ႕အထိကို သိႏိုင္ေသာအရပ္ဟူသမွ် ကာယကိုယ္ေပါက္၊ <br />(၆) မနိေႁႏၵ- ဓမၼာ႐ံုေခၚ ပသာဒ႐ုပ္ ၅-ခု၊ သုခုမ႐ုပ္ ၁၆-ခု၊ စိတ္ ၈၉-၊ ေစတသိက္ ၅၂၊ နိဗၺာန္ ပညတ္တို႔၏ ထြက္၀င္ရာ "မေနာဒြါရ" ေခၚ ဘ၀င္စိတ္ေပါက္။<br /><br /><strong>ဣရိယာပုထ္ ၄-ပါး၊ တစ္နည္း ဣရိယာပိုထ္ ၄-ပါး။ ။ </strong>ကိုယ္အမူအရာျဖစ္ေၾကာင္း ေလးပါး။ <br />(၁) ဂမန-သြားျခင္း၊ <br />(၂) ဌာန- ရပ္ျခင္း၊ <br />(၃) အာသန- ထိုင္ျခင္း၊ <br />(၄) သယန- ေလ်ာင္းျခင္း အိပ္ျခင္း။<br /><br /><strong>ဣႆရ နိမၼာန ၀ါဒႀကီး ၄-ပါး။ ။ </strong>၎င္း၏သ႐ုပ္ အဓိပၸါယ္ (ျဗဟၼာစြဲ၀ါဒႀကီး ေလးပါး)၌ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>ဣႆရိယ ဘုန္းေတာ္မ်ိဳး ၈-ပါး။ ။ </strong>စိတ္ကို အစိုးရေတာ္မူျခင္း တန္ခိုး အာဏိမာ- စေသာ ဘုန္းေတာ္ ရွစ္ပါးႏွင့္ျပည့္စံုသည္ကို ေခၚသည္။<br /> (၁) အာဏိမာ- ကိုယ္ေတာ္ကို အႏုျမဴသဖြယ္ ေသးငယ္ေအာင္ဖန္ဆင္းႏိုင္ျခင္း ဘုန္းေတာ္။<br /> (၂) လဃႌမာ- ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ကူးလႊားပ်ံသန္းႏိုင္ေအာင္ ျပဳႏိုင္ေသာဘုန္းေတာ္။<br /> (၃) မဟိမာ- ကိုယ္ေတာ္ကို အလိုရွိသေလာက္ ႀကီးက်ယ္ေအာင္ ဖန္ဆင္းႏိုင္ေသာဘုန္းေတာ္။<br /> (၄) ပတၱိ- ေရာက္လိုရာအရပ္သို႔ ခ်က္ခ်င္း ၾကြေရာက္ႏိုင္ေသာဘုန္းေတာ္။<br /> (၅) ပါကမၼံ- အဆင္းသ႑ာန္ အသြင္အျပင္အမ်ိဳးမ်ိဳး ဖန္ဆင္းႏိုင္ေသာ ဘုန္းေတာ္။<br /> (၆) ဤသိတာ- မိမိစိတ္ေတာ္မွစ၍ ေလာကအားလံုးကိုပါ ပိုင္ပိုင္ႏိုင္ႏိုင္ စိုးမိုးအုပ္ခ်ဳပ္ေတာ္မူႏိုင္ေသာဘုန္းေတာ္။<br /> (၇) ၀သိတာ- စ်ာန္ သမာပတ္ အဘိညာဥ္တို႔ကို ခဏျခင္း ၀င္စားႏိုင္ေသာ ဘုန္းေတာ္။<br /> (၈)ယတၳ ကာမာ ၀သာယိတာ- အဓိ႒ာန္ေတာ္မူသည့္အတိုင္း မလြန္မက်ဴးအထူး ၿပီးေစႏိုင္ေသာ ဘုန္းေတာ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-3411394763496602909?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-24104185915588832892008-11-29T14:58:00.000-08:002008-12-21T18:17:46.598-08:00<strong>အာကာသ ၄-မ်ိဳး။ ။</strong> ေရးျခစ္လို႔မရေသာ ေကာင္းကင္ ေလးမ်ိဳး။ (အကၤုရဋီကာ။)<br />(၁) အဇဋာ ကာသ- ယခု မ်က္ျမင္ျဖစ္ေသာ ဟင္းလင္းေကာင္းကင္။<br />(၂) ပရိစၦိႏၷာ ကာသ- တံခါးေပါက္ တိုက္နံရံေပါက္ အိုးမ်က္ႏွာ၀ေပါက္ စသည္ ပိုင္းျခားကာရံအပ္ေသာအေပါက္ဟူသမွ်။<br />(၃) ကသိဏုဂၣပါဋိ မာကာသ- အာကာသာနဥၥယတန စ်ာန္၌လာလတၱံ႕ေသာ ကသိုဏ္း ၉-ပါးတြင္ တစ္ပါးပါးကို ခြါခ်၍ ရအပ္ေသာ ေကာင္းကင္ပညတ္။<br />(၄) ပရိေစၦဒါ ကာသ- ပရိေစၦဒ႐ုပ္ေခၚ အာကာသဓါတ္။<br /><br /><strong>အာဃာတ၀တၳဳ ၉-ပါး ၁၀-ပါး ၂-နည္း။ ။ </strong>ဓမၼသဂၤဏီပါဠိေတာ္ ၂၁၆။ ႒။ ၃၉၉။ ၀ိဘင္းပါဠိေတာ္။ ၄၀၃-၄၀၅။ ႒။ ၄၉၄-၄၉၅ တို႔၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ ၎င္းသ႐ုပ္ကို (ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕ေၾကာင္းတရား ၁၀-ပါး)၌ ျပအံ့။<span id="fullpost"> <br /><br /><strong>အာစရိယမ်ိဳး ၅-ပါး။ ။</strong> ၀ိနည္းပရိ၀ါပါဠိေတာ္ ၃၅၈။ ၎င္း။ ႒။ ၂၂၄။ <br />(၁) ပဗၺဇၨာစရိယ၊ <br />(၂) ဥပသမၸဒါစရိယ၊<br />(၃) နိႆယာစရိယ၊ <br />(၄) ဥေဒၵသာစရိယ- စာသင္ေပးသူ၊ <br />(၅) ၾသ၀ါဒါစရိယ။<br /><br /><strong>အာစရိယ ဂုဏ္အဂၤါ ၂၅-ပါး။ ။</strong> ၎င္းအေျဖကို (ဆရာ့ဂုဏ္အဂၤါ ၂၅-ပါး)၌ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အာေစာက္ရပ္မွာ ျဖစ္ေပၚလာ၊ ျမန္မာအကၡရာမ်ိဳး ၈-လံုး။ ။ </strong>၎င္းအေျဖ (တာလုဇ အကၡရာ ၈-လံုး) မွာ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အာဇာနည္ ဗိမာန္ရွင္ႀကီး ၉-ေယာက္။ ။ </strong>ျမန္မာ့လြတ္လပ္ေရးဖခင္ႀကီး ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္းႏွင့္ ေပါင္း ကိုးေယာက္ေသာ အေလာင္းမ်ားထားရွိရာရန္ကုန္ၿမိဳ႕ အာဇာနည္ဗိမာန္ႀကီး၌ရွိသည္။<br />(၁) ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း၊ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ ဦးဖာ-ေဒၚစုတို႔မွ ၁၉၁၅-ခုႏွစ္ ေမြး၊ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္ ဇူလိုင္လ ၁၉-ရက္ေန႔၌ က်ဆံုး။<br />(၂) သခင္ျမ၊ ျပည္ခ႐ိုင္ ထံုးဘိုၿမိဳ႕ ဦးဘိုးခြၽန္- ေဒၚသက္လယ္တု႔ိမွ ၁၈၉၇-ခုႏွစ္ေမြး၊ ၁၉၄၇- က်ဆံုး။<br />(၃) မိုင္းပြန္ေစာ္ဘြား စ၀္စံထြန္း၊ မိုင္းပြန္ ေစာ္ဘြားႀကီး စ၀္ခြန္ထီးႏွင့္ မဟာေဒ၀ီ နန္းစိန္ဥတို႔မွ ၁၉၀၇-ခုႏွစ္ေမြး၊ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္ က်ဆံုး။<br />(၄) ဒီးဒုတ္ ဦးဘခ်ိဳ၊ ေျမာင္းျမၿမိဳ႕ ဦးဘိုးစာ ေဒၚျမစ္တို႔မွ ၁၈၉၃-ခုႏွစ္ ေမြး၊ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္ က်ဆံုး။<br />(၅) ဦးရာဇတ္၊ မိတၳီလာၿမိဳ႕ မစၥတာ ေအရာမန္- ေဒၚၿငိမ္းလွတို႔မွ ၁၈၉၈-ခုႏွစ္ေမြး၊ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္ က်ဆံုး။<br />(၆) မန္းဘခုိင္၊ ဟသၤာတၿမိဳ႕နယ္ ယုန္သလင္းရြာ မန္းေပကုန္း ေဒၚပုတို႔မွ ၁၉၀၃-ခုႏွစ္ေမြး၊ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္ က်ဆံုး။<br />(၇) ဦးဘ၀င္း၊ နတ္ေမာက္ၿမိဳ႕ ဦးဖာ-ေဒၚစုတို႔မွ ၁၉၀၁-ခုႏွစ္ေမြး၊ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္ က်ဆံုး။<br />(၈) ဦးအုန္းေမာင္၊ မင္းဘူးၿမိဳ႕ မစၥတာ အိပ္ (ခ်္) ဒယလ်ဴ ထရပ္(တ္) ၀ိန္ - ေဒၚေရႊျမင့္တို႔မွ ၁၉၁၃-ခုႏွစ္ေမြး၊ ၁၉၄၇-ႏွစ္ က်ဆံုး။<br />(၉) သက္ေတာ္ေစာင့္ ရဲေဘာ္ကိုေထြး၊ မႏၲေလးၿမိဳ႕ ေတာင္ျပင္သိပၸံရပ္ ဦးကိုကိုေလး- ေဒၚမင္ရီတို႔မွ<br />၁၉၂၉-ခုႏွစ္ေမြး၍ ၁၉၄၇-ခုႏွစ္၌ က်ဆံုးရသည္။<br /><br /><strong>အာဇာနည္မ်ား၊ မ်ိဳး ၆-ပါး။ ။ </strong>ဒုကဂၤုတၱရ။ ပါ။ ၇၆။ ႒။ ၅၁။ စတုကဂုၤတၱရ။ ႒။ ၂၉၂-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ မေၾကာက္မရြံ႕ မတြန္႔မဆုတ္ဘဲ ေၾကာင္းက်ိဳးဟုတ္မွန္ကို ေ၀ဖန္တတ္ေသာ ပုဂိၢဳလ္သတၱ၀ါ ၆-မ်ိဳး၊ <br />(၁) သီဟ- ျခေသၤ့ အာဇာနည္မ်ိဳး၊ <br />(၂) ဟတၳာဇာေနယ်- ဆင္ အာဇာနည္မ်ိဳး၊ <br />(၃) အႆာဇာေနယ်-ျမင္း အာဇာနည္မ်ိဳး၊ <br />(၄) ဥသဘာဇာေနယ်- ႏြားလား အာဇာနည္မ်ိဳး၊ <br />(၅) ပုရိသာ ဇာေနယ်- ေယာက္်ားအာဇာနည္မ်ိဳး၊ <br />(၆) ခီဏာသ၀- ရဟႏၲာပုဂိၢဳလ္။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ နံပါတ္ ၆၊ ရဟႏၲာပုဂိၢဳလ္တို႔သည္ ကိေလသာကင္းစင္ေသာေၾကာင့္ မရြံ႕မေၾကာက္ ရဲရင့္ၾက၏၊က်န္ ၅-ေယာက္တို႔အား အတၱဒိ႒ိ သကၠာယဒိ႒ိလြန္ကဲ အားႀကီးေသာေၾကာင့္ ေၾကာက္ရြံ႕ျခင္းကင္းၾကကုန္၏ဟုမွတ္ရာသည္။<br /><br /><strong>အာဇီ၀႒မက သီလ။ ။ </strong>ပဋိသမၻိဒါမဂ္။ ပါ။ ၄၀။ ႒။ ပ-အုပ္ ၁၅၁။ သုတၱနိပါတ္။ ႒။ ဒု-အုပ္။ ၁၁၁။ ၀ိသုဒၶိမဂ္ ပ-အုပ္ ၁၂။ သုတ္ သီလကၡန္။ ႒။ ၂၈၁- တို႔၌ အက်ယ္႐ႈ။ အာဇီ၀လွ်င္ ရွစ္ခုေျမာက္ေသာ သီလဟူ၏၊ <br />(က) ကာယဒုစ႐ိုက္ ၃-ပါး၊ <br />(ခ) ၀စီဒုစ႐ိုက္ ၄-ပါး၊ <br />(ဂ) မိစၦာဇီ၀ ၁-ပါး၊ ၎င္းရွစ္ပါးကို ေရွာင္ၾကဥ္ေစာင့္ထိန္းမႈသီလကို ဆိုသည္၊ ကာယဒုစ႐ိုက္၌- (အျဗဟၼာစရိယာ)ကို ယူ။<br /><br /><strong>အာနႏၵာေထရ္၊ ဘြဲ႕ ၅-ေထြ၊ ရေလ ဧတဒဂ္။ ။ </strong>၎င္းသ႐ုပ္ (ရွင္အာနႏၵာ၊ ဘြဲ႕ပံုသာ၊ ၅-ျဖာ ဧတဒဂ္)၌ ႐ႈပါေလ။<br /><br /><strong>အာပတ္ ၇-ပံု။ ။ </strong>ရဟန္းေတာ္မ်ားအတြက္ ၀ိနည္းပညတ္ခ်က္လာ အေျခခံဥပေဒႀကီး ၇-မ်ိဳး။ <br />(၁) ပါရာဇိက၊ <br />(၂) သံဃာဒိသိသ္၊ <br />(၃) ထုလႅစဥ္း၊ <br />(၄) ပါစိတ္၊ <br />(၅) ပါဋိေဒသနီ၊ <br />(၆) ဒုကၠဋ္၊ <br />(၇) ဒုဗၻာသီ။<br /><br /><strong>အာပတ္မသင့္ေသာပုဂိၢဳလ္ ၂-ေယာက္။ ။ </strong>ပရိ၀ါပါဠိေတာ္ ၁၅၈။ ႒။ ၂၁၄။ ေဒြ ပုဂၢလာ အနာပတၱိဟူေသာ၀ိနည္းေတာ္လာအတိုင္း။ <br />(၁) မဟာမုနိ ရာဇာ- ရဟန္း မင္းျမတ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ဘုရားသခင္၊ <br />(၂) ပေစၥကဗုဒၶါ- ဘုရားငယ္ျဖစ္ေတာ္မူေသာ ပေစၥကဗုဒၶာအရွင္ျမတ္။<br /><br /><strong>အာေပါဓါတ္ ၁၂-ပါး။ ။</strong> မူလပဏၰာသ။ ပါ။ ၁၉၇ ။ ႒။ ဒု-အုပ္ ၃၇။ စိမ့္၀င္ ေစးကပ္ အ၀ိနိေဗၻာဂ႐ုပ္တို႔ကို ဖြဲ႕စပ္ေပါင္းစည္းတတ္ျခင္း သေဘာရွိေသာ (သတၱ၀ါတို႔သႏၲန္၌ ငါ့ဟာ ငါ့ဥစၥာဟု စြဲလမ္းတတ္ေသာ) ၀တၳဳအရည္ဓါတ္ ၁၂-ပါးဟူလို။ <br />(၁) ပိတၱံ- သည္းေျခ၊ <br />(၂) ေသမွံ- သလိပ္၊ <br />(၃) ပုေဗၺာ- ျပည္၊ <br />(၄) ေလာဟိတံ- ေသြး၊ <br />(၅) ေသေဒါ- ေခြၽး၊ <br />(၆) ေမေဒါ- အဆီခဲ၊ <br />(၇) အႆု- မ်က္ရည္၊ <br />(၈) ၀သာ- ဆၾီကည္၊ <br />(၉) ေခေဠာ- တံေတြး၊ <br />(၁၀) သိဃၤာဏိကာ- ႏွပ္၊ <br />(၁၁) လသိကာ- အေစး၊ <br />(၁၂) မုတၱံ- က်င္ငယ္။<br /><br /><strong>အာမိသမ်ိဳး ၃-ပါး။ ။ </strong>မဂ္ဖိုလ္မရႏိုင္ေအာင္ ကပ္ျငိျခင္း ၃-ပါးဟူ၏။ ဥပရိပဏၰာသ။ ပါ။ ၄၁။ ႒။ ၃၄-၌ အက်ယ္႐ႈ။ (၁) ကာမာမိသ- ကာမဂုဏ္ ၅-ပါး၌ ကပ္ျငိျခင္း၊ <br />(၂) ၀႗မိသ- ၀ဋ္ ၃-ပါး၌ ကပ္ျငိျခင္း၊ <br />(၃) ကိေလသာမိသ- ကိေလသာ ဆယ္ပါး၌ ကပ္ျငိျခင္း။<br /><br /><strong>အာေမဍိတ္မ်ား၊ ျဖစ္ေၾကာင္းကား၊ ၉-ပါးက်မ္း၌လာ။ ။</strong> အနက္ျဒပ္တစ္ခုတည္းကိုပင္ ႏွစ္ႀကိမ္ သံုးႀကိမ္ ရြတ္ဆိုျခင္းကို ]အာေမဍိတ္}ေခၚ၏၊ ပံု- ေျမြႀကီး ေျမြႀကီး စသည္မ်ိဳး။ အဘိဓာနပၸဒီပိကာက်မ္း၌ကား ၎င္းကိုးမ်ိဳးကိုျပဳ၏။ <br />(၁) ဘေယ- ေၾကာက္ေသာအခါမ်ိဳး၊ <br />(၂) ေကာေဓ- စိတ္ဆိုးေဒါသျဖစ္ေသာအခါမ်ိဳး၊ <br />(၃) ပသံသာယံ-ခ်ီးမြမ္းေကာင္းခ်ီးေပးေသာအခါမ်ိဳး၊ <br />(၄) တုရိေတ- အေဆာတလ်င္ျပဳေသာအခါမ်ိဳး၊ <br />(၅) ေကာတူဟေလ- အဆန္းအသစ္ေတြ႕ေသာအခါမ်ိဳး၊ <br />(၆) အစၦေရ- အံ့ၾသေသာအခါမ်ိဳး၊ <br />(၇) ဟာေသ- အားရ၀မ္းသာရႊင္လန္းေသာအခါမ်ိဳး၊ <br />(၈) ေသာေက- စိုးရိမ္၀မ္းနည္းေသာအခါမ်ိဳး၊ <br />(၉) ပသာေဒ- ၾကည္ညိဳလြန္းေသာအခါမ်ိဳး။<br /><br /><strong>အာယတန ၁၂-ပါး။ ။ </strong>သဠာယတနသံုယုတ္။ ပါ။ ၂၅၁။ ႒။ ၆-တို႔၌အက်ယ္႐ႈပါ။ သတၱ၀ါတို႔အား ႏွိပ္စက္တတ္ပံုကိုျပထား၏၊ အာ႐ံုတရားတို႔၏၊ သို႔မဟုတ္ ကမၼဘ၀၏ထြက္၀င္သြားလာရာ ေနအိမ္သဖြယ္ျဖစ္ေသာသေဘာ ၁၂-ပါး ဟူလို။<br />(၁) စကၡာယတန- စကၡဳ ပသာဒ ေခၚ မ်က္စိအၾကည္ဓါတ္၊ <br />(၂) ေသာတာယတန- ေသာတပသာဒေခၚ နားအၾကည္ဓါတ္၊ <br />(၃) ဃာနယတန- ဃာနပသာဒေခၚ ႏွာေခါင္းအၾကည္ဓါတ္၊ <br />(၄) ဇိ၀ွါယတန- ဇိ၀ွာပသာဒ ေခၚ လွ်ာအၾကည္ဓါတ္၊ <br />(၅) ကာယာယတန- ကာယပသာဒေခၚ ကိုယ္အၾကည္ဓါတ္၊ <br />(၆) မနာယတန- စိတ္ ၈၉-ခုဟုဆိုအပ္ေသာ မေနာအၾကည္ဓါတ္၊ <br />(၇) ႐ူပါယတန- အဆင္းအာ႐ံု၊<br />(၈) သဒၵါယတန- အသံအာ႐ံု၊ <br />(၉) ဂႏၶာယတန- အနံ႔အာ႐ံု၊ <br />(၁၀) ရသာယတန- အရသာအာ႐ံု၊<br />(၁၁) ေဖာ႒ဗၺာ ယတန- ပထ၀ီ ေတေဇာ ၀ါေယာဟုဆိုအပ္ေသာ ဓါတ္သံုးပါး အေပါင္းအေတြ႕အာ႐ုံ၊ <br />(၁၂) ဓမၼာယတန- ေစတသိက္ ၅၂-ပါး, သုခုမ႐ုပ္၁၆-ပါး, နိဗၺာန္, ပညတ္ဟုဆိုအပ္ေသာ ဓမၼာ႐ံု။<br /><br /><strong>အာရကၡ သမၸဒါတရား ၅-ပါး။ ။ </strong>တိုးတက္ခုိင္ျမဲေရးအတြက္ မိမိတို႔ပစၥည္းအရပ္ရပ္ကို ေစာင့္ေရွာက္မႈတရားငါးပါးဟူ၏။<br />(၁) ရာဇ ဘယ အာရကၡ- မင္းျပစ္ မင္းေဘးႏွင့္ ႐ုံးပင္ ကႏၷားေရွာင္ရွားမႈ။<br />(၂) ေစာရ ဘယ အာရကၡ- သူခိုး ဓါးျပေဘးမွ လံုျခံဳေရးအတြက္ ေစာင့္ေရွာက္တတ္မႈ။<br />(၃) အဂၢိ ဘယ အာရကၡ- မီးေဘးမွကင္းေ၀းေအာင္ ေရွာင္ရွားတားဆီးတတ္မႈ။<br />(၄) ဥဒကဘယ အာရကၡ- ေရးေဘးမွကင္းေ၀းေအာင္ တားတတ္ေရွာင္တတ္မႈ။<br />(၅) အပၸိယ ဒါယာဒ ဘယ အာရကၡ- သားဆိုး သမီးဆိုး အေမြခံဆိုးမျဖစ္ရေအာင္<br />လိမၼာေစမႈေၾကာင့္ၾက ျပဳကာ ေစာင့္ေရွာက္ေစျခင္း။<br /><br /><strong>အာ႐ံု ၅-ပါး ကာမဂုဏ္တရား။ ။</strong> ၎င္းသ႐ုပ္ (ကာမဂုဏ္ ၅-ပါး)၌ ျပမည္။<br /><br /><strong>အာ႐ံု ၆-ပါး။ ။</strong> မ်က္စိ နား ႏွာ စေသာ တံခါးေျခာက္ေပါက္မွ ၀င္လာေသာအရာ ၆-ပါးဟူ၏။ <br />(၁) ႐ူပါ႐ံု-အဆင္း၊ <br />(၂) သဒၵါ႐ံု- အသံ၊ <br />(၃) ဂႏၶာ႐ံု- အနံ႔၊ <br />(၄) ရသာ႐ံု- အရသာ၊ <br />(၅) ေဖါ႒ဗၺာ႐ံု- အေတြ႕အထိ၊<br />(၆) ဓမၼာ႐ံု- ပသာဒ႐ုပ္ ၅-ပါး သုခုမ႐ုပ္ ေသာဠသ စိတ္တစ္ခု ယုတ္ကိုးဆယ္, ေစတသိက္ ၅၂, နိဗၺာန္, ပညတ္။<br /><br /><strong>အာရွတိုက္ တိုင္းျပည္ႏိုင္ငံမ်ား။ ။</strong> ၁၃၇၀-ခု၊ ၂၀၀၈-ခု။ <br /><em><strong>က။ ။အေရွ႕အာရွ။ </strong></em>(၁) တ႐ုတ္ျပည္၊ (၂) ေဟာင္ေကာင္း(တ႐ုပ္အထူးအုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေဒသ)၊ (၃) မကာအို(တ႐ုပ္အထူး အုပ္ခ်ဳပ္ခြင့္ေဒသ)၊ (၄) တိဘက္ (တ႐ုပ္)၊ (၅) ဂ်ပန္၊ (၆) ေျမာက္ကိုရီးယား၊ (၇) ေတာင္ကိုရီးယား၊ (၈) မြန္ဂိုးလီးယား၊ (၉) တိုင္၀မ္။ <br /><em><strong>ခ။ ။ေျမာက္အာရွ။ </strong></em>(၁) ႐ုရွ ဖက္ဒေရးရွင္း။ <br /><em><strong>ဂ။ ။ေတာင္အာရွ။</strong></em> (၁) အာဖဂန္ နစၥတန္၊ (၂) ဘဂၤလားေဒ့(ရွ္)၊ (၃) ဘူတန္၊ (၄) အိႏၵိယ၊ (၅) ပါရွား (အီရန္)၊ (၆) ကယ္ဇာစတန္၊ (၇) ကရယ္ဂစ္စတန္၊ (၈) ေမာဒိုက္ဗ္စ္ ၊ (၉) နီေပါ၊ (၁၀) ပါကစၥတန္၊ (၁၁) သီရိလကၤာ၊ (၁၂) တာဂ်ီကီစတန္း၊ (၁၃) တတ္ခ္္မင္နစ္စတန္း၊ (၁၄) ဥဘက္ခစ္စတန္း၊ <br /><em><strong>ဃ။ ။ အေရွ႕ေတာင္အာရွ။ </strong></em>(၁) ဘ႐ူႏိုင္းလ္ ဒါ႐ူဆလမ္၊ (၂) ကေမၻာဒီးယား၊ (၃) အင္ဒိုနီးရွား၊ (၄) လာအို၊ (၅) မေလးရွား၊ (၆) ျမန္မာ၊ (၇) ဖီလစ္ပိုင္၊ (၈) စကၤာပူ၊ (၉) ထိုင္း (ယိုးဒယား)၊ (၁၀) အေရွ႕တီေမာ၊ (၁၁) ဗီယက္နမ္၊ မွတ္ခ်က္။ တီေမာမွလြဲ၍ က်န္ ၁၀-ႏိုင္ငံ မွာ အာဆီယမ္ (ASEAN)အဖြဲ႕၀င္မ်ားျဖစ္သည္။ <br /><em><strong>င။ ။ အေနာက္အာရွ ႏွင့္ အေရွ႕အလယ္ပိုင္း။ </strong></em>(၁) အာေမးနီးယား၊ (၂) အဇာဘိုင္ဂ်န္း၊ (၃) ဘာရိန္း၊ (၄) ဆိုင္းပရတ္၊ (၅) ေဂ်ာ္ဂ်ီယာ၊ (၆) အီရတ္၊ (၇) အစၥေရး၊ (၈) ေဂ်ာ္ဒန္၊ (၉) ကူ၀ိတ္၊ (၁၀) လက္ဘီႏြန္၊ (၁၁) အိုမန္၊ (၁၂) ပါလက္စတိုင္း၊ (၁၃) ကာတာ၊ (၁၄) ေဆာ္ဒီအာေရဗ်၊ (၁၅) ဆီးရီးယား၊ (၁၆) တပ္ကီ (တူရကီ)၊ (၁၇) အာရပ္ေစာ္ဘြားမ်ားႏိုင္ငံ၊ (၁၈) ရီမင္။<br /><br /><strong>အာလယတရား ၂-ပါး။ ။</strong> (၁) ကာမာလယ- အာ႐ံုငါးပါး ကာမဂုဏ္တရားကိုေခၚသည္၊ (၂) တဏွာလယ-ထိုအာ႐ံုငါးပါး ကာမဂုဏ္တရားကို မွီ၀ဲသံုးေဆာင္တတ္ေသာ တဏွာေလာဘကို ဆိုသည္။<br /><br /><strong>အာလိန္ ၅-ဆင့္။ ။ </strong>သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္။ ပါ။ ၂၁၈။ ၎င္။ ႒။ ၃၁၀။ ဓမၼပဒ။ ႒။ ပ-အုပ္။ ၁၇၇-တို႔၌အက်ယ္႐ႈပါ။ မ႐ိုးစည္လံုးသ႑ာန္ကဲ့သို႔ အလယ္ပူ အထက္႐ႉးေနေသာ ျမင္းမုိရ္ေတာင္ႀကီး၌ အျပင္ဆင္၀င္ေတာင္ခါးပန္းစြန္း ငါးဆင့္ရွိကုန္၏၊ ၎င္းကိုပင္ အာလိန္ငါးဆင့္ဟု ေခၚဆိုသည္မွတ္။ ထိုအာလိန္ငါးဆင့္တို႔သည္ တစ္ဆင့္တစ္ဆင့္၌ အထု၏လည္းေကာင္း၊ အျပင္၏လည္းေကာင္း အတိုင္းအရွည္ပမာဏအားျဖင့္ယူဇနာငါးေထာင္စီ အသီးသီးရွိကုန္၏။<br />ျမင္းမိုရ္ေတာင္၏ ေရေပၚ ယူဇနာရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္တြင္ ေအာက္ထက္၀က္ျဖစ္ေသာ ယူဇနာ<br />ေလးေသာင္းႏွစ္ေထာင္ကို ငါးစုျပဳေသာ္ ေအာက္ဆံုးအစုသည္ ပဌမအာလိန္မည္၏။<br />(၁) ပဌမအာလိန္သည္ ေရ အထက္ေပၚေနသည္ကား ထက္၀က္, ေရေအာက္နစ္ေနသည္ကား ထက္၀က္ျဖစ္၏၊ ထိုပဌမအာလိန္၌ နဂါးမင္းတို႔ေန၏။<br />(၂) ထိုအထက္ ဒုတိယ အာလိန္ကား လက္ပံပင္ေတာႀကီးအတိျဖစ္၍ ဂဠဳန္မင္းတို႔ ေနၾကကုန္၏။<br />(၃) ထို႔အထက္ တတိယအာလိန္ကား ဂုမၻဏ္တို႔ ေနရာျဖစ္၏။<br />(၄) ထို႔အထက္ စတုတၳအာလိန္ကား ဘီလူးရကၡိဳသ္တို႔၏ ေနရာျဖစ္၏။<br />(၅) ထို႔အထက္ ပဥၥမအာလိန္ကား ျမင္းမိုရ္ေတာင္၏ခါး ယုဂႏၶိဳရ္ေတာင္၏ထိပ္ႏွင့္ ညီမွ်၍ "ဓတရ႒, ၀ိ႐ူဠက, ၀ိ႐ူပကၡ, ကုေ၀ရ" အမည္ရေသာ နတ္မင္းႀကီးေလးပါးတို႔၏ ေနရာ စတုမဟာရာဇ္နတ္ျပည္ပင္ျဖစ္ေလ၏။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ေလာက၌ ယူဇနေပါင္း (၈၄၀၀၀) ျမင့္မားေသာ ေမ႐ုရာဇာ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ကားအမွန္ရွိ၏။ သို႔ေသာ္ လူသားမ်ားကား အနႏၲတန္ခိုးရွင္ သဗၺညဳ ျမတ္စြာဘုရားသခင္ႏွင့္ စၾကာရတနာမင္းျမတ္တို႔- ပြင့္ထြန္းေပၚေပါက္လာေသာ ကာလမ်ိဳး၌သာ ေတြ႕ျမင္ၾကရေၾကာင္း၊ ေရွးသူေဟာင္း ပဋကပညာေက်ာ္ ဆရာေတာ္ႀကီးမ်ား ေျပာၾကားေတာ္မူၾကသည္ကို မွတ္သားရဖူး၏။<br />က်မ္းစာသာဓကမ်ားကိုေတာ့ မသိရဖူးေခ်။<br /><br /><strong>အာေ၀ဏိက ဂုဏ္ေတာ္ ၁၈-ပါး။ ။ </strong>အဘိဓမၼာ ၀ိဘဂၤ မူလဋီကာ စာမ်က္ႏွာ- ၂။ ဘုရားရွင္အတြက္ သက္သက္သီးျခား ဂုဏ္ေတာ္ ၁၈-ပါး။<br />(၁) အတီတံေသ ဗုဒၶႆ ဘဂ၀ေတာ အပၸဋိဟတ ဥာဏံ- အတိတ္အဖို႔၌ ဥာဏ္ေတာ္၏ အပိတ္ အပင္အတားအဆီးမရွိျခင္း၊ <br />(၂) အနာဂတံေသ- အနာဂတ္အဖို႔၌လည္း ၎င္းအတိုင္းပင္၊ <br />(၃) ပစၥဳပၸႏၷံေသ-ပစၥဳပၸန္၌လည္း ၎င္းအတိုင္းပင္၊ <br />(၄) သဗၺံ ကာယကမၼံ ဥာဏ ပုဗၺဂၤမံ၊ ဥာဏာႏုပရိ၀တၱံ- ကာယကံမႈ အလံုးစံု၌ ဥာဏ္ေတာ္သာလွ်င္ ေရွ႕သြားရွိျခင္း၊ ဥာဏ္ေတာ္သို႔သာ အစဥ္လိုက္ျခင္း၊ <br />(၅) သဗၺံ ၀စီကမၼံ-၀စီကံမႈတို႔၌လည္း ၎င္းအတိုင္းပင္၊ <br />(၆) သဗၺံ မေနာကမၼံ- မေနာကံအမႈတို႔၌လည္း ၎င္းအတိုင္းပင္၊ <br />(၇) နတၳိ ဆႏၵႆ ဟာနိ- အလိုဆႏၵေတာ္၏ ယုတ္ေလ်ာ့အားနည္းမႈမရွိျခင္း၊ <br />(၈) နတၳိ ၀ီရိယႆ ဟာနိ-အားထုတ္မႈ၀ီရိယ၏လည္း ၎င္းအတိုင္းပင္၊ <br />(၉) နတၳိ သမာဓိႆ ဟာနိ- သမာဓိေတာ္၏လည္း ၎င္းအတိုင္းပင္၊<br />(၁၀) နတၳိ ပညာယ ဟာနိ- ပညာေတာ္အရာ၌လည္း ၎င္းအတိုင္းပင္၊ <br />(၁၁) နတၳိဓမၼ ေဒသနာယ ဟာနိ-တရားေဟာရာ၌လည္း ၎င္းအတိုင္းပင္၊ <br />(၁၂) နတၳိ ၀ိမုတၱိယာ ဟာနိ- ၀ိမုတၱိတရား အဖို႔၌လည္း ၎င္းအတိုင္းပင္၊<br />(၁၃) နတၳိဒ၀ါ- ျပက္ရယ္ျပဳမႈ ျမဴးထူးမႈ မရွိျခင္း၊ <br />(၁၄) နတၳိ ရ၀ါ- ခြၽတ္ ေခ်ာ္တိမ္းပါးမႈမရွိျခင္း၊ <br />(၁၅) နတၳိ အဖုဋံ- ဥာဏ္ေတာ္ႏွင့္ မေတြ႕ထိေသာ အရာဟူ၍မရွိျခင္း၊ <br />(၁၆) နတၳိ ေ၀ဂါယိတတၱံ- အေဆာတလ်င္ျပဳရသည္၏အျဖစ္မ်ိဳး မရွိျခင္း၊ <br />(၁၇) နတၳိ အဗ်ာ၀ဋမေနာ- ေၾကာင့္ၾကမဲ့စိတ္မ်ိဳး မရွိျခင္း၊<br />(၁၈) နတၳိ အပၸဋိသခၤါႏုေပကၡာ- ပညာÓဏ္ မဆင္မျခင္ ႐ႈေလ့မရွိျခင္း။<br /><br /><strong>အာေ၀ဏိက ဒုကၡ ၅-ပါး။ ။ </strong>သဠာယတနသံယုတ္။ ပါ။ ၄၃၆- ၄၃၇။ ႒။ ၁၂၅-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ မိန္းမမ်ားအတြက္သီးျခားခံယူရေသာ ဒုကၡငါးပါး။ <br />(၁) အရြယ္ေရာက္လွ်င္ ရာသီဥတုေသြး တစ္လတစ္ႀကိမ္ သြန္ရျခင္း၊<br />(၂) လင္၏ေနာက္သို႔ လိုက္ပါသြားရျခင္း၊ <br />(၃) လင္၏အလုပ္အေကြၽးအျဖစ္ ျပဳလုပ္ရျခင္း၊ <br />(၄) ကိုယ္၀န္ေဆာင္ရျခင္း၊ <br />(၅) သားဖြားရျခင္း။<br /><br /><strong>အာေ၀ဏိက၊ ပို႔ၾကေမတၱာ၊ ၇-ျဖာ၊ အဂၤါအဘယ္နည္း။ ။</strong> သီးျခားကန္႔သတ္၍ ပို႔သပြားမ်ားရေသာ (ၾသဓိႆေမတၱာ ၇-ပါး) ကိုပင္ အာေ၀ဏိကေမတၱာဟု ေခၚၾကသည္၊ အေျဖ ၎င္း၌႐ႈပါကုန္။ မွတ္ခ်က္။ ။ အခ်ိဳ႕ ဆိုင္းေနာက္ထႏွင့္ သဘင္သည္တို႔ကား မပီမသ "အာေ၀ဓိက ေမတၱာ"ဟု ေခၚေနၾကကုန္၏။ ျပင္ေပးၾကပါ။<br /><br /><strong>အာသယတရား ၄-ပါး။ ။</strong> စိတ္တို႔၏မွီတည္ရာ သို႔မဟုတ္ သတၱ၀ါတို႔၏မွီတည္ရာ ေလးပါး-ဟူလို၊ သာရတၳဒီပနီဋီကာ။ <br />(၁) သႆတ ဒိ႒ိ- သတၱ၀ါ သခၤါရတို႔၏ ျမဲ၏ဟူေသာအယူ၊ <br />(၂) ဥေစၦဒ ဒိ႒ိ- ေသၿပီးေနာက္ သတၱ၀ါသခၤါရတို႔ ျပတ္၏ဟူေသာအယူ၊ <br />(၃) သစၥာႏုေလာမိကဥာဏ္- မဂၢသစၥာအားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ပရမတၳသစၥာအားျဖင့္လည္းေကာင္း ရွိ၏ဟုေလ်ာက္ပတ္<br />ေလ်ာ္ကန္ေသာ ဥာဏ္အျမင္၊ <br />(၄) ကမၼႆကတာ ဥာဏ္- ကုသိုလ္ကံသည္ ခ်မ္းသာေပးေသာ မိမိဥစၥာျဖစ္၍ ျပဳရမည့္ကံတည္း၊ အကုသိုလ္ကံသည္ ဒုကၡေပးေသာ မိမိဥစၥာျဖစ္၍ မျပဳရမည့္ကံတည္းဟု ကံသာလွ်င္ မွီရာတည္ရာရွိသည္အျဖစ္ကို သိတတ္ေသာ ဥာဏ္အျမင္တည္း။<br /><br /><strong>အာသ၀တရား ၄-ပါး။ ။</strong> ဘံုအားျဖင့္ ဘ၀ဂ္ç ဓမၼအားျဖင့္ ေဂါၾတဘုတုိင္ေအာင္ယိုစီးႏွိပ္စက္တတ္ေသာတရားမ်ား။ (၁) ကာမာသ၀- ကာမ ၁၁-ဘံု၌ တပ္ႏွစ္သက္တတ္ေသာ ေလာဘတဏွာ၊ <br />(၂) ဘ၀ါသ၀-႐ူပ ၁၆-ဘံု, အ႐ူပ ၄-ဘံု၌ တပ္မက္ေသာ ေလာဘတဏွာ၊ <br />(၃) ဒိ႒ာသ၀- မွားေသာ မိစၦာအယူ ဒိ႒ိေစတသိက္၊ <br />(၄) အ၀ိဇၨာသ၀- သစၥာဥာဏ္အျမင္ကို ဖံုးလႊမ္းပိတ္ဆီးတတ္ေသာ ေမာဟ။<br /><br /><strong>အာဟာရ ၄-ပါး။ ။ </strong>မိမိဆိုင္ရာအက်ိဳးတရားမ်ားကို အရွည္ခံ့ေအာင္ပို႔ေဆာင္ေထာက္ပံ<br />့ေစတတ္ေသာ တရားသေဘာ၄-ပါး။ <br />(၁) ကဗဠီကာရာဟာရ- စားအပ္ေသာအစားအစာဟူသမွ်၊ <br />(၂) ဖႆာဟာရ- အေတြ႕အထိဖႆသေဘာ၊ <br />(၃) ေစတနာဟာရ- ေစ့ေစာ္မႈ ေစတနာသေဘာ၊ <br />(၄) ၀ိညာဏာဟာရ- ၀ိပါက္၀ိညာဏ္ ျဖစ္ေသာတရားစု။<br /><br /><strong>အာဠာ၀ကဘီလူး၏ လက္နက္ႀကီး ၉-ပါး။ ။ </strong>အာဠာ၀က သံယုတ္မွ။ <br />(၁) သံုးယူဇနာျမင့္ေသာ ေတာင္ထြတ္ကိုၿဖိဳဖ်က္ႏိုင္ေသာ မုန္တိုင္းလက္နက္၊ <br />(၂) သစ္ပင္ ေတာင္ကမ္းတို႔ကို ႏွစ္လႊမ္းႏိုင္ေသာ မိုးေရလက္နက္၊<br />(၃) ေတာင္ထုႀကီးကို ျဖိဳခြဲေၾကမြႏိုင္ေသာ ေက်ာက္စစ္မိုးလက္နက္၊ <br />(၄) သင္ဓုန္း လွံကန္ သန္လ်က္မိုးလက္နက္၊ <br />(၅) ရဲရဲညီးေသာ မီးက်ီးမိုး မီးေတာက္မီးလွ်ံ ဘြဲ႕ျဖဴလက္နက္၊ <br />(၆) ျပာပူမိုးလက္နက္၊ <br />(၇) သလဲမိုး လက္နက္၊ <br />(၈) ညြန္ေပ်ာင္းမိုး လက္နက္၊ <br />(၉) အဂၤါ ၄-ပါးရွိေသာ အမိုက္တိုက္လက္နက္။<br /><br /><strong>အားမ်ိဳး ၈-ပါး။ ။ </strong>အ႒ဂုၤတၱရ ပါဠိေတာ္။ ၅၈။ ၎င္း အ႒ကထာ။ ၂၂၃-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ <br />(၁) ႐ုဏၰဗလာ ဒါရကာ-သူငယ္တို႔အားကား ငိုျခင္း၊ <br />(၂) ေကာဓဗလာ မာတုဂါမာ- မိန္းမတို႔အားကား အမ်က္ထြက္၊ စိတ္ဆိုးငိုတတ္ျခင္း၊ <br />(၃) အာ၀ုဓဗလာ ေစာရာ- ခိုးသူ ဓါးျပတို႔အားကား လက္နက္၊ <br />(၄) ဣႆရိယဗလာ ရာဇာေနာ- ဘုရင္မင္းတို႔အားကား အစိုးရျခင္း၊ <br />(၅) ဥဇၩတၱိဗလာ ဗာလာ- သူမိုက္တို႔အားကား ေျမာ္ျမင္လြတ္ကင္း ကဲ့ရဲ႕ျခင္း၊ <br />(၆) နဇၩတၱိဗလာ ပ႑ိတာ- ပညာရွိတို႔အားကား ေျမာ္ျမင္႐ႈစားသတိထားျခင္း၊<br />(၇) သဋိသခၤါနဗလာ ဗဟုႆုတာ- အၾကားအျမင္မ်ားေသာ ပုဂိၢဳလ္တို႔၏ အင္အားကား အရာရာ၌ေကာင္းစြာဆင္ျခင္ျခင္း၊ <br />(၈) ခႏၲီဗလာ သမဏ ျဗာဟၼဏ- ရေသ့ရဟန္းတို႔၏အင္အားကား သည္းခံျခင္း။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ပါဠိေတာ္၌ အျမတ္ဆံုးေသာသည္းခံျခင္း ခႏၲီအားသည္ ရွစ္ခုေျမာက္ျဖစ္၏၊ ၎င္းကိုရည္၍ပါရမီခန္း၌ "ပရမံ တေပၚ၊ ခႏၲီေက်ာ္ဟု၊ သူေတာ္အက်င့္၊ အားရွစ္ဆင့္"ဟု စပ္ဆိုထားေလၿပီ။<br /><br /><strong>အားေတာ္ ၁၀-ပါး၊ ျမတ္ဘုရား၊ ကိုယ္အား ဥာဏ္အားရွိ။ ။ </strong>ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ ဥာဏ္ေတာ္အား ဆယ္ပါး၊ ကိုယ္ေတာ္အား ဆယ္ပါးဟူလို၊ ဥာဏ္ေတာ္အား ဆယ္ပါးကား -<br />(၁) ဌာနာ ဌာန ေကာသလႅဥာဏ္- အရာဟုတ္သည္ မဟုတ္သည္တို႔ကို သိေတာ္မူျခင္း။<br />(၂) ကမၼ၀ိပါက ဥာဏ္- ကံ ကံ၏အက်ိဳးကိုသိေတာ္မူျခင္း။<br />(၃) သဗၺတၳဂါမိနီ ပဋိပဒါဥာဏ္- အလံုးစံုကုန္ေသာဘ၀တို႔သို႔ေရာက္ျခင္းအေၾကာင္း၌ သိေတာ္မူျခင္း။<br />(၄) အေနကဓါတု နာနာဓါတု ဥာဏ္- မ်ားေသာ ေလာကဓါတ္ အထူးထူးေသာ ေလာကဓါတ္<br />တို႔ကို သိေတာ္မူျခင္း။<br />(၅) နာနာ ဓိမုတၱိ ဥာဏ္- အထူးထူးေသာအလိုတို႔ကို သိေတာ္မူျခင္း။<br />(၆) ဣႁႏၵိယ ပေရာပရိယတၱိ ဥာဏ္- ဣေႁႏၵ ႏုရင့္ျခင္း၌သိေတာ္မူျခင္း။<br />(၇) စ်ာန ၀ိေမာကၡာဒိ ဥာဏ္- စ်ာန္ ၀ိေမာကၡစသည္တို႔၌ သိေတာ္မူျခင္း။<br />(၈) ပုေဗၺ နိ၀ါသ ဥာဏ္- ေရွးကေနခဲ့ဖူးေသာ ခႏၶာအစဥ္ကို သိေတာ္မူျခင္း။<br />(၉) ဒိဗၺစကၡဳ ဥာဏ္- အပိတ္အပင္အတားအဆီးမရွိ နတ္မ်က္စိကဲ့သို႔ ပကတိ သိျမင္ေတာ္မူျခင္း။<br />(၁၀) အာသ၀ကၡယ ဥာဏ္- အာသေ၀ါတရားတို႔၏ကုန္ရာ နိဗၺာန္ကိုသိေတာ္မူျခင္း။ <br />ဤကား ဥာဏ္ေတာ္အားဆယ္ပါးတည္း။ (ဥာဏ၀ိဘင္း ပါဠိေတာ္ႏွင့္ အ႒ကထာမွာ အက်ယ္႐ႈ။)<br /> <em><strong>ကိုယ္ေတာ္အား ဆယ္ပါး။</strong></em> ျမတ္စြာဘုရားသခင္၏ ပကတိေသာ အားေတာ္ျမတ္သည္ <br />"ဆဒၵန္ဆင္မင္း" ဆယ္စီးအားႏွင့္အညီအမွ် ရွိေတာ္မူသတတ္၊ ၎င္းကိုပင္ အားေတာ္ဆယ္ပါးေခၚ၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ဒသဗေလာ- ကိုယ္ေတာ္အားဆယ္ပါးႏွင့္ ျပည့္စံုေတာ္မူေသာ ျမတ္စြာဘုရားဟုဘာသာျပန္ဆိုၾကေလၿပီ။ မွန္၏၊ (သမၼာသမၺဳေဒၶါ ပန ဒသႏၷံ ဆဒၵႏၲာနံ ဗလံ ဓါေရတိ၊ ေတေန၀ ဘဂ၀ါ ကာဠာ၀ကဟတၳိ ဂဏနာယ ေကာဋိသဟႆဗလံ ဓါေရတိ၊ ပုရိသ ဂဏနာယ ဒသႏၷံ ပုရိသ ေကာဋိသဟႆာနံ ဗလံ) ျမတ္စြာဘုရားသည္ ဆဒၵန္ဆယ္စီးအားကို ေဆာင္ႏိုင္၏၊ ထို႔ေၾကာင့္ ယခုအခါ ျမန္မာျပည္ စသည္၌အသံုးျပဳေနေသာ "ဆင္မည္းေခၚ" ေအာ္ျမည္တတ္ေသာ "ကာဠာ၀က"ဆင္ေပါင္း ကုေဋတစ္ေထာင္အား၊ ဗိုလ္ေျခေယာက္်ား ကုေဋတစ္ေသာင္းအားကိုေဆာင္ႏိုင္ေသာအားေတာ္ျမတ္ ရွိသည္ဟူ၏။ (အဘိဓါန္ဋီကာမွ။)</span><blockquote></blockquote><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-2410418591558883289?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-74056060483130710992008-11-29T14:04:00.000-08:002008-12-21T18:13:30.025-08:00<strong>အလဇၨီပုဂိၢဳလ္ျဖစ္ေၾကာင္း အဂၤါ ၅-ပါး။ ။ </strong>အလဇၨီပုဂိၢဳလ္ျဖစ္ျခင္း၏ အေၾကာင္းငါးပါး မွတ္သိလြယ္ေစရန္လယ္တီဆရာေတာ္ျဖတ္ထံုးကဗ်ာျဖင့္ျပအံ့။<br />(၁) ဘုန္းကံႀကီးမား၊ (၂) ေႁခြရံမ်ား၍၊ (၃) ပါးရွား သဒၶါ၊ (၄) သက္၀ါႀကီးမင္း၊ (၅) စာေခါင္ခ်င္းဟု၊ <br />ငါးခင္း အညီ၊ အလဇၨီကား၊ တိုက္က်ီ အိမ္တြင္း၊ မီးထြန္းလင္း၍၊ အတင္း၀င္လွ်ိဳး၊ ျဖဴေအာင္ခိုးသည့္၊သူခိုးအလား၊ ဘုရားေရႊစက္၊ ေပေအာင္ဖ်က္သည္။ ရွင္ပ်က္ အလဇၨီ မိုက္ႀကီးတည္း။<br /><br /><strong>အ လဗၻနိယတရား ၅-ပါး။ ။ </strong>၎င္းသ႐ုပ္ (ေတာင့္တ၍မရေကာင္းေသာ အရာမ်ိဳး ၅-ပါး)၌ ႐ႈပါ။<br /><span id="fullpost"> <br /><strong>အေလာင္းစည္သူ တည္ေတာ္မူ၊ ၉-ဆူ မုေ႒ာျမတ္။ ။</strong> ၎င္း၏သ႐ုပ္မ်ားကို (မုေ႒ာ ၉-ဆူ)ဟူေသာ သုေတသန၌႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အလုိလိုက္ရာသည္ ၁၃-ပါး။ ။ </strong>ကိုယ္က်ိဳးတိုးတက္ေရးအတြက္ သူ႔အလိုသို႔လိုက္၍ က်င့္ရျခင္း ၁၃-ပါးဟူ၏၊<br />စာဏက်မွ။ <br />(၁) အေဆြခင္ပြန္းကို ႏွလံုးေျဖာင့္မတ္သျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၂) ရန္သူကို ဥပါယ္တံမ်ဥ္ျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၃) အလိုရမၼက္ႀကီးသူကို ဥစၥာေပးသျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၄) အစိုးရသူကို သူ႔အမႈကိစၥေဆာင္ရြက္ေပးသျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၅) ရေသ့ ရဟန္းတို႔ကို ႐ိုေသသျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၆) သတို႔သမီးကိုခ်စ္ျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၇) လက္ေအာက္ငယ္သားကို မွ်တမႈဂုဏ္ေက်းဇူးျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၈) ေဒါသမ်က္မာန္ႀကီးသူကို ခ်ီးမြမ္းျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၉) ဆရာကို ရွိခိုး႐ိုေသျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၁၀) သူမိုက္ကို လိုက္ေလ်ာေသာစကားျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၁၁) ပညာရွိကို အတတ္ပညာေပးျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၁၂) အစားၾကဴးသူကို အရသာေပးျခင္းျဖင့္လည္းေကာင္း၊ <br />(၁၃) အလံုးစံုေသာသူကိုအက်င့္သီလျဖင့္လည္းေကာင္း အလိုလိုက္ရာ၏။<br /><br /><strong>အလိုေလာဘႀကီးသူ ၃-ေယာက္။ ။ </strong>မူလပဏၰာသ အ႒ကထာ ဒု-အုပ္ ၄၅-၌ အက်ယ္႐ႈ။ <br />(၁) အႀတိစၦတာ-ကိုယ့္ရွိတာႏွင့္မတင္းတိမ္ဘဲ သူမ်ားစည္းစိမ္ကို လုိခ်င္ေတာင့္တေနသူ၊ <br />(၂) ပါပိစၦတာ- သူမ်ားအထင္ႀကီးၾကည္ညိဳလာေအာင္ မိမိကိုယ္ကို ရဟႏၲာေယာင္ ထြက္ရပ္ေပါက္ေယာင္ဟန္ေဆာင္ေသာ ဂုဏ္ျဒပ္ျဖင့္လာဘ္မ်ားစြာကို ခံယူေနသူ၊ <br />(၃) မဟိစၦတာ-ဟုတ္မွန္ေသာဂုဏ္ကိုျပ၍ ပကာသနလိုလားထင္ေပၚေက်ာ္ၾကားလိုသူ၊ ၀ါ-အလႉရွင္မွန္းသိေအာင္ မ႑ပ္တိုင္တက္ျပသူ။<br /><br /><strong>အလွ လကၡဏာ၊ အင္ ၆-ျဖာ၊ ကညာ တိုင္းမယ္မ်ိဳး။ ။</strong> မိန္းမပ်ိဳတို႔တြင္ အလွမယ္ေရြးခ်ယ္ရာ၌ အလွလကၡဏာအဂၤါေျခာက္ပါးကို ဆိုသည္။ ၎င္းအေျဖ (အျပစ္ ၆-ပါး၊ ကင္းစင္ျငား၊ လွထြားပ်ိဳသူဇာ)၌ ဆိုခဲ့ၿပီ။<br /><br /><strong>အလွသူဇာ၊ ေရြးခ်ယ္ရာ၊ ၈-ျဖာအဂၤါတိုး။ ။ </strong>၎င္းအေျဖကို (လွမ်ိဳးသူဇာ၊ ျမတ္ကညာ၊ ၈-ျဖာ အဂၤါျပည့္)၌ၾကည့္ပါေလ။<br /><br /><strong>အလႉခံေမာ္၊ ပုဂိၢဳလ္ေက်ာ္၊ ၈-ေဖၚသူျမတ္မ်ား။ ။ </strong>၎င္း၏ အေျဖကို (ဒကၡိေဏယ်ပုဂိၢဳလ္ ၈-ေယာက္)၌ ဆိုပါအံ့။<br />အလႉခံ တစ္က်ိပ္ေလး ၁၄-ေယာက္။ ။ ဥပရိပဏၰာသ။ ပါ။ ၂၉၅။ ႒။ ၂၁၉။ ဒါနမႈကိုခံယူထိုက္သူ ၁၄-ပါးဟူ၏။ <br />(၁) တိရိစၦာန္ သတၱ၀ါမ်ား၊ <br />(၂) လူဒုႆီလ ေခၚ တံငါ မုဆိုးစေသာ ဒုစ႐ိုက္မႈျပဳလုပ္သူမ်ား၊<br />(၃) လူသီလ၀ႏၲ ေခၚ သာသနာပအခါမ်ိဳး၌ ၅-ပါးသီလျမဲသူမ်ား၊ <br />(၄) ရေသ့ ပရိဗုိဇ္ေခၚ သာသနာပအခါစ်ာန္ အဘိညာဥ္ရပုဂိၢဳလ္မ်ား၊ <br />(၅-၈) မဂၢ႒ာန္ေခၚ ဖိုလ္သို႔ မ်က္ေမွာက္ျပဳရန္ မဂ္၌က်င့္ဆဲ ပုဂိၢဳလ္၄-ေယာက္၊ <br />(၉-၁၂) ဖလ႒ာန္ေခၚ ဖိုလ္ေလးပါး၌တည္ေနေသာ ပုဂိၢဳလ္ ၄-ေယာက္၊ <br />(၁၃) ပေစၥကဗုဒၶါေခၚ ဘုရားမပြင့္မီကာလ၌ ပြင့္ေသာဘုရားငယ္၊ <br />(၁၄) ျမတ္စြာဘုရားသခင္။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ သမၼဳတိသံဃာေခၚ ပုထုဇဥ္ သီလ၀ႏၲသံဃာေတာ္မ်ားမွာ မဂၢ႒ာန္ေခၚ အရိယာပကၡသို႔ပါ၀င္ၾကသည္ျဖစ္၍ ၎င္းတို႔ကို အသီးအျခားမဆိုအပ္ကုန္၊ သမၼဳတိသံဃာေတာ္ကိုမဆိုႏွင့္ဦးသရဏဂံုတည္သည့္ ရွင္သာမေဏကေလးပင္ျဖစ္ဘိေသး ထိုအရိယာပကၡ၌ပင္ ေရတြက္ထြက္ယူအပ္သည္သာ၊ မဂ္ဖိုလ္တို႔သို႔ေရာက္သည္ျဖစ္ေစ မေရာက္သည္ျဖစ္ေစ မဂ္ဖိုလ္သို႔ေရာက္ရန္ သီလသမာဓိ ပညာဟူေသာ သိကၡာသံုးပါး၌ က်င့္ဆဲတည္ဆဲရွိကုန္ေသာေၾကာင့္ ဟူလို။<br /><br /><strong>အလႉေပးရာ၊ ေရးႀကီးစြာ၊ ၃-ျဖာ အဂၤါအဘယ္နည္း။ ။ </strong>၎င္းအေျဖ (ဒါနျပဳၾက၊ က်ိဳးမဟ၊ သံုး၀အဂၤါလာ)ပုစၦာ၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အလႉရွင္ႏွင့္ အလႉခံတို႔၏ အဂၤါ ၆-ပါး။ ။ </strong>အဂၤုတၱရပါဠိ။ ဒု။ ၂၉၅-၌ အက်ယ္႐ႈ။အလႉေပးသူမ်ားသတိထား<br />ေရြးခ်ယ္တတ္ရန္။ <br />(၁) အလႉမေပးမီ- ေရွးအဖို႔၌ သီလေဆာက္တည္၀မ္းေျမာက္ေနရျခင္း၊<br />(၂) ေပးလႉဆဲခဏ၌ စိတ္ၾကည္လင္ရႊင္ျပရျခင္း၊ <br />(၃) ေပးလႉၿပီးေနာက္ မၾကာခဏ ႏွစ္သက္၀မ္းသာအမွတ္ရကာေနရျခင္း၊ <br />ဤအဂၤါ ၃-ပါးသည္ အလႉရွင္တို႔မွာရွိထား ျဖစ္ထားရမည့္ အဂၤါသံုးပါးဟူ၏။<br />အလႉခံယူသူတို႔ဘက္မွ ရွိထားရမည့္ ဂုဏ္အဂၤါ ၃-ပါးကိုလည္း ဤသို႔သိထားေရြးခ်ယ္တတ္ရမည္။<br />(၁) တဏွာ ရာဂကင္းစင္သူျဖစ္ျခင္း၊ ရာဂကင္းေၾကာင္း အက်င့္ေကာင္းမ်ားကို က်င့္ၾကံအားထုတ္ေနသူျဖစ္ျခင္း၊ <br />(၂) ေဒါသကင္းျခင္း၊ ေဒါသကင္းရန္ ျပဳက်င့္အားထုတ္ေနသူျဖစ္ျခင္း၊ <br />(၃)ေမာဟကင္းျခင္း၊ ေမာဟကင္းစင္ေစရန္ ၀ိပႆနာတရား အားထုတ္က်င့္ပြားေနျခင္းရွိသည့္ ပုဂိၢဳလ္မ်ားျဖစ္ရျခင္း ဟူ၏။<br /><br /><strong>အလြတ္တာရာ၊ လံုးေရမွာ၊ သခၤ်ာ ၉၄။ ။ </strong>၎င္းအေျဖကို (တာရာ ၉၄-လံုး)၌ ႐ႈပါေလ။<br /><br /><strong>အလႊာ ၄-ခု။ ။ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္ ေ၀ါဟာရ။ ။</strong> ၎င္းကို (အျခင္းအရာ ၂၀)မွာ ၾကည့္ေလ။<br /><br /><strong>အ ၀ဂ္ အကၡရာ၊ ၈-လံုးလာ၊ သဒၵါက်မ္း၌ရွိ။ ။ </strong>၀ဂ္အကၡရာတို႔ကဲ့သို႔ အစုလိုက္မဟုတ္ဘဲတစ္လံုးခ်င္းေနေသာ<br />အကၡရာရွစ္လံုးကို ဆိုသည္။ <br />(ယ ရ လ ၀ သ ဟ ဠ အံ။)<br /><br /><strong>အ၀ႏၵိယ ပုဂိၢဳလ္ ၂၅-ေယာက္။ ။ </strong>ပရိ၀ါပါဠိေတာ္။ ၃၅၇။ ၎င္း။ ႒။ ၂၂၄ရဟန္းေတာ္မ်ားရွိမခိုးေကာင္းေသာပုဂိၢလ္ ႏွစ္ဆယ့္ငါးပါးဟူ၏။ <br />(၁) အႏၲရဃရံ ပ၀ိေ႒ာ အ၀ႏၵိေယာ- ၿမိဳ႕တြင္းရြာတြင္း ၀င္သြားေနေသာရဟန္းႀကီး၊ <br />(၂) ရစၦဂေတာ- ခရီးလမ္းသြားေနေသာ ၎င္း၊ <br />(၃) ၾသတမသိေတာ- ေမွာင္ႀကီးမဲမဲထဲ၌ေနေသာ ၎င္း၊ <br />(၄) အသမႏၷာ ဟရေႏၲာ- စိတ္၀င္စားစြာ အလုပ္လုပ္ေနေသာ ၎င္း၊ <br />(၅) သုေတၱာ-အိပ္ေပ်ာ္ေနေသာ ၎င္း၊ <br />(၆) ယာဂုပါေန- ယာဂုေသာက္ေနေသာ ၎င္း၊ <br />(၇) ဘတၱေဂၢ- ဆြမ္းစားေက်ာင္း၌ဆြမ္းျပင္ စီမံေနေသာ၎င္း၊ <br />(၈) ဧကာ၀ေတၱာ- ရန္သူဂုိဏ္း ရန္သူဘက္၌ ပါေသာ၎င္း၊ <br />(၉) အညာ ၀ိဟိေတာ- တစ္ခုခု ၾကံစည္စိတ္ကူးေနေသာ ၎င္း၊ <br />(၁၀) နေဂၢါ- အ၀တ္မဆီး ကိုယ္ထီးဗလာေနေသာ ၎င္း၊<br />(၁၁) ခါဒေႏၲာ- ခဲဖြယ္ ၁၂-ပါး ခဲစားေနေသာ ၎င္း၊ <br />(၁၂) ဘုဥၨေႏၲာ- ေဘာဇဥ္ ၅-ပါးစားေနေသာ ၎င္း၊<br />(၁၃) ဥစၥာရံ ကေရာေႏၲာ- က်င္ႀကီးစြန္႔ေနေသာ ၎င္း၊ <br />(၁၄) ပႆာ၀ံ ကေရာေႏၲာ- က်င္ငယ္စြန္႔ေသာ ၎င္း၊<br />(၁၅) ဥကၡိတၱေကာ- သံဃာမွၾကဥ္ထားေသာ ၎င္း၊ <br />(၁၆) ပစၦာ ဥပသမၸေႏၷာ- မိမိေအာက္ငယ္ေသာရဟန္း၊<br />(၁၇) အႏုပသမၸေႏၷာ- ရဟန္းမဟုတ္သူ ဟူသမွ်၊ <br />(၁၈) အ ဓမၼ၀ါဒီ- အယူခြၽတ္လြဲေနေသာ ရဟန္းႀကီး၊ <br />(၁၉) မာတုဂါေမာ- မိန္းမမွန္သမွ်၊ <br />(၂၀) ပ႑ေကာ- ပ႑ဳက္ ရဟန္း၊ <br />(၂၁) ပါရိ၀ါသိေကာ- ပရိ၀တ္(သံဃာဒိသိသ္ အာပတ္ေျဖ)ေနေသာ ရဟန္းႀကီး၊ <br />(၂၂) မူလာယ ပရိကႆနာ ရေဟာ- သံဃာဒိသိသ္အာပတ္ေျဖေနဆဲ၌ ၎င္းအာပတ္ထပ္သင့္၍ မူရင္းမွျပန္က်င့္ေနေသာရဟန္း၊ <br />(၂၃) မာနတၱာ ရေဟာ- သံဃာဒိသိသ္အာပတ္ေျဖၿပီးသျဖင့္ သံဃာျမတ္ႏိုးထိုက္ေသာရဟန္း၊ <br />(၂၄) မာနတၱာ စာရိေကာ- သံဃာဒိသိသ္အာပတ္ေျဖၿပီးသျဖင့္ သံဃာျမတ္ႏိုးရန္က်င့္ေနေသာရဟန္း၊ <br />(၂၅) အဗၻာနာ ရေဟာအ၀ႏၵိေယာ- သံဃာ ျမတ္ႏိုးေအာင္က်င့္ၿပီး၍ သံဃာ့ေဘာင္သုိ႔ျပန္သြင္းထိုက္ေသာရဟန္း။<br /><br /><strong>အ၀ိဇၨာ တရားမ်ိဳး ၂-ပါး။ ။ အျမင္မွန္ကို ပိတ္ဖံုးဆီးတားတတ္ေသာ တရား ၂-ပါး။</strong> <br />(၁) အပၸဋိပတၱိ အ၀ိဇၨာ- ႐ုပ္ နာမ္ ဘ၀ ဒုကၡသစၥာသေဘာကို ဆင္းရဲျခင္းဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ထို ႐ုပ္ နာမ္ ဘ၀တို႔၌ လိုခ်င္ႏွစ္သက္ေတာင့္တမႈ တဏွာ သမုဒယသစၥာကိုပင္ ဆင္းရဲေၾကာင္း ဆင္းရဲစ ဟုလည္းေကာင္း၊ အမွန္အတိုင္းမသိမႈ၊ <br />(၂) မိစၦာ ပဋိပတၱိ အ၀ိဇၨာ- လူ နတ္ ျဗဟၼာ နာမ္ ႐ုပ္ ဘ၀တို႔ကိုပင္ ခ်မ္းသာေတြ အမြန္အျမတ္ေတြဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ထိုအရာစုတို႔ကို လိုခ်င္ႏွစ္သက္မႈကိုပင္ ခ်မ္းသာေၾကာင္း ေကာင္းစားေၾကာင္း အမႈဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ ထင္မွတ္ေနျခင္းႏွင့္ ဒုကၡသစၥာ သမုဒယသစၥာတို႔ကို ေျပာင္းျပန္ေဇာက္ထိုး သိေနမႈ။<br /><br /><strong>အ ၀ိဇဟိတ ဌာနႀကီး ၄-ပါး။ ။</strong> သုတ္မဟာ၀ါ အ႒ကထာ ၁၇။ ဗုဒၶ၀င္ အ႒ကထာ။ ၁၅၈-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ခပ္သိမ္းေသာဘုရားရွင္ဟူသမွ်တို႔ မစြန္႔လႊတ္ဘဲသံုးေဆာင္ေတာ္မူေသာ ေနရာေတာ္ျမတ္ႀကီး ၄-ပါးဟူလို။<br />(၁) မဟာေဗာဓိပင္မင္း၏ အေရွ႕ဘက္ အခက္ေတာ္ေအာက္၌ အလံုးစံုေသာပါရမီေတာ္ အဟုန္<br />တို႔ေၾကာင့္ ေပၚေပါက္လာရေသာ ၀ဇိရာသန ရတနာေဗာဓိ ပလႅင္ေတာ္ ေနရာဌာန။<br />(၂) ဣသိပတန မိဂဒါ၀ုန္ေတာ္၀ယ္ ဓမၼစၾကာတရားဦးကို ေဟာၾကားေတာ္မူေသာ ေနရာဌာန။<br />(၃) ေကာသလတိုင္း သာ၀တၳိျပည္ ေဇတ၀န္ေက်ာင္းတိုက္ ဂႏၶကုဋိအေဆာင္ေတာ္တြင္း၌ ခင္းထားအပ္ေသာေညာင္ေစာင္း၏ ေျခေလးခုတို႔က်ရာ ေနရာဌာန။<br />(၄) တာ၀တႎသာ နတ္ျပည္၌ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ျမတ္ကို နတ္တို႔အား ေဟာေတာ္မူၿပီးသည့္အဆံုး<br />သီတင္းကြၽတ္လျပည့္မဟာပ၀ါရဏာေန႔၌ တာ၀တႎသာျမင္းမိုရ္ထိပ္ခ်ာမွသည္ သကၤႆနဂိုရ္<br />ၿမိဳ႔ေတာ္၀ယ္လုပ္ထားေသာ ေရႊေစာင္းတန္း ေငြေစာင္းတန္း ပတၱျမားေစာင္းတန္းတို႔၏ ဦးေျခက်ေရာက္ရာေနရာဌာန။<br /><br /><strong>အ၀ီစိငရဲ၏ အၾကားအဟမရွိျခင္း ၃-ပါး။ ။</strong> ၎င္းအက်ယ္ကို ဥပရိပဏၰာသ။ ႒။ စတုတၳအုပ္။ ၁၆၇။ ဇာတက။႒။ ပဥၥမအုပ္။ ၂၈၈-တို႔၌ ၾကည့္ပါ။ အ -မရွိျခင္း၊ ၀ီစိ-အၾကား၊ အၾကားမရွိေသာငရဲဟူ၏။ <br />(၁) အဂၢိဇာလာ- မီးေတာက္မီးလွ်ံ အၾကားမရွိျခင္း၊ <br />(၂) သတၱာ- ငရဲသူငရဲသားသတၱ၀ါမ်ား အၾကားမရွိျခင္း၊ <br />(၃) ဒုကၡာ- ဆင္းရဲဒုကၡအၾကားမရွိျခင္း။<br /><br /><strong>အေ၀ရာဒိက၊ ပို႔ၾကေမတၱာ၊ မ်ိဳး ၄-ျဖာ၊ က်မ္းလာအဘယ္နည္း။ ။ </strong>၀ိသုဒၶိမဂ္စေသာ က်မ္းႀကီးတို႔၌လာသည္။<br />(၁) အ ေ၀ရာ ေဟာႏၲဳ- ရန္မရွိၾကပါေစကုန္သတည္း၊ <br />(၂) အ ဗ်ာပဇၨာ ေဟာႏၲဳ- စိုးရိမ္ေၾကာင့္ၾကျခင္းမွကင္းၾကပါေစကုန္သတည္း၊ <br />(၃) အ နီဃာ ေဟာႏၲဳ- ညႇင္းဆဲ ဆင္းရဲအေပါင္းမွ ကင္းၾကပါေစကုန္သတည္း၊ <br />(၄) သုခီ အတၱာနံ ပရိဟရႏၲဳ- ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ မိမိကိုယ္ကို ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ပါေစကုန္သတည္း။<br /><br /><strong>အသံ ၈-ပါး၊ မ်ိဳးခြဲျခား၊ ခံျငားသီခ်င္းဆို။ ။ </strong>သီခ်င္းႀကီး သီခ်င္းခံမ်ားႏွင့္စပ္လ်ဥ္း၍ အသံရွစ္မ်ိဳးရွိေၾကာင္းကို<br />(ေရႊ ႏွင္း ေတာ ၿမိဳင္၊ ပန္း ခိုင္ ေမွာ္ မႈိင္း၊ ျခားပိုင္း ရွစ္သံ၊ ပရံတင္ညြန္၊ ခက္မြန္ ခမိန္၊ ထေနာက္ခ်ိန္ျငား၊ ျဖိန္းျခား ခ်ပ္ခြၽန္၊ ထပ္တြန္႔ ငုငစ္၊ အသံရွစ္၊ မွတ္လစ္ စဥ္ကမာ) ဟူေသာ လကၤာစကားျဖင့္သိရာ၏။ <br />(၁) ေရႊတညာသီခ်င္း ပရံတင္သံ၊ <br />(၂) ႏွင္းရြန္းဂိမၼာန္ သီခ်င္း ခက္မြန္သံ၊ <br />(၃) ေတာေတာင္စြယ္သီခ်င္း ခမိန္သံ၊ <br />(၄) ေတာၿမိဳင္ေျခလမ္း သီခ်င္း ထေနာက္သံ၊ <br />(၅) ပန္းၿမိဳင္လယ္သီခ်င္း ၿဖိန္းျခားသံ၊ <br />(၆) ခိုင္ပန္းစံုသီခ်င္း ခ်ပ္ခြၽန္႔သံ၊ <br />(၇) ေမွာ္႐ံုၿမိဳင္ေဟ၀န္ သီခ်င္း၊ ထပ္တြန္႔သံ၊ <br />(၈) မႈိင္းမႈန္ျပာညိဳ သီခ်င္းငု ငစ္သံ။<br /><br /><strong>အသံ ၁၀-ပါး၊ ၿမိဳ႕ေတာ္မ်ား၊ စည္ကားကြၽတ္ကြၽတ္ညံ။ ။</strong> ၎င္းသ႐ုပ္ (ၿမိဳ႕ေတာ္၏ အသံ ၁၀-ပါး)၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အသံ ၄-မ်ိဳး၊ ကာရန္ပ်ိဳးး၊ ဆို႐ိုးေတးကဗ်ာ။ ။ </strong>ကဗ်ာစပ္ဆိုရာ၌ သကၠဋက်မ္းလာ ကာရန္အသံမ်ိဳး ၄-ပါး၊သကၠဋ၌ အက်ယ္ယူေလ။ <br />(၁) ဥဒတၱေခၚ တက္သံ- ျမႇင့္၍ေျမႇာက္၍ သီဆိုရြတ္ဖတ္ရေသာအသံ၊ <br />(၂) အႏုဒတၱေခၚ သက္သံ- ႏွိမ့္၍ ခ်၍ ရြတ္ဖတ္သီဆိုရေသာအသံ၊ <br />(၃) သြတိရေခၚ နိမ့္ျမင့္သံ-အနိမ့္အျမင့္ႏွစ္မ်ိဳး ဖက္စပ္သီဆိုရေသာအသံ၊ <br />(၄) ဥပစိတ ေခၚ ပကတိသံ- မူလ ပင္ကိုယ္သံျဖင့္ရြတ္ဖတ္သီဆိုရေသာအသံ။<br /><br /><strong>အသံႀကီး ၄-ပါး။ ။ </strong>သဂါထာ၀ဂၢသံယုတ္။ ႒။ ၂၉၄။ သုတၱနိပါတ္။ ႒။ ပ-အုပ္ ၂၁၈။ ဇမၺဴဒိပ္ကြၽန္းလံုးကိုၾကားရသည္ဟု သာသနာ၀င္က်မ္းဂန္တို႔၌လာေသာ အသံႀကီး ၄-ပါးဟူလို။<br />(၁) ပုဏၰက ဘီလူးသည္ ေကာရဗ်မင္းႀကီးႏွင့္ ေၾကြအန္ကစားရာ၌ ေအာင္ႏိုင္၍ လက္ခေမာင္း ေပါက္ခတ္လ်က္ ]]အဟံ ေဇေယ်ာ}} ငါေအာင္ၿပီဟု ဟစ္ေအာ္ေသာအသံ။<br />(၂) ကႆပဘုရားရွင္ သာသနာေနာက္ပိုင္း၌ ရတနာသံုးပါးကို ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္သူတို႔ နည္းပါးလြန္းေသာအခါ မာတလိနတ္သားသည္ ေခြးနက္ႀကီးေယာင္ေဆာင္၍ ေဟာင္ေသာအသံ။<br />(၃) ေကလာသဘ ေတာင္ထိပ္၌ရပ္၍ "အဟံ အာဠာ၀ေကာ"ဟု ဟစ္ေအာ္ႀကိမ္း၀ါးေသာ အာဠာ၀က<br />ဘီလူး၏အသံ။<br />(၄) ပဘာ၀တီကို ေနာက္ပိုးရာ၀ယ္ ခုနစ္ျပည္ေထာင္ေသာမင္းတို႔၏အလယ္က "အဟံ ကုသရာဇာ"ဟုဟစ္ေအာ္ႀကိမ္း၀ါးေသာ ကုသမင္း၏အသံ။<br /><br /><strong>အသံ ၇-ပါး။ ။ </strong>ေစာင္းတီးသီဆိုေသာအခါ စသည္တို႔၌ အေရးအႀကီးဆံုးေသာ အသံ ၇-ပါးဟူလို။ <br />(၁) ဥသဘ-ႏြားလားဥသဘတြန္သံႏွင့္ တူေသာအသံမ်ိဳး၊ <br />(၂) ေဓ၀တ- ျမင္းဟီသံႏွင့္တူေသာ အသံမ်ိဳး၊ <br />(၃) ဆဇၨ-ဥေဒါင္း ေကာ္ေကာ္ျမည္သံႏွင့္ တူေသာအသံမ်ိဳး၊ ၎င္းအသံကို ႏွာေခါင္း သြား ရင္ပတ္ ႏႈတ္ခမ္း အာေစာက္ လည္ေခ်ာင္း ၎င္းအရပ္ေျခာက္ပါးကိုမွီ၍ထြက္ေလေသာေၾကာင့္ 'ဆဇၨ'ဟု ေခၚသည္မွတ္၊<br />(၄) ဂႏၶာရ၊ ဆိတ္ျမည္သံႏွင့္တူေသာ အသံမ်ိဳး၊ '၎င္းအသံကို ဂႏၶာရတိုင္းသားတို႔ သီဆိုတတ္ေသာေၾကာင့္ဂႏၶာရေခၚသည္မွတ္၊' <br />(၅) မဇၩိမ- ႀကိဳးၾကာျမည္သံႏွင့္တူေသာ အသံမ်ိဳး၊ ၎င္းအသံကား ေစာင္းညႇိၿပီးလွ်င္သံလယ္၌ျဖစ္ေသာေၾကာင့္ မဇၩိမမည္၏၊ <br />(၆) ပဥၥမ- ဥၾသစေသာ အသံသာသည့္ငွက္တို႔ ျမည္တြန္ ရင့္ေၾကးသံႏွင့္တူေသာ အသံမ်ိဳး၊ '၎င္းအသံကို ေဓ၀တအသံကစ၍ေရလွ်င္ ငါးခုေျမာက္ျဖစ္၍လည္းေကာင္း၊မဟာဘုတ္ငါးပါးတို႔၏ ငါးခုေျမာက္ျဖစ္၍လည္းေကာင္း ပဥၥမ ေခၚ၏' <br />(၇) နိသာဒ- ဆင္မ်ားေတာသံေပးသကဲ့သို႔ေသာ အသံမ်ိဳး။<br /><br /><strong>အသံဆြဲ ခြၽဲ၍တရားေဟာသူ၏ အျပစ္ ၅-ပါး။ ။ </strong>၎င္းသ႐ုပ္ (ဓမၼကထိကတို႔ အသံဆြဲ ခြၽဲ ရွည္ ငင္)၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အသံေတာ္ အဂၤါ ၈-ပါး။ ။ </strong>မဟာနိေဒၵသ။ ပါ။ ၃၅၃။ ႒။ ၃၈၇။ မဇၩိမပဏၰာသ။ ပါ။ ၃၄၀။ ႒။ ၂၇၈။ သုတ္မဟာ၀ါ။ ပါ။ ၃၄၀။ ႒။ ၂၇၀-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈ။ ဘုရားသခင္ အသံေတာ္ အဂၤါ ၈-ပါးဟူလို။ <br />(၁) ၀ိႆ႒- သန္႔ရွင္းစင္ၾကယ္ျခင္း၊ <br />(၂) မဥၨဴ- သာယာျခင္း၊ <br />(၃) ၀ိေညယ်ာ- သိလြယ္ျခင္း၊ <br />(၄) သ၀နိယာ- နာခ်င္ဖြယ္ရွိျခင္း၊ <br />(၅) ၀ိသာရိေနာ- ပ်ံ႕ႏွ႔ံျခင္း၊ <br />(၆) ဗိႏၶဳ- တစည္းတလံုးတည္းရွိျခင္း၊<br />(၇) ဂမၻီရ- နက္နဲျခင္း၊ <br />(၈) နိႏၷဒိ- ပဲ့တင္ထပ္ျခင္း။<br /><br /><strong>အသံျဖစ္ရာ၊ ဌာန္မ်ိဳးမွာ၊ က်မ္းလာ နည္း ၄-ပါး။ ။ </strong>၎င္းအေျဖကို (ဌာန္ ၅-ပါး၊ ၆-ပါး၊ ၇-ပါး၊ ၈-ပါး ၄-နည္း)၌ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အ သံ၀ရ တရားမ်ိဳး ၈-ပါး။ ။ </strong>၎င္းတရား မေစာင့္ထိန္းက ပ်က္စီးေၾကာင္းဟူ၏၊ ဓမၼသဂၤဏီ အ႒ကထာ ၁၃၈-၌ အက်ယ္႐ႈပါ၊ <br />(၁) စကၡဳအ သံ၀ရ၊ <br />(၂) ေသာတ၊ <br />(၃) ဃာန၊ <br />(၄) ဇိ၀ွါ၊ <br />(၅) ပသာဒ ကာယ၊<br />(၆) ေစာပန ကာယ၊ <br />(၇) ၀ါစာ၊ <br />(၈) မေနာ အ သံ၀ရ၊ အနက္လြယ္၏။<br /><br /><strong>အသက္တိုျခင္း အမႈမ်ိဳး ၆-ပါး။ ။</strong> ဤ၌ လြယ္ကူစြာက်က္မွတ္ႏိုင္ရန္ စာဏက်ပ်ိဳ႕မွ ထုတ္ျပလိုက္သည္။ <br />(၁) မလတ္ဆတ္ျငား၊ အသားမ်ားႏွင့္၊ <br />(၂) ရြယ္အားလြန္ထ၊ ႀကီးမိန္းမႏွင့္၊ ဆႏၵတူစံု၊ ျမဴးေမထုန္တည့္၊ <br />(၃) အဟုန္ျပင္းျပ၊ သစ္ဆင္းလတြင္၊ ကာယေလာင္ညိ၊ ေနပူမိလ်က္၊ <br />(၄) မွတ္သိကုန္ၾက၊ သံုးရက္မွ်လွ်င္၊ ေစ့မွျမတ္အင္၊ ႏြားႏို႔ခ်ဥ္ကို၊ ရန္လွ်င္ မလည္၊ စားသံုးသည္တည့္၊ <br />(၅) ဥဒည္ထိပ္မွာ၊ အာ႐ုဏ္လာမွ၊ ေရာင္၀ါေ၀ွယွက္၊ ေစာနံနက္တြင္၊ ရမၼက္လြန္မႈ၊ ေမထုန္ျပဳႏွင့္၊ <br />(၆) လင္းလႈသည္သာ၊ နံနက္ခါတြင္၊ အိပ္ယာမထ၊ အိပ္လြန္းၾကဟု၊ <br />ေျခာက္၀အျပား၊ ဤတရားကား၊ ဆိုး၀ါးခ်က္အို၊ အသက္ကိုလွ်င္၊ ပ်က္ယိုေစတတ္၊ လ်င္စြာသတ္၏၊ ေလးျမတ္ခ်စ္ခင္၊ အသက္မင္က၊ ေရွာင္ၾကဥ္ၾကရာ၊ နီတိမွာသည္၊ ဤစာ ကပ္လံုး တည္သတည္း။<br /><br /><strong>အသက္မ႐ႉသူ ၇-ေယာက္။ ။ </strong>ပဋိသမၻိဒါမဂ္။ ႒။ ဒု-အုပ္။ ၉၇။ ၀ိသုဒၶိမဂ္။ ပ-အုပ္။ ၂၇၉။ ပါရာဇိကဏ္။ ႒။ ဒု-အုပ္။ ၂၇-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ ထြက္သက္၀င္သက္ေခၚ အႆာသ ပႆာသ ကာယသခၤါရ မရွိသူ၇-ေယာက္။ <br />(၁) အမိ၀မ္းတြင္း၌ေနသူ၊ <br />(၂) ေရနစ္ ေရငုပ္ေနသူ၊ <br />(၃) ျဗဟၼာဟူသမွ်၊ <br />(၄) နိေရာဓသမာပတ္၀င္စားသူ၊ <br />(၅) ပဥၥမစ်ာန္ ပုဂိၢဳလ္၊ <br />(၆) ေတြေ၀ ေမ့ေမ်ာေနသူ၊ <br />(၇) ေသေသာသူ။<br /><br /><strong>အသက္မ႐ႉသူ ၈-ေယာက္ တစ္နည္း။ ။</strong> ၎င္းအေျဖကို ေအာက္ပါလကၤာႏွင့္ သိပါေလ။ <br />(၁) မိ၀မ္းတြင္းျဖစ္၊<br />(၂) ေရနစ္၊ <br />(၃) ဆိပ္မႊန္၊ <br />(၄) ေတြေ၀လြန္ထ၊ <br />(၅) ေကာင္းကင္က်တည့္၊ <br />(၆) စတုတၳစ်ာန္ေနသူ၊ <br />(၇) ေသသူ တစ္လီ၊ <br />(၈) ျဗဟၼာျပည္၊ ရွစ္မည္ သက္မ႐ႉ။<br /><br /><strong>အသက္ရွည္ေစတတ္ေသာ အေၾကာင္း ၅-ပါး ၂-နည္း။ ။ </strong>ပဥၥမ အဂၤုတၱရပါဠိေတာ္ ဂိလာန၀ဂ္မွ။ <br />(၁) သပၸါယ ကာရီ- မိမိႏွင့္သင့္ေလ်ာ္ရာကိုသာ ျပဳေလ့ရွိျခင္း၊ <br />(၂) သပၸါေယ မတၱံ ဇာနာတိ- ထိုသင့္ေလ်ာ္ရာကိုျပဳျခင္း၌ အတိုင္းအရွည္သိျခင္း၊ <br />(၃) ပရိဏတ ေဘာဇီ- ေၾကက်က္လြယ္ေသာအစာကိုသာ စားေလ့ရွိျခင္း၊ <br />(၄) သီလ၀ါ- ၅-ပါးသီလႏွင့္ ျပည့္စံုျခင္း၊ <br />(၅) ကလ်ာဏ မိတၱတာ- မိတ္ေဆြခင္ပြန္းေကာင္းရွိျခင္း။ <br />တစ္နည္း ၅-ပါးကား။ ။ <br />(၁) သပၸါယ ကာရီ- ၎င္း၊ <br />(၂) သပၸါေယ မတၱံ ဇာနာတိ- ၎င္း၊ <br />(၃) ပရိဏတ ေဘာဇီ- ၎င္း၊ <br />(၄)ကာလစာရီ- မိမိႏွင့္သင့္ေလ်ာ္ေသာ စားမႈ သြားမႈ အိပ္မႈ စသည္တို႔ကို အခ်ိန္အားေလ်ာ္စြာျပဳေလ့ရွိျခင္း၊ <br />(၅) ျဗဟၼစာရီ- ျမတ္ေသာကိုယ္က်င့္တရားရွိျခင္း၊ ေမထုန္နည္းမႈ။<br /><br /><strong>အသက္ ရွည္ရာေသာ ကုသိုလ္မ်ိဳး ၆-ပါး။ ။ </strong>သီဟိုဠ္ကြၽန္း ၀ႆဘမင္းႀကီးအားရဟႏၲာအရွင္ျမတ္တို႔<br />ေဟာေတာ္မူသည္၊ မဟာ၀င္ပါဠိေတာ္။ <br />(၁) ပရိသာ၀န ဒါန- ေရစစ္အလႉ၊ <br />(၂) အာ၀ါသ ဒါန-ဇရပ္ တန္ေဆာင္း ဂူ ေက်ာင္း မ႑ပ္ အလႉ၊ <br />(၃) ဂိလာန ၀တၳဳ ဒါန- သူနာတို႔အား ေဆးအလႉ၊ <br />(၄) ဇိဏၰကာ ၀ါသ ပဋိသခၤရဏ ဒါန- ပ်က္စီး ယိုယြင္းေနေသာ ေစတီ တန္ေဆာင္း ေက်ာင္း ဇရပ္တံတားတို႔ကို ျပင္ဆင္ေဆာက္လုပ္မႈ အလႉ၊ <br />(၅) ဇီ၀ိတ ဒါန- သတၱ၀ါတို႔ကို ေဘးမဲ့ေပးလႊတ္ျခင္းအလႉ၊ <br />(၆) ပဥၥသီလ သမာဒါန- ငါးပါးသီလကို ခါး၀တ္ပုဆိုး ထဘီကဲ့သို႔ ျမဲစြာေစာင့္ထိန္းမႈ။<br /><br /><strong>အသက္ရွိေသာ လူေသေကာင္ ၈-ေယာက္။ ။ </strong>အသက္ရွင္လ်က္ လူေသမည္ေသာသူမ်ား။ <br />(၁) ဒုကၡိေတာ-သူမ်ားနည္းတူ ေျခလက္အဂၤါအျပည့္အစံုရွိပါလ်က္ ငတ္မြတ္ဆင္းရဲ မြဲျပာက်ေနေသာသူ၊ <br />(၂) ဗ်ာဓိေတာ-ေရာဂါအနာ မကြာႏွိပ္စက္ စိတ္ပ်က္ဖြယ္ေကာင္းေသာသူ၊ <br />(၃) မုေဠာ- အတၱဟိတ ပရဟိတ က်ိဳးႏွစ္၀ကိုက်နေသခ်ာစြာ ေ၀ဖန္ပိုင္းျခား ဆင္ျခင္Óဏ္ အသိတရားမရွိေသာသူ၊ <br />(၄) ဣဏ၀ါ- ဘယ္ခါမေရြး စိတ္ပူေဆြးရန္ သူမ်ားထံမွ ခံယူေခ်းငွား ေၾကြးျမီမ်ားေသာသူ၊ <br />(၅) နိႆယ ေသ၀ေကာ- မင္း၀ယ္ကိုယ္ၾကပ္မျပတ္ခစား မင္းကြၽန္မ်ားႏွင့္ သူတစ္ပါးထံ အေစခံျငား လခစားလုပ္ေသာသူ (၀ါ) ကိုယ္ပုိင္အလုပ္မရွိသူ၊<br />(ဤ ၅-ေယာက္ကား နီတိက်မ္းလာ ဗ်ာသဆရာဆိုေသာစကားတည္း) <br />(၆) ဣတၳာ ဣတၱက- ေယာက္်ားျဖစ္လ်က္ မိန္းမရွာလိုေနသူ၊ <br />(၇) အလသ- အပ်င္းမ်ားလ်က္ စဥ္းစားကာသာ အခ်ိန္ကို ဖင့္ႏြဲဆြဲငင္ေနသူ၊ <br />(၈) ပမတၱာ- ကုသုိလ္ေကာင္းမႈ၌ ေမ့ေလ်ာ့ေနသူ၊ ယင္း ၃-ေယာက္တို႔ကိုအာစရိယ၀ါဒအရ ထည့္သြင္းလိုက္၏။ <br /><br /><strong>အသေခၤ် ကပ္မ်ိဳး ၄-ပါး။ ။ </strong>ကမၻာႀကီးတည္မႈ ပ်က္မႈကို ပိုင္းျခားေသာ ကာလႀကီးေလးပါးဟူ၏။ ၀ိသုဒၶိမဂ္။<br />(၁) သံ၀႗ ကပ္- မီး ေရ ေလတို႔ျဖင့္ ကမၻာႀကီးပ်က္စီးေနဆဲ အခုိက္ကာလ၊ <br />(၂) သံ၀႗ ဌာယီကပ္-ထိုသို႔ဖ်က္ဆီးၿပီးေနာက္ အပ်က္ႀကီးအတိုင္း တည္ေနေသာကာလ၊ <br />(၃) ၀ိ၀႗ ကပ္- ကမၻာပ်က္ႀကီးကိုျပန္ၿပီးအေကာင္းျဖစ္ရန္ ျပန္လည္ထူေထာင္ဆဲကာလ၊ <br />(၄) ၀ိ၀႗ ႒ာယီကပ္- ကမၻာေကာင္းႀကီးျဖစ္သည့္ေန႔မွစ၍ အေကာင္းအတိုင္းတည္ေနဆဲ ကာလ။<br /><br /><strong>အသင္းအဖြဲ႕မ်ား ပ်က္စီးေၾကာင္းတရား ၃-ပါး။ ။ </strong><br />(၁) ဗဟုေနတၱာရ- လမ္းျပနည္းညႊန္ အမြန္ဦးစီး အႀကီးအမႉးလုပ္လိုသူတို႔ ေပါမ်ားျခင္း၊ <br />(၂) သဗၺ ပ႑ိတမာနီ- သင္းသားအားလံုး ကိုယ့္ကိုယ္ကိုပညာရွိဟုသာထင္မွတ္လ်က္ ဘ၀င္ျမင့္ေနၾကျခင္း၊ <br />(၃) ဗဟု မဟိစၦာ- ရာထူးမက္ေမာသူေတြ ေပါမ်ားေနျခင္း။<br /><br /><strong>အသတ္ ၆-ပါး။ ။ </strong>အလကၤာေက်ာ္စြာ ဆရာမႈိင္းႀကီး၏ ကဗ်ာမွတ္စုမွ။ စာေရးဆရာတိုင္း အေလးမူ<br />ဂ႐ုျပဳအပ္သည္ျဖစ္၍ ခပ္သိမ္းေသာ သတ္ပံုသတ္ညႊန္း က်မ္းအသီးသီးတို႔၏မွီတြယ္ရာ ျငမ္းႀကီးသဖြယ္ျဖစ္ေသာ အသတ္၆-ပါးဟူလို။ (၁) တ သတ္၊ <br />(၂) န သတ္၊ <br />(၃) ပ သတ္၊ <br />(၄) မ သတ္၊ <br />(၅) နိဂၢဟိတ္ေခၚ ေသးေသးတင္သတ္၊ <br />(၆) ကဗ်ာလကၤာဖြဲ႕စီသီကံုးရာ၌ ယွဥ္အပ္ယွဥ္သင့္ေသာ ယုတၱအသတ္။<br /><br /><strong>အသပၸါယ အျပား ၇-ပါး။ ။ </strong>ေယာဂါ၀စရ ပုဂိၢဳလ္မ်ားႏွင့္ မသင့္ေတာ္မေလ်ာက္ပတ္ေသာ အရပ္ ၇-ပါး။ "၀ိသုဒၶိမဂ္"<br />(၁) အာ၀ါသ အ သပၸါယ- မိမိတုိ႔ႏွင့္ မေလ်ာက္ပတ္ မတင့္တယ္ မသင့္ျမတ္ေသာ ေက်ာင္းအိပ္ယာေနရာ။<br />(၂) ေဂါစရ အ သပၸါယ- မိမိတို႔၏စိတ္ႀကိဳက္ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္၍ ဆင္းရဲၿငိဳျငင္စြာ သြားရေသာ ဆြမ္းခံရာ။<br />(၃) ဘႆ အ သပၸါယ- ၀ိနည္းပါဠိေတာ္ စသည္တို႔မွလာေသာ သုဂတိဘုံ စ်ာန္ မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္တို႔ႏွင့္ေ၀းကြာဖီလာျဖစ္ေသာ ၃၂-ပါးေသာ တိရစၦာနကထာေခၚ စကား။<br />(၄) ပုဂၢလ အ သပၸါယ- သီလ သမာဓိ ပညာ ဗဟုသုတ စေသာ ဂုဏ္ထူးမရွိ အတိအႏၶ လူ႔ဗာလျဖစ္၍ မမွီ၀ဲမေပါင္းအပ္ေသာ ပုဂိၢဳလ္။<br />(၅) ေဘာဇန အ သပၸါယ- မိမိတို႔စိတ္ႀကိဳက္ျဖစ္ေသာ ေဘာဇဥ္ခဲဖြယ္ အာဟာရတို႔ကို တစ္ခါတေလမွ်မသံုးေဆာင္မမွီ၀ဲရေသာ အရပ္ေဒသ။<br />(၆) ဥတု အ သပၸါယ- မိမိတို႔ ႐ူပကာယအား မသင့္ေလ်ာ္ မေလ်ာက္ပတ္ေစေသာ ဥတုရွိေသာ<br />အရပ္ေဒသ။<br />(၇) ဣရိယာ ပထ အ သပၸါယ- အိပ္ ထိုင္ ရပ္ သြား ဣရိယာပိုထ္ ေလးပါးတို႔တြင္ မိမိတို႔ႏွင့္ မေလ်ာက္ပတ္ေသာ ဣရိယာပုိထ္။<br /><br /><strong>အ သပၸဳရိသ ဒါနမ်ိဳး ၅-ပါး။ ။</strong> ၎င္းအေျဖ (သူယုတ္တို႔ေပးလႉနည္းမ်ိဳး ၅-ပါး)မွာ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အ သမၻိႏၷ ဓါတ္ေတာ္ ၇-ဆူ။ ။ </strong>ဗုဒၶဘုရား၏ မၿပိဳကြဲေသာဓါတ္ေတာ္ျမတ္ ခုနစ္ဆူ ဟူလို။ <br />(က) နဖူးသင္းက်စ္ေတာ္ဓါတ္ တစ္ဆူ။ <br />(ခ) စြယ္ေတာ္ဓါတ္ ေလးဆူ။ <br />(ဂ) ညႇပ္႐ိုးေတာ္ဓါတ္ ၂-ဆူ၊ ေပါင္း ၇-ဆူျဖစ္၏။<br /><br /><strong>အသမၻိႏၷ၊ ဓါတ္ျမတ္လွ၊ ပင့္ၾက ၆-ဌာနာ။ ။ </strong>အသမၻိႏၷဓါတ္ေတာ္ ၇-ဆူကို ပင့္ယူကိုးကြယ္ရာ ဌာနေျခာက္ပါးဟူ၏။ (၁) နဖူးသင္းက်စ္ေတာ္ဓါတ္ ျဗဟၼာ့ျပည္၌ တစ္ဌာန၊ <br />(၂) အထက္ လက္ယာ စြယ္ေတာ္ႏွင့္၎င္းညႇပ္႐ိုးေတာ္ဓါတ္ ၂-ဆူ တာ၀တႎသာ စူဠာမုနိ၌ တစ္ဌာန၊ <br />(၃) ေအာက္လက္ယာစြယ္ေတာ္ နဂါးျပည္၌ တစ္ဌာန၊ <br />(၄) ေအာက္လက္၀ဲစြယ္ေတာ္ ကာလိဂၤရာဇ္ႏိုင္ငံမွ ေဆာင္ယူ၍ သီဟိုဠ္ကြၽန္း၌ တစ္ဌာန၊ <br />(၅) အထက္ လက္၀ဲစြယ္ေတာ္ (ဂႏၶာရ) သင္းတြဲျပည္၌ တစ္ဌာန၊ <br />(၆) လက္၀ဲညႇပ္႐ိုးေတာ္ လကၤာဒီပ မဟိယဂၤဏ၌ တစ္ဌာန၊ ဟု မူလက်မ္းဂန္တို႔၌ဆို၏၊ <br />ထိုမွေနာက္၌ကား ေက်းကုလားတို႔ရန္မွ ကင္းလြတ္မႈအတြက္ သီဟိုဠ္ကြၽန္းမွ ျမန္မာျပည္စစ္ကိုင္းေကာင္းမႈေတာ္ႀကီးသို႔အေျပာင္းအလႊဲ<br />ရွိေသး၏ဟု မွတ္ရာသည္။<br /><br /><strong>အ သာဓရဏဥာဏ္ေတာ္ ၆-ပါး။ ။ </strong>ပဋိသမၻိဒါမဂ္။ ပါ။ ၄။ အ႒ကထာ။ ပ-အုပ္။ ၅၂။ ပေစၥကဗုဒၶါ ရဟႏၲာ ဟူသမွ်တို႔ႏွင့္မဆိုင္၊ ဘုရားပိုင္သက္သက္ျဖစ္ေသာ ဥာဏ္ေတာ္မ်ား။ <br />(၁) အာသယာ ႏုသယ ဥာဏ-သတၱ၀ါတို႔၏အလိုအာသာဟူသမွ်ကို သိေသာဥာဏ္။ <br />(၂) ဣႁႏိၵယ ပေရာပရိယတၳိ ဥာဏ- သတၱ၀ါဣေႁႏၵ ရင့္မရင့္ကို ေထာက္ခ်င့္သိျမင္ႏိုင္ေသာဥာဏ္။<br />(၃) သဗၺညဳတ ဥာဏ- တရားအကုန္ကို စံုေအာင္သိေသာဥာဏ္။ <br />(၄) အနာ ၀ရဏ ဥာဏ- ေဉယ်ငါးအင္ကို သိျမင္ေတာ္မူရာ၌ အပိတ္အပင္အတားအဆီးမရွိေသာဥာဏ္။<br /> (၅) ယမက ပါဋိ ဟာရိယဥာဏ- တန္ခိုးျပာဋိဟာျပရာ၌ ေလ့လာၿပီးရွိေသာဥာဏ္။<br /> (၆) မဟာက႐ုဏာ သမာပတၱိ ဥာဏ- သတၱ၀ါကို လြန္စြာသနားေတာ္မူေသာ ဥာဏ္။<br /><br /><strong>အသားႀကီး ၁၀-ပါး။ ။</strong> ၀ိနည္း မဟာ၀ါ။ ပါ။ ၃၁၀။ ႒။ ၃၇၆။ ရဟန္းေတာ္မ်ား မစားရေသာ အသားႀကီး၁၀-ပါးဟူလို။ <br />(၁) မႏုႆ မံသ- လူသား၊ <br />(၂) ဟတၳိ မံသ- ဆင္သား၊ <br />(၃) အႆ မံသ- ျမင္းသား၊<br />(၄) သုနခ မံသ- ေခြးသား၊ <br />(၅) အဟိ မံသ- ေျမြသား၊ <br />(၆) သီဟ မံသ- ျခေသၤ့သား၊ <br />(၇) ဗ်ဂၣ မံသ-က်ားသား၊ <br />(၈) ဒီပိ မံသ- က်ားသစ္သား၊ <br />(၉) အစၦ မံသ- ၀ံသား၊ <br />(၁၀) တရစၦ မံသ- ၀ံပုေလြသား။<br /><br /><strong>အသိတရားမ်ိဳး ၆-ပါး။ ။ </strong>ရတနာ ၃-ရပ္ ဂုဏ္ေတာ္ျမတ္တို႔ႏွင့္စပ္၍ သိမႈဥာဏ္မ်ား၊ သံယုတ္ႏွင့္ ပဏၰာသမွ။ <br />(၁) အႏုႆ၀ အသိ- ဆရာသမား စသူတို႔၏ အဆင့္ဆင့္ေဟာေျပာသံျဖင့္ သိျခင္း၊ <br />(၂) သဒၶါ အသိ-ရတနာသံုးပါးတို႔၏ဂုဏ္ကုိ ယံုၾကည္စြာမွတ္၍သိျခင္း၊ <br />(၃) အာကာရ ပရိ၀တၱ အသိ- ျခင္းရာသြင္ျပင္ကိုဆင္ျခင္ႀကံစည္၍သိျခင္း၊ <br />(၄) ဒိ႒ိ နိဇၩာနခႏၲိ အသိ- မိမိသေဘာျဖင့္ လိုက္ေလ်ာညီစြာ စြဲျမဲ၍ သိျခင္း၊<br />(၅) ပိဋက သမၸါဒါ အသိ- စာေပဖတ္၍ တတ္ေျမာက္ေသာအခါ စာေပလာအသိ၊ <br />(၆) ပစၥကၡ အသိ- ဆိုၿပီးအသိငါးပါး တို႔ကိုလြန္ေျမာက္၍ ကိုယ္တိုင္တပ္အပ္သိျခင္း။<br /><br /><strong>အသီတိ ရွစ္က်ိပ္။ ။</strong> မဟာသာ၀က ရွစ္က်ိပ္ကိုေခၚသည္။ ၎င္းကို (လက္၀ဲရံ လက္ယာရံ)မွာ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အသီးႀကီး ၉-မ်ိဳး။ ။</strong> ၀ိနည္းေတာ္လာ ရဟန္းေတာ္မ်ား ေနလြဲေသာအခါ အေဖ်ာ္ယမကာအျဖစ္ မအပ္ေသာအသီးႀကီး ၉-မ်ိဳး။ <br />(၁) အုန္းသီး၊ <br />(၂) ထန္းသီး၊ <br />(၃) အိမ္ပိႏၷဲသီး၊ <br />(၄) ေတာင္ပိႏၷဲသီး၊ <br />(၅) ဘူးသီး၊<br />(၆) ဖ႐ံုသီး၊ <br />(၇) သခြား ငဆစ္သီး၊ <br />(၈) သခြား ငျပဳတ္သီး၊ <br />(၉) သခြား ငေၾကာင္သီး။<br /><br /><strong>အ သုဘ ၁၀-ပါး။ ။</strong> မတင့္မတယ္ ရြံစဖြယ္ျဖစ္ေသာ နိမိတ္အာ႐ံု ကမၼ႒ာန္းဆယ္ပါးဟူ၏။ <br />(၁) ဥဒၶဳ မာတက-ဖူးဖူးေရာင္ထ မလွ႐ုပ္သြင္ အျမင္ဆိုး၀ါးေသာအေကာင္ပုပ္၊ <br />(၂) ၀ိ နီလက- ေဖါက္ျပန္ညိဳပုပ္ စက္ဆုတ္ ရြံရွာဖြယ္ေကာင္းေသာ အေကာင္ပုပ္၊ <br />(၃) ၀ိ ပုဗၺက- ယိုစီးလိမ္းက်ံေသာ ျပည္ပုပ္တို႔ျဖင့္ စက္ဆုတ္ဖြယ္အေကာင္ပုပ္၊ <br />(၄) ၀ိစၦိဒၵက- ႏွစ္ပိုင္းျပတ္ေနေသာ စက္ဆုပ္ဖြယ္ အေကာင္ပုပ္၊ <br />(၅) ၀ိကၡာယိတက-အထူးထူးအျပားျပား က်ီး ေခြးတို႔စား၍ စက္ဆုပ္ဖြယ္ေသာအေကာင္ပုပ္၊ <br />(၆) ၀ိကၡိတၱက- အထူးထူးအပိုင္းပိုင္းအားျဖင့္ ျပစ္လႊင့္ခ်ထားအပ္ေသာ စက္ဆုပ္ဖြယ္ေသာအေကာင္ပုပ္၊ <br />(၇) ဟတ ၀ိကၡိတၱက-လက္နက္ျဖင့္ ပိုင္းျဖတ္အပ္ ပစ္လႊင့္အပ္ေသာစက္ဆုပ္ဖြယ္အေကာင္ပုပ္၊ <br />(၈) ေလာဟိတက- ေသြးအလိမ္းလိမ္း ေပက်ံစက္ဆုပ္အပ္ေသာ အေကာင္ပုပ္၊<br />(၉) ပုဠဳ၀က- ပိုးေလာက္ျပည့္လွ်ံ ေအာ့အန္ဖြယ္ျဖစ္ေသာ အေကာင္ပုပ္၊ <br />(၁၀)အ႒ိက- စက္ဆုပ္ဖြယ္ရာအ႐ိုးစုသာျဖစ္ေသာ အေကာင္ပုပ္။<br /><br /><strong>အသူရာမ်ား၊ မ်ိဳးအျပား၊ ၃-ပါးက်မ္းဂန္လာ။ ။</strong> <br />(၁)ေ၀ပစိတၱိ အသုရာ- တာ၀တႎသာနတ္တို႔ႏွင့္ သက္တမ္းစည္းစိမ္ တန္ခိုး ညီမွ်၍ ျမင္းမိုရ္ေတာင္ေအာက္၌ေနၾကေသာ အသူရာမ်ိဳး၊ (၂) ၀ိနိပါတိက အသုရာ- ၎င္းတို႔သည္လည္း နတ္အသူရာမ်ိဳးပင္၊ သို႔ေသာ္ စတုမဟာရာဇ္တာ၀တႎသာ<br />နတ္တို႔ေလာက္ တန္ခိုးမႀကီးေခ်၊ ရွားပါးေသာအ၀တ္တန္ဆာ အစားအစာရွိကုန္၏၊ အခ်ိဳ႕ကား တိဟိတ္ ပဋိသေႏၶေနကုန္သည္ျဖစ္၍ မဂ္ ဖိုလ္ နိဗၺာန္တိုင္ ရၾကကုန္၏။ <br />(၃) ကာလကဥၥိကအသုရာ- ၎င္းတို႔သည္ကား ၿပိတၱာ အသူရာမ်ိဳး တို႔သာတည္း၊ ထို႔ေၾကာင့္ ကာလကဥၥိက အသူရာမ်ိဳးကို အသူရကာယ္ဘံု၌သြင္း၍ ေရတြက္အပ္ကုန္၏။<br /><br /><strong>အေသကၡပုဂိၢဳလ္ ၂-ေယာက္။ ။ </strong>ပဥၥပကရဏ (ပဥၥပႀကိဳဏ္) အဘိဓမၼာ အ႒ကထာ။ ၃၉-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။<br />(၁) ရဟႏၲာအရွင္ျမတ္တို႔သည္ အျခားေသာသူထံမွ သီလ သမာဓိ ပညာအမွန္တရားတို႔ကို ခံယူျဖည့္က်င့္ၿပီးၿပီျဖစ္၍ ေနာက္ထပ္ျပဳက်င့္ဖြယ္ရာမရွိေတာ့ေသာေၾကာင့္ သိကၡိတ အေသကၡ ပုဂိၢဳလ္ မည္၏။<br />(၂) ဘုရားသခင္ႏွင့္ ပေစၥကဗုဒၶါအရွင္ျမတ္တို႔သည္ ကုိယ္တိုင္သိ၍ ျဖည့္က်င့္ၿပီးျဖစ္ရကား အျခားသူထံ၌ နည္းခံျပဳက်င့္စရာမလိုေတာ့ေသာေၾကာင့္ အသိကၡိတ- အေသကၡ ပုဂိၢဳလ္မည္၏။<br /><br /><strong>အဟိတ္ပုဂိၢဳလ္ ၂-ေယာက္။ ။</strong> ပဋိသေႏၶအခါ ကုသိုလ္ဟိတ္ႏွင့္မယွဥ္ေသာ ပုဂိၢႏွစ္ေယာက္ဟူ၏။ <br />(၁) ဒုဂၢတိအဟိတ္ပုဂိၢဳလ္- အပါယ္ေလးပါးဘံုသားမ်ား၊ <br />(၂) သုဂတိ အဟိတ္ပုဂိၢဳလ္- ပဋိသေႏၶအားျဖင့္ ကန္း ထိုင္း ႐ူး ဆြံ႕အ လာသူမ်ား၊ <br />(႐ူပါ၀စရ သုဂတိ အဟိတ္ပုဂိၢဳလ္) - ဇီ၀ိတဆကၠ ဇီ၀ိတန၀က ကလာပ္ျဖင့္ ပဋိသေႏၶေနေသာ အသညသတ္ ႐ူပါ၀စရ သုဂတိ အဟိတ္ပုဂိၢဳလ္လည္း ရွိေသး၏။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-7405606048313071099?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-10289517749888763992008-11-27T18:01:00.000-08:002008-12-21T18:10:21.255-08:00<strong>အယာဥ္ ၂-ပါး။ ။ </strong>ေနမင္း၏သြားလမ္း လာလမ္းႏွစ္ပါးကိုဆိုသည္။ အက်ယ္ (ယာဥ္ ၂-ပါး)မွာ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အယုတ္တရား ၂-ပါး။ ။</strong> သတၱ၀ါတို႔အား ယုတ္ညံ့႐ိုင္းဆိုင္း စ်ာန္ မဂ္ဖိုလ္သို႔ ေက်ာခိုင္းေစေသာတရား ၂-ပါး။<br />(၁) အတၱ ကိလမထာႏုေယာဂ- မိမိကိုယ္ကို ဆင္းရဲအမ်ိဳးမ်ိဳးတုိ႔ႏွင့္ယွဥ္ေစ၍က်င့္ေသာ အယုတ္တရားဟူသမွ်၊<br />(၂) ကာမသုခလိႅကာႏုေယာဂ- မိမိကိုယ္ကို ကာမဂုဏ္ခ်မ္းသာအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ႏွင့္ ယွဥ္တြဲက်င့္ၾကံ၍ေနျခင္းမ်ိဳး။<br /><br /><span id="fullpost"><strong>အရက္မ်ိဳး ၅-ပါး။ ။ </strong>လူမျပဳေသာ္လည္း အလိုအေလ်ာက္ျဖစ္ေနတတ္ေသာ ေမရယ ေခၚအရက္မ်ိဳးငါးပါး။<br />(၁) ပုပၹါသ၀- သစ္ပြင့္ရည္မွျဖစ္ေသာအရက္၊<br />(၂) ဖလာသ၀- သစ္သီးရည္မွျဖစ္ေသာအရက္၊<br />(၃) မဓြာသ၀-မုဒရက္ရည္မွ ျဖစ္ေသာအရက္၊<br />(၄) ဂုဠာသ၀- ၾကံရည္မွျဖစ္ေသာအရက္၊<br />(၅) သမၻာရသံယုတၱ- အရက္ျဖစ္ေၾကာင္း၀တၳဳေပါင္းတို႔ စုေပါင္း၍ျဖစ္ေသာအရက္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရက္ေသာက္ျခင္းအျပစ္ ၆-ပါး။ ။ </span>သုတ္ပါေထယ်။ ပါ။ ၁၄၈။ ႒။ ၁၂၇။ ဤ၌ မ်က္ေမွာက္ေလာက ျပစ္ ၆-ပါးကို ေျဖဆိုလိုက္သည္၊ သံသရာျပစ္လည္း ႀကီးေလးလွ၏။ "ဥစၥာယုတ္ျခင္း၊ ျငင္းခံုမ်ားစြာ၊ ေရာဂါထူေျပာ၊ ေက်ာေစာမဲ့တံု၊ မလံု အဂၤါ၊ ပညာ နည္းရွား၊ ဤ ၆-ပါးကား၊ ေသာက္စားေသစာအျပစ္တည္း။"<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရပ္ ၈-ပါးႏွင့္ က်ိဳး, ျပစ္တရား။ ။</span> ေဗဒင္က်မ္းလာအရပ္ရွစ္ပါးဟူလိုေလာကီေရးလိုက္စားသူတို႔အဖို႔ မိမိေမြးနံအရပ္ကစ၍ လက္ယာရစ္ခ်ေလ။<br />(၁) ပရိ၀ါရ၊<br />(၂) အာယု၊<br />(၃) နဂရ၊<br />(၄) ဘူမိ၊<br />(၅) ဂဟပတိ၊<br />(၆) ေတဇ၊<br />(၇) ဌာန၊<br />(၈) သီရိ။<br />မိမိနံက၊ လက္ယာျပ၊ ေရၾကရွစ္မ်က္ႏွာ။<br />ပရိ၀ါရ၊ ေနၾကျမဲတြင္၊ အာယုလွ်င္၊ နံပင္ စိုက္သင့္ပါ။<br />နဂရ ရြာျပည္၊ တည္ေထာင္ေလဘိ၊ ဘူမိညစ္ေၾကး၊ စြန္႔ပစ္ေသြး၊ ထားေရးသမိုင္းသာ။<br />ဂဟပတိ၊ ထားဘိက်ီက်၊ေတဇရပ္မြန္၊ ထီးတံခြန္၊ ေက်ာင္း ကန္တည္ဖို႔ရာ။<br />ဌာန၌ကား၊ ကြၽဲ ႏြား ျမင္း ဆင္၊ ထားလွ်င္သင့္ျမတ္၊သီရိရပ္၊ ထားအပ္လယ္ေျမယာ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရပ္ ၁၀-မ်က္ႏွာ။ ။</span> ေမတၱာပို႔ရာ၌ပါေသာ အရပ္မ်က္ႏွာဆယ္ပါး။<br />(က) အေရွ႕ အေနာက္ ေတာင္ ေျမာက္၄-ပါး။<br />(ခ) အေရွ႕ေတာင္ေထာင့္၊ အေနာက္ေတာင္ေထာင့္၊ အေရွ႕ေျမာက္ေထာင့္၊ အေနာက္ေျမာက္ေထာင့္ ၄-ပါး။<br />(ဂ) အထက္အရပ္ ေအာက္အရပ္ ၂-ပါး၊ ေပါင္း ၁၀-ပါး။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရပ္ျပစ္ ၈-ပါး။ ။ </span>အ႒ကၡဏ ေခၚ မဂ္ဖိုလ္ နိဗၺာန္ သာသနိကဓမၼတို႔ႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ျဖစ္၍ ခဏေကာင္း မဟုတ္ေသာအရပ္၏အျပစ္ရွစ္ပါး။ ၎င္းအေျဖ (ရပ္ျပစ္ ၈-ပါး)၌ ႐ႈပါ၊ ၂-နည္းျပထား၏။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရပ္မ်က္ႏွာ၊ ဆဒိသာ၊ ၆-ျဖာအဘယ္နည္း? ။ ။ </span>ဆဒိသာပါလ ပရိတ္ေတာ္လာ အရပ္မ်က္ႏွာ ေျခာက္ပါးကိုဆို၏။<br />(၁) ပုရတၳိမ- အေရွ႕အရပ္၊<br />(၂) ဒကၡိဏ- ေတာင္အရပ္၊<br />(၃) ပစၦိမ- အေနာက္အရပ္၊<br />(၄) ဥတၱရ-ေျမာက္အရပ္၊<br />(၅) ဥဒၶံ- အထက္ေကာင္းကင္အရပ္၊<br />(၆) အေဓါ- ေျမေအာက္အရပ္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရသာ ၆-ပါး၊ ၇-ပါး၊ ၉-ပါး၊ ၃-နည္း။ ။ </span>ဤအေျဖ၌ ၆-ပါးကားအဘိဓါန္က်မ္းလာတည္း။<br />(၁) ကသာေ၀ါ-အဖန္၊<br />(၂) တိေတၱာ- အခါး၊<br />(၃) မဓုေရာ- အခ်ိဳ၊<br />(၄) လ၀ေဏာ- အငန္၊<br />(၅) အမၺိေလာ- အခ်ဥ္၊<br />(၆) ကဋဳေကာ- အစပ္။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ေဆးက်မ္းမ်ား၌ အဆိမ့္ဟူေသာအရသာထည့္၍ ၇-ပါးလာသည္။<br />တစ္နည္း။ ။ ပူေသာအရသာ ေအးေသာအရသာထည့္၍ ၉-ပါးလာသည္။ ရသသဂၤဟက်မ္းအလို အဖန္ကိုအဆိမ့္၌ထည့္သြင္း၍ ၆-ပါးပင္ယူေလသည္။ ဒဗၺဂုဏ္ေဆးက်မ္း၊ ေဘသဇၨမဥၨဴသာ ေဆးက်မ္း စသည္တို႔၌မူ ဆိမ့္, ဖန္ႏွစ္ပါးအရသာျပားေသာေၾကာင့္ ေပါင္းရန္မႏွစ္သက္<br />ၾကကုန္၊ စင္စစ္ အဆိမ့္ႏွင့္ အခ်ိဳႏွစ္ပါးသာ အစြမ္းသတၱိအက်ိဳးဂုဏ္ မထူးျခားသည္ျဖစ္၍ ေပါင္းရမည္ဆိုကုန္၏။ သင့္ျမတ္လွ၏၊ မာဂဓ သကၠဋအဘိဓါန္ႏွင့္ထိုထိုပိဋကတ္ေတာ္တို႔၌ ဘာသာအေက်ာ္ ဆရာေတာ္တို႔ကိုယ္တိုင္လည္း သာဓုသဒၵါ မဓုရ သဒၵါတို႔ကို ခ်ိဳဆိမ့္ေသာအရသာ ၿမိန္ျမတ္ေသာအရသာဟု ျပန္ဆိုမွာထားေတာ္မူခဲ့ေလၿပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ အဆိမ့္၏ပါဠိကို ရသသဂၤဟ ဆရာ႔အလို (ကသာ၀-ကသာယ) ဒဗၺဂုဏ္စေသာ ေလာကီက်မ္း ပိဋကတ္က်မ္းတို႔အလို (သာဓု မဓူရ)ဟု သိရွိသီကံုး သံုးႏႈန္းၾကရာ၏။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိပ္ ၅-ပါး၊ ခိုလႈံျငား၊ မမွားခ်မ္းသာရာ။ ။</span><br />(၁) ႐ုကၡ ဆာရာ- သစ္ပင္ရိပ္၊<br />(၂) ဥာတိ မာတာ ပိတာ-မိ ဘ ေဆြဥာအရိပ္၊<br />(၃) အာစရိယ ဆာယာ- ဆရာေကာင္းတို႔အရိပ္၊<br />(၄) ရာဇႆ ဆာယာ- မင္းေကာင္းမင္းျမတ္တို႔အရိပ္၊<br />(၅) ဗုဒၶႆ ဆာယာ- ျမတ္စြာဘုရားသခင္တို႔၏ သာသနာေတာ္အရိပ္ဟူ၏။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာ ေ၀ါဟာရ မ်ိဳး ၈-ပါး။ ။ </span>သုတၱနိပါတ္ ပါဠိေတာ္ႏွင့္ အ႒ကထာ။ ကသိဘာရဒြါဇသုတ္မွ ဒိ႒၊ သုတ၊ မုတ၊ ၀ိညာတ။ အဒိ႒၊ အသုတ၊ အမုတ၊ အ၀ိညာတ။ ဤ ၈-ပါးေသာ ေ၀ါဟာရတို႔၌ ဒိေ႒ ဒိ႒ ၀ါဒိတာ၊ အဒိေ႒ အဒိ႒ ၀ါဒိတာ စသည္တို႔ျဖစ္၏။<br />(၁) မျမင္သည္ကို မျမင္ဟုေျပာျခင္း၊<br />(၂) မၾကားသည္ကို မၾကားဟုေျပာျခင္း၊<br />(၃) မေတြ႕ေရာက္သည္ကို မေတြ႕ေရာက္ဟုေျပာျခင္း၊<br />(၄) မသိတာကို မသိဟုေျပာျခင္း၊<br />(၅) ျမင္တာကို ျမင္တယ္ဟုေျပာျခင္း၊<br />(၆) ၾကားတာကို ၾကားတယ္ဟုေျပာျခင္း၊<br />(၇) ေတြ႕ေရာက္တာကို ေတြ႕ေရာက္တယ္ဟုေျပာျခင္း၊<br />(၈) သိတာကို သိတယ္ဟုေျပာျခင္း။<br />အက်ယ္- သုတ္သီလကၡန္။ ႒။ ၁၉၄။ ၂၀၇။ ဣတိ၀ုတ္။ ႒။ ၈၂။ ၂၀၆။ သာရတၳ- တတိယအုပ္။ ၄၇၃-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈပါ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာ ၈-ေယာက္။ ။ </span>ဤ၌ အမ်ားသိျဖစ္ေသာ အရိယာဇာတ္အစစ္ျဖစ္သည့္ မဂၢ႒ာန္ ၄-ေယာက္+ ဖလ႒ာန္ ၄-ေယာက္ကိုဆိုသည္၊<br />သ႐ုပ္၎င္းတို႔မွာၾကည့္ေလ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာအဂၤါ ၄-ပါး။ ။ </span>၎င္းသ႐ုပ္အဓိပၸါယ္ကို (ေသာတာပန္ အဂၤါ ၄-ပါး)ဟူေသာ ပုဒ္၌ၾကည့္ပါ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာ အျပားမ်ိဳး ၄-ပါး။ ။</span> ဇာတက အ႒ကထာ။ ဒု-အုပ္။ ၃၈-ႏွင့္ ၂၅၆-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈပါ။<br />(၁) အာစာရအရိယာ- ျမတ္ေသာအက်င့္ကိုက်င့္ေသာ လူ ရဟန္း တိရစၦာန္၊<br />(၂) ဒႆန အရိယာ- ဣရိယာပိုထ္ ၄-ပါး၌ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရွိေသာ လူ ရဟန္း တိရစၦာန္၊<br />(၃) လိဂၤ အရိယာ- ရဟန္းေတာ္ျမတ္မ်ားႏွင့္ ၀တ္႐ံုျခင္းအသြင္အျပင္တူေသာပုဂိၢဳလ္၊<br />(၄) ပဋိေ၀ဓ အရိယာ- မဂ္တရားဖိုလ္တရားရၿပီးေသာ ဘုရားစေသာ အရိယာပုဂိၢဳလ္ရွစ္ေယာက္။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာအျပား ၁၄၆-ပါး၊ တစ္နည္း ၁၉၄-ပါး။ ။</span> ဤ၌ အရိယာရွစ္ပါး ဘုရား ပေစၥကဗုဒၶါ<br />တို႔ကိုမူတည္၍ေျမႇာက္ပြားသည္။ ၎င္းပြားနည္းကို ေနတၳိ အ႒ကထာ ပုဂၢလပညတ္ အ႒ကထာ ၀ိသုဒၶိမဂ္ႏွင့္ ၎င္းမဟာဋီကာတို႔၌႐ႈပါေလေတာ့၊ အေျဖမွာ က်ယ္၀န္းလြန္းသျဖင့္ ဤ၌မျပႏိုင္ေပ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာ ဥစၥာ ၇-ပါး။ ။ </span>သတၱဂုၤတၱရ။ ပါ။ ၃၉၈။ သုတ္ပါေထယ်။ ပါ။ ၂၀၈။ ႒။ ၂၂၁-တို႔၌ သတၱအရိယ ဓနာနိ- ဟု ဘုရားေဟာေတာ္မူသည္။<br />(၁) သဒၶါ ဓနံ- ရတနာသံုးပါးဂုဏ္တရားႏွင့္ ကံ ကံ၏အက်ိဳးမ်ားကိုယံုစားျခင္း၊<br />(၂) သီလ ဓနံ- သီလတည္းဟူေသာဥစၥာ၊<br />(၃) ဟိရီ ဓနံ- မေကာင္းမႈ၌ရွက္ျခင္းဥစၥာ၊<br />(၄) ၾသတၱပၸ ဓနံ- မေကာင္းမႈ၌ ေၾကာက္ျခင္းဥစၥာ၊<br />(၅) သုတ ဓနံ- အၾကားအျမင္မ်ားျခင္းဥစၥာ၊<br />(၆) စာဂ ဓနံ- ေပးစြန္႔လႉဒါန္းျခင္းဥစၥာ၊<br />(၇) ပညာ ဓနံ- မဂ္ဖိုလ္ ပညာဥစၥာ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာ ဥပုသ္မ်ိဳး ၆-ပါး။ ။ </span>၎င္းအေျဖ "ဥပုသ္မ်ိဳး ၆-ပါး"၌ ႐ႈပါေလ။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာ ကထာမ်ိဳး ၁၀-ပါး။ ။</span> မဟာနိေဒၵသ။ ပါ။ ၁၆၉။ ႒။ ၂၅၈။ အရိယာပုဂိၢဳလ္မ်ား ေျပာၾကားေလ့ရွိေသာစကားမ်ိဳး ၁၀-ပါးဟူ၏။<br />(၁) အပိစၦကထာ- အလိုနည္းမႈႏွင့္စပ္ေသာစကား၊<br />(၂) သႏၲဳ႒ိကထာ- ေရာင့္ရဲလြယ္မႈႏွင့္စပ္ေသာ၊<br />(၃) ပ၀ိေ၀က ကထာ- ဆိပ္ၿငိမ္မႈႏွင့္စပ္ေသာ၊<br />(၄) အ သံသဂၢ ကထာ- ရွင္လူတို႔ႏွင့္ ေရာေရာစပ္စပ္မဆက္ဆံလိုေၾကာင္းႏွင့္စပ္ေသာ၊<br />(၅) ၀ီရိယာရမၻ ကထာ- ၀ိပႆနာတရားအားထုတ္ႀကိဳးစားမႈႏွင့္စပ္ေသာ၊<br />(၆) သီလ ကထာ၊<br />(၇) သမာဓိ ကထာ၊<br />(၈) ပညာ ကထာ<br />(၉) ၀ိမုတၱိ ကထာ- မဂ္ဖိုလ္ႏွင့္စပ္ေသာ၊<br />(၁၀) ၀ိမုတၱိ ဥာဏဒႆန ကထာ- ပစၥေ၀ကၡဏာဥာဏ္ႏွင့္စပ္ေသာစကား။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာတို႔ ႏွလံုးမသြင္း၊ မျပဳလုပ္ေသာတရား ၈-ပါး။ ။ </span>ဧကဂၤုတၱရပါဠိေတာ္ ၂၈။ ႒။ ၃၅၂-၌ အက်ယ္႐ႈ။<br />(၁) သခၤါရတရားစုကို သုခဟုႏွလံုးမသြင္းျခင္း၊<br />(၂) အတၱဟု ႏွလံုးမသြင္းျခင္း၊<br />(၃) မာတုဃာတက၊<br />(၄) ပိတု ဃာတက၊<br />(၅) အရဟႏၲ ဃာတက၊<br />(၆) ေလာဟိတုပၸါဒက၊<br />(၇) သံဃေဘဒကကံတို႔ကို မက်ဴးလြန္ေတာ့ျခင္း၊<br />(၈) ဗုဒၶသာသနာေတာ္မွ တစ္ပါးေသာဆရာတို႔ကို မရွာမွီးေတာ့ျခင္း။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာပုဂိၢဳလ္ ၉၆-ေယာက္။ ။</span> အဘိဓမၼာပိဋက ပုဂၢလပညတ္ပါဠိေတာ္ ၁၁၉- ၁၂၀။ ၎င္း။ ႒။ ၄၇-မွ ၅၃-ထိယူပါ၊ အျခား ပိဋကတ္မ်ားမွာလည္း ပါရွိေသးသည္။<br />(၁) ေသာတာပန္ ၂၄-ေယာက္၊<br />(၂)သကဒါဂါမ္ ၁၂-ေယာက္၊<br />(၃) အနာဂါမ္ ၄၈-ေယာက္၊<br />(၄) ရဟႏၲာ ၁၂-ဦး၊ ေပါင္း ၉၆-ေယာက္ျဖစ္၏။<br /><br /><span style="FONT-WEIGHT: bold">အရိယာပုဂိၢဳလ္ ၁၀၈-ေယာက္ တစ္နည္း။ ။ </span>သုတၱနိပါတ္။ ပါ။ ၃၁၃။ ၎င္း။ ႒။ ပ-အုပ္ ၂၈၂။ ခုဒၵကပါဌ။ပါ။ ၅။ ၎င္း။ ႒။ ၁၅၂။<br />ေသာတာပန္ ၃-ေယာက္ကို ပဋိပဒါ ၄-ပါးႏွင့္ ေျမႇာက္ ၁၂-ေယာက္ျဖစ္၏၊<br />သကဒါဂါမ္ ၁၂-ေယာက္၊<br />အနာဂါမ္ ၂၄-ေယာက္၊<br />သုကၡ ၀ိပႆက ရဟႏၲာ ၁၊<br />သမထယာနိက ရဟႏၲာ-၁၊<br />မဂၢ႒ာန္ ၄-ေယာက္၊ ေပါင္း ၅၄-ေယာက္၊<br />သဒၶါဓုရ၊ ပညာဓုရ ၂-ပါးႏွင့္ ေျမႇာက္ပြားေသာ္ အရိယာ ၁၀၈-ေယာက္ျဖစ္၏။<br /><br /><strong>အရိယာပုထ္ ၄-ပါး။ ။ </strong><br />(၁) သြားျခင္း၊<br />(၂) ထိုင္ျခင္း၊<br />(၃) ရပ္ျခင္း၊<br />(၄) ေလ်ာင္းစက္အိပ္ျခင္း။<br /><br /><strong>အရိယာ ဖိုလ္ ၄-ပါး။ ။</strong> အရိယာပုဂိၢဳလ္တို႔သာ နိဗၺာန္ခ်မ္းသာကိုခံစားႏိုင္ေသာ အရိယာမဂ္၏အက်ိဳးျဖစ္ေသာ"ဖိုလ္စိတ္ ၄-ပါး"ကိုေခၚသည္။<br /><br /><strong>အရိယာျဖစ္ေၾကာင္းတရား ၄-ပါး။ ။ </strong>၎င္းအေျဖ "ေသာတာပန္ျဖစ္ေၾကာင္းအဂၤါ ၄-ပါး"၌ ႐ႈပါေလ။<br /><br />အရိယာမဂ္ ၄-ပါး။ ။ အရိယာပုဂိၢဳလ္တို႔သာ နိဗၺာန္ကိုျမင္ေတြ႕ရေသာစိတ္မ်ား။<br />(၁) ေသာတာပတၱိမဂ္၊<br />(၂) သကဒါဂါမိမဂ္၊<br />(၃) အနာဂါမိမဂ္၊<br />(၄) အရဟတၱမဂ္။<br /><br /><strong>အရိယ၀ံသတရား ၄-ပါး။ ။ </strong>အရိယာႏြယ္၀င္ သူေတာ္စင္တို႔ ရသမွ်ႏွင့္ႏွစ္သက္စြာ လိုက္နာျပဳက်င့္ရမည့္ တရားေလးပါးဟူလို၊ (သဂႌတိသုတ္ႏွင့္ အဂၤုတၱဳိရ္အ႒ကထာ စတုတၳ။)<br />(၁) စီ၀ရ သေႏၲာသ- အ၀တ္သကၤန္း၌ေရာင့္ရဲလြယ္ရျခင္း၊<br />(၂) ပိ႑ပါတ သေႏၲာသ- ဆြမ္းခဲဖြယ္ေဘာဇဥ္ ခ်ိဳခ်ဥ္ရသာ၌ ေရာင့္ရဲလြယ္ရျခင္း၊<br />(၃) ေသနာသန သေႏၲာသ- ေက်ာင္းအိပ္ယာေနရာ၌ ေရာင့္ရဲလြယ္ရျခင္း၊<br />(၄) ဘာ၀နာ ရမၼတာ- ဘာ၀နာကမၼ႒ာန္း စီးျဖန္းပြားမ်ားျခင္း၌ ေမြ႕ေလ်ာ္ရျခင္း။<br /><br /><strong>အရိယာ၀ါသ တရား ၁၀-ပါး။ ။ </strong>သုတ္ပါေထယ်။ ပါ။ ၂၂၄။ ၂၅၇။ ႒။ ၂၃၄-၌ အက်ယ္႐ႈ။ ေသာတာပန္စေသာအရိယာပုဂိၢဳလ္တို႔သည္ ေအာက္ပါတရား ၁၀-ပါးႏွင့္ အျမဲေန၏။<br />(၁) ပဥၥဂၤ ၀ိပၸဟီန- နီ၀ရဏတရား ငါးပါးတို႔ကို ပယ္ၿပီးျခင္း၊<br />(၂) ဆဠဂၤ သမႏၷာဂတ- အာ႐ံု ၆-ပါးအေတြ႕၌ သာç မသာမရွိျခင္း၊<br />(၃) ဧကာရကၡ- ကံသံုးပါးမက်ဴးလြန္မႈ၌ သတိႏွင့္အျမဲေန၏၊<br />(၄) စတုရာ ပေႆန- ပညာျဖင့္သာ မွီ၀ဲ သည္းခံ ၾကဥ္ေရွာင္ ပယ္ေဖ်ာက္ျခင္း ကိစၥေလးပါးတို႔၌ အျမဲဆင္ျခင္၍ျပဳျခင္း၊<br />(၅) ပႏုဏၰပေစၥက သစၥ- ငါ့ဥာဏ္ျမင္ႏွင့္ ငါ့အယူသာမွန္၏ဟူေသာ ဒိ႒ိသစၥာကိုပယ္ျခင္း၊<br />(၆) သမ၀ယ သေ႒သန- အက်င့္ကိုရွာမွီးျခင္းမွၿငိမ္းၿပီးျဖစ္၍ ခ်မ္းသာစြာေနျခင္း၊<br />(၇) အနာ၀ိလ သကၤပၸ- သကၤပၸသံုးပါးကို ပယ္၍ေနျခင္း၊<br />(၈) ပႆဒၶ ကာယသခၤါရ- စတုတၳစ်ာန္ကို၀င္စား၍ေနျခင္း၊<br />(၉) သု၀ိမုတၱ စိတၱ- ရာဂ ေဒါသ ေမာဟတို႔မွစိတ္လြတ္၍ေနျခင္း၊<br />(၁၀) သု၀ိမုတၱ ပညာ- ရာဂ ေဒါသ ေမာဟတုိ႔ကို ပယ္ၿပီးျဖတ္ၿပီး တစ္ဖန္မျဖစ္မေပၚမႈ သေဘာကိုသိ၍ေနျခင္း။<br /><br /><strong>အရိယာ ေ၀ါဟာရမ်ိဳး ၄-ပါး။ ။ </strong>သံဂီတိသုတ္၌ လာရွိသည္ကား ၀စီဒုစ႐ိုက္ေလးပါးမွ လံုး၀ေရွာင္ၾကဥ္၍ ေျပာဆိုျခင္းပင္ဟူ၏။<br /><br /><strong>အရိယာသံဃာေတာ္ျမတ္ ၈-ပါး။ ။ </strong>သံဃာေတာ္ျဖစ္ေသာ အရိယာရွစ္ေယာက္ကိုပင္ "အရိယာသံဃာေတာ္ရွစ္ပါး"ဟုေခၚဆိုအပ္၏။<br /><br /><strong>အရိယာ သာ၀ကတို႔၏ဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ ၃၀။ ။</strong> သဂႌတိသုတ္၊ သုတ္ပါေထယ်၊ အဂၤုတၱရ၊ ပါ။ ႒။ တို႔၌အက်ယ္႐ႈ။အရိယာတို႔၏တပည့္တို႔၌ မြန္ျမတ္ေသာဂုဏ္ေက်းဇူးေတာ္ ၃၀-တို႔ႏွင့္ျပည့္စံု၏ဟူလို။<br />(၁) ေကာင္းစြာ ေျပျပစ္ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာ ေမတၱာစိတ္ရွိျခင္း၊<br />(၂) ဖ်က္ဆီးအပ္ ေဖ်ာက္အပ္ ႏွိမ္အပ္ေသာ မာနရွိျခင္း၊<br />(၃) ရတနာသံုးပါး၏ဂုဏ္ ကံ ကံ၏အက်ိဳးကို မတုန္မလႈပ္ အျမဲထိုးထြင္း၍ယံုၾကည္ျခင္း သဒၶါတရားရွိျခင္း၊<br />(၄) ရႊင္ျမဴးေသာစိတ္ကိုျပည့္စံုစြာဆံုးမျခင္းရွိ၍ ၿငိမ္သက္ခ်မ္းေျမ့ေသာသမာပတ္ကို ရျခင္း၊<br />(၅) ျမတ္ေသာသီလရွိသည္ျဖစ္၍ ေကာင္းေသာအနံ႔ျဖင့္ ထံုမြမ္းျခင္း၊<br />(၆) နတ္လူတို႔ ခ်စ္ျမတ္ႏိုးတတ္ျခင္း၊<br />(၇) ႏွစ္သက္အပ္ေသာသူဟူ၍ အာသ၀ကုန္ၿပီးေသာသူျမတ္တို႔ ေတာင့္တအပ္ျခင္း၊<br />(၈) နတ္လူတို႔ ႐ိုေသအပ္ ရွိခိုးအပ္ျခင္း၊<br />(၉) ပညာရွိတို႔ခ်ီးမြမ္းအပ္ျခင္း၊<br />(၁၀) လူ႔ျပည္နတ္ျပည္၌ လူနတ္အေပါင္းႏွင့္ မေရာေႏွာျခင္း၊<br />(၁၁) အနည္းငယ္ေသာအျပစ္၌လည္း ေဘးဟု႐ႈျခင္း၊<br />(၁၂) သမၸတၱိႏွင့္ျပည့္စံုေသာသူတို႔အား မဂ္ဖိုလ္အက်ိဳးကို ၿပီးေစတတ္ျခင္း၊<br />(၁၃) အလိုရွိေတာင့္တေသာ္ မ်ားျမတ္ေသာပစၥည္းကိုရႏိုင္ျခင္း၊<br />(၁၄) ျမဲေသာေက်ာင္းအိပ္ယာေနရာမရွိျခင္း၊<br />(၁၅) စ်ာန္၌ယွဥ္၍ ျမတ္ေသာေနေလ့ရွိျခင္း၊<br />(၁၆) ေထြးယွက္ေသာကိေလသာကြန္ယက္ကို ဖ်က္ဆီးျခင္း၊<br />(၁၇) ျမတ္ေသာမဂ္ဖိုလ္တရားကို လွ်ိဳ႕၀ွက္ဖံုးလႊမ္းျခင္း၊<br />(၁၈) လာလတၱံ႕ေသာဂတိကို တားျမစ္ျခင္း၊<br />(၁၉) အပၸနာသို႔ေရာက္ေသာ တရားရွိျခင္း၊<br />(၂၀) ႏွိမ့္ခ်စြာေနျခင္း၊<br />(၂၁) အျပစ္မရွိေသာအသံုးအေဆာင္ရွိျခင္း၊<br />(၂၂) ဂတိတရားမွလြတ္ျခင္း၊<br />(၂၃) ယံုမွားသကၤာမွ ကူးေျမာက္ျခင္း၊<br />(၂၄) ၀ိမုတၱိစ်ာန္ကို အလိုရွိျခင္း၊<br />(၂၅) ျမင္အပ္ေသာတရားရွိျခင္း၊<br />(၂၆) မတုန္မလႈပ္ျမဲသည္ျဖစ္၍ ေဘးကိုတားျမစ္ေစေသာသူတို႔၏ မွီခုိရာသို႔ေရာက္ျခင္း၊<br />(၂၇) ေကာင္းစြာျပတ္အပ္ေသာ အႏုသယရွိျခင္း၊<br />(၂၈) အာသေ၀ါကုန္ျခင္းသို႔ ေရာက္ျခင္း၊<br />(၂၉) ၿငိမ္သက္ခ်မ္းေျမ့ေသာသမာပတ္၌ မ်ားစြာေနေလ့ရွိျခင္း၊<br />(၃၀) ရဟန္းေက်းဇူးဂုဏ္ႏွင့္ အလံုးစံုျပည့္စံုျခင္း။<br /><br /><strong>အ႐ုဏ္တက္ျခင္းမ်ိဳး ၄-ပါး။ ။ </strong>ဤ၌ ျပလတၱံ႕ေသာ အာ႐ုဏ္အျပားႏွင့္စကားရပ္တို႔ကား- ျပည္ ေရႊဆံေတာ္သမိုင္းကိုေရးသားသူ ဦး၀ိသုဒၶ၏၀ါဒျဖစ္၏၊ ကြၽႏ္ုပ္တို႔လည္း ႏွစ္သက္သည္။<br />ေသတ ႐ုဏဥၥ ပဌမံ၊ ဒုတိယံ ဂျဒဘ မုခ ၀ဏၰံ။<br />တတိယံ ေလာဟိတဥၥ၊ စတုတၳံ နိႏၵိယ ၀ဏၰံ။<br />ပဌမံ၊ ပထမ အ႐ုဏ္သည္။ ေသတ ႐ုဏဥၥ၊ ျဖဴေသာအဆင္းရွိ၏။<br />ဒုတိယံ၊ ဒုတိယ အ႐ုဏ္သည္။ဂျဒဘ မုခ ၀ဏၰံ၊ ျမည္းမ်က္ႏွာအဆင္းရွိ၏။<br />တတိယံ၊ တတိယအာ႐ုဏ္သည္။ ေလာဟိတဥၥ၊ နီေသာအဆင္းရွိ၏။<br />စတုတၳံ၊ စတုတၳအာ႐ုဏ္သည္။ နႏၵိယ ၀ဏၰံ၊ ဇလပ္ပြင့္အဆင္းရွိ၏။<br />ဣတိ၊ ဤသို႔။ အ႐ုေဏာ၊ အ႐ုဏ္သည္။ စတုဗၺိေဓါ၊ ေလးပါးအျပားရွိ၏။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ဆြမ္းစားျခင္း ဆြမ္းကပ္ျခင္းကိုမူကား ပဌမ အာ႐ုဏ္သည္ အလြန္ႏုေသးသည္ျဖစ္၍ မအပ္၊<br />ဒုတိယအာ႐ုဏ္သည္ မိုက္ေမွာင္ေသးသည္ျဖစ္၍ မေလ်ာ္၊<br />တတိယအာ႐ုဏ္မွဆြမ္းကပ္ျခင္း၊ ဆြမ္းစားျခင္းကိုျပဳအပ္၏၊<br />စတုတၳအာ႐ုဏ္ကား ေျပာဖြယ္မရွိ လင္းလြန္းၿပီ။<br /><br /><strong>အ႐ုဏ္တက္ရာ၊ ၁၂-ျဖာ၊ ဘယ္နာရီမွာ ဘယ္လနည္း?။ ။ </strong><br />၁၂-လ၌ အ႐ုဏ္တက္ေသာ အခ်ိန္ နာရီ မိနစ္မ်ားကိုေအာက္ပါလကၤာအတိုင္း ေရွးပညာရွိ က၀ိဆရာမ်ား စီစဥ္သတ္မွတ္ထားၾက၏၊ ဤ၌ စေနနံကို သုညယူ။<br />လကၤာသြား -----------------လအမည္ ---------------နာရီ------------- မိနစ္<br />ကူး ျပန္ ႏွင္းေထြး -----------တာကူး------------------- ၅--------------- ၀၀၊<br />ဆုန္ ေလး ေပၚေန ---------- ကဆုန္ ------------------ ၄---------------- ၅၀<br />ယုန္ ေ၀ ေ၀ထပ္ ------------ နယုန္ ------------------- ၄---------------- ၄၀<br />ဆို လပ္ စာေတာ္ ------------ ၀ါဆို -------------------- ၄---------------- ၃၀<br />ေခါင္ ေလွာ္ လူထု ----------- ၀ါေခါင္ -------------------၄---------------- ၄၀<br />လင္း လႈ မေတြး ------------ ေတာ္သလင္း ------------ ၄---------------- ၅၀<br />ကြၽတ္ ေမး နင္တို႔ ------------ သီတင္းကြၽတ္ ----------- ၅---------------- ၀၀<br />မုန္း ဖို႔ ေအာ္ေန -------------- တန္ေဆာင္မုန္း --------- ၅---------------- ၁၀<br />ေတာ္ ေျမ ေက်ာ္ေဌး --------- နေတၱာ္ ----------------- ၅---------------- ၂၀<br />ျပာ ေပး ဆန္ေတာင္း --------- ျပာသို ------------------ ၅---------------- ၃၀<br />တြဲ ေပါင္း ေခၚေနာ္ ----------- တပို႔တြဲ ----------------- ၅---------------- ၂၀<br />ေပါင္း ေပ်ာ္ အထြက္ --------- တေပါင္း ---------------- ၅---------------- ၁၀<br />အ႐ုဏ္တက္၊ မပ်က္တြက္လို႔ေရ။<br />နာရီပိုင္း၊ လူတိုင္း ယူပါေလ။<br />က၀ိမ်ား ထားခဲ့ဥပေဒ။<br /><br /><strong>အ႐ူပ ၄-ဘံု။ ။ </strong>႐ုပ္ကားမရွိ၊ နာမ္သာရွိေသာ ျဗဟၼာႀကီးတို႔၏ ေနရာ ၄-မ်ိဳး။<br />(၁) အာကာသာနဥၥာယတနဘံု-ကပၸါႏွစ္ေသာင္းအသက္ရွည္ေသာ ျဗဟၼာႀကီးတု႔ိ၏ ေနရာဘံု၊<br />(၂) ၀ိညာဏဥၥာယတန ဘံု- ကပၸါေလးေသာင္းအသက္ရွည္ေသာ ျဗဟၼာႀကီးတို႔၏ ေနရာဘံု၊<br />(၃) အာကိဥၥညာယတန ဘံု- ကပၸါေျခာက္ေသာင္းအသက္ရွည္ေသာ ျဗဟၼာႀကီးတို႔၏ ေနရာဘံု၊<br />(၄) ေန၀သညာနာသညာ ယတန ဘံု-ကပၸါရွစ္ေသာင္းအသက္ရွည္ေသာ ျဗဟၼာႀကီးတို႔၏ ေနရာဘံု။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ဤ၌ ၄-ခုေျမာက္ဘံုကိုပင္ ဘ၀ဂ္ဟုေခၚသည္။<br /><br /><strong>အ႐ူးမ်ိဳး ၈-ပါး။ ။ </strong>ဇာတ္။ ပါ။ ၁၃၈။ ႒။ တတိယအုပ္ ၂၂၃- ႏွင့္ ဓမၼသတ္က်မ္းတို႔၌ လာသည္။ အ႐ူးမ်ားစြာကိုမ်ိဳးခြဲလိုက္လွ်င္ ဤရွစ္ပါးသာရ၏။<br />(၁) ရာဂုမတၱက- တဏွာ ရာဂ ရမၼက္ျဖင့္ ႐ူးေသာအ႐ူးမ်ိဳး၊<br />(၂) ေကာဓုမၼတၱက- အမ်က္ေဒါသလြန္သျဖင့္ ႐ူးေသာအ႐ူးမ်ိဳး၊<br />(၃) ဒိ႒ဳမၼတၱက- အယူေဖါက္ျပန္ႀကံစည္လြန္သျဖင့္ ႐ူးေသာအ႐ူးမ်ိဳး၊<br />(၄) ေမာဟုမၼတၱက- မိုက္မဲေတြေ၀သျဖင့္ ႐ူးေသာအ႐ူးမ်ိဳး၊<br />(၅) ယကၡဳမၼတၱက- ဘီလူး သားရဲ စုန္း နတ္ဖမ္းပူးသျဖင့္ ႐ူးေသာအ႐ူးမ်ိဳး၊<br />(၆) ပိတၱဳမၼတၱက- သည္းေျခပ်က္၍ ႐ူးေသာအ႐ူးမ်ိဳး၊<br />(၇) သု႐ုမၼတၱက- ေသရည္ေသာက္လြန္းသျဖင့္ ႐ူးေသာအ႐ူးမ်ိဳး၊<br />(၈) ဗ်သႏုမၼတၱက- စည္းစိမ္ဥစၥာပ်က္သျဖင့္ ႐ူးေသာအ႐ူးမ်ိဳး။<br /><br /><strong>အ႐ိုအေသမျပဳတတ္သူမ်ိဳး တစ္က်ိပ္ႏွစ္ပါး။ ။ </strong>(႐ိုေသထိုက္သူအား မ႐ိုေသသူ ၁၂-ဦး)၌ ျပမည္။<br /><br /><strong>အ႐ိုးဆက္ ပုဂိၢဳလ္မ်ိဳး ၃-ပါး။ ။</strong> မူလ။ ႒။ ဒု။ ၃၁၈။ သုတ္မဟာ၀ါ။ ႒။ ၁၉၅။ ၌႐ႈ။<br />(၁) ဘုရားရွင္တို႔မွာ ကြင္းဆက္၊<br />(၂) ပေစၥကဗုဒၶါတို႔မွာ ခ်ိတ္ဆက္၊<br />(၃) က်န္လူသားႏွင့္ ရဟႏၲာမ်ားမွာ ေတ့ဆက္။<br /><br /><strong>အရြယ္ ၃-ပါး။ ။ </strong>လူသတၱ၀ါတို႔အဖို႔ အေရးႀကီးေသာ ၀ယကာလ ၃-ပါးဟူ၏။<br />(၁) ပဌမအရြယ္- အသက္၂၀-ႏွစ္အတြင္း ဥစၥာရေၾကာင္း နည္းေကာင္းပညာမ်ားကို ရွာမွီးရန္အရြယ္၊<br />(၂) ဒုတိယအရြယ္- အသက္၅၅-ႏွစ္အထိ ပစၥည္းဥစၥာရွာေဖြဆည္းပူးရန္ အရြယ္၊<br />(၃) တတိယ အရြယ္၊ အသက္ ၅၅-ႏွစ္ေက်ာ္ကစ၍ဘ၀သံသရာေရးအတြက္ ကိုယ္က်ဳိးသက္သက္ တရားဓမၼျပဳက်င့္အားထုတ္ရန္အရြယ္။<br /><br /><strong>အရြယ္ ၁၀-ပါး။ ။</strong> ဇာတကပါဠိေတာ္။ ပ-အုပ္။ ၃၁၃။ ၎င္း အဌကထာ စတုတၳအုပ္ ၃၉၇-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ဤသည္တို႔၌ ေယဘုယ်အေခၚမ်ားရာသို႔လိုက္၍ယူရသည္၊ အပၸကေခၚ အနည္းငယ္အားျဖင့္ကား ဤျပအံ့လကၡဏာႏွင့္ ဆန္႔က်င္ဘက္ပုဂိၢဳလ္မ်ားလည္း ရွိေသး၏။<br />(၁) မႏၵ အရြယ္- ၁၀-ႏွစ္အတြင္းပညာႏံု႔ေႏွးေသာ အရြယ္၊<br />(၂) ခိ႗ အရြယ္- ၂၀-အတြင္း စိတ္ပ်ံ႕လြင့္ေသာအရြယ္၊<br />(၃) ၀ဏၰ အရြယ္-၃၀-အတြင္း အဆင္းလွေသာအရြယ္၊<br />(၄) ဗလ အရြယ္- ၄၀-အတြင္း အားေကာင္းေသာအရြယ္၊<br />(၅) ပညာ အရြယ္- ၅၀ အတြင္း ပညာဥာဏ္ေကာင္းေသာအရြယ္၊<br />(၆) ဟာယန အရြယ္- ၆၀-အတြင္း အားအင္ဆုတ္ယုတ္ေသာအရြယ္၊<br />(၇) ပဘာရ အရြယ္- ၇၀-အတြင္း ေလးလံထိုင္းမႈိင္းေသာအရြယ္၊<br />(၈) ကုဋိလ အရြယ္- ၈၀-အတြင္း ကိုင္းညြတ္ေသာအရြယ္၊<br />(၉) မုဠႇ အရြယ္- ၉၀-အတြင္း ေတြေ၀ေမ့ေမာေသာအရြယ္၊<br />(၁၀) အႏု႒ာေသယ် အရြယ္- ၁၀၀-အတြင္း မထေသာအိပ္ျခင္းျဖင့္ေနတတ္ေသာအရြယ္။<br /><br /><strong>အရွင္၀တ္ ၅-ပါး။ ။ </strong>အလုပ္ပိုင္ရွင္က လုပ္သားသူရင္းငွားတို႔ကို ျပဳစုရမည့္၀တ္ငါးပါး။<br />(၁) အစားအေသာက္တုိ႔ကို ၀ၿဖိဳးစြာေကြၽးေမြးေပးကမ္းရျခင္း၊<br />(၂) လုပ္ခင္းေဆာင္တာတို႔ကို စီရင္နည္းေပး၍ေစခိုင္းရျခင္း၊<br />(၃) နာမက်န္းျဖစ္သည့္အခါ ေဆးကုေပးရျခင္း၊<br />(၄) စားေကာင္းေသာက္ေကာင္းကို စားေသာက္ရေသာအခါေ၀ငွမွ်တ၍ေပးရျခင္း၊<br />(၅) အခ်ိန္အခါႏွင့္ ေစခိုင္းရျခင္း၊ အခ်ိန္ေစ့လွ်င္လႊတ္ရျခင္း။ (သုတ္ပါေထယ်၊သိဂၤါေလာ၀ါဒသုတ္။)<br /><br /><strong>အရွင္သာရိပုတၱရာ၏ ဂုဏ္ရည္ေတာ္ ၁၆-ပါး။ ။ </strong>ထိုအရွင္ျမတ္၏ ဥာဏဂုဏ္ေတာ္တန္ခိုးေတေဇာ္ဂုဏ္ေတာ္၊<br />ျမတ္ဘုရား၏ခ်ီးမြမ္းပံု ဂုဏ္ေတာ္တို႔၏ စိတ္၀င္စားဖြယ္ ၾကည္ညိဳစရာ အက်ယ္တို႔ကို ေဒ၀တာသံယုတ္သုသီမသုတ္။ ပါ။ ႒။ တို႔၌႐ႈပါ။ </span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-1028951774988876399?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-87053244194729226362008-11-27T17:40:00.000-08:002008-12-06T18:43:55.884-08:00<strong>အမတ္ႀကီးတို႔အဂၤါ ၈-ပါး။ ။ </strong>၎င္းသ႐ုပ္အဓိပၸါယ္ (မႉးမတ္တို႔ဂုဏ္အဂၤါ ၈-ပါး)၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အမတ္မ်ိဳး ၁၄-ပါး။ ။ </strong>မင္း၏ မႉးမတ္မ်ိဳးေပါင္း ၁၄-ပါးဟူ၏။ အဘိဓါန္မွယူျပသည္၊ ထိုထက္အမ်ားလည္းရွိတန္ရာ၏။ <br />(၁) မႏၲိနီ- မင္းတိုင္ပင္အမတ္၊ <br />(၂) ေသနာနီ- စစ္သူႀကီး ဗိုလ္မႉးအမတ္၊ <br />(၃) အကၡဒေသာ-တရား၀န္ႀကီးအမတ္၊ <br />(၄) ေဒါ၀ါရိေကာ- တံခါးမႉးအမတ္၊ <br />(၅) အကနိေ႒ာ- ကိုယ္ရံေတာ္ဗိုလ္မႉးအမတ္၊<br />(၆) မလႅေကာ- လက္ပမ္းသည္ လက္ေ၀ွ႕ေတာ္သတ္အမတ္၊ <br />(၇) ေသ၀ေကာ- မင္းခစား အေဆာင္ေတာ္ျမဲအမတ္၊ <br />(၈) ေဂရညိေကာ- ေရႊတိုက္စိုး ေငြတိုက္ေတာ္မႉး (စံကိုင္ပြဲစားအမတ္၊) <br />(၉) အဓိကေတာ- ကလန္ေခၚ တစ္ရြာတည္းကိုႀကီးကဲေသာအမတ္၊ <br />(၁၀) ေဂါေဂါ- သံပ်င္ေခၚ သို႔မဟုတ္ ၿမိဳ႕သူႀကီးေခၚရြာအမ်ားကိုႀကီးကဲေသာအမတ္၊ <br />(၁၁) စေရာ- သူလွ်ိဳစံုေထာက္အမတ္၊ <br />(၁၂) ဒူေတာ- တမန္ေတာ္အမတ္(သံအမတ္၊) <br />(၁၃) ဂဏေကာ- ဂဏန္း ဟူးရားတတ္အမတ္ စာရင္းစစ္မင္းႀကီး၊ <br />(၁၄) ေလခေကာ- စာေရးႀကီးအမတ္။<br /><span id="fullpost"> <br /><strong>အမေတမ်ိဳး ၉-ပါး။ ။</strong> ၎င္းအေျဖ (အျမဳေတမ်ိဳး ၉-ပါး)၌ ႐ႈေလ။<br /><br /><strong>အေမး ၄-ေထြ၊ အေျဖ ၅-ပါး။ ။ </strong>ယမိုက္ပါဠိေတာ္။ ပ။ အုပ္။ ၃၁။ ႒။ ၂၉၈-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ <br />အေမး <br />(၁) ပုေရ ပဥႇာ၊ <br />(၂) ပစၦာ ပဥႇာ၊ <br />(၃) ပရိပုဏၰ ပဥႇာ၊ <br />(၄) ေမာဃ ပဥႇာ။<br /><br />အေျဖ <br />(၁) ပါဠိဂတိ ၀ိသဇၨနာ၊ <br />(၂) ပဋိ၀စန၊ <br />(၃) သ႐ူပ ဒႆန၊ <br />(၄) ပဋိေကၡပ၊ <br />(၅) ပဋိေသဓ ၀ိသဇၨနာ။<br /><br /><strong>အေမး ၅-ေထြ။ ။ </strong>ပဋိသမၻိဒါမဂ္။ ပါ။ ၅။ ႒။ ပ-အုပ္ ၅၆-။ ေမးပံုေမးနည္းပုစၦာမ်ိဳး ၅-ပါး။ အ႒သာလိနီမွ။ <br />(၁) အ ဒိ႒ ေစာဒနာ ပုစၦာ- အသိမျမင္ေသာအနက္အဓိပၸါယ္ကို သိျမင္ခ်င္၍ေမးျခင္းမ်ိဳး၊ <br />(၂) ဒိ႒ သံသႏၵနာ ပုစၦာ- သိျမင္ၿပီးေသာအနက္အဓိပၸါယ္ကို မိမိႏွင့္အယူအဆတူမတူ ႏႈိင္းယွဥ္လို၍ေမးျမန္းျခင္းမ်ိဳး၊ <br />(၃) ၀ိမတိေစၦဒန ပုစၦာ- အယူအဆ သံသယရွိေနသည္ကိုရွင္းျပတ္ေစလို၍ေမးျမန္းျခင္းမ်ိဳး၊ <br />(၄) အႏုမတိ ပုစၦာ- မိမိႏွင့္သေဘာတူျဖစ္ရန္ မိမိအလိုသို႔လိုက္ပါေစလိုေသာေၾကာင့္ ေမးျမန္းျခင္းမ်ိဳး၊ <br />(၅) ကေထတု ကမ်တာပုစၦာ-မိမိပင္လွ်င္ ေျဖၾကားေျပာဆိုလိုေသာေၾကာင့္ ေမးျမန္းျခင္းမ်ိဳး။<br /><br /><strong>အမိုက္အျပား အဂၤါ ၄-ပါး ၂-နည္း။ ။</strong> မူလပဏၰာသ ပါဠိေတာ္။ ၂၈။ ၎င္း။ ႒။ ပ-အုပ္။ ၁၃၄။ သီလကၡန္-ပါ ၈၀။ ႒ ၂၄၀-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈ။ လူမိုက္တို႔၏စံခ်ိန္ျပေသာ အမိုက္အေမွာင္၏ အဂၤါေလးရပ္။ <br />(က) သန္းေကာင္ တိမ္ပုပ္၊ ေတာအုပ္ ဥမင္၊ မိုက္ ၄-အင္၊ ဤ ၄-ပါးကား ဦးပုည၀တၳဳလာတည္း။ <br />(ခ) သန္းေကာင္ လကြယ္၊ ေတာအုပ္လယ္၌၊ ရွစ္နယ္ပတ္ကံုး၊ အျပည့္ဖံုးသည့္၊ မိုးလံုး တိမ္တိုက္၊ လွ်ပ္မႀကိဳက္သား၊ အမိုက္အျပား၊ ဤေလးပါးထက္၊ နင္ကားရာေထာင္ မကေမွာင္၏။ (လယ္တီဆရာေတာ္)<br /><br /><strong>အမိုက္ေကာင္ႀကီး ၄-မ်ိဳး။ ။ </strong>ေဘးရန္မျပဳသည့္အရာကို ေဘးရွိသည္ထင္မွတ္ေနေသာ- <br />(၁) တီေကာင္၊ <br />(၂) ႀကိဳးၾကာ၊ <br />(၃) တစ္တီတူး၊ <br />(၄) ပုဏၰား။ <br />သုတၱနိပါတ္။ ႒။ ဒု-အုပ္။ ၅၁- ၅၂။ ဥပရိပဏၰာသ။ ႒။၁၄-တို႔၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အမ်က္ႀကီးျငား၊ ၁၄-ပါး၊ မ်ိဳးစားပုဂိၢဳလ္ အဘယ္နည္း၊?။ ။ </strong>မ်က္မာန္ေဒါသ ဟူးဟူးထလြယ္ေသာ ပုဂိၢဳလ္မ်ားဟူ၏။၎င္းအေျဖကို ၾသ၀ါဒထူးပ်ိဳ႕မွယူသည္။<br />(၁) အမ်က္ႀကီးရာ၊ ဆယ့္ေလးျဖာကား၊ ခ်မ္းသာရိပ္ၿငိမ္၊ နန္းစည္းစိမ္ႏွင့္၊ ရန္ႏွိမ္ကိုးပါး၊ မိုးႀကိဳးသြားေၾကာင့္၊ သိၾကားအမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၂) ေအာက္ထက္ ဆန္စုန္၊ ေတာင္သံဟုန္ေၾကာင့္၊ ဂဠဳန္အမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၃) စက္ယႏၲယား၊ ခိုးလွ်ံမ်ားေၾကာင့္၊ နဂါးအမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၄) ရန္ဘက္ေဖ်ာက္ေလွ႕၊ ေဟာက္တတ္ေလ့ေၾကာင့္၊ ျခေသၤ့အမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၅) လက္နက္ဆင္ျမင္း၊ ဗိုလ္သင္းပင္းေၾကာင့္၊ မင္းတို႔အမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၆) ေအာက္ထက္ကြၽန္ေက်း၊ ေရြေငြေၾကးေၾကာင့္၊သူေဌးအမ်က္ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၇) ေမာင္းလက္ခတ္တီး၊ အားအင္ႀကီး၍၊ ထီးကပၸနား၊ ဆင္းရဲသားတို႔၊ မာန္အားအမ်က္ဟူးဟူးထြက္၏။ <br />(၈) မခက္ခဲတြန္၊ အမႈပြန္၍၊ ေက်းကြၽန္အမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၉) ဥာဏ္စက္ႏွံ႕၀န္း၊က်မ္းဂန္ပြန္း၍၊ ရဟန္းအမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၁၀) ရမၼက္ႀကီးမား၊ ေလာဘအားေၾကာင့္၊ မင္းသားအမ်က္၊ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၁၁) မခက္ေဒါသ၊ ဆင္း႐ူပေၾကာင့္၊ မိန္းမအမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၁၂) ဘုန္းလက္႐ံုးအား၊ေကာင္းေျမာက္ျမား၍၊ ေယာက္်ားအမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၁၃) လိုက္ဖက္ေဆး၀ါး၊ မႏၲယားေၾကာင့္၊ သမားအမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />(၁၄) ေလ့က်က္ႏွံ႕ျပား၊ ေဗဒင္အားေၾကာင့္၊ ပုဏၰားအမ်က္၊ ဟူးဟူးထြက္၏၊ <br />စဥ္ဆက္မွတ္သား၊ ၁၄-ပါးသည္၊ တရားမရ၊ မ်က္ေဒါသ။<br /><br /><strong>အမ်က္ထြက္ေၾကာင္းတရား ၉-ပါး၊ ၁၀-ပါး။ ။ </strong>၎င္းအေျဖ (ရန္ၿငိဳးဖြဲ႕ေၾကာင္းတရား ၁၀-ပါး)၌ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အမ်က္ပြားမ်ား၊ ျပစ္တရား၊ ၅-ပါးက်မ္း၌ဆို။ ။ </strong>အမ်က္ရန္ၿငိဳးထားသူတု႔ိ၏ အျပစ္ငါးပါး၊ ပဥၥဂုၤတၱရ အေကၠာသ၀ဂ္ အကၡႏၲိကသုတ္မွ ယူေျဖသည္။ <br />(၁) သူမ်ားစြာ၏ မခ်စ္အပ္ျခင္း၊ <br />(၂) ကိုယ္၏စိတ္ႏွလံုးမၾကည္ရႊင္ျခင္း၊ <br />(၃) ေဘးရန္ပြားမ်ားျခင္း၊ <br />(၄) ေတြေ၀သျဖင့္ေသရျခင္း၊ <br />(၅) ေသလွ်င္ အပါယ္လားရျခင္း။<br /><br /><strong>အမ်ိဳးႀကီး ၄-ပါး။ ။</strong> နိဒါန၀ဂၢသံယုတ္။ ႒။ ၁၂၈-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ ကိုယ္က်င့္တရား အလုပ္အကိုင္မ်ားျဖင့္ကြဲျပားေသာအမ်ိဳးေလးပါး။ <br />(၁) ခတၱိယ- လယ္ေျမတို႔ကိုအစိုးရေသာမင္းမ်ိဳး၊ လယ္ပိုင္ရွင္သူေဌးမ်ိဳး၊ <br />(၂) ျဗဟၼဏ- ကိုယ္က်င့္သီလရွိေသာ ရေသ့ရဟန္း ပုဏၰားမ်ိဳး၊ <br />(၃) ေ၀ႆ- ကုန္သည္ သူၾကြယ္မ်ိဳး၊ <br />(၄) သုဒၵ- သူဆင္းရဲမ်ိဳး။<br /><br /><strong>အမ်ိဳး ၈-ပါး အႏြယ္ျပား။ ။ </strong>မဟာနိေဒၵသ။ ပါ။ ၃၉၈-၃၉၉။ ၎င္း။ ႒။ ၄၁၃-၌ အက်ယ္႐ႈ။ ဤမ်ိဳးႏြယ္ ၈-ပါးတို႔တြင္ အရိယ ၀ံသသာ အျမတ္ဆံုးဟူ၏။ <br />(၁) ခတၳိယ ၀ံသ၊ <br />(၂) ျဗဟၼဏ၀ံသ၊ <br />(၃) ေ၀ႆ ၀ံသ၊ <br />(၄) သုဒၵ ၀ံသ၊ <br />(၅) သမဏ ၀ံသ၊ <br />(၆) ကုလ ၀ံသ၊ <br />(၇) ရာဇ ၀ံသ၊ <br />(၈) အရိယ၀ံသ။<br /><br /><strong>အၿမိတၱစုက္ရက္ ၆-မ်ိဳး။ ။ </strong>ေ၀ဒသွ်ၾတမွ၊ အမႈလုပ္ငန္းတို႔ကို ေအာင္ျမင္ေစတတ္သည့္ ရက္မြန္ရက္ျမတ္ ၆-ပါးဟူ၏။ <br />(၁) လဆန္း လဆုတ္ ၈-ရက္ေန႔၌ တနဂၤေႏြက်မႈ၊ <br />(၂) လဆန္း လဆုတ္ ၃-ရက္ေန႔၌ တနင္းလာက်မႈ၊ <br />(၃) လဆန္း လဆုတ္ ၇-ရက္ေန႔၌ အဂၤါက်မႈ၊ <br />(၄) လဆန္း လဆုတ္ ၂-ရက္ေန႔၌ ဗုဒၶဟူးက်မႈ၊ <br />(၅) လဆန္း လဆုတ္ ၄-ရက္ေန႔၌ ၾကာသာပေတးက်မႈ၊ <br />(၆) လဆန္း လဆုတ္ ၁-ရက္ေန႔၌ ေသာၾကာက်မႈ အၿမိတၱစုက္ရက္ျဖစ္၏။<br />က်က္မွတ္ရန္လကၤာ။ ။ <br />ဂဠဳန္ အ႒၊ ဗ်ဂၣ ႀတိန္း၊ တြက္ကိန္း မေရြ႕၊ ျခေသၤ့ သတၱာ၊ ဆင္မွာ ၂-ရက္၊ ၄-ရက္မွာတံု၊ ၾကြက္မင္းႀကံဳမွ၊ ဆိုတံုမျခား၊ တရက္ကား ပူး၊ ရန္ညြန္႔ခူးတည့္၊ အထူးေရနတ္၊ ၅-ရက္မွတ္သည္၊ ျဗိဳ႕ဟဇ္ေဗဒင္ က်မ္းလာတည္း။<br /><br /><strong>အျမဳေတ ပုလဲမ်ိဳး ၉-ပါး။ ။</strong> အ မရိတ ဘိသဂၢ ေဆးက်မ္းႀကီးမွ။ ၾကည္းေန ကိုးကုေဋ၊ ေရေန ဆယ္ကုေဋ သတၱ၀ါအခ်ိဳ႕တို႔မွျဖစ္ေသာ "အျမဳေတ"ေခၚ ပုလဲဓါတ္ ၉-ပါးဟူလို။<br />(၁) ရဇတ မုတၱာ- ေငြအဆင္းကဲ့သို႔ျဖဴေဖြးေသာအေရာင္ရွိလ်က္ စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ ထမင္းအေဖ်ာ္တုိ႔ကို ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာအျမဳေတဓါတ္တစ္မ်ိဳး။<br />(၂) သု၀ဏၰ မုတၱာ- ေရႊနီအဆင္းကဲ့သို႔ နီေရႊေသာအေရာင္ရွိလ်က္ ႏွစ္သက္ဖြယ္ေသာကိုယ္အဆင္းသ႑ာန္ကို ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာအျမဳေတဓါတ္တစ္မ်ိဳး။<br />(၃) ဃံသ မုတၱာ- ေၾကးနီမရမ္းေစ့ကဲ့သို႔ အနီပုပ္အေရာင္ရွိလ်က္ ေၾကာက္လန္႔ဖြယ္ေသာအသံကို ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ အျမဳေတဓါတ္တစ္မ်ိဳး။<br />(၄) ေလာဟိတ မုတၱာ- ကေတာက္ပြင့္၊ ေအာင္မဲညိဳပြင့္ကဲ့သို႔ အဆင္းေရာင္ရွိလ်က္ အေျခြအရံပရိတ္သတ္ကိုေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ အျမဳေတဓါတ္တစ္မ်ိဳး။<br />(၅) နီလ မုတၱာ- ညိဳေမာင္းေသာအဆင္းေရာင္ရွိလ်က္ အ၀တ္ပုဆိုးကိုေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ အျမဳေတဓါတ္တစ္မ်ိဳး။<br />(၆) ပီတ မုတၱာ- ျမသား ျမရည္အဆင္းကဲ့သို႔ စိမ္းေသာအေရာင္ရွိလ်က္ ဥယ်ာဥ္သစ္သီးသစ္ပြင့္တို႔ကိုေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ အျမဳေတဓါတ္တစ္မ်ိဳး။<br />(၇) ကာဠ မုတၱာ- မင္ရည္ မင္ေသြးအဆင္းကဲ့သို႔ နက္ေသာအေရာင္ရွိလ်က္ ရွိန္းဆာယာ သူတစ္ပါးတို႔မျမင္ေအာင္ကြယ္<br />၀ွက္ေစတတ္ေသာအမႈျဖင့္ ေက်းဇူးျပဳတတ္ေသာ အျမဳေတဓါတ္တစ္မ်ိဳး။<br />(၈) ပဘႆရ မုတၱာ- အေရာင္ေျခာက္သြယ္တို႔တည္ရွိလ်က္ ထူးေသာနာနာ႐ုပ္တို႔ကိုဖန္ဆင္းႏိုင္ျခင္း၊ ကြယ္ေပ်ာက္ေစႏိုင္ျခင္း၊ ဘီလူး သစ္ က်ား ေျမြ နဂါးစေသာ အဆိပ္မ်ိဳးသင့္ေသာေဘး၊ မီးေဘး၊ ေရေဘးမ်ားကို ဖယ္ရွားပေပ်ာက္ေစႏိုင္ေသာ အျမဳေတဓါတ္တစ္မ်ိဳး။<br />(၉) ၀ိေယာဇန မုတၱာ- န၀ရတ္ ၉-ပါးကဲ့သို႔ ၿပိဳးၿပိဳးျပက္ျပက္တစ္ခဲနက္ ၀င္း၀င္းေျပာင္ေျပာင္ ဆီမီးေရာင္ထြန္းပလ်က္ ေကာင္းကင္ပ်ံႏိုင္ျခင္း၊ ေျမလွ်ိဳးႏိုင္ျခင္း၊ လူတို႔ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးျခင္း၊ ရန္သူအေပါင္းကိုႏိုင္ျခင္း၊ ေသနတ္ သစ္ခြၽန္ ဓါး လွံ လက္နက္ မစူးမရွႏိုင္ျခင္း၊ အားခြန္ႀကီးျခင္း၊ စေသာ တစ္ေထာင္ေသာအက်ိဳးေက်းဇူးကိုျပဳေပးတတ္ေသာအျမဳေတဓါတ္တစ္မ်ိဳး။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ နဂါး ဂဠဳန္ ဆဒၵန္ဆင္မင္း သိႏၶ၀ျမင္း ေ၀လာဟကျမင္း အာကာသဘိႏၷျမင္း ၀လာသ၀ျမင္း၊ သု၀ဏၰသာမျမင္း ဤသတၱ၀ါရွစ္ဦးတို႔ကား မိမိတုိ႔ကမၼဇိဒၶိတန္ခိုးျဖင့္ ေျမလွ်ိဳးမိုးပ်ံအထူးထူးေသာသ႑ာန္ကိုဖန္ဆင္းႏိုင္၏၊ ၎င္းတို႔ကျဖစ္ေသာ အျမဳေတဓါတ္မ်ားကို ၎င္းတို႔ေသလွ်င္ နတ္ဘီလူးကုမၻဏ္တို႔ကထုတ္ယူ၍ ေ၀ႆ၀ဏၰနတ္မင္းႀကီးထံ ပို႔ဆက္ရကုန္၏၊ လူတို႔မသံုးေဆာင္ရကုန္။ သို႔ျဖစ္၍ ေလာက၌ သူမ်ားထက္ထူးကဲလြန္ခြၽန္ေသာ အစြမ္းသတၱိတန္ခိုးသတၱိရွိၾကေသာ လူ ဆင္ျမင္း ေခြး <br />၀က္ ၾကက္ ငွက္ ငါး ေၾကာင္စေသာသတၱ၀ါတို႔၏ဦးေခါင္း၌ မ်ားေသာအားျဖင့္ 'အျမဳေတ'ေခၚ ပုလဲဓါတ္တစ္မ်ိဳးရွိ<br />တတ္သည္ျဖစ္၍ သိဒၶိလိုလားေသာအမ်ိဳးသားတို႔သည္ သတိေရွ႕ထား၍ စူးစမ္းရွာမွီးၾကရာသည္။<br /><br /><strong>အၿမိဳက္တရား၊ မ်ိဳး ၄-ပါး၊ ဘုရားေဟာေတာ္မူ။ ။</strong> သစၥာ ၄-ပါးတရားကိုပင္ အၿမိဳက္တရား ၄-ပါးဟု သိမွတ္ရာ၏။<br /><br /><strong>အၿမိဳက္တရား မ်ိဳး ၅-ပါး။ ။</strong> အမရိတေခၚ ေသႏိုင္ခဲေသာေဆးငါးပါးဟူ၏။ <br />(၁) ႏြားႏို႔၊ <br />(၂) ႏို႔ဓမ္း၊ <br />(၃) ေထာပတ္၊ <br />(၄) ပ်ားရည္၊ <br />(၅) သၾကား။<br /><br /><strong>အေမြခံထိုက္ေသာ သား ၆-ပါး။ ။ </strong>ဤသည္တို႔ကား အ႗သေခၤပက်မ္း ပုဒ္မ ၁၅၀။ ဓမၼသတ္ေပါင္းခ်ဳပ္က်မ္း ပဌမတြဲ ပုဒ္မ ၁၆-၁၈။ မႏုက်ယ္ ဒႆမတြဲတို႔၌လာကုန္သည္။ <br />(၁) ၾသရသ- ရင္၌ျဖစ္ေသာသား၊ <br />(၂) ေခတၱဇ-ကြၽန္မႏွင့္သင့္ေနရာ ေမြးေသာသား၊ <br />(၃) ေဟ႒ိမ- အေျပာင္မယားသား၊ <br />(၄) ပုဗၺက- မယားပါ လင္ပါအထက္သား၊ <br />(၅) ကိတၱိမ- အေမြခံသားအျဖစ္ အထင္အရွားေမြးစားေသာသား၊ <br />(၆) အပတိ႒- ေကာက္၍ေမြးေသာသား၊ (ဆရာ ဇီ၀ကတို႔လိုသားမ်ိဳး)<br /><br /><strong>အေမြမခံထိုက္ေသာ သား ၆-ပါး။ ။ </strong>ဤသား ၆-ေယာက္တို႔ကား အေမြမခံထိုက္ဟု အ႗သေခၤပက်မ္း ပုဒ္မ ၁၅၀။ ဓမၼသတ္ေပါင္းခ်ဳပ္ ပထမတြဲ ပုဒ္မ ၁၇-၁၈။ မႏုက်ယ္ ဒသမတြဲ ပုဒ္မ ၈၁-တို႔၌ဆိုကုန္၏။ <br />(၁) ဒိႏၷကသား- သူတစ္ပါးကေပး၍ ရေသာသားမ်ိဳး၊ <br />(၂) သေဟာၯုသား- ၀ယ္၍ရေသာသားမ်ိဳး၊ <br />(၃) ပုနာႏုဗၺ၀သား- မိမိမယား သူတစ္ပါးႏွင့္ေပ်ာ္ပါး၍၊ သို႔မဟုတ္ ညား၍ရေသာသားမ်ိဳး၊ <br />(၄) ကီဠိတ သား- ကစားျမဴးထူးရာရေသာသားမ်ိဳး၊ <br />(၅) သြႏုတၱသား- မိဘစကားနားမေထာင္ ေခြးႏွင့္တူေသာသား၊ (မိဘကိုရန္သူကဲ့သို႔က်င့္ေသာသား ဟူလို) <br />(၆) ဆာတဘတၱ သား- ထမင္းငတ္သည့္အခါ မွီခိုလာသည့္ သားမ်ိဳး။<br /><br /><strong>အေမႊးမ်ိဳး ၄-ပါး။ ။ </strong>ပရေဆးေခၚ အေပါင္းစကား၊ ၎င္းေဆးကို ေသြးေလခ်ဳပ္ေသာအနာ ေခြၽးေျခာက္ခန္းေသာအနာ မူးေ၀ေသာအနာ မုတၱကိတ္နာ ေရငတ္နာတို႔အတြက္သံုးသည္။ <br />(၁) သစ္ႀကံပိုးေခါက္၊ <br />(၂) ဖာလာေစ့၊ <br />(၃) ကရေ၀းရြက္၊ <br />(၄) ကံေကာ္၀စၦံ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-8705324419472922636?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-63566220434909830492008-11-27T17:19:00.000-08:002008-12-21T18:06:26.897-08:00<strong>အေဖ်ာ္ ၈-ပါး။ ။</strong> ၀ိနည္းမဟာ၀ါ။ ပါ။ ၃၄၂။ ႒။ ၃၈၂။ ရဟန္းေတာ္မ်ား အခ်ိန္မေရြး<br />ေသာက္စားႏိုင္ရန္ ၀ိနည္းေတာ္ကခြင့္ျပဳထားေသာအေဖ်ာ္ရွစ္ပါး။ <br />(၁) အမၺ ပါဏံ- သရက္သီးအေဖ်ာ္၊ <br />(၂) ဇမၺဳပါဏံ- သေျပသီးအေဖ်ာ္၊ <br />(၃) ေစာစ ပါဏံ- ေတာငွက္ေပ်ာသီးအေဖ်ာ္၊ <br />(၄) ေမာစ ပါဏံ- အိမ္ငွက္ေပ်ာသီးအေဖ်ာ္၊ <br />(၅) မဓုပါဏံ- သစ္မည္စည္ေခၚ မယ္ဇယ္အေဖ်ာ္၊ <br />(၆) မုဒၵိက ပါဏံ- မုဒရက္ေခၚ စပ်စ္သီးအေဖ်ာ္၊ <br />(၇) သာလူက ပါဏံ- ၾကာစြယ္အေဖ်ာ္၊ <br />(၈) ဖာ႐ုသက ပါဏံ- ဖက္သက္ တေရာ္သီးအေဖ်ာ္။<br /><br /><span id="fullpost"> <strong>အေျဖ ၄-ပါး။ ။</strong> စတုကဂၤုတၱရ။ ပါ။ ၃၅၅။ ႒။ ၃၀၄။ သုတ္မဟာ၀ါ။ ႒။ ၁၅၇-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ သူ႔အေမးကိုေျဖၾကားျခင္းနည္းမ်ိဳး ၄-ပါးဟူ၏။ <br />(၁) ဧကံသ ဗ်ာကရဏ- ေမးသေလာက္ကိုသာ အတိအက်ေျဖၾကားျခင္းမ်ိဳး၊<br />(၂) ၀ိဘဇၨ ဗ်ာကရဏ- အက်ဥ္းေမးရာကို အက်ယ္ေ၀ဖန္၍ေျဖၾကားျခင္းမ်ိဳး၊ <br />(၃) ပဋိပုစၦာ ဗ်ာကရဏ- သူ႔အားတဖန္ျပန္ေမး ၍ေျဖၾကားျခင္းမ်ိဳး၊ <br />(၄) ဌပနီယ ဗ်ာကရဏ- ေမးသည္ကိုထား၍ အျခားေသာပံုေဆာင္ေျဖၾကားျခင္းမ်ိဳး၊ ၎င္းကိုပင္ "ပဋိေကၡပဗ်ာကရဏ"ဟူ၍လည္း ေခၚေသး၏။<br /><br /><strong>အၿဖိဳက္မ်ိဳး ၄-ပါး။ ။</strong> လေခ်း သို႔မဟုတ္ "၀ုလ္ဖရမ္"ေခၚ သံလိုက္ဆြဲ၍မရေသာ ေက်ာက္သံမ်ိဳး ၄-ပါးဟူ၏။ရသမဥၨရီ သကဋေဆးက်မ္းမွယူသည္။ <br />(၁) ပိနာလာမည္ေသာ အၿဖိဳက္-မီး၌ ဖုတ္လတ္ေသာ္ အခက္အခက္ေ၀ျဖာလ်က္ ခုိင္မာစြာထြက္လာ၏၊ <br />(၂) ဒဒုရ မည္ေသာအၿဖိဳက္- ဖားေအာ္ျမည္သံကဲ့သို႔ရွိ၏၊ <br />(၃) အ၀ဇရာမည္ေသာအၿဖိဳက္- မီး၌ခ်ေသာ္ ေဖါက္ျပန္ေသာ ႐ုပ္အဆင္းရွိ၏၊ တစ္စံုတစ္ခုႏွင့္ မယွဥ္မတြဲရာ၊ အနာေရာဂါရွိေသာသူတို႔ကိုတိုက္ေသာ္ ေသေဘးမွကင္းေ၀းေစ၏၊ <br />(၄) နာဂမည္ေသာအၿဖိဳက္- ေ>မဆိပ္ ေ>မျမဳႇပ္ကဲ့သို႔ရွိ၏။<br /><br /><strong>အဗ်ာကတ တရားမ်ိဳး ၄-ပါး။ ။ </strong>ဓမၼသဂၤဏီ အ႒ကထာ။ ၃၀၃။ <br />(၁) ၀ိပါက္စိတ္၊ <br />(၂) ၾကိယာစိတ္၊ <br />(၃) ႐ုပ္၊ <br />(၄) နိဗၺာန္။<br /><br /><strong>အဘဗၺပုဂိၢဳလ္ တစ္က်ိပ္ တစ္ေယာက္။ ။</strong> ရဟန္းမခံထိုက္ေသာ ပုဂိၢဳလ္သို႔မဟုတ္ စ်ာန္ မဂ္ ဖိုလ္ကုိမရထိုက္ေသာပုဂိၢဳလ္တစ္က်ိပ္တစ္ေယာက္ကို ေခၚဆိုသည္။ <br />(၁) ပ႑က- ပ႑ဳက္၊ <br />(၂) ေထယ်သံ၀ါသက- ရွင္ရဟန္းအသြင္ကိုခုိးယူ၍ ရွင္ရဟန္းအစစ္တို႔ႏွင့္ ေပါင္းသင္းေနထိုင္သူ၊ <br />(၃) တိတၳိယပကၠႏၲက- တိတၳိတို႔ထံသို႔ ရဟန္းေဘာင္မွပယ္ခြာထားသူ၊ <br />(၄) တိရိစၦာန- တိရိစၦာန္၊ <br />(၅) မာတုဃာတက- အမိကိုသတ္သူ၊ <br />(၆) ပိတုဃာတက-အဖကိုသတ္သူ၊ <br />(၇) အရဟႏၲဃာတက- ရဟႏၲာကိုသတ္သူ၊ <br />(၈) ေလာဟိတုပၸါဒက- ဘုရားအားေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ျပဳသူ၊<br />(၉) သံဃေဘဒက- သံဃာကိုဂိုဏ္းခြဲသူ၊ <br />(၁၀) ဘိကၡဳနိ ဒူသက- ရဟန္းမိန္းမကိုဖ်က္ဆီးသူ၊<br />(၁၁) ဥဘေတာ ဗ်ဥၨနက- ႏွစ္လိင္ရွိသူ။<br /><br /><strong>အဘိဇၩာ အဂၤါ ၂-ပါး။ ။ </strong>၎င္းအမႈကံေျမာက္ႏိုင္ရန္ အဂၤါ ၂-ပါး။ <br />(၁) ပရ ဘ႑ံ- သူမ်ား၏စည္းစိမ္ဥစၥာျဖစ္ျခင္း၊<br />(၂) အတၳ ပရိဏာမနံ- ငါရေသာ္ေတာ္ေလစြဟု မိမိသုိ႔စိတ္ညြတ္ျခင္း။<br /><br /><strong>အဘိညာဥ္ ၅-ပါး၊ ၆-ပါး။ ။</strong> မူလပဏၰာသ- ပါ။ ၂၀၉။ ႒- ၁၀၁။ အပါဒါန္ ႒-ပ- ၃၃၄။ အဘိဓမၼာ ၀ိဘဂၤပါဠိေတာ္။ ၃၄၇။ ၎င္း။ ႒။ ၄၀၃-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ အလြန္အက်ဴးအထူးသိတတ္ေသာ ဥာဏ္အျမင္ ၆-ပါး။ <br />(၁) ဒိဗၺစကၡဳ အဘိညာဥ္- နတ္မ်က္စိကဲ့သို႔ သိလိုရာကို အထူးျမင္တတ္ေသာဥာဏ္၊ <br />(၂) ဒိဗၺေသာတ အဘိညာဥ္- နတ္နားကဲ့သို႔အထူးၾကားတတ္ေသာဥာဏ္၊ <br />(၃) ပရိစိတၱ ၀ိဇာနန အဘိညာဥ္- သူတစ္ပါး၏စိတ္ကိုသိေသာဥာဏ္၊ <br />(၄) ဣဒၶိ၀ိဓ အဘိညာဥ္- အထူးထူးေသာတန္ခိုးကိုျပစြမ္းႏိုင္ေသာဥာဏ္၊ <br />(၅) ပုေဗၺနိ၀ါသာႏုႆတိအဘိညာဥ္- ေရွးဘ၀၌ျဖစ္ပ်က္ခဲ့ဖူးသည္တို႔ကို အစဥ္ေအာက္ေမ့ႏိုင္ေသာဥာဏ္၊ <br />(၆) အာသ၀ကၡယ အဘိညာဥ္- ကိေလသာ အာသေ၀ါကုန္ခမ္းေစတတ္ေသာ အရဟတၱမဂ္ဥာဏ္။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ေရွ႕ငါးပါးကို ေလာကီအဘိညာဥ္ဟုမွတ္ေလ။ သာသနာပအခါမ်ိဳး၌ေသာ္လည္း သမထတရားကို အားထုတ္က ၎င္းငါးပါးကိုရႏိုင္သည္။<br /><br /><strong>အဘိညာဥ္(စိတ္) ေဒြး ၂-ပါး။ ။ </strong><br />႐ူပကုသိုလ္ ပဥၥမစ်ာန္စိတ္ႏွင့္ <br />အ႐ူပကိရိယာ ပဥၥမစ်ာန္စိတ္။<br /><br /><strong>အဘိညာမ်ိဳး ၄-ပါး။ ။</strong> ၎င္းသ႐ုပ္အဓိပၸါယ္အလံုးစံု (ပဋိပဒါမ်ိဳး ၄-ပါး)ႏွင့္ တူ၏။<br /><br /><strong>အဘိဏွပစၥေ၀ကၡဏာတရား ၅-ပါး။ ။ </strong>ရဟန္း ရွင္လူတို႔ မျပတ္တေစ ဆင္ျခင္ေနရမည့္တရား ၅-ပါး။ <br />(၁) ဇရာဓမၼ- အိုျခင္းသေဘာကို မလြန္ဆန္ႏိုင္မႈ၊ <br />(၂) ဗ်ာဓိ ဓမၼ- နာမက်န္းမႈကို မလြန္ဆန္ႏိုင္မႈ၊ <br />(၃) မရဏ ဓမၼ-ေသရျခင္းသေဘာကိုမလြန္ဆန္ႏိုင္မႈ၊ <br />(၄) နာနာဘာ၀ ၀ိနာဘာ၀- ခ်စ္သူႏွင့္ ေသကြဲရွင္ကြဲ သေဘာမွ မလြန္ဆန္ႏိုင္မႈ၊ <br />(၅) ကမၼဒါယာဒါ- ကိုယ္လုပ္မႈသာလွ်င္ ကိုယ္၏ခံစားခြင့္ ေမြအႏွစ္၊ မွီခိုရာ ေဆြညာမ်ိဳးစစ္ျဖစ္ျခင္း။<br /><br /><strong>အဘိဓမၼာ ၇-က်မ္း။ ။</strong> အဘိဓမၼာပိဋက၀င္ က်မ္း ၇-ပါး။ <br />(၁) ဓမၼသဂၤဏီက်မ္း၊ <br />(၂) ၀ိဘင္းက်မ္း၊ <br />(၃) ဓာတုကထာက်မ္း၊ <br />(၄) ပုဂၢလပညတ္က်မ္း၊ <br />(၅) ကထာ၀တၳဳက်မ္း၊ <br />(၆) ယမိုက္က်မ္း၊ <br />(၇) ပ႒ာန္းက်မ္း။<br /><br /><strong>အဘိနႏၵန တရား ၅-ပါး။ ။</strong> သမုဒယသေဘာျဖင့္မက္ေမာႏွစ္သက္ျခင္း၀တၳဳငါးပါးကိုေခၚသည္၊ ၎င္းအေျဖ (ကာမဂုဏ္၅-ပါး)၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အဘိနိေ၀သ တရား ၂-ပါး။ ။ </strong>ေလာကုတၱရာတရားကို အားထုတ္ရာစခန္း၌ ႏွလံုးသြင္းရာတရား ၂-ပါးဟူ၏။ <br />(၁) သမထတရား၊ <br />(၂) ၀ိပႆနာတရား။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-6356622043490983049?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-69825301100391851452008-11-27T16:17:00.000-08:002008-12-21T18:05:32.413-08:00<strong>အပၸနာေဇာ ၂၆-ပါး။ ။ </strong>ဟုတ္မွန္ေကာင္းျမတ္ဆံုးေသာ အႀကံအစည္၌ မဆုတ္မနစ္တည္ၾကည္မႈ စိတ္ေစာျခင္းမ်ိဳး၂၆-ပါးဟူ၏။ <br />(က) မဟဂၢဳတ္ ကုသိုလ္ေဇာ ၉-ပါး။ <br />(ခ) မဟဂၢဳတ္ ၾကိယာေဇာ ၉-ပါး။ <br />(ဂ) ေလာကုတၱရာေဇာ ၈-ပါး၊ ေပါင္း ၂၆-ပါး။<br /><br /><strong>အပၸမညာ ေစတသိက္ ၂-ပါး။ ။ </strong>အတိုင္းအရွည္ပမာဏ မရွိမထားဘဲ သတၱါမ်ားအေပၚ၌စိတ္ထား<br />ပြားမ်ားရမည့္ တရား ၂-ပါးဟူ၏။ <br />(၁) က႐ုဏာ- သူတစ္ပါးဆင္းရဲက ပယ္ရွားကင္းေပ်ာက္ေစလိုေသာ လကၡဏာ၊ <br />(၂) မုဒိတာ- သူတစ္ပါးစည္းစိမ္ခ်မ္းသာကို ၀မ္းသာရႊင္ေျမာက္ျခင္းလကၡဏာ။<br /><span id="fullpost"> <br /><strong>အပရိဟာနိယ တရား ၇-ပါး။ ။</strong> စည္းစိမ္ခ်မ္းသာမဆုတ္ယုတ္ တိုးတက္ပြားမ်ားေၾကာင္းတရား ခုႏွစ္ပါးဟူလို။(သတၱဂၤုတၱရပါဠိေတာ္ႏွင့္ ပရိနိဗၺာနသုတ္အ႒ကထာတု႔ိမွ) <br />(၁) သတၳဳ ဂါရ၀တာ- ဘုရား၌႐ိုေသျခင္း၊ <br />(၂) ဓမၼဂါရ၀တာ- တရား၌ ႐ိုေသျခင္း၊ <br />(၃) သံဃ ဂါရ၀တာ- သံဃာ၌႐ိုေသျခင္း၊ <br />(၄) သိကၡာဂါရ၀တာ-ကိုယ္က်င့္သိကၡာ၌ ႐ိုေသျခင္း၊ က်င့္သံုးျခင္း၊ <br />(၅) သမာဓိ ဂါရ၀တာ- တည္ၾကည္ျခင္းသမာဓိကို ႐ိုေသျခင္း၊<br />(၆) ကလ်ာဏမိတၱတာ- ေကာင္းေသာမိတ္ေဆြရွိျခင္း၊ <br />(၇) ေသာ၀စႆတာ- ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတို႔ဆိုဆံုးမေသာစကားကို နာယူလြယ္ႏိုင္ျခင္း။<br /><br /><strong>အပရိဟာနိယတရား ၇-ပါး အျခား ခုနစ္-နည္း။ ။</strong> ၀ဇၨီမင္းတို႔အား တိုင္းျပည္တိုးပြားေရး<br />အတြက္ ၇-ပါးတစ္နည္းကိုေဟာေတာ္မူ၍ ရဟန္းေတာ္တုိ႔အား ၇-ပါး ငါးနည္း၊ ၆-ပါး တစ္နည္း ေဟာေတာ္မူေလသည္။ ၎င္းအက်ယ္စိတ္၀င္စားဖြယ္တို႔ကို မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္၌ၾကည့္ပါကုန္၊ ထိုသုတ္၌ေဖၚျပေသာ လူတို႔အတြက္ႏွင့္ ရဟန္းေတာ္တို႔အတြက္ႏွစ္နည္းကို ေအာက္တြင္ေဖၚျပပါအံ့။ <br /><br /><strong>အပရိဟာနိယ တရား ၇-ပါး တစ္နည္း။ ။ </strong>ေ၀သာလီျပည္ ၀ဇၨီမင္းတို႔ကိုအေၾကာင္းျပဳ၍ ဘုရားေဟာ္ေတာ္မူသည္။<br />(၁) ညီညြတ္စြာမျပတ္စည္းေ၀းတိုင္ပင္ျခင္း၊ <br />(၂) အစည္းအေ၀းသို႔ တစ္စုတ႐ံုးတည္းအညီတက္ေရာက္၍ မင္းတို႔ျပဳဖြယ္ကိစၥကို အညီျပဳကုန္လ်က္ တစ္စုတ႐ံုးတည္း ညီညြတ္စြာထျပန္ၾကျခင္း၊ <br />(၃) ေရွးေရွး ၀ဇၨီမင္းတို႔၏ပညတ္ခ်က္ဓမၼတို႔ကို အစဥ္လိုက္နာျခင္း မဖ်က္ဆီးျခင္း အသစ္မပညတ္ျခင္း၊ <br />(၄) အသက္ႀကီးကုန္ေသာ ၀ဇၨီမင္းတို႔ကို ႐ိုေသေလးျမတ္စြာပူေဇာ္ျခင္း ၎င္းတို႔၏ဆံုးမခ်က္ကို နာယူျခင္း၊ <br />(၅) ၀ဇၨီအမ်ိဳးသမီးႀကီးငယ္တို႔ကိုႏိုင္ထက္ကလူဆြဲယူ၍ အိမ္ေထာင္မျပဳျခင္း၊ <br />(၆) ၿမိဳ႕တြင္းၿမိဳ႕ျပင္ရွိ ၀ဇၨီတို႔ အ႐ိုအေသျပဳပူေဇာ္ၾကကုန္ ေသာနတ္ကြန္းေစတီတို႔ကို ေရွးထံုးနည္းအတိုင္း ဗလိနတ္စာေပးျခင္း၊ <br />(၇) ၀ဇၨီတိုင္းသို႔ မလာကုန္ေသးေသာရဟႏၲာတို႔ ၾကြလာေစျခင္းငွာ ၾကြလာၿပီးေသာရဟႏၲာတို႔ ခ်မ္းသာစြာေနျခင္းငွာ ရဟႏၲာတို႔အား တရားႏွင့္ေလ်ာ္စြာ ေစာင့္ေရွာက္ျပဳစုလံုျခံဳေစျခင္း။<br /><br /><strong>အပရိဟာနိယ တရား ၇-ပါးတစ္နည္း။ ။ </strong>မဟာပရိနိဗၺာနသုတ္၌ ရဟန္းတို႔အား ၅-နည္းေဟာၾကားေတာ္မူသည့္အနက္တစ္နည္း။ <br />(၁) ညီညြတ္စြာမျပတ္စည္းေ၀းျခင္း တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးျခင္း၊ <br />(၂) အစည္းအေ၀းသို႔ အညီအညြတ္စု႐ံုးတက္ေရာက္၍ သံဃာ၏ျပဳဖြယ္ကိစၥတို႔ကို အညီအညြတ္ျပဳကုန္လ်က္ ညီညာစြာထျပန္ၾကျခင္း၊ <br />(၃) ပညတ္ၿပီးဓမၼ ၀ိနယတို႔ကို အစဥ္လိုက္နာက်င့္သံုးျခင္း မပယ္ဖ်က္ျခင္း၊ အသစ္မျပဳျပင္ျခင္း၊ <br />(၄) ေထရ္၀ါႀကီးေသာ ဂုဏ၀ႏၲ သီလ၀ႏၲ ဗဟုသုတဓရ ရဟန္းႀကီးတို႔အား ႐ိုေသေလးျမတ္ျခင္း ပူေဇာ္ျခင္း ၎င္းတို႔၏ဆိုဆံုးမခ်က္<br />တို႔ကိုနာယူျခင္း၊ <br />(၅) မိမိသႏၲာန္၌ျဖစ္ေသာ ေလာဘ တဏွာအလိုဆိုးသို႔ မလိုက္မပါေနျခင္း၊ <br />(၆) စ်ာန္ မဂ္ဖိုလ္ကိုရလြယ္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ေတာရေက်ာင္းတို႔၌ ငဲ့ေသာစိတ္ရွိျခင္း၊<br />(၇) မိမိတို႔ေက်ာင္း အရံသို႔ မလာေရာက္ဖူးေသးေသာ သုေပသလ သီတင္းသံုးေဖၚရဟန္းေတာ္တို႔ လာေရာက္ေစျခင္းငွာ လာေရာက္ၿပီးေသာသီတင္းသံုးေဖၚတို႔ ခ်မ္းသာစြာေနျခင္းငွာ ေစာင့္ေရွာက္၀တ္ျပဳျခင္း။<br /><br /><strong>အပါယ မုခ တရား ၆-ပါး။ ။</strong> စည္းစိမ္ဥစၥာဆုတ္ယုတ္ပ်က္ျပား အပါယ္လားေၾကာင္းတရား ၆-ပါးဟူ၏။ <br />(၁) အခါမဲ့ လွည့္လည္ျခင္း၊ <br />(၂) ပြဲသဘင္ၾကဴးျခင္း၊ <br />(၃) ေလာင္းကစားၾကဴးျခင္း၊ <br />(၄) သူမိုက္တို႔ႏွင့္ေပါင္းေဖၚျခင္း၊ <br />(၅) ပ်င္းရိျခင္း၊ <br />(၆) ယစ္မ်ိဳးေသာက္ၾကဴးျခင္း။<br /><br /><strong>အပါယ္ ၄-ပါး။ ။ </strong>ပ်က္စီး၍က်အပ္ေသာ ခ်မ္းသာကင္းရာအရပ္၄-ပါး ဟူ၏။ <br />(၁) နိရယ- ငရဲ၊ <br />(၂) တိရစၦာန- တိရိစၦာန္၊ <br />(၃) ေပတ- ၿပိတၱာ၊ <br />(၄) အသုရကာယ- အသူရကာယ္။<br /><br /><strong>အပါယ္လားေၾကာင္းအလႉမ်ိဳး ၁၀-ပါး။ ။</strong> မိလိႏၵပဥႇာ။ ပါ။ ၂၂၇။ အဒါန၀တၳဳေခၚ မေပးလႉေကာင္းေသာ အလႉဆယ္ပါး၊ ေပးလႉေသာ္အပါယ္က်တတ္၏၊ (မိလိႏၵ) <br />(၁) သမဇၨဒါန- ကေခ်အလႉ၊ အၿငိမ့္ဇာတ္ပြဲ၊ <br />(၂) မဇၨဒါန- ေသရည္အရက္အလႉ၊ <br />(၃) ဣတၳိဒါန- မိန္းမအလႉ၊ <br />(၄) ဥသဘ ဒါန- ႏြားလား ျမင္းလားအလႉ၊ <br />(၅) စိတၱကမၼ ဒါန- ကာမဂုဏ္ကုိဆြေပးေသာ ပန္းခ်ီေဆးေရးအလႉ၊ <br />(၆) သတၳ ဒါန- လက္နက္ခဲယမ္းမီးေက်ာက္အလႉ၊ <br />(၇) ၀ိသ ဒါန-အဆိပ္အလႉ (သတၱ၀ါတို႔ပ်က္စီးေစရန္၊) <br />(၈) သခၤလိက ဒါန-လက္ထိပ္ သံေျခခ်င္း ေႏွာင္ႀကိဳးအလႉ၊ <br />(၉) ကုကၠဋ သူကရ ဒါန- ၾကက္ ၀က္ သားေကာင္အလႉ၊ <br />(၁၀) တုလာကူဋ မာနကူဋ ဒါန- ခ်ိန္စဥ္းလဲç တင္းစဥ္းလဲ အလႉ။<br /><br /><strong>အပိၸစၦတရား ၄-ပါး။ ။</strong> သူေတာ္သူျမတ္တို႔၏ အလိုနည္းျခင္းအက်င့္ျမတ္တရားေလးပါး။ <br />(၁) ပစၥယ အပၸိစၦ-ပစၥည္းေလးပါးတို႔၌ အလိုႀကီးမႈ တြယ္တာတပ္မက္မႈ ေလာဘ တဏွာနည္းပါးျခင္း၊ <br />(၂) ဓုတဂၤါဒိ အပၸိစၦ-မိမိ ဓူတင္စေသာအက်င့္ျမတ္ကို က်င့္ႀကံအားထုတ္ေနေၾကာင္း သူတစ္ပါးတို႔ကို အသိမေပးေစလိုျခင္း၊ <br />(၃) ပရိယတၱိ ဗဟုသုတ အပၸိစၦ- မိမိ စာေပပရိယတ္ က်မ္းဂန္တတ္သိမႈကို သူတစ္ပါးတို႔မသိေစလိုမႈ တည္းဟူေသာလွ်ိဳ႕၀ွက္ျခင္း၊ <br />(၄) အဓိဂမ အပၸိစၦ- မိမိ စ်ာန္မဂ္ဖိုလ္ရရွိထားေၾကာင္းကို သူတစ္ပါးတို႔အားအသိမေပးလိုျခင္း၊ မသိေအာင္ ႐ိုးသားစြာ<br />လွ်ိဳ႕၀ွက္ထားျခင္းတရား ဟူ၏။<br /><br /><strong>အပူေဇာ္ခံထုိက္သူ ၁၁-ေယာက္။ ။</strong> ၎င္းအေျဖကို (ပူေဇာ္ထိုက္သူ ၁၁-ေယာက္) ၌႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အပ်င္းထူသူတို႔ဆင္ေျခ ၆-ပါး။ ။ </strong>လူပ်င္းတို႔၏ အျပစ္ေျခာက္ပါးလည္းဟူ၏။ သိဂၤါေလာ၀ါဒသုတ္၌ ေဟာၾကားေတာ္မူသည္၊ ဤသူတို႔ကားမႀကီးပြား။ <br />(၁) ခ်မ္းလြန္းလွေသးသည္၊ <br />(၂) ပူလြန္းလွေသးသည္၊ <br />(၃) မိုးခ်ဳပ္ေနပါၿပီ၊<br />(၄) ေစာလွပါေသးသည္၊ <br />(၅) ဆာေလာင္ေနသည္၊ <br />(၆) ၀မ္းျပည့္ေနေသးသည္။<br /><br /><strong>အပ်ိဳစင္မ်ိဳး ၃-ပါး ၄-ပါး ၇-ပါး ၉-ပါး။ ။ </strong>ကညာေခၚအပ်ိဳစင္တို႔ကို ဓမၼသတ္စာေစာင္မ်ားႏွင့္ အဘိဓါန္က်မ္းမ်ားမွထုတ္ႏႈတ္၍ျပအံ့။ ၀ယ ေဘဒအားျဖင့္ ၄-ပါးဟူေသာ္ကား- <br />(၁) ေဂၚရီ- ရွစ္ႏွစ္ရြယ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၂) ကုမာရီ- ဆယ္ႏွစ္ရြယ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၃) ကညာ- ဆယ့္ႏွစ္ႏွစ္ရြယ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၄) မဟလ’ိကာ- ထို႔ထက္လြန္ေသာအပ်ိဳစင္။<br /> <br />တစ္နည္း အမ်ိဳး၀ံသေဘဒအားျဖင့္ ၉-ပါးကား <br />(၁) ဒါရိကာ- ၇-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၂) ေဂါရီ- ၈ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၃) ကညာ- ၁၀-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၄) ကုမာရီ- ၁၂-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၅) ေသြးစုန္း- ၁၃-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊<br />(၆) မ်က္မည္း- ၁၅-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၇) မ်က္၀န္း- ၂၀-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၈) မ်က္ညြတ္ ၂၅-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၉) ေမ်ာင္းတူး- ၄၀-ႏွစ္အထက္အပ်ိဳစင္။<br /> <br />တစ္နည္း မႏုစိတၱရ ဓမၼသတ္က်မ္းလာ အပ်ိဳစင္ ၇-ပါးကား- <br />(၁) ေဂါရီ- ရွစ္ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၂) ကလ်ာဏီ- ၁၀-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၃) ကုမာရီ- ၁၂-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၄) ေသြးစုန္း- ၁၃-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၅) မ်က္မည္း- ၁၅-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၆) မ်က္၀န္း- ၂၀-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၇) ေမ်ာင္းတူး- ၃၀-ႏွစ္အထက္ အပ်ိဳစင္။<br /> <br />တစ္နည္း အဘိဓါန္ဋီကာက်မ္းလာ အပ်ိဳစင္ ၃-ပါးကား - <br />(၁) ေဂါရီ ၈-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၂) ကညာ- ၁၀-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ <br />(၃) ကုမာရီ- ၁၂-ႏွစ္အပ်ိဳစင္၊ ထို႔အျပင္ အပ်ိဳစင္ ၂၁-ရပ္ ၂၈-ရပ္ရွိေသးေၾကာင္းႏွင့္ ေဖၚျပထားေလသည္။<br /><br /><strong>အပ်ိဳေတာ္ ၁၂-ေထြအက။ ။</strong> <br />(၁) နတ္အက၊ <br />(၂) ျမင္းအက၊ <br />(၃) ေျဗာအက၊ <br />(၄) အိုးစည္ အက၊ <br />(၅) ေမ်ာက္အက၊ <br />(၆) ဘီလူးအက၊ <br />(၇) ေဇာ္ဂ်ီအက၊ <br />(၈) ၀န္အက၊ <br />(၉) ဒိုးပတ္ အက၊ <br />(၁၀) အေျပာင္အရႊမ္းအက၊<br />(၁၁) သူငယ္ေတာ္ အက၊ <br />(၁၂) အဘိုးအို အက၊ <br />(အႏုသဘင္ပညာရွင္ ဦးဘိုးစိန္ႀကီးထံမွ။)<br /><br /><strong>အပ်ိဳေတာ္ကႀကိဳး ၁၂-မ်ိဳး။ ။</strong> <br />(၁) မ်က္ခံုး ပလို႔၊ <br />(၂) ေမး ပလို႔၊ <br />(၃) ပခံုး ပလို႔၊ <br />(၄) ရင္ ပလို႔၊ <br />(၅) လက္႐ံုးပလို႔၊ <br />(၆) လက္စံု ပလို႔၊ <br />(၇) တစ္ျခမ္း ပလို႔၊ <br />(၈) အ႐ုပ္ႀကိဳးလိမ္ပလို႔၊ <br />(၉) ဘယ္ေျခညာလက္ ပလို႔၊ <br />(၁၀) စံုပလို႔၊ <br />(၁၁) လက္ခံု ပလို႔၊ <br />(၁၂) နတ္ယိုင္အက။ <br />ပလို႔?။ ပလို႔ ဂ်ိ။ ပလို႔ ဂ်ိ။<br /><br /><strong>အျပင္ ၃၇-မင္းနတ္မ်ား။ ။</strong> <br />(၁) သိၾကားနတ္၊ <br />(၂) မဟာဂီရိနတ္၊ <br />(၃) ႏွမေတာ္ေတာင္ႀကီးရွင္နတ္၊ <br />(၄) ေရႊနေပနတ္၊ <br />(၅) သံုးပန္လွနတ္၊ <br />(၆) ေတာင္ငူရွင္မင္းေခါင္နတ္၊ <br />(၇) မင္းတရားနတ္၊ <br />(၈) သံေတာ္ခံနတ္၊ <br />(၉) ေရႊေနာ္ရထာနတ္၊ <br />(၁၀) ေအာင္စြာမႀကီးနတ္၊ <br />(၁၁) ငါးစီးရွင္နတ္၊ <br />(၁၂) ေအာင္ပင္လယ္ဆင္ျဖဴရွင္နတ္၊ <br />(၁၃) ေတာင္မႀကီးနတ္၊ <br />(၁၄) ေျမာက္မင္းရွင္ျဖဴနတ္၊ <br />(၁၅) ရွင္ေတာ္နတ္၊ <br />(၁၆) ေညာင္ခ်င္းနတ္၊ <br />(၁၇) တပင္ေရႊထီးနတ္၊ <br />(၁၈) မင္းရဲေအာင္ထင္နတ္၊ <br />(၁၉) ေရႊစစ္သင္နတ္၊ <br />(၂၀) မယ္ေတာ္ေရႊစကားနတ္၊<br />(၂၁) ေမာင္းဖိုးတူနတ္၊ <br />(၂၂) ယြန္းဘုရင္နတ္၊ <br />(၂၃) ေမာင္မင္းျဖဴနတ္၊ <br />(၂၄) မႏၲေလးဘိုးေတာ္နတ္၊ <br />(၂၅) ေရႊဖ်ဥ္းႀကီးနတ္၊ <br />(၂၆) ေရႊဖ်ဥ္းငယ္နတ္၊ <br />(၂၇) ဒါန္းေမာင္ရွင္နတ္၊ <br />(၂၈) ထီးျဖဴေဆာင္းနတ္၊ <br />(၂၉) ထီးျဖဴေဆာင္းမယ္ေတာ္နတ္၊ <br />(၃၀) ပရိမၼရွင္မင္းေခါင္နတ္၊ <br />(၃၁) မင္းစည္သူနတ္၊ <br />(၃၂) မင္းေက်ာ္စြာနတ္၊ <br />(၃၃) ေျမာက္ဘက္ ရွင္မနတ္၊<br />(၃၄) အေနာက္မိဖုရားနတ္၊ <br />(၃၅) ရွင္ကုန္းနတ္၊ <br />(၃၆) ရွင္ကြနတ္၊ <br />(၃၇) ရွင္နဲမိနတ္။<br /><br /><strong>အျပင္တာရာ၊ လံုးေရမွာ၊ သခၤ်ာ ၂၈။ ။</strong> ၎င္းအေျဖကို (တာရာ ၂၈-လံုး)၌ ႐ႈပါေလ။<br /><br /><strong>အျပစ္မ်ိဳး ၂-ပါး။ ။ </strong>မေကာင္းမႈျပဳလုပ္က်ဴးလြန္သူအတြက္ ခံစားရျခင္းအျပစ္ႏွစ္ပါး။ <br />(၁) ဒိ႒ ဓမၼိက ၀ဇၨ- ယခုဘ၀မ်က္ေမွာက္၌ပင္ ခ်ဳပ္ေႏွာင္ေထာင္ခ် ႐ိုက္ႏွက္ခုတ္ထစ္သတ္ပစ္ျခင္းစေသာ အျပစ္ဒဏ္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊<br />(၂) သမၸရာယိက ၀ဇၨ- ေသၿပီးေနာက္ ေရာက္ရာဘ၀၌ ဆင္းရဲဒုကၡအမ်ိဳးမ်ိဳးခံစားရျခင္း။<br /><br /><strong>အျပစ္ ၆-ပါး၊ ကင္းစင္ျငား၊ လွထြားပ်ိဳ႔သူဇာ။ ။ </strong>အလွမယ္ေရြးခ်ယ္ရာ၌ ေအာက္ပါလကၡဏာ ေျခာက္ပါးကိုစိစစ္ရာသည္ဟူ၏။ <br />(၁) နာတိ ထူလာ- မ၀လြန္းသူ၊ <br />(၂) နာတိ ကိသာ- မပိန္လြန္းသူ၊ <br />(၃) နာတိသုကၠာ-မျဖဴလြန္းသူ၊ <br />(၄) နာတိ ကဏွာ- မမည္းလြန္းသူ၊ <br />(၅) နာတိဒိဃာ- မရွည္လြန္းသူ၊ <br />(၆) နာတိ ရႆာ-မပုလြန္းသူ။<br /><br /><strong>အေျပာင္မယား ၆-ပါး။ ။</strong> ဓမၼသတ္ေပါင္းခ်ဳပ္ ပ-အုပ္။ ပုဒ္မ ၁၆။ ၁၈။ အေမြခံထိုက္ေသာ သားေျခာက္ပါးအရမွယူျပသည္။ <br />(၁) မယားပါကြၽန္မကိုသိမ္းေသာအေျပာင္၊ <br />(၂) လင္ပါကြၽန္မကို သိမ္းေသာအေျပာင္၊ <br />(၃) ႏွစ္ပါးစံု၀ယ္ေသာကြၽန္မကိုသိမ္းေသာအေျပာင္၊ <br />(၄) မယားမိဘကေပးေသာကြၽန္မကိုသိမ္းေသာအေျပာင္၊ <br />(၅) လင္မိဘကေပးေသာကြၽန္မကို သိမ္းေသာအေျပာင္၊ <br />(၆) ေငြေၾကးမစပ္ အလြတ္မိန္းမကိုသိမ္းေသာအေျပာင္။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ အ႗သေခၤပ- ပုဒ္မ ၂၂၈။ မႏုက်ယ္ ဒသမတြဲ ပုဒ္မ ၄၂တို႔၌လည္းဆိုကုန္၏။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-6982530110039185145?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-30278651479630218612008-11-27T07:45:00.000-08:002008-12-21T18:04:06.351-08:00<strong>အႏုဂၢဟမ်ိဳး ၂-ပါး။ ။ </strong>သာသနာကို ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့ကူညီမႈမ်ိဳး ၂-ပါး။ <br />(၁) ပစၥယာႏုဂၢဟ- ပစၥည္းအမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ျဖင့္ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့မႈ၊ <br />(၂) ဓမၼာႏုဂၢဟ- မိမိကိုယ္တုိင္တရားစာေပ သင္ၾကားပို႔ခ် က်င့္ႀကံအားထုတ္မႈ။<br /><br /><strong>အႏုစာေပ၊ ေရးသားေလ၊ ၄-ေထြျမန္မာ့နည္း။ ။ </strong>၎င္းအေျဖကို (ျမန္မာစာေပ၊ ေရးသားေလ၊ ၅-ေထြနိႆရည္း)၌ၾကည့္ပါ။<br /> <br /><span id="fullpost"> <strong>အႏုတၱရိယတရား ၆-ပါး။ ။ </strong>ပဋိသမၻိဒါမဂ္။ ပါ။ ၆။ ၎င္း။ ႒။ ပ-အုပ္။ ၆၅-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ လြန္မင္းျမင့္ျမတ္ေသာတရား ၆-ပါး။ <br />(၁) ဒႆနာ ႏုတၱရိယ- ျမင္ရျခင္းတကာတို႔တြင္ ရတနာသံုးပါးကိုျမင္ရျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုး၊ <br />(၂) သ၀နာ ႏုတၱရိယ- ၾကားရျခင္းတကာတို႔တြင္ ရတနာသံုးႏွင့္စပ္ေသာအသံကို ၾကားရျခင္းသည္အျမတ္ဆံုး၊ <br />(၃) လာဘာ ႏုတၱရိယ- ရျခင္းတကာတို႔တြင္ ရတနာသံုးပါးကိုရျခင္းသည္အျမတ္ဆံုး၊ <br />(၄) ပါရိစရိယာ ႏုတၱရိယ- လုပ္ေကြၽးျခင္းတကာတို႔တြင္ ရတနာသံုးပါးကိုလုပ္ေကြၽးျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုး၊ <br />(၅) အႏုႆတာ ႏုတၱရိယ- ေအာက္ေမ့ျခင္းတကာတို႔တြင္ ရတနာသံုးပါးကိုေအာက္ေမ့ရျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုး၊<br />(၆) သိကၡာ ႏုတၱရိယ- အက်င့္တကာတို႔တြင္ ရတနာသံုးပါးဂုဏ္တရားကို က်င့္ရျခင္းသည္ အျမတ္ဆံုး။<br /><br /><strong>အႏုပႆနာတရား ၃-ပါး။ ။ </strong>လကၡဏာေရး သံုးပါး။ <br />(၁) အနိစၥာႏုပႆနာ- အနိစၥသေဘာထင္ရွားေအာင္ အခါခါ႐ႈဆင္ျခင္ျခင္း၊ <br />(၂) ဒုကၡာ ႏုပႆနာ- ဒုကၡသေဘာထင္ရွားေအာင္ အခါခါ႐ႈဆင္ျခင္ျခင္း၊ <br />(၃) အနတၱာႏုပႆနာ- အနတၱသေဘာထင္ရွားေအာင္ အခါခါ႐ႈဆင္ျခင္ျခင္း။<br /><br /><strong>အႏုပႆနာတရား ၄-ပါး။ ။ </strong>"သတိပ႒ာန္တရား ၄-ပါး"မွာ ဆိုမည္။<br /><br /><strong>အႏုပႆနာတရား ၁၀-ပါး။ ။ </strong>ပဋိသမၻိဒါမဂ္။ ပါ။ ၂၃၈။ ၎င္း။ ႒။ ဒု-အုပ္။ ၁၅၈-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ <br />(၁) အနိစၥာႏုပႆနာ၊ <br />(၂) ဒုကၡာ ႏုပႆနာ၊ <br />(၃) အနတၱာ ႏုပႆနာ၊ <br />(၄) နိဗၺိဒါ ႏုပႆနာ၊ <br />(၅) ၀ိရာဂါ ႏုပႆနာ၊ <br />(၆) နိေရာဓါ ႏုပႆနာ၊ <br />(၇) ပဋိနိႆဂၢါ ႏုပႆနာ၊ <br />(၈) အနိမိတၱာ ႏုပႆနာ၊ <br />(၉) အပၸဏိ ဟိတာ ႏုပႆနာ၊ <br />(၁၀) သုညတာ ႏုပႆနာ။<br /><br /><strong>အႏုျမဴႏိုင္ငံႀကီး ၉-ခု။ ။ </strong>ကမၻာေပၚ၌ ေၾကာက္စရာအေကာင္းဆံုး အဆိုး၀ါးဆံုးေသာ လူသတ္လက္နက္ အႏုျမဴဗံုးပိုင္ရွင္ႏိုင္ငံႀကီးမ်ားဟူ၏။ ဤမွတ္တမ္းကား ၂၀၀၈-ခုႏွစ္အတြင္းမွ်ျဖစ္သည္။<br />(၁) အေမရိကန္ႏိုင္ငံ၊ ၁၉၄၅-ခုႏွစ္၊ ဇူလိုင္လ ၁၆-ရက္ေန႔ မက္ဆီကိုနယ္ အယ္လာမာေဂၚဒိုေဒသ၌ ပထမဆံုးအႏုျမဴဗံုးကို ေဖါက္ခြဲခဲ့သည္။<br />(၂) ဆိုဗီယက္ယူနီယံႏိုင္ငံ၊ ၁၉၄၉-ခု၊ ၾသဂုတ္လမွာ စတင္ေဖါက္ခြဲခဲ့သည္။<br />(၃) ၿဗိတိန္ႏိုင္ငံ၊ ၁၉၅၂-ခု၊ ေအာက္တိုဘာလ ၃-ရက္ေန႔က ၾသစေၾတးလ်တိုက္၏ အေနာက္ေျမာက္ဘက္မိုင္ ၅၀-ကြာမြန္တီတလိုကြၽန္းစု၌ စတင္ေဖါက္ခြဲခဲ့သည္။<br />(၄) ျပင္သစ္ႏိုင္ငံ၊ ၁၉၆၀-ခု၊ ေဖေဖၚ၀ါရီလ ၁၃-ရက္ေန႔ ဆဟာရသဲကႏၲာရ၌ ပလူတိုနီယံအႏုျမဴဗံုးကို စတင္ေဖါက္ခြဲသည္။<br />(၅) တ႐ုပ္ႏိုင္ငံ၊ ၁၉၆၄-ခု၊ ေအာက္တိုဘာလ ၁၆-ရက္ေန႔ စင္ကိုင္းျပည္နယ္ ထက္လာမာကန္ သဲကႏၲာရ၌စတင္ေဖါက္ခြဲသည္။<br />(၆) အိႏၵိယႏိုင္ငံ၊ ပဌမဆံုး အႏုျမဴဗံုးကို ရာဂ်ပ္စ္သန္ သဲကႏၲာရ၌ ၁၉၇၄-ခုႏွစ္ ေမလ ၁၇- ရက္ေန႔ကစတင္ေဖါက္ခြဲလိုက္သည္။<br />(၇) အစၥေရး၊ ၁၉၇၉-ခု။<br />(၈) ပါကစၥတန္၊ ၁၉၉၈-ခု၊ <br />(၈) ေျမာက္ကိုးရီးယား၊ ၂၀၀၆-ခု၊ <br />အစၥေရးကေၾကျငာျခင္း မရွိခဲ့ပါ။ ယခုအခါ ႏိုင္ငံမ်ားစြာမွာ ၾကိဳးပမ္းထုတ္လုပ္ေနၾကသည္။<br /><br /><strong>အႏု၀ါဒ၀တၳဳ ၇-ပါး။ ။</strong> ရဟန္းေတာ္မ်ား အာပတ္ ၇-ပံုျဖင့္ ျငင္းဆိုစြပ္စြဲမႈကိုေခၚသည္။ <br />(အာပတ္ ၇-ပံုၾကည့္။)<br /><br /><strong>အႏု၀ါဒါဓိက႐ုဏ္း ၇-ပါး။ ။</strong> ရဟန္းေတာ္မ်ား အာပတ္ ၇-ပါးျဖင့္စြပ္စြဲျငင္းခံုမႈ။<br /><br /><strong>အႏု၀ိဇၨက က်င့္၀တ္ ၆၄-ပါး။ ။ </strong>၀ိနည္းဓိုရ္ နာယကေခၚ အႏု၀ိဇၨကရဟန္းေတာ္မ်ား လိုက္နာက်င့္သံုးရမည့္ နည္းဥပေဒ ၆၄-ပါး။ <br />(၁) တရားလို ေစာဒကတရားခံ စုဒိတကတို႔၏ ဥပဇၩာယ္ကို မေမးရ။ <br />(၂) ဆရာကိုမေမးရ၊ <br />(၃) သဒၶိ၀ိဟာရိက တပည့္ကိုမေမးရ၊ <br />(၄) အေႏၲ၀ါသိက တပည့္ကိုမေမးရ၊ <br />(၅) ဥပဇၩာယ္တူ တပည့္ကိုမေမးရ၊ <br />(၆) ဆရာတူတပည့္ကိုမေမးရ၊ <br />(၇) ဇာတ္ကို မေမးရ၊ <br />(၈) အမည္ကိုမေမးရ၊ <br />(၉) အႏြယ္ကို မေမးရ၊ <br />(၁၀) အာဂံုကို မေမးရ၊ <br />(၁၁) အမ်ိဳးကိုမေမးရ၊ (ခတၱိယ၊ ျဗာဟၼဏစေသာဇာတ္တြင္လည္း ကာသိက မင္းမ်ိဳး၊ ေကာသလမင္းမ်ိဳး စေသာအမ်ိဳးကိုမေမးရ<br />ဟုဆိုလို၏။) <br />(၁၂) ဖြားရာအရပ္ကိုမေမးရ။<br /> မွတ္ခ်က္။ ။ ဤ ၁၂-ရပ္ေသာေမးခြန္းကို ေမးခဲ့ေသာ္ ခ်စ္ျခင္းေသာ္လည္းျဖစ္ရာ၏၊သို႔မဟုတ္မုန္းျခင္းေသာ္လည္းျဖစ္ရာ၏၊ ခ်စ္ျခင္း မုန္းျခင္းမ်ားျဖစ္ခဲ့ေသာ္ ဆႏၵာဂတိ ေဒါသာဂတိ ေမာဟာဂတိ ဘယာဂတိသို႔လိုက္ခဲ့ရာေသာေၾကာင့္ ၁၂-ရပ္ေသာေမးခြန္းကို မေမးရဟုဆိုလို၏၊ ဤ ၁၂-ပါးေသာက်င့္၀တ္ကား ေရွာင္ၾကဥ္ရမည့္က်င့္၀တ္တည္း။<br /> <br />လိုက္နာရမည့္က်င့္၀တ္ကား ၅၂-ပါးရွိသတည္း။ <br />(၁) ပုဂိၢဳလ္ကိုအေလးမျပဳဘဲ သံဃာကိုသာ အေလးျပဳရမည္၊ <br />(၂) အာမိသကိုအေလးမျပဳပဲ သူေတာ္ေကာင္းတို႔၏တရားကိုသာအေလးျပဳရမည္၊ <br />(၃) ပရိတ္သတ္အလိုအႀကိဳက္သို႔မလုိက္ဘဲ မိမိအလိုအႀကိဳက္သို႔သာလိုက္ရမည္၊<br />(၄) မသင့္ေလ်ာ္ေသာအခါ၌မေမးျမန္းဘဲ သင့္ေလ်ာ္ေသာအခါ၌သာ ေမးျမန္းရမည္။ <br />(၅) မဟုတ္မမွန္ေသာစကားျဖင့္ မေမးျမန္းဘဲဟုတ္မွန္ေသာစကားျဖင့္သာ ေမးျမန္းရမည္၊ <br />(၆) ၾကမ္းတမ္းေသာစကားျဖင့္ မေမးျမန္းဘဲ ႏူးညံ့သိမ္ေမြ႕ေသာစကားျဖင့္သာ ေမးျမန္းရမည္၊ <br />(၇) အက်ိဳးႏွင့္မစပ္ေသာစကားျဖင့္ မေမးျမန္းဘဲ အက်ိဳးႏွင့္စပ္ေသာစကားျဖင့္သာေမးျမန္းရမည္၊ <br />(၈) ေဒါသစိတ္ျဖင့္မေမးျမန္းဘဲ ေမတၱာစိတ္ျဖင့္သာေမးျမန္းရမည္၊ <br />(၉) နား၏အနီး၌ကပ္၍မေျပာဆိုရ၊ <br />(၁၀) ေကာက္က်စ္ေသာအမႈကို မ႐ႈငဲ့ရ။ <br />(၁၁) မ်က္စပစ္၍ မျပရ၊ <br />(၁၂) မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္၍ မျပရ၊ <br />(၁၃) ေခါင္းညိတ္၍မျပရ၊ <br />(၁၄) လက္၏ေဖါက္ျပန္ျခင္းကို မျပရ၊ <br />(၁၅) လက္ဆုတ္ကို မျပရ၊ <br />(၁၆) ေနရာ၌ လိမၼာရမည္၊ <br />(၁၇) ထိုင္ျခင္း၌လိမၼာရမည္၊ <br />(၁၈) ေလးေတာင္ပမာဏမွ်ကိုသာ ၾကည့္႐ႈရမည္၊ <br />(၁၉) အနက္အဆံုးအျဖတ္ကိုသာ ႏႈိင္းခ်ိန္စံုစမ္း၍ေနရမည္၊ <br />(၂၀) မိမိေနရာ၌သာထိုင္ရမည္။<br />(၂၁) ေနရာအရပ္မွထမသြားရ၊ <br />(၂၂) အဆံုးအျဖတ္ကိုမေလွ်ာ့ေစရ၊ <br />(၂၃) အာပတ္ကိုျပေသာအားျဖင့္လမ္းလြဲလမ္းမွားကို မမွီ၀ဲရ၊ <br />(၂၄) လက္႐ံုးကိုေျမႇာက္၍ မေျပာဆိုရ၊ <br />(၂၅) အေဆာတလ်င္မေျပာဆိုရ၊ <br />(၂၆) ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း မေျပာဆိုရ၊ <br />(၂၇) မေကာင္းသျဖင့္ဆိုအပ္ေသာစကားမ်ားကို သည္းခံရမည္၊ <br />(၂၈) အစီးအပြားကိုလိုလားသည္ျဖစ္၍ ေမတၱာစိတ္ကိုျဖစ္ေစရမည္၊ <br />(၂၉) အစီးအပြားကိုရွာမွီးသည္ျဖစ္၍ ဂ႐ုဏာစိတ္ကိုျဖစ္ေစရမည္၊ <br />(၃၀) အပိုင္းအျခားရွိေသာစကားကိုေျပာဆိုသည္ျဖစ္၍ အက်ိဳးအနက္မဲ့စကားကိုမေျပာဆိုရ။ <br />(၃၁) မေကာင္းေသာစကားကို မေျပာဆိုဘဲ ရန္ႏွင့္မစပ္ေသာစကားကိုသာ ေျပာဆိုရမည္၊ <br />(၃၂) ဤအမႈကိုဆံုးျဖတ္ႏိုင္အံ့ေလာ၊ မဆံုးျဖတ္ႏိုင္အံ့ေလာဟု မိမိကိုယ္ကိုႏႈိင္းခ်ိန္စံုစမ္းရမည္၊ <br />(၃၃) ဤလဇၨီပရိတ္သတ္ကို သိေစႏိုင္လိမ့္မည္ေလာဟု တစ္ပါးေသာပရိတ္သတ္ပုဂိၢဳလ္ကို ႏႈိင္းခ်ိန္စံုစမ္းရမည္၊ <br />(၃၄) ဓမၼေစာဒကေလာ အဓမၼ ေစာဒကေလာဟု ေစာဒကကို ႏႈိင္းခ်ိန္စံုစမ္းရမည္၊ <br />(၃၅) ဓမၼ စုဒိတကေလာ အဓမၼစုဒိတကေလာဟု စုဒိတက ကို ႏႈိင္းခ်ိန္စံုစမ္းရမည္၊ <br />(၃၆) အ ဓမၼ ေစာဒက၏အတိုင္းအရွည္ကို ႏႈိင္းခ်ိန္စံုစမ္းရမည္၊ <br />(၃၇) အ ဓမၼ စုဒိတက၏ အတိုင္းအရွည္ကို ႏႈိင္းခ်ိန္စံုစမ္းရမည္၊ <br />(၃၈) ဓမၼ ေစာဒက၏အတိုင္းအရွည္ကို ႏႈိင္းခ်ိန္စံုစမ္းရမည္၊ <br />(၃၉) ဓမၼ စုဒိတက၏အတိုင္းအရွည္ကို ႏႈိင္းခ်ိန္စံုစမ္းရမည္၊ <br />(၄၀) ေစာဒက စုဒိတကတို႔၏ အစစ္ခံထြက္ဆိုထားေသာစကား အခ်က္အလက္တို႔ကို မယုတ္ေလ်ာ့ေစဘဲ နံပါတ္စဥ္ထိုး၍ ေရးမွတ္ထားရမည္။ <br />(၄၁) ေစာဒက စုဒိတကတို႔၏ အစစ္မခံ မထြက္ဆိုေသာ စကားအခ်က္အလက္ ၀တၳဳမ်ားကိုထင္စြာမျပရ၊ <br />(၄၂) ထြက္ဆိုအစစ္ခံေသာအားျဖင့္ သက္ေရာက္လာေသာ ပုဒ္ဗ်ည္းအကၡရာ စကားအစဥ္တုိ႔ကို ေကာင္းစြာႏိႈင္းခ်ိန္စံုစမ္းၿပီး၍ ၀န္ခံခ်က္ ပဋိညာဥ္အတိုင္းဆံုးျဖတ္ရမည္၊ <br />(၄၃) ေတြေ၀သည္ျဖစ္၍ ႏု႔ံေႏွးေသာေစာဒက စုဒိတကကို ရႊင္လန္းေအာင္လႈံ႔ေဆာ္ေပးရမည္၊ <br />(၄၄) ေၾကာက္ရြံ႕ေသာေစာဒက စုဒိတကကို သက္သာခြင့္ ရေစရမည္၊ <br />(၄၅) ၾကမ္းတမ္းေသာ ေစာဒက စုဒိတကကို တားျမစ္ကန္႔ကြက္ရမည္၊ <br />(၄၆) မစင္ၾကယ္ေသာအာပတ္ကိုထင္စြာျပရမည္၊ <br />(၄၇) ေျဖာင့္မတ္ေသာပုဂိၢဳလ္ကို ႏူးညံ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေသာစကားျဖင့္ ေခၚေ၀ၚေျပာဆိုရမည္၊ <br />(၄၈) ဆႏၵာဂတိသို႔မလိုက္ရ၊ <br />(၄၉) ေဒါသာဂတိသို႔ မလိုက္ရ၊ <br />(၅၀) ေမာဟာဂတိသို႔မလိုက္ရ၊ <br />(၅၁) ဘယာဂတိသို႔ မလိုက္ရ၊ <br />(၅၂) ပုဂိၢဳလ္ကို အေလးမျပဳဘဲ ဓမၼကိုသာအေလးျပဳသည္ျဖစ္၍ ပုဂၢလတို႔၌ လ်စ္လ်ဴ႐ႈရမည္၊ ဤကားလိုက္နာရမည့္က်င့္၀တ္ ၅၂-ပါးတည္း၊ ေပါင္း ၆၄-ပါးျဖစ္၏။<br /><br /><strong>အႏုႆတိ ၁၀-ပါး။ ။ </strong>အဖန္ဖန္ေအာက္ေမ့အပ္ေသာ ကမၼ႒ာန္းတရားဆယ္ပါးဟူ၏။ အဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္-ပ။ <br />(၁) ဗုဒၶါ ႏုႆတိ- ဘုရား၏ဂုဏ္ေတာ္ေက်းဇူးေတာ္မ်ားကို အဖန္ဖန္အထပ္ထပ္ မျပတ္ေအာက္ေမ့ျခင္း၊ <br />(၂) ဓမၼာ ႏုႆတိ- တရား၏ဂုဏ္ေတာ္ကို၎င္း၊ <br />(၃) သံဃာ ႏုႆတိ- သံဃာဂုဏ္ေတာ္ကို၎င္း၊ <br />(၄) သီလာႏုႆတိ-မိမိေစာင့္ထိန္းေသာသီလဂုဏ္ကို၎င္း၊ <br />(၅) စာဂါႏုႆတိ- လႉဒါန္းျခင္း ဒါနဂုဏ္ကို၎င္း၊ <br />(၆) ေဒ၀တာ ႏုႆတိ- နတ္တို႔ကိုသက္ေသပံု<br />ထား၍ နတ္အျဖစ္သို႔ေရာက္ေအာင္ ပို႔ေဆာင္ႏိုင္ေသာ သဒၶါစေသာ မိမိ၏ကုသိုလ္တရားကို၎င္း၊ <br />(၇) ဥပသမာ ႏုႆတိ- ကိေလသာမွကင္းၿငိမ္းျခင္း ဥပသမာဂုဏ္ကို၎င္း၊ <br />(၈) မရဏာ ႏုႆတိ- ေသျခင္းတရားကို၎င္း၊ <br />(၉) ကာယဂတာ သတိ- ဆံပင္စေသာ ဒြတၱႎသကာယ၊ သို႔မဟုတ္ ပထ၀ီဓါတ္ ကာယႏွစ္ဆယ္စေသာ ေဒြစတၱာလီသ ကာယကို၎င္း၊(၁၀) အာနာပါဏုႆတိ- ထြက္သက္၀င္သက္ကို၎င္း။<br /><br /><strong>အႏုသယ ၇-ပါး။ ။ </strong>မဟာနိေဒၵသ။ ပါ။ ၇၇။ ႒။ ၂၀၅-၌အက်ယ္႐ႈ။ အေၾကာင္းတစ္စံုတစ္ခုႏွင့္ ေပါင္းဆံုမိကအဆင္သင့္ျဖစ္ေပၚႏိုင္ရန္ သတၱ၀ါတို႔သႏၲန္၌ ကိန္း၀ပ္ေနေသာတရား ၇-ပါး။ <br />(၁) ကာမရာဂါ ႏုသယ-ကာမဂုဏ္၌ တပ္ႏွစ္သက္ေသာ 'ေလာဘ'၊ <br />(၂) ဘ၀ရာဂါ ႏုသယ- ဘ၀၌ႏွစ္သက္ေသာ 'ေလာဘ'၊ <br />(၃) ပဋိဃာ ႏုသယ- ျပစ္မွားၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ 'ေဒါသ'၊ <br />(၄) မာနာ ႏုသယ- ေမာက္ၾကြားေထာင္လႊားျခင္း' မာန' ၊ <br />(၅) ဒိ႒ာ ႏုသယ- မွားေသာအယူ၀ါဒကိုယူျခင္း 'ဒိ႒ိ'၊ <br />(၆) ၀ိစိကိစၥာ ႏုသယ- ရတနာသံုးပါးစသည္၌သို႔ေလာသို႔ေလာေတြးေတာျခင္း '၀ိစိကိစၥာ'၊ <br />(၇) အ၀ိဇၨာ ႏုသယ- မသိအမွန္ မလိမၼာေတြေ၀မိုက္မဲျခင္း 'ေမာဟ'။<br /><br /><strong>အႏူမ်ိဳးျပား၊ ၁၈-ပါး၊ ေခၚျငားအဘယ္နည္း?။ ။၎င္းအေျဖ </strong>(ႏူနာမ်ိဳး ၁၈-ပါး)၌ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အေနသန ၂၁-ပါး။ ။ </strong>မဟာနိေဒၵသ။ ပါ။ ၂၉၀-၃၉၆။ ၎င္း။ ႒။ ၃၅၀-၃၅၂။ မဇၩိမပဏၰာသ။ ပါ။ ၂။ ၎င္း။ ႒။၄-တို႔၌အက်ယ္႐ႈပါေလ။ က်မ္းခ်င္းအနည္းငယ္ကြဲလြဲၾကသည္။ ရဟန္းသာမေဏတို႔ႏွင့္ မအပ္စပ္၊ မရွာမွီးေကာင္းေသာ ပစၥည္းဥစၥာရွာနည္း ၂၁-ပါး။ <br />(၁) လူမ်ားကို ေဆးကုေပး၍ ပစၥည္းရွာျခင္း၊ <br />(၂) လူတို႔၏ ခရီးရွည္ေစတမန္လုပ္ျခင္း၊ <br />(၃) လူတို႔၏အနီးအနား အေစအခုိင္းခံျခင္း၊ <br />(၄) အနာကိုဓါးခြဲေပးျခင္း၊ <br />(၅) ေဆးလိမ္းေပးျခင္း၊ <br />(၆) ပ်ိဳ႕အန္ေဆးေပးျခင္း၊ <br />(၇) ၀မ္းႏုတ္ေဆးေပးျခင္း၊ <br />(၈) ႏွာေပးျခင္း၊ <br />(၉) မ်က္စဥ္းေပးျခင္း၊ <br />(၁၀) ၀ါးေပးျခင္း၊ <br />(၁၁) သစ္ရြက္ သက္ငယ္ ဓနိေပးျခင္း၊ <br />(၁၂) ပန္းေပးျခင္း၊ <br />(၁၃) စားဖြယ္သစ္သီးေပးျခင္း၊ <br />(၁၄) ေရခ်ိဳးဆပ္ျပာေပးျခင္း၊ <br />(၁၅) ဒန္ပူေပးျခင္း၊ <br />(၁၆) မ်က္ႏွာသစ္ေရေပးျခင္း၊ <br />(၁၇) မ်က္ႏွာေခ်မႈန္႔ ေပါင္ဒါေပးျခင္း၊ <br />(၁၈) ေျမညက္ေပးျခင္း၊ <br />(၁၉) မိမိကိုယ္ကိုေအာက္ခ်၍က်ဳပ္ ကြၽန္ေတာ္စေသာ ေ၀ါဟာရတို႔ျဖင့္ေျပာျခင္း၊ <br />(၂၀) လိမ္လည္ ၀ါၾကြား၍ေျပာၾကားျခင္း၊ <br />(၂၁) ကေလးထိန္းမ်ားကဲ့သို႔ လူတို႔၏ကေလးမ်ားကို ခ်ီေပြ႕ေခ်ာ့ျမဴျခင္း။<br /><br /><strong>အေနာဓိႆ ေမတၱာ ၅-ပါး။ ။ </strong>လူ နတ္ က်ား မ မခြဲျခားဘဲ သတၱ၀ါအားလံုးအေနႏွင့္ပို႔သေသာ ေမတၱာမ်ိဳး။<br />(၁) သေဗၺ သတၱာ- သတၱ၀ါအားလံုး၊ <br />(၂) သေဗၺ ပါဏာ- သက္ရွိအားလံုး၊ <br />(၃) သေဗၺ ဘူတာ- ျဖစ္ေနသူအားလံုး၊ <br />(၄) သေဗၺ ပုဂၢလာ- ပုဂိၢဳလ္အားလံုး၊ <br />(၅) သေဗၺ အတၱဘာ၀ ပရိယာပႏၷာ- အတၱေဘာ၌ အက်ံဳး၀င္သူအားလံုး။<br /><br /><strong>အေႏွာင္အဖြဲ႕ႀကီးမ်ိဳး ၁၀-ပါး။ ။</strong> မိလိႏၵပဥႇာ ပါဠိေတာ္။ ၂၇၈။ နိကၡမပါရမီ၏ ဆန္႔က်င္ဘက္ႀကီးမ်ား။ <br />(၁) မာတု- အမိ၊ <br />(၂) ပိတု- အဖ၊ <br />(၃) ဘရိယ- မယား၊ <br />(၄) ပုတၱ-သားသမီး၊ <br />(၅) ဥာတိသဂၤဟ-အေဆြအမ်ိဳး၊ <br />(၆) မိတၱသဟာယ- အေပါင္းအေဖၚ၊ <br />(၇) ေဘာဂဓန- ဥစၥာေရႊေငြ၊ <br />(၈) လာဘသကၠာရ- လာဘ္အပူေဇာ္၊ <br />(၉) ဣႆရ- အစိုးရျခင္း၊ <br />(၁၀) ပဥၥ ကာမဂုဏ- ငါးပါးကာမဂုဏ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-3027865147963021861?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-14480554465997181252008-11-27T07:01:00.000-08:002008-12-21T18:02:39.267-08:00<strong>အႏၲရ ႒က ရက္ ၈-ပါး။ ။</strong> ၎င္းသ႐ုပ္ (ေသမင္းငင္ရက္ ၈-ပါး)၌ ယူပါေလ။<br /><br /><strong>အႏၲရာယ္ႀကီး ၅-ပါး။ ။</strong> မ်က္ေမွာက္ဘ၀၌ သဂၢႏၲရာယ္ မဂၢႏၲရာယ္ နတ္ျပည္ စ်ာန္ မဂ္ဖိုလ္တို႔ကိုတားျမစ္တတ္ေသာတရား ၅-ပါး။ ၀ိနည္းပါစိတ္ပါဠိေတာ္ ၁၇၅။ ႒။ ၁၃၈-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ <br />(၁) ကမၼႏၲရာယ္- ပဥၥာနႏၲရိယကံႏွင့္ ဘိကၡဳနီမ၌က်ဴးလြန္မႈ၊ <br />(၂) ကိေလသႏၲရာယ္- ကိေလသာဆယ္ပါးတြင္ပါ၀င္ေသာ နိယတမိစၦာဒိ႒ိ၊ <br />(၃) ၀ိပါကႏၲရာယ္- အဟိတ္ç ဒိြဟိတ္ ပဋိသေႏၶ ၀ိပါက္စိတ္၊ <br />(၄) အရိယူပ၀ါဒႏၲရာယ္- အရိယာပုဂိၢဳလ္မွန္း သိသိç မသိသိ ျပစ္မွားလိုစိတ္ျဖင့္ ကဲ့ရဲ႕စြပ္စြဲျခင္း (ေတာင္းပန္လွ်င္ေျပေပ်ာက္၏၊) <br />(၅) အာဏာ၀ီတိကၠမႏၲရာယ္-လြန္က်ဴးလိုေသာေစတနာျဖင့္ သင့္ေရာက္ေသာ အာပတ္။<br /><span id="fullpost"> <br /><strong>အနႏၲႀကီး ၄-ပါး။ ။ </strong>အဆံုးအပိုင္းအျခားမရွိေသာအရာ ေလးပါး၊ (အ႒သာလိနီ၊) ၂၀၄။ ဗုဒၶ၀ံသ-ပါ-၃၀၅။ ႒။ ၁၆၃။ (၁) အာကာသ အနႏၲ၊ <br />(၂) စကၠ၀ါဠ အနႏၲ၊ <br />(၃) သတၱ၀ါအနႏၲ၊ <br />(၄) ဥာဏ္ေတာ္ အနႏၲ၊ <br />"ေကာင္းကင္, စကၠ၀ါ၊ သတၱ၀ါ, ဥာဏ၊ ေလးနႏၲတြင္၊ ဆံုးစမရွိ၊ ဥာဏ္ေတာ္ရွိသည္၊ မုနိထြတ္တင္" (မဃေဒ၀ လကၤာသစ္။)<br /><br /><strong>အနႏၲကြာေ၀းျခင္းႀကီး ၄-ပါး။ ။ </strong>၎င္းအေျဖကို (ဆက္စပ္လို႔မရႏိုင္ေအာင္ ေ၀းေသာအရာႀကီး ၄-ပါး)၌ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အနႏၲဂုဏ္ရွင္ ၅-ပါး။ ။</strong> အနေႏၲာ အနႏၲငါးပါးလည္းဟူ၏။ ပညာရွိသူေတာ္ေကာင္းတို႔ ပညတ္ထားရွိခဲ့ေသာ အနႏၲေက်းဇူးဂုဏ္ရွင္ငါးပါး။ <br />(၁) ဗုဒၶ- ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၊ <br />(၂) ဓမၼ- ဘုရားရွင္၏တရားေတာ္မ်ားႏွင့္အျခားယဥ္ေက်းမႈတရားစုဟူသမွ်၊ <br />(၃) သံဃ- ရဟန္းေတာ္မ်ား၊ <br />(၄) မာတာပိတု- ေမြးသမိခင္ ေမြးသဖခင္ မိခင္ဖခင္ႏွင့္အလားတူေက်းဇူးျပဳသူ၊<br />(၅) အာစရိယ- အတတ္ပညာေပးသူç ဆိုဆံုးမသူ ဆရာ။ <br /><br /><strong>အနႏၲရိယကံႀကီး ၅-ပါး။ ။ </strong>ဥပရိပဏၰာသ။ ပါ။ ၁၁၀။ ႒။ ၇၄။ ပဥၥာနႏၲရိယကံလည္းဟူ။ <br />(၁) မာတုဃာတက-အမိရင္းကိုသတ္သူ၊ <br />(၂) ပိတုဃာတက- အဖရင္းကိုသတ္သူ၊ <br />(၃) အရဟႏၲဃာတက- ရဟႏၲာကိုသတ္သူ၊ <br />(၄) ေလာဟိတုပၸါဒက- ဘုရားအားေသြးစိမ္းတည္ေအာင္ျပဳသူ၊ <br />(၅) သံဃေဘဒက- သံဃာေတာ္တို႔အား ဂိုဏ္းအသင္းခြဲသူ၊ <br />ထိုငါးေယာက္ကား ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမည္မွ်ပင္ျပဳျပဳ ေသသည္၏အျခားမဲ့၌ အ၀ီစိငရဲ စသည္သို႔မုခ်သြားေရာက္ခံစားရမည္ ဟုမွတ္။<br /><br /><strong>အနရိယ ေ၀ါဟာရမ်ိဳး ၈-ပါး။ ။ </strong>အရိယာမဟုတ္သူတို႔၏ စကားမ်ိဳးရွစ္ပါး။ ခုဒၵက၀တၳဳ ၀ိဘင္းပါဠိေတာ္ႏွင့္ ပါစိတ္အ႒ကထာ။ <br />(၁) အ ဒိေ႒ ဒိ႒ ၀ါဒိတာ- မျမင္သည္ကို အျမင္လုပ္၍ေျပာျခင္း၊ <br />(၂) အသုေတ သုတ၀ါဒိတာ- မၾကားကို အၾကားလုပ္၍ေျပာျခင္း၊ <br />(၃) အ မုေတ မုတ ၀ါဒိတာ- မထိကိုအထိလုပ္၍ေျပာျခင္း၊<br />(၄) အ ၀ိညာေတ ၀ိညာတ ၀ါဒိတာ- မသိကို အသိလုပ္၍ေျပာျခင္း၊ <br />(၅) ဒိေ႒ အ ဒိ႒ ၀ါဒိတာ- အျမင္ကို မျမင္လုပ္၍ေျပာျခင္း၊ <br />(၆) သုေတ အ သုတ ၀ါဒိတာ- အၾကားကို မၾကားလုပ္ေျပာျခင္း၊ <br />(၇) မုေတ အ မုတ ၀ါဒိတာ- အထိကို မထိလုပ္ေျပာျခင္း၊ <br />(၈) ၀ိညာေတ အ ၀ိညာတ ၀ါဒိတာ-အသိကို မသိလုပ္ေျပာျခင္း။<br /><br /><strong>အနာမ်ိဳး ၉၆-ပါး။ ။</strong> ဒသဂၤုတၱရ။ ပါ။ ၃၄၃။ ၎င္း။ ႒။ ၃၁၇-ႏွင့္ မဟာနိေဒၵသ။ ပါ။ ၁၀၊ ၁၃၊ ၃၅၊ ၁၉၅၊ ၂၀၈၊၃၁၉၊ ၎င္း။ ႒။ ၅၁-တို႔၌ အက်ယ္႐ႈ။ <br />(၁) စကၡဳ ေရာေဂါ- မ်က္စိ၌ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၂) ေသာတ ေရာေဂါ-နားတြင္း၌ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၃) ဃာနေရာေဂါ- ႏွာေခါင္းတြင္း၌ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၄) ဇိ၀ွာ ေရာေဂါ- လွ်ာ၌ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၅) ကာယ ေရာေဂါ- ကိုယ္၌ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၆) သီသ ေရာေဂါ- ဦးေခါင္း၌ျဖစ္ေသာ အနာ၊ <br />(၇) ကဏၰ ေရာေဂါ- နားရြက္၌ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၈) မုခ ေရာေဂါ- ခံတြင္း၌ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၉) ဒႏၲ ေရာေဂါ- သြား၌ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၁၀) ကာေသာ- ေခ်ာင္းဆိုးနာ၊ <br />(၁၁)သာေသာ- ႀကိဳ႕ထိုးနာ၊ <br />(၁၂) ပိနာေသာ- ႏွာေခါင္းအာ၀၌ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၁၃) ဍာေဟာ- တစ္ကိုယ္လံုးပူေစတတ္ေသာအနာ၊ <br />(၁၄) ဇေရာ- ဖ်ားေသာအနာ၊ <br />(၁၅) ကုစၦိေရာေဂါ- ၀မ္း၌ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၁၆) မုစၦာ- ေတြေ၀ေမ့ေမာေစတတ္ေသာအနာ၊ <br />(၁၇) ပကၡႏၵိကာ- ေသြးကိုသြန္အန္တတ္ေသာ ၀မ္းေလနာ၊ <br />(၁၈) သူလာ- ထိုးက်င္ေစတတ္ေသာ၀မ္းေလနာ၊ <br />(၁၉) ၀ိသုစိကာ- ႀကီးစြာ၀မ္းေလွ်ာက်ေသာ အနာç ကာလနာ၊ <br />(၂၀) ကူ႒ံ- ႏူနာ၊ <br />(၂၁) ဂေ႑ာ- အိုင္းနာ ျမင္းဖု စေသာအနာ၊ <br />(၂၂) ကိလာေသာ- ညႇင္း တင္းထိပ္နာ၊ <br />(၂၃) ေသာေသာ-အဆုတ္နာ၊ ကုတ္ဟီးနာ၊ ပန္းနာ၊ <br />(၂၄) အပၸမာေရာ- ၀က္႐ူး၊ ၾကက္႐ူး၊ နတ္ဘီလူး ဖမ္းစားေသာအနာမ်ိဳး၊ <br />(၂၅) ဒဒၵဳ- ေပြးနာ၊ <br />(၂၆) ကစၦဳ- ၀ဲႀကီး၀ဲစိုနာ၊ <br />(၂၇) က႑ဳ- ၀ဲငယ္ ၀ဲေျခာက္နာ။ <br />(၂၈) နခသာ-ေျခသည္းလက္သည္းတို႔ျဖင့္ျခစ္မိရာအရပ္က ျဖစ္ေပၚေသာအနာ၊ <br />(၂၉) ၀တစၦိကာ- ေျခဖ၀ါး၊ လက္ဖ၀ါးျပင္တို႔၌ အမွ်င္အမွ်င္ကြဲအက္ေသာအနာ၊ <br />(၃၀) ေလာဟိပိတၱံ- ေသြးသည္းေျခနာ၊ သို႔မဟုတ္ နီေသာသည္းေျခနာ၊<br />(၃၁) မဓုေမေဟာ- ဆီးခ်ိဳနာ၊ <br />(၃၂) အံသာ- အရိယိုနာ၊ <br />(၃၃) ၀ိဠကာ- ထြတ္ျမင္းနာ ေဖါေယာင္နာ၊ <br />(၃၄) ဘဂႏၵလာ- ဂယင္ဂ်ီနာ, ဘင္နာ, ဘဂႏၵိဳလ္နာ၊ <br />ဤပါဠိေတာ္ျမတ္၌ မ်က္စိနာအစ ဘဂႏၵိဳလ္နာ အဆံုးရွိေသာ ၃၄-ပါးတို႔တြင္ "နခသာ, အပၸမာေရာ" ၎အနာ ၂-ပါးမွာ သည္းေျခ,သလိပ္, ေလတို႔ေၾကာင့္ မျဖစ္မူ၍ အၾကြင္း ၃၂-ပါးေသာအနာတို႔သည္သာ သည္းေျခ, သလိပ္,ေလတို႔ေၾကာင့္ျဖစ္ကုန္ရကား သည္းေျခနာ ၃၂-ပါး၊ သလိပ္နာ ၃၂-ပါး၊ ေလနာ ၃၂-ပါး၊ ေပါင္း အနာမ်ိဳး ၉၆-ပါးျဖစ္သတည္း။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ <br />(၁) ပိတၱ သမု႒ာနာ- သည္းေျခေၾကာင့္ျဖစ္ကုန္ေသာအနာမ်ိဳး။ <br />(၂) ေသမွ သမု႒ာနာ- သလိပ္ေၾကာင့္ျဖစ္ကုန္ေသာအနာမ်ိဳး။ <br />(၃) ၀ါတ သမု႒ာနာ ေလေၾကာင့္ျဖစ္ကုန္ေသာအနာမ်ိဳး။ <br />(၄) သႏၷိပါတာ-သည္းေျခ သလိပ္ ေလသံုးပါးတို႔ ေပါင္းစုျဖစ္ေသာအနာမ်ိဳး၊ <br />(၅) ဥတု ပရိဏာမဇာ- ဥတုေဖါက္ျပန္၍ျဖစ္ေသာအနာမ်ိဳး၊ <br />(၆) ၀ိသမ ပရိဟာရဇာ- ကိုယ္ခႏၶာကို မညီညြတ္ က်န္းမာေရးႏွင့္ဆန္႔က်င္ဘက္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းေၾကာင့္ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၇) ၾသပကၠမိကာ- ထိုးခုတ္ သတ္ျဖတ္ျခင္းစေသာ သူတစ္ပါးတို႔လံု႔လေၾကာင့္ျဖစ္ေသာအနာ၊ <br />(၈) ကမၼ ၀ိပါကဇာ- ကံေၾကာင့္ျဖစ္ေသာအနာ ၀ဋ္နာမ်ိဳး၊ <br />(၉) သီတံ- ခ်မ္းေအးျခင္း၊ <br />(၁၀) ဥဏွံ- ပူေလာင္ျခင္း၊ <br />(၁၁) ဇိဃစၦာ- ဆာေလာင္ျခင္း၊ <br />(၁၂) ပိပါသာ- မြတ္သိပ္ျခင္း၊ <br />(၁၃) ဥစၥေရာ- က်င္ႀကီးစြန္႔လိုျခင္း၊ <br />(၁၄) ပႆာေ၀ါ- က်င္ငယ္စြန္႔လိုျခင္း။ <br />ယင္းတို႔ကိုလည္း ဒသအဂၤုတၱိဳရ္ပါဠိေတာ္၌ အနာဟုပင္ဆက္လက္ေဖၚျပေပေသး၏ဟု မွတ္ရာ၏။<br /><br /><strong>အနာမ်ိဳး ၉၈-ပါး တစ္နည္း။ ။ </strong>မဟာေသေနန-ဟူေသာပုဒ္ကို ေတမိဇာတ္အ႒ကထာ၌ <br />"မဟာေသေနနာတိ ပဥၥ၀ီသတိဘယ ဒြတၱႎသကမၼကရဏ အ႒န၀ုတိ ေရာဂပၸမုခါဒိ၀ေသန ပုထုေသေနန"ဟု ဖြင့္ဆိုထားခ်က္အရ ျဖစ္၏၊ အထက္ပါ ၉၆-ပါးတြင္ "နခသာ-ေျခသည္း လက္သည္းျခစ္မိေသာအနာ အ ပမာေရာ- ၀က္႐ူး ၾကက္႐ူးနာ, ၎င္း ၂-ပါးထည့္သြင္းကာ ၉၈-ပါးဟုေရတြက္ရာ၏။<br /><br /><strong>အနာဂတ္အဓြန္႔တရား ၃-ပါး။ ။ </strong>၎င္းအေျဖကို "အဓြန္႔ ၃-ပါး"၌ ဆိုခဲ့ၿပီ။<br /><br /><strong>အနာဂါမ္မ်ိဳး ၅-ပါး။ ။ </strong>မဟာ၀ဂၢသံယုတ္။ ပါ။ ၂၄၈။ ႒-၂၉၂။ အနာဂါမ္ဘ၀မွ အထက္မဂ္ ဖိုလ္ က်ေအာင္က်င့္၍ပရိနိဗၺာန္ျပဳၾကကုန္ေသာ သုဒၶါ၀ါသ ၅-ဘံု၌ အနာဂါမ္ပုဂိၢဳလ္အျပား ၅-ပါး။ <br />(၁) အႏၲရာယ ပရိနိဗၺာယီ- အသက္အပိုင္းအျခားအလယ္၌သာလွ်င္ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာ အနာဂါမ္၊ <br />(၂) ဥပဟစၥ ပရိနိဗၺာယီ- အသက္အပိုင္းအျခားအလယ္ကိုလြန္၍ ပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာအနာဂါမ္၊ <br />(၃) အသခၤါရ ပရိနိဗၺာယီ- ခ်မ္းသာစြာပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာ အနာဂါမ္၊ <br />(၄) သသခၤါရ ပရိနိဗၺာယီ- ပင္ပန္းဆင္းရဲစြာပရိနိဗၺာန္ျပဳေသာ အနာဂါမ္၊ <br />(၅) ဥဒၶံ ေသာတအကနိ႒ာဂါမီ- အထက္အထက္ေသာဘံုစဥ္၌ တပ္ေသာအလ်ဥ္ျဖင့္ အကနိ႒ဘံုသို႔ေရာက္ေသာအနာဂါမ္။<br /><br /><strong>အနာဂါမ္မ်ိဳး ၇-ပါး။ ။ </strong>သတၱဂၤုတၱရ။ ပါ။ ၄၄၉။ ႒။ ၁၇၂-၌အက်ယ္႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အနာဂါမ္ပုဂိၢဳလ္ ၄၈-ေယာက္။ ။</strong> ၎င္းသ႐ုပ္မ်ားကို အဘိဓမၼာပုဂၢလပညတ္ပါဠိေတာ္။ ၁၁၉။ ၁၂၀။ ၎င္း ႒။ ၄၇မွ၅၃-အထိ။ သုတၱနိပါတ္ အ႒ကထာ။ ပ-အုပ္။ ၂၈၂။ ခုဒၵကပါဌ အ႒ကထာ။ ၁၅၃-တို႔၌ ႐ႈပါကုန္။<br /><br /><strong>အနာဂါမ္၏အဂၤါလကၡဏာ ၆-ပါး။ ။ </strong>အနာဂါမ္ပုဂိၢဳလ္သည္ ဤအဂၤါေျခာက္ပါးႏွင့္ျပည့္စံု၏ဟု <br />အဂၤုတၱိဳရ္ဆကၠ၌ဆိုသည္။ <br />(၁) မဆုတ္နစ္ေသာသဒၶါရွိျခင္း၊ <br />(၂) မေကာင္းမႈတို႔၌လြန္စြာရွက္ျခင္း၊ <br />(၃) ဒုစ႐ိုက္မႈတို႔၌ လြန္စြာေၾကာက္ျခင္း၊ <br />(၄) လြန္ကဲေသာ၀ီရိယရွိျခင္း၊ <br />(၅) သတိတရားလြန္စြာေကာင္းျခင္း၊ <br />(၆) ပညာအဆင္အျခင္လြန္စြာရွိျခင္း။<br /><br /><strong>အနာေရာဂါ၊ ကင္းေပ်ာက္ရာ၊ ၁၀-ျဖာတရား၊ အဘယ္နည္း?။ ။ </strong>၎အေျဖ (ေရာဂါေပ်ာက္ၿငိမ္းေၾကာင္းတရား၁၀-ပါး)၌ ဆိုအံ့။<br /><br /><strong>အနာေရာဂါရျခင္း၏ အေၾကာင္းရင္း ၈-ပါး။ ။ </strong>သဠာယတနသံယုတ္။ ပါ။ ၄၂၈။ ႒။ ၁၂၁။ မိလိႏၵပဥႇာ။ ပါ။၁၃၇-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ (ေယဘုယ်နည္း၊) <br />(၁) ၀ါတ သမု႒ာန- ေလေၾကာင့္၊ <br />(၂) ပိတၱသမု႒ာန- သည္းေျခေၾကာင့္၊ <br />(၃) ေသမွ သမု႒ာန- သလိပ္ေၾကာင့္၊ <br />(၄) သႏၷိပါတိက- အထက္ပါအေၾကာင္းတို႔ စုေပါင္းမိေသာေၾကာင့္၊<br />(၅) ဥတု ၀ိပရိဏာမ- ဥတုေဖါက္ျပန္ေသာေၾကာင့္၊ <br />(၆) ၀ိသမ ပရိဟာရ- အစာအာဟာရမညီညြတ္မႈေၾကာင့္၊<br />(၇) ၾသပကၠမိက- သူတစ္ပါးတို႔႐ိုက္ႏွက္ပုတ္ခတ္မႈေၾကာင့္ <br />(၈) ကမၼ၀ိပါက- ကံေၾကာင့္။<br /><br /><strong>အနာ၀ရ ဏိယ ဂုဏ္ေတာ္ ၄-ပါး။ ။ </strong>ဘုရားရွင္အား သူတစ္ပါးတို႔မဖ်က္ဆီးမပိတ္ပင္ႏိုင္ေသာ ဂုဏ္ေတာ္ ၄-ပါး။ (၁) ဘုရားရွင္အားရည္မွတ္၍ စီရင္အပ္ေသာလာဘ္၊ <br />(၂) တစ္လံမွ်ေသာ ဗ်ာမပဘာေခၚ ေရာင္ျခည္ေတာ္၊ <br />(၃) သဗၺညဳတဥာဏ္ေတာ္၊ <br />(၄) ဘုရားရွင္၏အသက္ေတာ္။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-1448055446599718125?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-8308354558974586692008-11-27T05:57:00.000-08:002008-12-21T18:01:17.422-08:00<strong>အဒါန၀တၳဳ ၁၀-ပါး။ ။ </strong>၎င္းအေျဖကို (အပါယ္လားေၾကာင္းအလႉမ်ိဳး ၁၀-ပါး)၌ ႐ႈပါ။ (မိလိႏၵပဥႇာ၌ လာ၏။)<br /><br /><strong>အဒိႏၷာဒါန္ အဂၤါ ၅-ပါး။ ။ </strong>ခိုးမႈကံေျမာက္အဂၤါ ၅-ပါး။ <br />(၁) ပရသႏၲက - သူတစ္ပါးဥစၥာျဖစ္ျခင္း၊ <br />(၂) တထာသညာ - သူတစ္ပါးဥစၥာဟုမွတ္ထင္ျခင္း၊ <br />(၃) ေထယ်စိတၱ - ခိုးလိုေသာစိတ္ရွိျခင္း၊ <br />(၄) ဥပကၠမ - ခိုးရန္လံု႔လျပဳျခင္း၊ <br />(၅) ေတနဟာရ - ထိုလံု႔လျဖင့္ ခိုးျခင္း။<br /><br /><span id="fullpost"> <strong>အဒိႏၷဒါန္၊ ျပစ္မ်ိဳးကံ၊ ထည့္ျပန္ ၁၂-ပါး။ ။</strong> သူ႔ဥစၥာကို ခိုး၀ွက္တိုက္ခုိက္သူတို႔ ရရွိခံစားမႈအျပစ္မ်ိဳး ဆယ့္ႏွစ္ပါး။ (ခုဒၵကပါဌ အ႒ကထာမွ) <br />(၁) ျမတ္ေသာဥစၥာမ်ိဳး မရရွိျခင္း၊ <br />(၂) ယုတ္ညံ့သည့္ဥစၥာမ်ိဳးကိုသာရရွိျခင္း၊ <br />(၃) ပစၥည္းဥစၥာနည္းပါးျခင္း၊ <br />(၄)အလြန္ဆင္းရဲမြဲေတျခင္း၊<br />(၅) မရေသးေသာဥစၥာကိုမရျခင္း၊ <br />(၆) ရရွိၿပီးစည္းစိမ္မ်ား ဆုတ္ယုတ္ပ်က္စီးျခင္း၊ <br />(၇) လိုရာဥစၥာကို မရႏိုင္ျခင္း၊ <br />(၈) ရန္သူမ်ိဳးငါးပါးႏွင့္သာ ဆက္ဆံေတြ႕ၾကံဳရျခင္း၊ <br />(၉) သူတစ္ပါးႏွင့္ဆက္ဆံေသာဥစၥာမ်ိဳးကိုသာရျခင္း၊ <br />(၁၀) မရွိစကားကိုသာၾကားရျခင္း၊ <br />(၁၁) ခ်မ္းသာစြာမေနရျခင္း၊ <br />(၁၂) ေလာကုတၱရာ ဥစၥာကိုမရႏိုင္ျခင္း။<br /><br /><strong>အ ဓမၼ၀တၳဳ ၁၀-ပါး။ ။</strong> ဒုတိယ သံဃာယနာျဖစ္ေပၚလာျခင္း၏ မူလအေၾကာင္းဆယ္ပါးဟူ၏၊ <br />၀ဇၨီတိုင္းသားရဟန္းအခ်ိဳ႕၏မွားေသာအယူသာျဖစ္၍ မအပ္ေသာအရာ၀တၳဳဆယ္ပါးဟုမွတ္ေလ။ <br />(၁) အကပ္ခံၿပီးသားဦးခ်ဳိ၌သိုမွီးထားေသာဆားကို ေနာက္ေန႔အခါဆြမ္းႏွင့္ေရာ၍ သံုးေဆာင္ျခင္းငွာအပ္၏၊ သႏၷိဓိ မျဖစ္ဟုယူျခင္း၊ <br />(၂) ေနရိပ္ လက္ႏွစ္သစ္မြန္းလြဲသည့္တိုင္ေအာင္ ဆြမ္းစားေကာင္း၏၊ ၀ိကာလေဘာဇနာ မျဖစ္ဟုယူျခင္း၊ <br />(၃) ရြာတစ္ပါးသို႔သြားလိုေသာရဟန္းသည္ ပ၀ါရိတ္သင့္လ်က္ အတိရိက္၀ိနည္းကံ မျပဳပဲဆြမ္းစားျခင္းငွာ အပ္၏ဟုယူျခင္း၊ <br />(၄) တစ္သိမ္တည္း၌ေနလ်က္ ၂-စု ၃-စုေသာရဟန္းတို႔ ဥပုသ္ ပ၀ါရဏာ စေသာ ကံျပဳျခင္းငွာအပ္၏၊ ၀ဂ္ မျဖစ္ဟုယူျခင္း၊ <br />(၅) မလာေသးေသာရဟန္းတို႔၏အလိုဆႏၵကို လာေသာအခါမွယူအံ့ဟု မလာမွီက သံဃကံျပဳျခင္းငွာ အပ္၏ဟုယူျခင္း၊ <br />(၆) ဆရာဥပဇၩာယ္တို႔၏အေလ့အက်င့္ဟူသမွ်သည္ အပ္၏ဟုယူျခင္း။ <br />(၇) ႏို႔ရည္အျဖစ္လြန္၍ ႏို႔ဓမ္းအျဖစ္သို႔မေရာက္ေသးေသာ ႏို႔ကို ပ၀ါရိတ္သင့္ေသာရဟန္းသည္ အတိရိက္၀ိနည္းကံမျပဳဘဲ သံုးေဆာင္အပ္၏ဟုယူျခင္း၊ <br />(၈) မရင့္ေသးေသာ ေသႏုကိုေသာက္ျခင္းငွာ အပ္၏ဟုယူျခင္း၊ <br />(၉) အျမိတ္ဆာ မရွိေသာ နိသီဒိုင္သည္ အပ္၏ဟုယူျခင္း၊ <br />(၁၀) သံဃာကိုရည္၍လႉေသာ ေရႊေငြသည္အပ္၏ဟုယူျခင္း။<br /><br /><strong>အဓမၼိက ဒါနမ်ိဳး ၉-ပါး။ ။ </strong>၀ိနည္းပိဋက။ ပရိ၀ါ။ ပါ။ ၂၄၅။ ၎င္း။ ႒။ ၁၈၁။ အလႉရွင္မ်ားစိတ္ညြတ္ၿပီးသားကိုပင္ အလႉပြဲစားမ်ားက ၀င္ေရာက္ေႏွာင့္ယွက္ စြက္ဖက္ဖ်က္ဆီးမႈေၾကာင့္ အလႉရွင္မ်ား စိတ္ထားမၿငိမ္ျဖစ္ကာ မလုပ္သင့္ရာေတြလုပ္ရကား အဓမၼိကဒါနျဖစ္သည္ဟူ၏၊ ယင္းအလႉမ်ိဳးကိုမေပးလႉေကာင္း <br />(က) သံဃ ပရိဏတ ေခၚဤသံဃာသို႔လႉရန္ညြတ္ၿပီးေသာ ၀တၳဳပစၥည္းကို <br />(၁) အျခားသံဃာအားလည္းေကာင္း၊ <br />(၂) ေစတီအားလည္းေကာင္း၊ <br />(၃) ပုဂိၢဳလ္အားလည္းေကာင္း ေပးလႉလိုက္ျခင္း။ <br />(ခ) ေစတိယ ပရိဏတ ေခၚ ဤေစတီကိုလႉရန္ညြတ္ၿပီးေသာ၀တၳဳပစၥည္းကို <br />(၁) အျခားေစတီအားလည္းေကာင္း၊ <br />(၂)သံဃာအားလည္းေကာင္း၊ <br />(၃) ပုဂိၢဳလ္အားလည္းေကာင္း၊ ေပးလႉလိုက္ျခင္း။ <br />(ဂ) ပုဂၢလ ပရိဏတ ေခၚ ဤပုဂိၢဳလ္သို႔ေပးလႉရန္ညြတ္ၿပီးေသာ၀တၳဳပစၥည္းကို <br />(၁) အျခား ပုဂိၢဳလ္အား လည္းေကာင္း၊ <br />(၂) သံဃာအားလည္းေကာင္း၊ <br />(၃) ေစတီအားလည္းေကာင္း ေပးလႉလိုက္ျခင္း။<br /><br /><strong>အဓိက႐ုဏ္းမ်ိဳး ၄-ပါး။ ။ </strong>ရဟန္းေတာ္မ်ားႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာ ကိစၥႀကီး ၄-ပါးဟူလို။ စူဠ၀ါ ပါဠိေတာ္မွ <br />(၁) ၀ိ၀ါဒါဓိက႐ုဏ္း- တစ္စံုတစ္ခုေသာအမႈကိစၥကို တစ္ဦးေသာရဟန္းဘက္မွ ဓမၼ (တရားလမ္းမွန္ဟုဆိုလိုသည္၊)တဘက္ေသာရဟန္းကအဓမၼ (မတရားဟုဆိုလိုသည္၊) ဤသို႔လွ်င္အခ်င္းခ်င္း ၀ိနယ, အ၀ိနယ၊ ဘာသိတ, အဘာသိတ၊ အာစိဏၰ, အနာစိဏၰ၊ ပညတၱ, အပညတၱ၊ အာပတၱိ, အနာပတၱိ၊ ဂ႐ုက, လဟုက၊ သာ၀ေသသ, အနာ၀ေသသ၊ ဒု႒ဳလႅ, အဒု႒ဳလႅဟု ၀ိ၀ါဒ၀တၳဳ ၁၈-ပါးျဖင့္ အျငင္းအခံုျဖစ္ၾကသည္ကို "၀ိ၀ါဒါဓိက႐ုဏ္း" ေခၚဆိုသည္။ <br />(၂) အႏု၀ါဒါ ဓိက႐ုဏ္း- အႏု၀ါဒါ၀တၳဳ ၇-ပါးတို႔တြင္တစ္ပါးပါးေသာ အာပတ္ျဖင့္ ရဟန္းအခ်င္းခ်င္း စြပ္စြဲ ေစာဒနာမႈကိုပင္ "အႏု၀ါဒါဓိက႐ုဏ္း"ဟုေခၚဆိုသည္၊ (အာပတ္ ၇-ပံုကို အႏု၀ါဒ၀တၳဳ ၇-ပါးဟုမွတ္)၊ <br />(၃) အာပတၱာ ဓိက႐ုဏ္း-ရဟန္းတို႔တြင္ တစ္ပါးပါးေသာ အာပတ္သင့္မႈသင့္ျခင္းကိုပင္ "အာပတၱာဓိက႐ုဏ္း" ဟုေခၚသည္၊ <br />(၄) ကိစၥာဓိက႐ုဏ္း- အပေလာကနကံ ဉတၱိကံ ဉတၱိဒုတိယကံ ဉတၱိစတုတၳကံ ဤေလးပါးေသာ ကမၼကိစၥကိုပင္ "ကိစၥာဓိက႐ုဏ္း" ေခၚသည္ဟု အက်ဥ္းမွတ္ေလ။<br /><br /><strong>အဓိစိတၱ သိကၡာမ်ိဳး ၂-ပါး။ ။ </strong>လူတို႔ ကုသိုလ္ကမၼပထတရား ဆယ္ပါးထက္ လြန္ျမတ္ေသာ စ်ာန္ မဂ္ ဖိုလ္တရားႏွင့္နီးကပ္ေသာ ယွဥ္၍ျဖစ္ေသာအက်င့္ဓါတ္၂-ပါးဟူလို၊ (ပိဋကအားျဖင့္ သုတၱန္ပိဋကကိုရ၏၊) <br />(၁) ဥပစာရ သမာဓိသိကၡာ- ၀ိပႆနာဥာဏ္၏ျဖစ္ေပၚေၾကာင္း "ကာမာ၀စရသမာဓိ"ေခၚ တည္ၾကည္ေသာ စိတ္သေဘာသို႔မဟုတ္ အပၸနာ၏ ေရွ႕အဖို႔၌ျဖစ္ေသာ ဧကဂၢတာ ေစတသိက္၊ <br />(၂) အပၸနာ သမာဓိသိကၡာ- ႐ူပါ၀စရ ပဌမစ်ာန္ ဒုတိယစ်ာန္ တတိယစ်ာန္ စတုတၳစ်ာန္ ပဥၥမစ်ာန္တို႔၌ရွိေသာ ဧကဂၢတာေခၚ သမာဓိတို႔သည္ အပၸနာသမာဓိတို႔ပင္တည္း။<br /><br /><strong>အဓိေဒ၀ ဥာဏဒႆန တရား ၈-ပါး။ ။ </strong>နတ္ျဗဟၼာတို႔၏တန္ခိုးကို လႊမ္းမိုး၍သိစြမ္းႏိုင္ေသာ ဘုရားရွင္၏ ဥာဏ္ေတာ္ရွစ္ပါး။ <br />(၁) နတ္တို႔၏အေရာင္အ၀ါကိုသိစြမ္းႏိုင္ျခင္း၊ <br />(၂)နတ္တို႔၏အဆင္းကို ျမင္စြမ္းႏိုင္ျခင္း၊ <br />(၃) နတ္တို႔ႏွင့္အတူ ႏွီးေႏွာေျပာဆိုႏိုင္ျခင္း၊ <br />(၄)လာေသာနတ္တို႔၏အမ်ိဳးအမည္ ဘံုဌာနကို သိစြမ္းႏိုင္ျခင္း၊ <br />(၅) ျဖစ္လာၾကေသာနတ္တို႔၏ ဘ၀ေရွးကံအေၾကာင္းရင္းကို သိစြမ္းႏိုင္ျခင္း၊ <br />(၆) နတ္တို႔၏ အစာအာဟာရ ခံစားစံစားမႈ ကိစၥအ၀၀တို႔ကိုသိစြမ္းႏိုင္ျခင္း၊ <br />(၇) နတ္တို႔၏ဘံုဌာနအလိုက္မည္၍မည္မွ်တည္ေနႏိုင္ေၾကာင္းသက္တမ္းအစားစားကို ပိုင္းျခားသိစြမ္းႏိုင္ျခင္း၊ <br />(၈) မိမိသည္ ဤနတ္တို႔ႏွင့္ ေရွးဘ၀ကအတူတကြေနထိုင္ခဲ့ဖူးသည္ မေနခဲ့ဖူးသည္တို႔ကိုသိစြမ္းႏိုင္ျခင္း။<br /><br /><strong>အဓိပညာ သိကၡာမ်ိဳး ၃-ပါး။ ။ </strong>သစၥာေလးပါးကို ပိုင္းျခားဧကန္ သိျမင္ႏိုင္ရန္ ဆင္ျခင္ဥာဏ္တရား ၃-ပါး၊ ပိဋကအားျဖင့္ အဘိဓမၼာ ပိဋကကို ရ၏။ <br />(၁) အနိစၥလကၡဏာ- မျမဲေသာသေဘာမွန္ကို မျမဲဟုဧကန္သိေသာဥာဏ္၊ <br />(၂) ဒုကၡလကၡဏာ- ဆင္းရဲေသာသေဘာမွန္ကို ဆင္းရဲဟုဧကန္သိေသာဥာဏ္၊ <br />(၃) အနတၱလကၡဏာ-မိမိç မိမိဥစၥာမဟုတ္ မအုပ္စိုးႏိုင္ မပိုင္ဆိုင္ေသာသေဘာမွန္ကို အစိုးမရဟု ဧကန္သိေသာဥာဏ္၊ တစ္နည္းတံု သစၥာေလးပါးျမတ္တရားတို႔ကို ပိုင္းျခားဧကန္ အမွန္သိျမင္ႏိုင္ေသာ မဂ္ပညာ ဖိုလ္ပညာပင္တည္း။<br /><br /><strong>အဓိပေတယ် တရားမ်ိဳး ၃-ပါး။ ။ </strong>ကမၻာသားတို႔လိုက္နာရမည့္တရားသံုးပါး၊ ၎င္းအေျဖကို (႐ိုေသျခင္းမ်ိဳး ၃-ပါး)၌ ျပမည္၊ သဂႌတိသုတ္အ႒ကထာမွ။<br /><br /><strong>အဓိမာန ေလမ်ိဳး ၅-ပါး။ ။</strong> ၎င္းအေျဖကို (ေလမ်ိဳး ၈၀ « ဇ» ပိုဒ္)၌ ႐ႈပါေလ။ <br /><br /><strong>အဓိသီလ သိကၡာမ်ိဳး ၄-ပါး။ ။</strong> လူတို႔က်င့္သံုးေဆာက္တည္ေလ့ရွိေသာ ငါးပါး၊ ရွစ္ပါး၊ ဆယ္ပါးသီလထက္ ပိုမိုလြန္ကဲမ်ားျပားမြန္ျမတ္ေသာသီလေလးပါး၊ ပိဋကအားျဖင့္ ၀ိနယပိဋကကိုရ၏။ <br />(၁) ပါတိေမာကၡသံ၀ရသီလ- ၂၂၇-ပါးေသာ ၀ိနယသီလေခၚ သိကၡာပုဒ္ေတာ္မ်ားကိုေစာင့္ထိန္းလံုျခံဳေစျခင္း၊ <br />(၂) ဣႁႏၵိယသံ၀ရသီလ-ဣေႁႏၵေျခာက္ပါးတံခါးေပါက္ကို ေစာင့္ေရွာက္လံုျခံဳေစျခင္း၊ <br />(၃) အာဇီ၀ ပါရိသုဒၶိသီလ- အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္း၏စင္ၾကယ္ရာစင္ၾကယ္ေၾကာင္းျဖစ္ေသာ ကုလဒူသန ၈-ပါး အေနသန ၂၁-ပါးတို႔မွ ေ၀းစြာၾကဥ္ေရွာင္ေစာင့္ထိန္းျခင္း၊<br />(၄) ပစၥယ သႏၷိႆိတ သီလ- တရားသျဖင့္ရထားေသာ ဆြမ္း၊ သကၤန္း၊ ေက်ာင္း၊ ေဆး ၎င္းပစၥည္းေလးပါးကိုသံုးေဆာင္မွီ၀ဲေသာအခါ ပစၥေ၀ကၡဏာဆင္ျခင္ျခင္း။<br /><br /><strong>အဓြန္႔ ၃-ပါး။ ။</strong> ပဋိစၥ သမုပၸါဒ္လာ သံသရာခရီးလမ္းရွည္ႀကီး ၃-ပါး၊ <br />(၁) အတိတ္အဓြန္႔- အ၀ိဇၨာ သခၤါရ ၂-ပါး၊<br />(၂) ပစၥဳပၸန္အဓြန္႔ - ၀ိညာဏ္ နာမ္႐ုပ္ သဠာယတန ဖႆ ေ၀ဒနာ တဏွာ ဥပါဒါန္ ဘ၀ ၈-ပါး၊ <br />(၃) အနာဂတ္အဓြန္႔ - ဇာတိ ဇရာ မရဏ ၃-ပါး။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-830835455897458669?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-4200103807589752012008-11-27T05:34:00.001-08:002008-12-30T03:19:29.221-08:00<strong>အတၱဒိ႒ိ၊ မရွိျခင္းရာ၊ ၁၂-ျဖာ၊ က်မ္းလာမည္သို႔နည္း?။ ။ </strong>၎အေျဖ <br />(သုညတတရား ၁၂-ပါး)၌ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အတၱမ်ိဳး ၂-ပါး။ ။</strong> သမၼာသမၺဳဒၶ၏ အနတၱ၀ါဒကို မိစၦာ၀ါဒီတကၠီပုဂိၢဳလ္တို႔ႀကံဆေျပာဆိုၾကေသာ ပညတ္မွ်ျဖစ္သည့္အတၱ ၂-မ်ိဳး။ <br />(၁) ဇီ၀အတၱ- ခႏၶာအိမ္ပ်က္ေသာ္လည္း မပ်က္စီးပဲအျမဲတည္ေနေသာ ငါေကာင္ေခၚ ၀ိညာဏ္၊ လိပ္ျပာ အသက္၊ အာရဗီလို "႐ူဟ္"အဂၤလိပ္လို "ဆိုးလ္" ဟိႏၵီလို "အာတမာ"ေခၚေသာအရာမ်ား၊ <br />(၂) ပရမအတၱ- ထာ၀ရဘုရားသခင္ကိုးကြယ္သူတို႔က 'ေလာကကိုဖန္ဆင္းတတ္သူ'ဟု ထင္မွတ္ေျပာဆိုအပ္ေသာအရာသည္ ပရမတၳေခၚ ပရမအတၱမည္၏၊ ၎င္းကိုပင္ ဟိႏၵီဘာသာ၌ ဤယႊရ ပရေမယႊရ ပရေမယွဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ပါရွင္ဘာသာ၌ ခုဒါ ခိုဒါဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အာရဗီဘာသာ၌ အလ’ာဟ္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ အဂၤလိပ္ဘာသာ၌ ေဂါ့ဒ္ဟူ၍လည္းေကာင္း၊ ျမန္မာဘာသာ၌ ထာ၀ရဘုရားဟူ၍လည္းေကာင္း ေခၚဆိုၾကကုန္၏။<span id="fullpost"> <br /><br /><strong>အတၱဒိ႒ိမ်ိဳး ၂၀။ ။ </strong>၎သ႐ုပ္ကို (သကၠာယဒိ႒ိ ၂၀)၌ျပအံ့၊ သေဘာတူ၏။<br /> <br /><strong>အတၳပဋိသမၻိဒါမ်ိဳး ၅-ပါး။ ။</strong> ၎သ႐ုပ္၏အဓိပၸါယ္ကို "ပဋိသမၻိဒါ ၄-ပါး" ၌ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အတိတ္အဓြန္႔တရားမ်ိဳး ၂-ပါး။ </strong>။၎အေျဖကို(အဓြန္႔ ၃-ပါး)၌ ျပမည္။<br /><br /><strong>အတိုင္ပင္ခံ၊ နည္း ၃-တန္၊ ထုတ္ျပန္ေဖၚျပပါ။ ။ </strong>၎အေျဖ (တိုင္ပင္ျခင္းမ်ိဳး ၃-ပါး)<br />ဟူေသာပုစၦာ၌ထင္ရွားအံ့။<br /><br /><strong>အတိုင္းအတာေ၀ါဟာရ ၁၂-မ်ိဳးလကၤာ။ ။ </strong>လက္သစ္ေတာင္သာ ယူဇနာတိုင္ေအာင္ေသာ ျမန္မာတို႔၏အတိုင္းအတာနည္းလကၤာဟူလို၊ <br />(၁) ၁၀-ဆံျခည္မွ်င္ တစ္ႏွမ္း၊ <br />(၂) ၆-ႏွမ္း တစ္မုေယာ၊ <br />(၃) ၄-မုေယာ တစ္လက္သစ္၊ <br />(၄) ၈ လက္သစ္ တစ္မိုက္၊ <br />(၅) ၃-မိုက္ တစ္ေတာင္၊ <br />(၆) ၄-ေတာင္တစ္လံ၊ <br />(၇) ၇-ေတာင္ တစ္တာ၊ <br />(၈) ၂၀-တာ တစ္ဥႆဘ၊ <br />(၉) ၂၀-ဥႆဘ တစ္ေကာသ၊ <br />(၁၀) ၄-ေကာသ တစ္ဂါ၀ုတ္၊ <br />(၁၁) ၄-ဂါ၀ုတ္ တစ္ယူဇနာ၊ <br />(၁၂) တာ (၁၀၀၀)တစ္ေထာင္ တစ္တိုင္။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ျမန္မာဆယ္တိုင္ကို ခရီးတစ္ေသာင္းဟုေခၚသည္မွာ တာေပါင္း(၁၀၀၀၀)တစ္ေသာင္း<br />ရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္၏။<br /><br /><strong>အတြင္း ၃၇-မင္း။ ။ </strong>ပါေထယ်၀ဂ္ အာဋာနာဋိယသုတ္ ပါဠိေတာ္၌ပါရွိေသာ ၃၇-မင္းနတ္မ်ား၊ <br />(၁) ဣႏၵနတ္၊ <br />(၂) ေသာမနတ္၊ <br />(၃) ၀႐ုဏနတ္၊ <br />(၄) ဘာရဒြါဇနတ္၊ <br />(၅) ပဇာပတိနတ္၊ <br />(၆) စႏၵနတ္၊ <br />(၇) ကာမေသ႒နတ္၊<br />(၈) ကိႏၷဳဃ႑ဳနတ္၊ <br />(၉) နိဃ႑ဳနတ္၊ <br />(၁၀) ပနာဒ ယကၡေသနာပတိနတ္၊ <br />(၁၁) ၾသပမညယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၁၂) ေဒ၀သုတ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၁၃) စိတၱေသန ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၁၄) နေဠာရာဇ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၁၅) ဇေနသဘ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၁၆) သာတာဂိရိ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၁၇) ေဟမ၀တ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၁၈) ပုဏၰ ယကၡ ေသနာပတိနတ္။ <br />(၁၉) ကရတိယ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၂၀) သီ၀က ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၂၁) ပုစလိႏၵ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၂၂) ေ၀သာမိတၱ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၂၃) ယုဂႏၶရ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၂၄) ေဂါပါလ ယကၡေသနာပတိနတ္၊ <br />(၂၅) သုပၸေရာဓ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၂၆) ဟိရိ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၂၇) ေနတၱိ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၂၈) မႏၵိယ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၂၉) ပÍၥလစ႑ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၃၀) အာဠာ၀က ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၃၁) ပဇၨဳႏၷ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၃၂) သုမန ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၃၃) သုမုဒ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၃၄) ဒ၀ိမုခ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၃၅) မဏိ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၃၆) မာဏိဓရ ယကၡ ေသနာပတိနတ္၊ <br />(၃၇) ေသရိသက ယကၡ ေသနာပတိနတ္။<br /><br /><strong>အတြင္းတာရာ ၉-လံုး။ ။</strong> ၎အေျဖမူက်ယ္ကို (တာရာႀကီး ၉-လံုး)၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အတြင္း၀န္မ်ား၊ ရာထူးထား၊ ၈-ပါး အဂၤါညီ။ ။</strong> ဤအဂၤါရွစ္ပါးႏွင့္ျပည့္စံုမွသာ အတြင္း၀န္ရာထူူးကို ခံယူထမ္း ရြက္ေစရမည္ဟူ၏၊ (ရာဇနီတိမွ) <br />(၁) ဣႏၵိယ- သိကၡာရွိမႈ၊ <br />(၂) မႏုည- စိတ္ႏွလံုးေကာင္းမႈ၊ <br />(၃) ဘာသႏၲရ ေဆက- ဘာသာျခား စကားတတ္မႈ၊ <br />(၄) ဓမၼစာရီ- သူေကာင္းတရားက်င့္သံုးသူျဖစ္ျခင္း၊ <br />(၅) နာနာသိပၸီ-အတတ္မ်ိဳးစံုတတ္သူျဖစ္ျခင္း၊ <br />(၆) ကုလ ဓမၼိက- မ်ိဳးေစာင့္တရားရွိသူျဖစ္ျခင္း၊ <br />(၇) ဂ႐ုက- အရွင့္အားေၾကာက္ခ်စ္႐ိုေသျခင္း၊ <br />(၈) ၀ိညာတ- အရိပ္အကဲ၌ လိမၼာကြၽမ္းက်င္ျခင္း။<br /><br /><strong>အထင္အျမင္ေသးခံရတတ္သူမ်ိဳး ၅-ေယာက္။ ။ </strong>ပဥၥဂၤုတၱရပါဠိေတာ္ ၁၄၅။ ႒။ ၅၀-၌ အက်ယ္႐ႈ။ <br />(၁) ပစၥည္း ဥစၥာေပးကမ္းၿပီးလွ်င္ လူပံုအလယ္၌ မိမိကိုယ္ကိုထည္၀ါစြာ ဂုဏ္ေဖၚတတ္သူ၊ <br />(၂) ရင္းႏွီးစြာေပါင္းသင္းၿပီး၍အရည္အခ်င္းမရွိမွန္း အသိခံရသူ၊ <br />(၃) သူတစ္ပါးေျပာစကားကို ယံုၾကည္လြယ္သူ၊ <br />(၄) ခုခ်စ္ ခုမုန္းစသည္အေျပာင္းအလဲျမန္သူ၊ <br />(၅) လွ်ပ္ေပၚေလာ္လည္၍ ကိုယ္ပိုင္အေတြးအေခၚ အသိဥာဏ္မွန္ ညံ့ဖ်င္းသူ။<br /><br /><strong>အထင္အျမင္ေသးခံရသူ ၁၀-ေယာက္ တစ္နည္း။ ။</strong> ၎သ႐ုပ္ <br />(လူမေလး ေခြးမခံ့ေသာ ပုဂိၢဳလ္တစ္က်ိပ္)၌ ႐ႈပါ။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-420010380758975201?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-64461407863294815572008-11-27T05:21:00.000-08:002008-12-30T03:17:34.078-08:00<strong>အ႒ကထာႀကီး ၈-က်မ္း။ ။</strong> ၎င္းက်မ္းအမည္မ်ားကို ၀ိနည္း။ ႒။ ပ-အုပ္။ ၂။ သာရတၳ၊ ပ-အုပ္၊ ၁၇၊ ၁၉၊ ၂၀၊ ၂၃။ ၀ိမတိ၊ ပ-အုပ္၊ ၅၊ ၆။ ၀ဇီရဗုဒၶိ- ၁၈-စသည္တို႔၌ၾကည့္ပါ၊ နာမည္ေက်ာ္ဟိုးေသာ ေရွးေဟာင္းအ႒ကထာႀကီး ၈-က်မ္းဟူ၏၊ သီဟိုဠ္ဘာသာႏွင့္ရွိသည္။ <br />(၁) မဟာအ႒ကထာ၊ <br />(၂) မူလ အ႒ကထာ၊ <br />(၃) မဟာပစၥရိ အ႒ကထာ၊ <br />(၄) စူ႒ အ႒ကထာ၊ <br />(၅) ကု႐ုႏၵိ အ႒ကထာ၊ <br />(၆) အႏၶက အ႒ကထာ၊ <br />(၇) သေခၤပ အ႒ကထာ၊<br />(၈) အရိယ အ႒ကထာ။<br /><br /><span id="fullpost"> <strong>အ႒ဂၤသီလ = ရွစ္ပါးသီလ ။ ။ </strong>အဂၤုတၱရပါဠိေတာ္ ၇၉။ ႒။ ၂၃၃-၌အက်ယ္႐ႈ။ <br />(၁) ပါဏာတိပါတာ ေ၀ရမဏိ၊ <br />(၂) အဒိႏၷာဒါနာ ေ၀ရမဏိ၊ <br />(၃) အျဗဟၼစရိယာ ေ၀ရမဏိ၊ <br />(၄) မုသာ၀ါဒါေ၀ရမဏိ၊ <br />(၅) သုရာေမရယ မဇၨ ပမာဒ႒ာနာ ေ၀ရမဏိ၊ <br />(၆) ၀ိကာလေဘာဇနာ ေ၀ရမဏိ၊ <br />(၇) နစၥ ဂီတ ၀ါဒိတ ၀ိသူက ဒႆန မာလာဂႏၶ ၀ိေလပန ဓါရဏ မ႑န ၀ိဘူသန႒ာနာ ေ၀ရမဏိ၊ <br />(၈) ဥစၥာသယန မဟာသယနာ ေ၀ရမဏိ သိကၡာပဒံ သမာဒိယာမိ။<br /><br /><strong>အ႒ဇယ မဂၤလာ ၈-ပါး။ ။ </strong>အခ်ိဳ႕ဆရာတို႔က "ေအာင္ျခင္းရွစ္ပါး"ကိုပင္ အ႒ဇယ မဂၤလာရွစ္ပါးဟုေခၚဆိုၾကသည္၊ အေျဖ (ေအာင္ျခင္း ၈-ပါး)၌ ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အ႒ာရသ သိပၸ။ ။</strong> တစ္ဆယ့္ရွစ္ရပ္ေသာ အတတ္ပညာမ်ိဳးဟူလို၊ ေယာက္်ားတို႔အတတ္ (၁၈) ရပ္လည္းဟူ၏၊ ၎င္း (၁၈) ရပ္ေသာအတတ္တို႔ကို သကၠဋက်မ္း၌တစ္မ်ိဳး၊ မိလိႏၵပဥႇာပါဠိေတာ္၌ တစ္ဖံု၊ ေလာကနီတိက်မ္းကတစ္ျဖာ၊ ဤသို႔အနည္းနည္းလာရွိၾကရာ ကြၽႏ္ုပ္တို႔အဖို႔လည္း သုတ ကာမီမ်ားအတြက္ အသီးသီးဆက္လက္ ေဖၚျပဖို႔ ၀တၱရားရွိေလသည္။၊ အ႒ာရသသိပၸ၊ အ႒ာရသ ၀ိဇၨာဟူ၍ ပါဠိသံုးႏိုင္ၾက၏။ <br />(၁) ကပၸ - တစ္ခုေသာေဗဒင္၏အခက္အလက္ သာခါက်မ္း၏ အထူးထူးေသာအပိုင္း၌ဆိုအပ္ေသာ မႏၲန္နည္းအားျဖင့္ သိအပ္ေသာ သာခါတစ္ပါး၌တည္ေသာ မႏၲန္တို႔အား သံုးစြဲပံုအစီအရင္ကိုျပေသာ "ေဗာဓါယန"စေသာ ရေသ့တို႔စီရင္အပ္ေသာက်မ္းအတတ္၊ <br />(၂) ဗ်ာကရဏ ပါဏိနိ စေသာ သဒၵါက်မ္းအတတ္၊ <br />(၃) ေဇာတိသတၳ- ၿဂိဳလ္ နကၡတ္တို႔၏ အသြားအလာသ႐ုပ္ သ႑န္ႏွင့္တကြအေကာင္းအဆိုးကိုျပဆိုေသာ က်မ္းအတတ္၊ <br />(၄) သိကၡာ- သရ ဗ်ည္း ဌာန္ က႐ိုဏ္း ပယတ္တို႔ကိုျပဆိုေသာ ပါဏိနိ သိကၡာ နာရဒ သိကၡာ စေသာက်မ္းအတတ္၊ <br />(၅) နိ႐ုတၱိ- ၀ဏၰာဂမ စေသာ လကၡဏာငါးပါးတို႔ျဖင့္ ပကတိ ပစၥယတၳ နိဗၺစနတၳ တို႔ကို ျပဆိုေသာ ကဗ်ာကရဏ ပရိသ႒ဟုဆိုထိုက္ေသာ ယာသက ရေသ့စီရင္ေသာ က်မ္းအတတ္၊ <br />(၆) ဆေႏၵာ- ၀ိစိတိ ဇဂဏီစေသာ ဆန္းတို႔ကိုျပဆိုေသာ ပိဂၤလ စေသာက်မ္းအတတ္၊ <br />(၇) သာမ- သာမေခၚ ေဗဒင္က်မ္းအတတ္၊ <br />(၈) ယဇု- ယဇုေခၚ ေဗဒင္က်မ္းအတတ္၊ <br />(၉) ဣ႐ု- ဣ႐ုေခၚ ေဗဒင္က်မ္းအတတ္၊ <br />(၁၀) အာထဗၺဏ- အာထဗၺေခၚ ေဗဒင္က်မ္းအတတ္၊ <br />(၁၁) မီမံသာ- ကံ၏အေၾကာင္းအရာတို႔ကို စိစစ္၍ဆံုးျဖတ္ေသာ ေဇမိနိရေသ့ စီရင္ေသာ ပုဗၺမီမံသာဟုထင္ရွားေသာက်မ္း၊ ျဗဟၼာ၏အေၾကာင္းအရာကိုစိစစ္၍ဆံုးျဖတ္ေသာ 'ေဗဒႏၲ'ဟုထင္ရွားေသာ က်မ္းစုအတတ္၊ <br />(၁၂) ႏ်ာယ-ေဂါတမစေသာ ရေသ့ တို႔စီရင္အပ္ေသာ တက္က်မ္းအမ်ိဳးမ်ိဳးအတတ္၊ <br />(၁၃) ဓမၼသတၳ- အမ်ိဳးေလးပါးတို႔၏ အက်င့္တရားစသည္ကို မႏုစေသာရေသ့၊ မင္းတိုင္ပင္အမတ္ပညာရွိတို႔စီရင္အပ္ေသာ ျဖတ္ထံုးဥပေဒက်မ္းအတတ္၊ <br />(၁၄) ပုရာဏ- ေရွးေဟာင္းအေၾကာင္းအရာတို႔ကိုဆိုေသာ ပုရာဏ္က်မ္းစာအတတ္၊ <br />(၁၅) အာယုေဗဒ-ဣ႐ုေဗဒင္၏ဥပေဒျဖစ္ေသာ ေဆးပညာက်မ္းအတတ္၊ <br />(၁၆) ဓႏုေဗၺဒ- ေလး၊ ဓါး၊ လွံစေသာ လက္နက္တို႔ကိုပစ္လႊင့္ထိုးခုတ္ျခင္းတို႔ကို<br />မႏၲန္ႏွင့္တကြျပေသာယဇုေဗဒင္၏ဥပေဒျဖစ္ေသာက်မ္းအတတ္၊<br />(၁၇) ဂႏၶဗၺေဗဒ- သီဆိုတီးမႈတ္ျခင္းအမ်ိဳးမ်ိဳး တို႔ကိုျပေသာ သာမေဗဒင္၏ဥပေဒျဖစ္ေသာ သဂႌတက်မ္းအတတ္၊<br />(၁၈) အတၳသတၳ- ဥစၥာစည္းစိမ္ရေၾကာင္း လိမၼာယဥ္ေက်းေၾကာင္းျဖစ္ေသာ နီတိက်မ္းအတတ္။ (သကၠဋ ဗိသဏုပုရာဏ္) <br /><br /><strong>အ႒ာရသသိပၸမ်ိဳး။ ။</strong> <br />(၁) သုတိ- ေဗဒင္ ၄-ပံုက်မ္းအတတ္၊ ဤ၌ ေဗဒင္ ၄-ပံုေဟာ "ဆ႐ုတိ"ဟူေသာ သကဋသဒၵမွ "ဆုတ္" "သုတိ"ျဖစ္လာ၏၊ <br />(၂) သမၼဳတိ - ဓမၼသတ္က်မ္းအတတ္၊ "ဆမ႐ုတိ"ဟူေသာ သကဋဘာသာမွျဖစ္လာသည္၊ <br />(၃) သခၤ်ာ- သတၱ၀ါ၏နိစၥ အတၱ ထာ၀ရ ပကတိဟုေခၚေ၀ၚေသာ သေဘာတရား တို႔ကိုျပသည့္ ကပိလရေသ့၏သခၤ်ာအတတ္၊ <br />(၄) ေယာဂ- သတၱ၀ါတို႔၀ိညာဥ္ႏွင့္ ထာ၀ရျဗဟၼာႀကီး၏၀ိညာဥ္ေပါင္းဆံုမိကာ အျမဲမေသတည္ေနႏိုင္ရန္<br />နည္းလမ္းျပေသာ ပါတÍၥလီရေသ့၏ ေယာဂက်မ္းအတတ္၊ <br />(၅) နီတိ- လူတို႔လိုက္နာက်င့္ေဆာင္ၾကရန္ ေလာက၀တ္တို႔ကိုညႊန္ျပေသာ နီတိက်မ္းစုအတတ္၊ <br />(၆) ၀ိေသသိကာ-သတၱ၀ါေလာကတို႔သည္ နိစၥထာ၀ရရွိေနပံုႏွင့္ မျမင္ႏိုင္ေအာင္ေသးငယ္ေသာ အႏုျမဴဓါတ္မႈန္တို႔၏ ေပါင္းဆံုမိေသာေၾကာင့္ သတၱ၀ါေလာကျဖစ္ေပၚလာၾကပံုတို႔ကိုျပဆိုေသာ ကဏာဒရေသ့<br />တီထြင္ခဲ့သည့္ ၀ိေသသိကအတတ္၊ <br />(၇) ဂႏၶဗၺ- ၀ါ ဂီ နစ္အတတ္၊ <br />(၈) ဂဏိတာ- ဂဏန္းသခ်ၤာ အကၡရာသခ်ၤာအတတ္၊ <br />(၉) ဓႏု- ေလးပစ္အတတ္၊ <br />(၁၀) ပုရာဏ- ေရွးစကားေဟာင္း ပုရာဏ္က်မ္းအတတ္၊ <br />(၁၁) ေဇာတိသတၳ- နကၡတ္က်မ္းအတတ္၊ <br />(၁၂) ဣတိဟာသ- ေရွးပညာရွိတို႔ဖြဲ႕ဆိုသီကံုးၾကသည့္ ဟိႏၵဴတို႔အေလးအျမတ္ျပဳေသာ မဟာဘာရတ စသည့္<br />က်မ္းစာအတတ္၊ <br />(၁၃) တိကိစၦာ- ေဆးကုအတတ္၊ <br />(၁၄) မာယာ- လွည့္ပတ္ျဖားေယာင္းမႈအတတ္၊ မ်က္လွည့္အတတ္၊ <br />(၁၅) ဆႏၵတိ- ဆန္းက်မ္းအတတ္၊ <br />(၁၆) ေကတုဘ- အလကၤာက်မ္းအတတ္၊ <br />(၁၇) သဒၵါ- ကာတႁႏၵစေသာ သဒၵါက်မ္းအတတ္၊ <br />(၁၈) မႏၲာ- ဂါထာမႏၲန္ မန္းမႈတ္အတတ္။ (ေပါရာဏဒီပနီ။)<br /><strong>တစ္နည္း။ ။ </strong><br />(၁) သုတိ- အၾကားအျမင္အတတ္၊ (ေဗဒင္အတတ္) <br />(၂) သမၼဳတိ- ဓမၼသတ္ဥပေဒအတတ္၊ <br />(၃) သခၤ်ာ- ဂဏန္းသခ်ၤာအတတ္၊ <br />(၄) ေယာဂါ- တံစဥ္း စူး ေဆာက္အတတ္၊ (႐ုပ္ႏွင့္ဇီ၀အတတ္၊) <br />(၅) နီတိ- နီတိက်မ္းအတတ္၊ <br />(၆) ၀ိေသသကာ- ယာယီယၾတာစေသာ ဗ်ာက႐ိုဏ္းက်မ္းအတတ္၊ (ကလာပ္ စည္းအတတ္) <br />(၇) ဂႏၶဗၺာ- ေစာင္း ျငင္းစေသာ ကဗ်ာလကၤာအတတ္၊ <br />(၈) ဂဏီကာ- လက္ဆစ္ခ်ိဳး ေရတြက္ျခင္းအတတ္၊ <br />(၉) ဓႏုေဗဒါ- ဒူးေလး လင္းေလးအတတ္၊ <br />(၁၀) ပုရာဏာ- ေရွးေဟာင္းေနာက္ျဖစ္ စကားအတတ္၊ <br />(၁၁) တိကိစၦာ- ေဆးေပး ေဆးကုအတတ္၊ <br />(၁၂) ဣတိဟာသာ- ရယ္ရႊင္မႈအတတ္၊ <br />(၁၃) ေဇာတိ- ဟူးရားနကၡတ္အတတ္၊ <br />(၁၄) မာယာ-လွည့္ပတ္တတ္ေသာအတတ္၊ (မ်က္လွည့္အတတ္) <br />(၁၅) ဆႏၵ- ဆန္းက်မ္းအတတ္၊ <br />(၁၆) ေကတု- သံတမန္အတတ္၊ <br />(၁၇) မႏၲာ- မႏၲန္အတတ္၊ ဂါထာစုတ္ အတတ္၊ <br />(၁၈) သဒၵါ- သဒၵါက်မ္းအတတ္၊ ဗ်ာက႐ုဏ္းအတတ္၊ (ေလာကနီတိ)<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-6446140786329481557?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-76581185971455072542008-11-26T19:15:00.000-08:002008-12-30T03:14:34.067-08:00<strong>အဆင္းတန္းဆာ၊ ဆင္ရာအျပား၊ ၁၄-ပါး၊ က်မ္းမ်ားမည္သို႔မိန္႔သနည္း? ။ ။</strong> <br />စိႏၲေက်ာ္သူ ဦးၾသေရး ၾသ၀ါဒထူးပ်ိဳ႕၌ ဤသို႔မိန္႔၏။<br />တစ္ဆယ့္ေလးျဖာ၊ ဆင္းတန္းဆာကား<br />(၁) ရာဇာဘုန္းရွိ၊ ျပည္လံုးမိကို၊ နီတိက်မ္းလွ်င္၊ တန္းဆာဆင္၏၊ <br />(၂) ဂုဏ္အင္အထူး၊ ေက်းဇူးရွိသူ၊ ထိုထိုလူကို၊ မျမဴေဒါသ၊ မာန္မထဘဲ၊ ႏွိမ့္ခ်ျခင္းလွ်င္၊ တန္ဆာဆင္၏၊ <br />(၃) ႐ုပ္သြင္ပ်ိဳထြား၊ မိန္းမအားမူ၊ တည္ျငားေစာင့္ေရွာက္၊ ယြင္းမေဖါက္ဘဲ၊ ရွက္ေၾကာက္ျခင္းလွ်င္၊ တန္းဆာဆင္၏၊ <br />(၄) လင္ႏွင့္မယား၊ သူတို႔အားမူ၊ မုန္းထားမလို၊ ခ်စ္ၾကည္ညိဳ၍၊ လူဗိုလ္တကာ၊ ႐ိုေသရာသည္၊ သစၥာခိုင္က်ည္၊ တည္ၾကည္ျခင္းလွ်င္၊ တန္းဆာဆင္၏၊ <span id="fullpost"> <br />(၅) ၀န္းက်င္သာက်ယ္၊ အိမ္မွာ၀ယ္ကား၊ သူငယ္သာလွ်င္၊ တန္းဆာဆင္၏၊ <br />(၆) က်ယ္ျမင္ႏွံ႔သိ၊ ပညာရွိမူ၊ က၀ိပ်ဴငွာ၊ ဆန္းဂါထာႏွင့္၊ ကဗ်ာသံခ်ိဳ၊ ဖြဲ႕ဆိုျခင္းလွ်င္၊ တန္းဆာဆင္၏၊ <br />(၇) ႏႈတ္မဂၤလာ၊ စကားမွာကား၊ အသာအခ်ိဳ၊ သူနာလိုေအာင္၊ မိန္႔ဆိုျခင္းလွ်င္၊ တန္ဆာဆင္၏၊ <br />(၈) သန္႔စင္ၾကည္ျဖဴ၊ ကိုယ္ကိုမူကား၊ ဆန္ျမဴျခမ္းမွ်၊ ေဒါသမသင့္၊ အက်င့္သီတင္း၊ ေကာင္းျခင္း<br />သည္လွ်င္၊ တန္းဆာဆင္၏၊ <br />(၉) ယြယ္အင္လြန္သူ၊ မိန္းမမူကား၊ မူယူဆိတ္ၿငိမ္၊ ေမြ႕သိမ္ျခင္းလွ်င္၊ တန္ဆာဆင္၏၊ <br />(၁၀) ေပ်ာ္ရႊင္စလို၊ ႏွလံုးကိုမူ၊ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ၊ မေကာင္းမႈဟု၊ ႏွစ္ခုေရာရာ၊ အာသာစံုမက္၊ ႏွစ္သက္မူးေမာ္၊ ေမြ႕ေလ်ာ္ျခင္းလွ်င္၊ တန္ဆာဆင္၏၊ <br />(၁၁) ကိုယ္အင္မခ်ိဳ႕၊ ရဟန္းတို႔မူ၊ ေနာင္ဖို႔ရြယ္ရည္း၊ သည္းညည္းခံခ်ဳပ္၊ ၾကည္ဖြယ္လုပ္သား၊ သာ႐ုပၸလွ်င္၊ တန္းဆာဆင္၏၊ <br />(၁၂) အားအင္ထက္ျမန္၊ စြမ္းသန္သသူ၊ ထိုထိုလူကို၊ မယူရန္တံု႔၊ မလႈံ႔ရန္ကင္း၊ သည္းခံျခင္းႏွင့္၊ မပ်င္းႀကိဳးကုတ္၊ အားစုတ္စုတ္တိ၊ တုပ္၀ပ္ျခင္းလွ်င္၊ တန္းဆာဆင္၏၊ <br />(၁၃) လူတြင္အိမ္ယာ၊ ေထာင္သူမွာကား၊ ဥစၥာ ေရႊေငြ၊ ဆန္ေရ စပါး၊ ကြၽဲႏြားကြၽန္ေက်း၊ သားေျမးကုံလံု၊ျပည့္စံုျခင္းလွ်င္၊တန္းဆာဆင္၏၊ <br />(၁၄) က်ယ္ျမင္ပညာ၊ သူေကာင္းမွာကား၊ ပါယ္ရြာေၾကာက္ရွက္၊ ရမၼက္ဆြံ႕ရွား၊ စကားမယြင္း၊ မွန္ျခင္းသည္လွ်င္၊ တန္းဆာဆင္သည္ ... လူတြင္ နိမ့္ျမင့္ သို႔မွတင့္။<br /><br /><strong>အဆင္းလွရာ၊ ေၾကာင္း ၃-ျဖာ၊ ေလာင္းလ်ာအသို႔ က်င့္သနည္း။ ။ </strong>အေလာင္းေတာ္ျမတ္ ေတမိယဇာတ္၌ က်င့္ပံုကား - <br />(၁) အတီတံ နာႏုေသာစာမိ - လြန္ၿပီးအမႈ ဒုစ႐ိုက္စု ကိုလည္း မေတြးေတာမစိုးရိမ္၊ <br />(၂) နာႏုေသာစာမိ နာဂတံ - ေနာင္ခါစား၀တ္ေနေရးကိုလည္း မေတြးဆ မပူပန္၊ <br />(၃) ပစၥဳပၸေႏၷန ယာေပမိ - မ်က္ေမွာက္က်ပန္းျဖင့္သာ မေကာင္းမႈေရွာင္လႊဲကာ ခ်မ္းသာစြာေရာင့္ရဲခဲ့၏၊ ေတန ၀ေဏၰာ ပသိဒတိ - ဒါေၾကာင့္ ငါ့႐ုပ္ဆင္း၀ါ လြန္စြာ ၾကည္လင္လွပ၏။<br /><br /><strong>အေဆာင္ရမိဖုရား ၄-ပါး။ ။</strong> ျမန္မာဘုရင္မ်ား၏ မိဖုရားမ်ိဳးရွစ္ပါးထဲတြင္ အေဆာင္ပိုင္ရေသာမိဖုရားမ်ားမွာ<br />(၁) ေျမာက္ေဆာင္ေတာ္မိဖုရား၊ <br />(၂) ေတာင္ေဆာင္ေတာ္မိဖုရား၊ <br />(၃) ေျမာက္ ေရႊေရးေဆာင္ေတာ္မိဖုရား၊ <br />(၄) ေတာင္ ေရႊေရးေဆာင္ေတာ္ မိဖုရား။<br /><br /><strong>အဇၩာသယႀကီး ၆-ပါး။ ။ </strong>ဘုရားေလာင္းတို႔ အလိုေတာ္ျမတ္ႀကီး ၆-ပါး၊ ဤ ၆-ပါးႏွင့္ျပည့္စံုမွ ဘုရားအျဖစ္ကို ရယူႏိုင္သည္၊ စရိယာပိဋက အ႒ကထာ ၈၂၈-၌အက်ယ္႐ႈ။ <br />(၁) ေနကၡမဇၩာသယ - ေတာထြက္လိုျခင္း၊<br />(၂) ပ၀ိေ၀ကဇၩာသယ - အေဖၚမမွီး တစ္ေယာက္တည္းသာ ဆိတ္ၿငိမ္ရာ၌ေနလိုျခင္း၊ <br />(၃) အေလာဘဇၩာသယ- ေလာဘမရွိျခင္းကိုလိုျခင္း၊ <br />(၄) အေဒါသဇၩာသယ - ေဒါသမရွိျခင္းကိုလိုျခင္း၊ <br />(၅) အေမာဟဇၩသယ -ေမာဟမရွိျခင္းကို လိုျခင္း၊ <br />(၆) နိႆရဏဇၩာသယ - ဘံုသံုးပါးမွ လြတ္ကင္းလိုျခင္း။<br /><br /><strong>အဇိဏၰ ေလမ်ိဳး ၁၂-ပါး။ ။</strong> ၀မ္းကိုဒုကၡေပးတတ္ေသာေလမ်ား၊ <br />၎င္းအေျဖ (ေလမ်ိဳး ၈၀ « ခ» ပိုဒ္)၌ ႐ႈပါေလ။<br /><br /><strong>အဥၥလီ ၅-သြယ္၊ သိမွတ္ဖြယ္၊ က်မ္း၀ယ္မည္သို႔ရွိသနည္း?။ ။</strong> ၀ိနည္းပိဋကေတာ္ ပရိ၀ါက်မ္းျမတ္၌ ဤသို႔လာရွိ၏၊<br />(၁) ဖ်င္ ပုဆိုး တဘက္ ပ၀ါကို လက္ကန္ေတာ့တင္ျခင္း၊ <br />(၂) လက္အုပ္ခ်ီမိုးျခင္း ရွိခိုးျခင္း၊ <br />(၃) လက္ဖ၀ါး ႏွစ္ဘက္တို႔ျဖင့္ ႀကီးျမတ္သူ၏ေျခကိုကိုင္တြယ္ျခင္း၊ <br />(၄)ခ်စ္ခင္ေသာ ေမတၱာ ေရွ႕သြားရွိျခင္း၊ <br />(၅) ႐ိုေသေလးျမတ္ေသာ စိတ္ထားရွိျခင္း။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-7658118597145507254?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-41504451064866690102008-11-26T19:04:00.000-08:002008-12-30T03:11:44.801-08:00<strong>အစပ္ ၃-ပါး။ ။ </strong>အဘိဓမၼာ ပဋိစၥသမုဒၸါဒ္ ေ၀ါဟာရျဖစ္သည္၊ အေျဖကို (အျခင္းအရာ-၂၀)၌ ၾကည့္ပါေလ။<br /><br /><strong>အစပ္ ၆-ပါး။ </strong>။ေရွးက၀ိစာဆိုတို႔ စပ္ဆိုသီကံုးေဖၚျပေလ့ရွိေသာ ေလးလံုးတစ္ပုိဒ္ကဗ်ာလကၤာ<br />စပ္နည္းမ်ား -<br />(၁) သက္ေစ့ႏွက္ သံုးခ်က္ညီေခၚ သံုးပိုဒ္တြင္ ကာရန္သတ္ပံုသံုးခ်က္ညီေအာင္စပ္နည္း၊ ဥပမာ - ျပည္သာနိဗၺာန္၊ ရွိသင့္တန္ဟု၊ ဧကန္တိတိ။ ။ သံုးေဖၚလူ႔ထံ၊ တည္ပြဲခံအံ့၊ ၾကံသားခပင္း။<br />(၂) ခ်ိန္ခြင္လွ်ာေခၚ သံုးပိုဒ္တြင္ အလယ္ပုိဒ္၏ကာရန္သတ္ပံုႏွင့္ ေဘးပိုဒ္တို႔၏ကာရန္သတ္ပံုမ်ား ကြဲလြဲေသာစပ္နည္း၊ ဥပမာ - ေက်းဇူးနက္တိမ္၊ သူ႔အားခ်ိန္၍၊ ေမြ႕သိမ္ညံ့ႏု။<br />(၃) ဦးတိုက္ေခၚႏွစ္ပိုဒ္တြင္ ေရွ႕အပုိဒ္အဆံုးႏွင့္ ေနာက္အပိုဒ္အစတို႔ကို ကာရန္သတ္ပံုညီထား၍ စပ္နည္း၊ ဥပမာ- ေစာထီးမုနိန္႔၊ မိန္႔ခဲ့ေသာတိုင္း။<br />(၄) ဘီလူးရယ္ေခၚႏွစ္ပိုဒ္တြင္ ေရွ႕ပိုဒ္တတိယ, စတုတၳအကၡရာႏွင့္ ေနာက္ပိုဒ္ဒုတိယ, တတိယသို႔မဟုတ္ ဒုတိယအကၡရာ တို႔ကိုျဖစ္ေစ ကာရန္သတ္ပံုညီထား၍စပ္နည္း၊ ဥပမာ - မာရ္ႏွိပ္ဆံုးရပ္၊ ေရႊျပည္ခပ္ရွင့္။ ။ မ်ားလွတြက္ကိန္း၊ သံုးသိန္းငါးေသာင္း။ ။ ညိဳျပာမြတ္သည္၊ ဖက္ဆြတ္ေလေလာ။<br />(၅) ထိပ္ခ်င္းခတ္ေခၚႏွစ္ပုိဒ္တြင္ ေရွ႕ပိုဒ္ တ သတ္၊ န သတ္၊ ဏ သတ္ ကာရန္တို႔ကို ေနာက္ပိုဒ္ ပသတ္၊ မ သတ္ နိဂၢဟိတ္ကာရန္တို႔ျဖင့္ဟပ္၍စပ္နည္း၊ ဥပမာ - သကၠသူရိန္၊ စည္းစိမ္သခင္။<br />(၆) ထိပ္ခ်င္းခြၽတ္ေခၚ ႏွစ္ပိုဒ္တြင္ ေရွ႕ပုိဒ္ ပ သတ္၊ မ သတ္၊ နိဂၢဟိတ္ကာရန္တို႔ကို ေနာက္ပိုဒ္ တ သတ္၊ န သတ္၊ ဏ သတ္ ကာရန္တို႔ျဖင့္ ဟတ္၍စပ္နည္း၊ ဥပမာ - ေလးဆယ့္ကိုးလုပ္၊ မယုတ္အင္ျပည့္။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ ယင္း အစပ္ေျခာက္ပါး အေခၚအေ၀ၚႏွင့္ ကာရန္သတ္ပံုလြဲစပ္နည္းတို႔ကို ေနာက္ဆရာႀကီးတို႔ပယ္ေခ်သည္။<br /><br /><span id="fullpost"> <strong>အ စလ ေစတီေတာ္ႀကီး ၄-ဌာန။ ။</strong> ၎င္းသ႐ုပ္ (အ ၀ိဇဟိတ ဌာနႀကီး ၄-ပါး)၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အစားႀကီးသူ ၅-ေယာက္။ ။</strong> သုတ္မဟာ၀ါ အ႒ကထာ ၃၇၀-၌အက်ယ္႐ႈ။ <br />(၁) အာဟာရ ဟတၳက = စားၿပီးေနာက္ လက္ဆြဲထူေပးရသူ၊ <br />(၂) တၾတ ၀႗က = စားသည့္ေနရာ၌ပင္ လဲေနသူ၊ <br />(၃) အလံ သာဋက = ပုဆိုးမ၀တ္ႏိုင္ေအာင္စားသူ၊ <br />(၄) ကာက မာသက = ပါးစပ္ထဲက်ီးႏႈိက္စားႏိုင္ေအာင္စားသူ၊ <br />(၅) ဘုတၱ၀မၸိ တက = စားၿပီးၿပီးခ်င္း ထိုးအန္ေအာင္စားသူ။<br /><br /><strong>အစားၾကဴးသူ ၅-မ်ိဳး။ ။</strong> ၎သ႐ုပ္ (အစားႀကီးသူ ၅-မ်ိဳး)၌ ျပခဲ့ၿပီ။<br /><br /><strong>အစိေႏၲယ် ၄-ပါး။ ။ </strong>သုတ္သီလကၡန္ အ႒ကထာ ၂၃-၌ အက်ယ္႐ႈပါ။ မၾကံစည္ မယံုမွားအပ္ေသာတရား ၄-ပါး၊ ဣမာနိ အစိႏၲိယာနိ အစိႏၲေႏၲာ ဥမၼာဒႆီ ၀ိဃာတႆ ဘာဂီ ေဟာတိ - ဤေလးပါးတို႔ကို ၾကံစည္ေသာသူအား ႐ူးသြပ္ျခင္းေဖါက္ျပန္ျခင္းအဖို႔ရွိ၏ ဟူလို။ <br />(၁) ဗုဒၶ၀ိသေယာ အစိႏၲိေယာ - ဘုရား၏အရာကို မၾကံစည္အပ္၊ <br />(၂) စ်ာန၀ိသေယာ အစိႏၲိေယာ - စ်ာန္တန္ခိုး၏အရာကို မၾကံစည္အပ္၊ <br />(၃) ကမၼ၀ိပါေကာ အစိႏၲိေယာ -ကံ၏အက်ိဳးကို မၾကံစည္အပ္၊ <br />(၄) ေလာကသ႑ာဟေနာ အစိႏၲိေယာ - ေလာကဓါတ္တည္ျခင္းကို မၾကံစည္အပ္။<br /><br /><strong>အေစးမ်ိဳး ၅-ပါး။ ။ </strong>ပရေဆးက်မ္းေ၀ါဟာရ။ <br />(၁) ပေညာင္ေစး၊ <br />(၂) သဖန္းေစး၊ <br />(၃) ေဗာဓိေညာင္ေစး၊ <br />(၄) ေညာင္ၾကတ္ေစး၊ <br />(၅) ေညာင္ခ်ဥ္ေစး။<br /><br /><strong>အစြန္း ၃-ပါး၊ ကင္းလြတ္ျငား၊ သားငါးစားရန္အပ္။ ။ </strong>ရဟန္းေတာ္မ်ားသည္ အစြန္းသံုးပါးမွလြတ္ေသာ သားငါးတို႔ကို စားေသာက္ေကာင္းသည္ဟု ဘုရားရွင္ခြင့္ျပဳေတာ္မူ၏၊ အစြန္း ၃-ပါးကား <br />(၁) ဒိ႒- မိမိအတြက္ရည္စူး၍သတ္ျဖတ္ေနသည္ကို ကိုယ္တိုင္ျမင္ရျခင္း၊ <br />(၂) သုတ- မိမိအတြက္ ၾကက္ ၀က္စသည္တို႔ကို သတ္ျဖတ္ေနေၾကာင္းျဖင့္ ၾကားသိရျခင္း၊ <br />(၃) ပရိသကႋတ- ထိုသားငါးအတြက္ သကၤာမကင္းရွိေနျခင္းမ်ိဳး။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-4150445106486669010?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-16824307127726856132008-11-26T18:57:00.000-08:002008-12-30T03:07:48.321-08:00<strong>အင္း အိုင္ ခါးလွည့္ လက္ဖြဲ႕ မႏၲရားမ်ိဳး ၇-ပါး။ ။</strong> ဘားနဒ္ ပိဋကတိုက္ ေလာကီပရပိုဒ္<br />တစ္ေစာင္မွ၊ ဘားမဲ့ ေလာကီက်မ္းကိုညႊန္းသည္။<br />(၁) အင္း - အကြက္မွန္ခ်၍ ဂဏန္းေရးသြင္းေသာ အရာ၀တၳဳကိုေခၚဆိုသည္။<br />(၂) အိုင္ - အကြက္မွန္ခ်၍ စ-ဓ-ဗ-၀ စသည္ အကၡရာ ေရးသြင္းထားသည့္အရာကိုဆိုသည္။<br />(၃) ခါးလွည့္ - ေရႊျပား ေငြျပား ထန္းရြက္ ေပရြက္စသည္တို႔၌ စာတန္းေရး၍ ခါး၌ပတ္စည္း<br />ရသည့္အရာကိုဆိုသည္။<br />(၄) လက္ဖြဲ႕ - အင္း အိုင္ အျပားအခ်ပ္ကိုလိပ္၍ ေခါက္၍ ႀကိဳးျဖင့္ဖြဲ႕ေဆာင္ရေသာအရာကို ဆိုသည္။<br />(၅) မႏၲရား - ေၾသာင္း အစထား၍ ရြတ္ဆို မန္းမႈတ္ရေသာအရာ၊ ဥပမာ "ေၾသာင္း ဒူေရ ဒူေရ သြာဟ"စသည္မ်ိဳး။<br />(၆) မႏၲန္ - ဥံဳ အစခံ၍ ရြတ္ဆိုမန္းမႈတ္ရသည့္အရာမ်ိဳး၊ ဥပမာ- "ဥံဳ စြာရတီက် ေမ မာတာ" စသည္မ်ိဳး။<br />(၇) ဂါထာ - ဥံဳ ေၾသာင္း မပါေသာ ရြတ္ဆိုမႈမ်ိဳး၊ ပရိတ္ၾကီး-စသည္။<br /><br /><span id="fullpost"> <strong>အင္းကန္းျခင္း ၇-ပါး။ ။ </strong>အင္းကြက္ထဲ၌ အင္းဆန္သြင္းေသာအခါ ေအာက္ပါအျပစ္ ၇-ပါးေၾကာင့္ အက်ိဳခံစားခြင့္တန္ခိုးအာနိသင္မရွိ၊ အင္းသည္ သူကန္းသဖြယ္ျဖစ္သြားသည္ဟူ၏၊<br />(၁) နကၡတ္ မမွန္ျခင္း၊<br />(၂) အင္းဆန္ဂဏန္းအကၡရာ မမွန္ျခင္း၊<br />(၃) အင္းသြား အလွည့္ မမွန္ျခင္း၊<br />(၄) အကၡရာဂဏန္း မညီမတန္းျခင္း၊<br />(၅) ကိုယ္၀န္ေဆာင္မသန္႔ရွင္းသူတို႔ ကိုင္ျခင္း၊<br />(၆) အင္းခ်သူ၏ကိုယ္လက္ မသန္႔ ညစ္ပတ္ျခင္း၊<br />(၇) ဂါထာဗႏၶ မမွန္ျခင္း။<br /><br /><strong>အင္းက်ိဳးျခင္း ၇-ပါး။ ။ </strong>အင္းခ်စဥ္ အျပစ္ ၇-ပါးေၾကာင့္ အင္းက်ိဳးပ်က္သြားသည္ဟူ၏၊<br />(၁) လူေနရာေရႊ႕ျခင္း၊ ဣရိယာပုထ္ေျပာင္းလဲျခင္း၊<br />(၂) စကားေျပာျခင္း၊ ေတးသီေလခြၽန္ျခင္း၊<br />(၃) လူးလည္း၍စီစဥ္ျခင္း၊<br />(၄) စီရင္မၿပီးမီ ထ၍သြားျခင္း၊<br />(၅) အင္းအံုျပတ္ျခင္း၊<br />(၆) စတုရန္း ၄-မ်က္ႏွာမ်ဥ္းမသားမီ အတြင္းမ်ဥ္းမ်ားကိုသားျခင္း၊<br />(၇) အင္းေပါင္ေရႊ႕ျခင္း။<br /><br /><strong>အင္းခ်သူအဂၤါ ၈-ပါး။ ။</strong> ဤအဂၤါရွစ္ပါးျပည့္စံုမွသာလွ်င္ ထူးျမတ္လြန္ကဲေသာ အက်ိဳးေက်းဇူးဂုဏ္ထူး လာဘ္ျမတ္တို႔ကို ေပးစြမ္းႏိုင္သည္ဟူ၏၊<br />(၁) မိမိစီရင္ေသာအင္းကို ယံုၾကည္ေလးျမတ္ျခင္း၊<br />(၂) ေကာင္းေသာအလိုဆႏၵ၀ီရိယရွိရျခင္း၊<br />(၃) ေကာင္းမွန္ေသာအသိဥာဏ္ရွိရျခင္း၊<br />(၄) အစီအရင္ကို အရိပ္ျဖင့္မကြယ္ရျခင္း၊<br />(၅) တစ္စံုတစ္ခုေသာ ဒြါရကိုမပိတ္ရျခင္း၊<br />(၆) စကားမေျပာရ၊ အျခားသို႔လွည့္မၾကည့္ရျခင္း၊<br />(၇) မၿပီးခင္ ေခတၱခဏမွ်ထ၍မသြားရျခင္း၊<br />(၈) မိမိစီရင္ေနေသာအင္းမွ တစ္ပါးသို႔ အာ႐ံုမ်ားကို<br />မေအာက္ေမ့ မေတြးေတာရျခင္း။<br /><br /><strong>အင္းေပါက္ျခင္း ၇-ပါး။ ။</strong> ေပါက္ထြက္ေနေသာအင္းကား တန္ခိုးမရွိဟူ၏၊<br />(၁) အင္းေပါင္ခ်င္းမထိစပ္ျခင္း၊<br />(၂) အင္းေပါင္အင္းကြက္ကို မ်ဥ္းေဖါက္ထြက္ေနျခင္း၊<br />(၃) အင္းခ်မမွန္ျခင္း၊<br />(၄) အင္းေပါင္ႏွင့္ အင္းဆန္ထိစပ္ေနျခင္း၊<br />(၅) ဂဏန္းေထာင့္မကိုက္ျခင္း၊<br />(၆) အကၡရာမပီသ မမွန္ျခင္း၊<br />(၇) အင္းကြက္ခ်မညီျခင္း။<br />မွတ္ခ်က္။ ။ အင္းကြက္ကို ၀က္ေခါင္းထိုးလွ်င္ကိုက္ေနရမည္ဟူ၏။<br /><br /><strong>အင္း 'န၀' ဖို႔တည္၊ အ၀ျပည္၊ ၉-မည္အင္းတို႔အဘယ္နည္း။ ။ </strong>သဘင္၀န္ဦးေသာ္ေမး၍ ေတာင္ဖီလာဆရာေတာ္ေျဖမွတ္တမ္း ကဗ်ာ ႏွင့္အင္း၀ၿမိဳ႕ဓာတ္ေပါင္းမဥၹဴဘုရား ေက်ာက္စာေတာ္<br />တို႔မွ ထုတ္ယူေျဖၾကားလိုက္သည္၊ ထိုၿမိဳ႕ကို သကၠရာဇ္ ၇၂၆-ခုႏွစ္တြင္ သတိုးမင္းဖ်ားက ေအာက္ပါအင္းမ်ားကိုျဖည့္ဖုိ႔တည္ေထာင္သည္ဟူ၏၊(အင္းန၀ အင္း၀၊ ယခုေသာ္ အ၀)ေခၚၾကသည္။<br />(၁) ေရႊၾကာပင္အင္း၊<br />(၂) ဇနီးအင္း၊<br />(၃) ေညာင္ေစာက္အင္း၊<br />(၄) ၀က္ေခ်းအင္း၊<br />(၅) အုႏၷဲအင္း၊<br />(၆) အင္းမ အင္း၊<br />(၇) လင္းစံအင္း၊<br />(၈) ေဘးမဲ့အင္း၊<br />(၉) ၀မ္းဘဲအင္း။<br /><br /><strong>အၿငိမ့္မ်ိဳး ၆-ပါး။ ။ </strong>ၿငိမ့္ေညာင္းသာယာေသာ ျမန္မာ့ပန္တ်ာမ်ိဳး ၆-ပါး၊<br />(၁) ေစာင္း၊<br />(၂) ျငင္း၊<br />(၃) မိေက်ာင္း၊<br />(၄) ေအာင္းကေလး၊<br />(၅) ပတၱလား၊<br />(၆) တေယာ၊<br />ရာဇ၀င္ႀကီး။ မဃေဒ၀လကၤာ၌ "ေစာင္း ျငင္း မိေက်ာင္း၊ ေအာင္း ပတၱလား၊ တေယာအားျဖင့္ ၊ ေျခာက္ပါးျငိမ့္မ်ိဳး၊ နာဖြယ္ပ်ိဳးသား" ဟုစပ္ဆိုသည္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-1682430712772685613?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-83453219998846331632008-11-26T18:47:00.000-08:002008-12-30T03:03:56.395-08:00<strong>အခါမဲ့ျငား၊ လည္ၾကဴးမွား၊ ၆-ပါးအျပစ္ရ။ ။ </strong>၎င္းအေျဖကို<br />(အကာလခါ၊ လည္သူမွာ၊ ၆-ျဖာအျပစ္ရ)၌ ဆိုခဲ့ၿပီ။<br /><br /><span id="fullpost"> <strong>အျခင္းအရာ ၂၀။ ။ </strong>ယင္းေ၀ါဟာရသည္ ပဋိစၥသမုပၸါဒ္စက္၀ိုင္းတရားကို အေၾကာင္း အက်ိဳးေ၀ဖန္ေသာအားျဖင့္ထင္ရွားျဖစ္ေပၚလာ၏။<br />(၁) အ၀ိဇၨာ၊ သခၤါရ၊ တဏွာ၊ ဥပါဒါန္၊ ဘ၀ ဟူေသာ ေရွးအတိတ္အေၾကာင္း အျခင္းအရာတရား<br />ငါးပါးေၾကာင့္ -<br />(၂) ၀ိညာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေ၀ဒနာဟူေသာ ယခုဘ၀ ပစၥဳပၸန္အက်ိဳးတရား ျခင္းရာ ငါးပါးျဖစ္လာသည္။<br />(၃) တဏွာ၊ ဥပါဒါန္၊ ဘ၀၊ အ၀ိဇၨာ၊ သခၤါရဟူေသာ ယခုဘ၀မ်က္ေမွာက္အေၾကာင္းတရားျခင္းရာ ငါးပါးေၾကာင့္ -<br />(၄) ၀ိညာဏ္၊ နာမ္႐ုပ္၊ သဠာယတန၊ ဖႆ၊ ေ၀ဒနာဟူေသာ ေနာင္ဘ၀အနာဂတ္အက်ိဳးျခင္းရာ<br />ငါးပါး ျဖစ္ရဦးမည္။ မွတ္ခ်က္။ ။ ဤသို႔လွ်င္ အတိတ္အေၾကာင္းႏွင့္ ပစၥဳပၸန္အက်ိဳးတစ္စပ္၊ ပစၥဳပၸန္အက်ိဳးႏွင့္ ပစၥဳပၸန္အေၾကာင္း တစ္စပ္၊ ပစၥဳပၸန္အေၾကာင္းႏွင့္ အနာဂတ္အက်ိဳးတစ္စပ္၊ ေပါင္း အစပ္သံုးပါးျဖစ္သတည္း။ ယင္းစက္၀ိုင္း၌ ပစၥဳပၸန္အေၾကာင္းအစပ္က ျဖတ္ရမည္။<br /><br /><strong>အဂတိတရား ၄-ပါး။ ။</strong> ၀ိနည္းမဟာ၀ါ။ ပါ။ ၃၉၅။ ႒။ ၄၀ ၂-၄၀၅။ တရားစီရင္ရာ ဘ႑ာေ၀ဖန္ရာစသည္တို႔၌ မလားအပ္သည္သို႔ လားျခင္း ၄-ပါးဟုဆိုလိုသည္။<br />(၁) ဆႏၵာဂတိ- ခ်စ္သျဖင့္မလားအပ္သည္သို႔လားျခင္း၊<br />(၂) ဘယာဂတိ-ေၾကာက္သျဖင့္မလားအပ္သည္သို႔လားျခင္း၊<br />(၃) ေဒါသာဂတိ-မုန္းသျဖင့္ မလားအပ္သည္သို႔လားျခင္း၊<br />(၄) ေမာဟာဂတိ-ေတြေ၀မိန္းေမာသျဖင့္ အမွန္ကိုမသိဘဲ မလားအပ္သည္သို႔လားျခင္း။<br /><br /><strong>အဂမနိယ၀တၳဳ ၂၀။ ။ </strong>ေယာက်္ားတို႔မသြားလာ မမွီ၀ဲအပ္ေသာမိန္းမမ်ိဳး ၂၀-ဟူလို။ အေျဖကို (အုပ္ထိန္းျခင္း ၂၀)မွာ႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အဂၢသာ၀ကႀကီး ၄-ပါး။ ။</strong> အျမတ္ဆံုးေသာတပည့္သာ၀ကႀကီး ၄-ပါး၊ ေဂါတမ ဗုဒၶ၏<br />လက္၀ဲေတာ္ရံႏွင့္ လက္ယာေတာ္ရံမ်ား၊<br />(၁) ရွင္သာရိပုတၱရာ၊ <br />(၂) ရွင္ေမာဂၢလႅာန၊ ေယာက်္ားရဟန္း ၂-ပါး၊<br />(၃) ဥပၸလ၀ဏ္ ဘိကၡဳနီ၊ <br />(၄) ေခမာ ဘိကၡဳနီ၊ မိန္းမရဟန္း၂-ပါးတို႔ျဖစ္၏။<br />အက်ယ္ကို ဗုဒၶ၀ံသ ၃၈၁-၌ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အဂၤ မဂၤ ေလမ်ိဳး ၁၁-ပါး။ ။ </strong>အဂၤါအစိတ္အပိုင္းႏွင့္သက္ဆိုင္ေသာေလစု၊ ၎င္းအေျဖ (ေလမ်ိဳး ၈၀ « င» ပိုဒ္)၌႐ႈပါေလ။<br /><br /><strong>အဂၤ မဂၤ ၀ိကာရ ေလမ်ိဳး ၁၃-ပါး။ ။ </strong>အဂၤါႀကီးငယ္ကိုေဖါက္ျပန္ေစတတ္ေသာေလမ်ား၊ ၎င္းအေျဖ<br />(ေလမ်ိဳး-၈၀« ဆ» ပိုဒ္)၌ ႐ႈပါေလ။<br /><br /><strong>အဂၤုတၱရနိကာယ္ ၁၁-က်မ္း။ ။</strong> ၎င္းအေျဖ (နိကာယ္ ၅-ရပ္ «ဃ» ပိုဒ္)၌ၾကည့္ပါ။<br /><br /><strong>အေဃာသအကၡရာ ၁၁-လံုး။ ။</strong> ဂါထာ မႏၲန္စသည္တို႔၌ ညင္ညင္သာသာရြတ္ဖတ္ရေသာ သကၠဋေ၀ဒက်မ္းလာ အကၡရာမ်ား၊<br />က ခ စ ဆ ဋ ဌ တ ထ ပ ဖ သ (သဒၵါနည္း)<br />က ဂ စ ဇ ဋ ဍ တ ဒ ပ ဗ သ (ဗ်ဥၹနဗုဒၶိနည္း)<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/137378906838860143-8345321999884633163?l=thupya2008a.blogspot.com' alt='' /></div>Phapon Taikthit Sayadawhttp://www.blogger.com/profile/16175176298649110347noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-137378906838860143.post-34936685029999649202008-11-26T05:43:00.000-08:002008-12-30T02:57:21.096-08:00<strong>အကၡဏတရား ၈-ပါး။ ။</strong> ၎သ႐ုပ္ (အရပ္ျပစ္ရွစ္ပါး)၌ ႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အကၡရာ ၄၁-လံုး။ ။ </strong>ပါဠိဘာသာမွဆင္းသက္သည့္ ျမန္မာတို႔ေရးသားသတ္မွတ္အပ္ေသာ အကၡရာအေရအတြက္ ၄၁-လံုးရွိသည္ဟူ၏။<br /><br />အ အာ ဣ ဤ ဥ ဦ ဧ ၾသ<br />က ခ ဂ ဃ င၊ စ ဆ ဇ စ် ည<br />ဋ ဌ ဍ ဎ ဏ၊ တ ထ ဒ ဓ န<br />ပ ဖ ဗ ဘ မ၊ ယ ရ လ ၀ သ<br />ဟ ဠ အံ<br /><br /><span id="fullpost"> <strong>အကၡရာ ၂-ပါး။ ။</strong> အကၡရာထီး အကၡရာမဟူလို။ က၀ိက႑ပါသက်မ္း၌ -<br />ကၠ ကၡ ဂၢ ဂၣ စၥ စၦ ဇၨ ဇၩ၊<br />႗ ႒ ၮ ၯု ၊ တၱ တၳ ဒၵ ဒၶ ပၸ ပၹ ပၺ ဗၻ<br />ဟူေသာ ၀ဂ္ငါးပါးတို႔တြင္ ပဌမအကၡရာႏွင့္ တတိယအကၡရာတို႔ကို အထီး ပုလႅိင္၊ ဒုတိယအကၡရာႏွင့္ စတုတၳကၡရာတို႔ကို အမ- ဣတၳိလိင္ဟုေခၚပံု။ အခ်င္းခ်င္းထပ္ရာ၌ အထီးအထီးခ်င္းထပ္ေကာင္းပံု၊ အမႏွင့္ထပ္ရာ၀ယ္ အထီးက အေပၚကေနပံု။ အမအခ်င္းခ်င္းကား မထပ္ေကာင္းပံု။ အထီး၏အထက္ကလည္း အမ မေနေကာင္းပံုတို႔ကို ေဖၚျပ၏။<br /><br /><strong>အကၡရာႀကီး ၄-လံုး။ ။ </strong>အင္း အိုင္ မႏၲန္တို႔၌ အသံုးျပဳေသာျမန္မာအကၡရာႀကီး ေလးလံုး။ <br />"က ႀကီး ဃ ႀကီး ဏ ႀကီး ဠ ႀကီး"<br /><br /><strong>အေကၡာဘိဏီမ်ိဳးငါးပါး။ ။</strong> အေကၡာဘိဏီတပ္ဖြဲ႕ပံု အမ်ိဳးမ်ိဳးရွိ၏။ ထိုအနက္ ငါးပါးတို႔ကိုသာေဖၚျပေပအံ့။<br />(၁) သီဟိုဠ္ကြၽန္း၌ ဒု႒ဂါမဏိမင္းႀကီးလက္ထက္(ဓမၼိလ-တမယ္လ္)ေက်းလူမ်ိဳးတို႔စစ္တိုက္ရာ ခ်ီတက္ေသာ အေကၡာဘိဏီတပ္မွာ မဟာ၀င္ဋီကာအရ တိုက္ဆင္ တစ္ကုေဋ၊ ရထားဆယ္ကုေဋ၊ ျမင္းေပါင္း ကုေဋတစ္ရာ၊ ေလးပစ္ေလးဆြဲသူရဲ ကုေဋႏွစ္ရာ၊ စစ္သည္လူ ကုေဋ တစ္ေသာင္းေလးေထာင္၊ စုစုေပါင္း တစ္ေသာင္း ေလးေထာင့္သံုးရာ တစ္ဆယ့္တစ္ကုေဋရွိ၏။<br />(၂) မေဟာသဓတို႔စစ္ခ်ီတက္စဥ္၌ အေကၡာဘိဏီတပ္ တစ္တပ္ဟူသည္မွာ ၀ါးလံုးေျခာက္ဆယ္တစ္စည္းကိုခ်ထားရာ စစ္အဂၤါေလးပါးတို႔နင္းသြား၍ ျမဴမႈန္ျဖစ္လွ်င္ တစ္ဖန္၀ါးအလံုးေျခာက္ဆယ္တစ္စည္းကိုခ်ျပန္၏၊ ဤသို႔နင္းသြားျခင္းျဖင့္ ၀ါးအလံုးေျခာက္ဆယ္အစည္းေပါင္းေျခာက္ဆယ္ ဖုတ္ျမဴမႈန္႔ျဖစ္ေအာင္ မ်ားျပားေသာ<br />စစ္အဂၤါေလးပါး အေရအတြက္ကိုဆို၏။<br />(၃) ပုဂံမင္းဆက္ ၅၀-ေျမာက္ သကၠရာဇ္ ၅၉၆-ခုႏွစ္တြင္နန္းတက္ေသာ ဓမၼရာဇာဘြဲ႕ခံ က်စြာမင္းႀကီးလက္ထက္ ေလာကီသသၤက႐ိုဋ္သဒၵါက်မ္းမ်ားႏွင့္သဗၺၫုဘုရားေဟာပါဌဇာတ္<br />ပါဠိေတာ္၎င္းအ႒ကထာ သုတၱန္၀ိနည္း အဘိဓမၼာ ပါဠိေတာ္အ႒ကထာ ဋီကာမ်ား<br />မွလာရွိသည့္ ျပယုဂ္အဓိပၸါယ္မ်ားကိုပါ ထုတ္ေဆာင္ညႇိႏႈိင္းၿပီးလွ်င္ ေရးသားစီရင္ေတာ္မူခဲ့ေသာသဒၵနီတိက်မ္းဆရာ အရွင္အဂၢ၀ံသေထရ္ျမတ္သည္<br />န၀ နာဂ သဟႆာနိ နာေဂ နာေဂ သတံ ရထာ။<br />ရေထ ရေထ သတံ အႆာ အေႆ အေႆ သတံ နရာ။<br />နေရ နေရ သတံ ကညာ ဧေကကိႆံ သတိတၳိေယာ။<br />ဧသာ အေကၡာဘိဏီနာမ ပုဗၺာစရိေယဟိ ဘာသိတာ ---<br />ဟု ၎သဒၵါနီတိက်မ္း၌ အေကၡဘိဏီယူပံုကိုျပဆိုသည္။ အဓိပၸါယ္မွာ ဆင္ေပါက္ႀကီး<br />ကိုးေထာင္၊ ရထားကိုးသိန္း၊ ျမင္းကိုးကုေဋ၊ ေျခသည္သူရဲကုေဋကိုးရာ၊ သမီးကညာ ကုေဋ<br />ကိုးေသာင္း၊ မိန္းမ ကုေဋကိုးသန္း ဤအေရအတြက္ကို အေကၡာဘိဏီဟု ေရွးဆရာတို႔မိန္႔ဆိုကုန္၏။<br />(၄) အမရေကာသ အဘိဓာန္ ဋီကာတို႔၌ကား။ ဆင္- ၂၁၈၇၀။ ရထား-၂၁၈၇၀။ ျမင္း- ၆၅၆၀၀။ ေျခသည္-၁၀၉၃၅၀။ ေပါင္း ၂၁၈၇၀၀-သည္ အေကၡာဘိဏီ ေသနာဗ်ဴဟာ မည္၏ ဟုဆို၏။<br />(၅) မၾကာမီေခတ္၌ကားဆုတ္ကပ္ျဖစ္၍ လူတို႔အသက္တို ဦးေရနည္းပါးေသာေၾကာင့္ အေကၡာဘိဏီတပ္ဖြဲ႕ရာ အေရအတြက္အလြန္နည္းပါးေလသည္။ ၎င္းျပင္ ဆင္ နည္းပါးေသာေၾကာင့္ စစ္အဂၤါေလးပါး ျပည့္စံုေအာင္ပင္ တပ္မစည္းၾကပ္ႏိုင္ေခ်။<br /><br /><strong>အကာလခါ၊ လည္သူမွာ၊ ၆-ျဖာအျပစ္ရ။ ။</strong> သုတ္ပါေထယ်။ ပါ။ ၁၄၈။ ႒။ ၁၂၈-တို႔၌အက်ယ္႐ႈ။ အခ်ိန္မဟုတ္မိုးခ်ဳပ္ညဥ့္နက္လွည့္ပတ္သြားလာသူမ်ားအား အျပစ္ေျခာက္ပါး ရႏိုင္ေၾကာင္းကို သိဂၤါလသုတ္၌ ဘုရားေဟာေတာ္မူသည္၊ (၁) မိမိကိုယ္ကို မေစာင့္ေရွာက္ မလံုျခံဳျဖစ္ေစ၏၊<br />(၂) မိမိသားမယားမ်ားကို မေစာင့္ေရွာက္ မလံုမျခံဳျဖစ္ေစ၏၊<br />(၃) ပစၥည္းဥစၥာမ်ား မလံုျခံဳေစာင့္ေရွာက္မဲ့ျဖစ္ေစ၏၊<br />(၄) မေကာင္းရာအရပ္၌ သူတပါးတို႔၏ မသကၤာမႈခံရ၏၊<br />(၅) မဟုတ္မမွန္စြပ္စြဲခံရတတ္၏၊<br />(၆) ဆင္းရဲဒုကၡအေပါင္းကို ေခါင္းေဆာင္ေခၚယူရာက်၏။<br /><br /><strong>အ ကုသလ ကမၼပထတရား ၁၀-ပါး။ ။</strong> အပါယ္လားေၾကာင္းတရား ဆယ္ပါး။ ။ ၎င္းသ႐ုပ္ (ဒုစ႐ိုက္တရားဆယ္ပါး)ႏွင့္တူ၏၊ မူလပဏၰာသပါဠိေတာ္။ ပ-အုပ္။ ၅၇။ အ႒ကထာ။ ပ-အုပ္။ ၂၀၁-၌အက်ယ္႐ႈပါ။<br /><br /><strong>အကုသိုလ္စိတ္ ၁၂-ပါး။ ။ </strong>ေလာဘမူစိတ္ ၈-ပါး၊ ေဒါသမူစိတ္ ၂-ပါး၊ ေမာဟမူစိတ္ ၂-ပါး၊ ေပါင္း ၁၂-ပါးဟူ၏။<br /><br /><strong>အကုသိုလ္ေစတသိက္ ၁၄-ပါး။ ။ </strong>အကုသိုလ္စိတ္မ်ားျဖင့္သာယွဥ္၍ျဖစ္ေသာ ေစတသိက္မ်ားဟူ၏၊<br />(၁) ေလာဘ = ဆာေလာင္မြတ္သိပ္တြယ္တာ သာယာခင္မင္ျခင္း လကၡဏာ၊<br />(၂) ေဒါသ= ၾကမ္းတမ္းျပစ္မွားႏွိပ္စက္ဖ်က္ဆီးျခင္း လကၡဏာ၊<br />(၃) ေမာဟ = အမွန္တရားကိုမသိျခင္း၊<br />(၄) အဟိရိက = မေကာင္းမႈျပဳရမွာ မရွက္ျခင္း၊<br />(၅) အေနာတၱပၸ = မေကာင္းမႈျပဳရမွာမေၾကာက္မလန္႔ျခင္း၊<br />(၆) ဥဒၶစၥ = ပ်ံ႕လြင့္တုန္လႈပ္ျခင္း၊<br />(၇) မာန = ငါကြ...ဟုေထာင္လႊားျခင္း၊<br />(၈) ဒိ႒ိ = အမွားကို အမွန္ဟုစြဲယူထားျခင္း၊<br />(၉) ဣႆာ = သူတစ္ပါးအားမလိုတမာ ျငဴစူလာျခင္း၊<br />(၁၀) မစၦရိယ = မိမိစည္းစိမ္ကို ႏွေျမာ၀န္တို မဆက္ဆံလိုလ်က္ ဖံုး၀ွက္ကာထားျခင္း၊<br />(၁၁) ကုကၠဳစၥ = ျပဳၿပီးသားအကုသိုလ္၊ မျပဳလိုက္ရတဲ့ကုသိုလ္တို႔အတြက္ ေနာင္မွတ, ကာပူပန္လာျခင္း၊<br />(၁၂) ထိန = ကုသိုလ္ျပဳရာ၌ စိတ္ဓါတ္ေလ်ာ့ပါးနည္းပါးျခင္း၊<br />(၁၃) မိဒၶ = ထိနေၾကာင့္ထိုင္းမႈိင္း ငိုက္မ်ဥ္း၍လာျခင္း၊<br />(၁၄) ၀ိစိကိစၦာ = ေကာင္းမႈကုသုိလ္တရား၌ ယံုရမွာလား၊ မယံုရမွာလားဟု သို႔ေလာသို႔ေလာ<br />ေတြးေတာယံုမွားျခင္းလကၡဏာရွိ၏။<br /><br /><strong>အကုသိုလ္မူလတရား ၃-ပါး။ ။</strong> ဓမၼသဂၤဏီပါဠိေတာ္ ၂၀၅။ ႒။ ၃၀၈-၌အက်ယ္႐ႈ။<br />(၁) ေလာဘ၊ (၂) ေဒါသ၊ (၃) ေမာဟ၊ အကုသိုလ္ဟူသမွ် သူတို႔လွ်င္အရင္းမူလရွိ၏။<br /><br /><strong>အက်င့္တရားမ်ိဳး ၃-ပါး။ ။</strong> ဓမၼစၾကာ၌ေလာကသားတို႔၏ ေကာင္း, မေကာင္း ကိုယ္က်င့္တရား<br />သံုးပါးဟူ၏၊<br />(၁) ကာမသုခလိႅကာႏုေယာဂ- ေလာကီစည္းစိမ္ကာမဂုဏ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို ခံစားေပ်ာ္ပါးေနမႈ<br />လက္ယာလမ္းအေခ်ာင္သမားတို႔က်င့္စဥ္၊<br />(၂) အတၱကိလမထာႏုေယာဂ- အတၱဒိ႒ိသမားတို႔ မိမိကိုယ္ခႏၶာဆင္းရဲ ပင္ပန္းေၾကာင္း အက်ိဳးမဲ့ ဒုကၡခံက်င့္မႈ လက္၀ဲလမ္းက်င့္စဥ္၊<br />(၃) မဇၩိမပဋိပဒါ- အထက္ပါက်င့္စဥ္ႏွစ္ပါး တို႔သို႔မလိုက္၊ အလယ္အလတ္ေကာင္းျမတ္ေသာ မဂၢင္ရွစ္ပါး အရိယာတို႔က်င့္စဥ္လမ္းမွန္တရား။<br /><br /><strong>အက်ိဳးေဆာင္သူ ၄-မ်ိဳး။ ။</strong> မူလပဏၰာသ။ ပ။ ပါ။ ၁၉၉။ ႒။ ဒု-၄၃။<br />(၁) သူ႔က်ိဳးမရွိ ကိုယ္က်ိဳးသက္သက္သာက်င့္ေဆာင္သူ၊<br />(၂) ကိုယ္က်ိဳးမပါ သူ႔က်ိဳးသက္သက္သာက်င့္ေဆာင္ေပးသူ၊<br />(၃) အတၱ-ပရ ႏွစ္ဦးအက်ိဳးအတြက္က်င့္ေဆာင္သူ�